Moeders zijn anders dan vaders

Ik woonde in 1974 nog bij mijn ouders en mijn vrouw kwam na het huwelijk bij ons wonen. Dat is vijf jaar lang zo gebleven. Mijn vrouw vond dat niet vreemd, in Turkije zie je dat vaak.

Als pasgetrouwd paar wilden we graag kinderen. Al na anderhalf jaar werd ons eerste kind geboren en daar waren we heel blij mee. Natuurlijk waren er slapeloze nachten, maar we hebben nooit geklaagd. Je weet dat het erbij hoort.

Verzorgde u de kinderen samen?
Moeders zijn anders dan vaders, denk ik. We sliepen op de kamer bij de kinderen; als er een begon te huilen hoorde zij dat vaak als eerste. Ik werkte overdag en bleef slapen. De verzorging van de kinderen kwam vooral terecht bij mijn vrouw, maar ook bij mijn moeder. Die had natuurlijk ook ervaring.

Heeft u dat als prettig ervaren?
Prettig niet. Ik kreeg medelijden met mijn vrouw. Zelf zegt ze achteraf dat ze het ook niet prettig vond dat ik erbij was.

We waren allebei nog heel jong toen we kinderen kregen. Maar pas toen ze vier, vijf jaar waren, dachten we: misschien hadden we nog een paar jaar moeten wachten. Kinderen binden je en mijn vrouw en ik houden allebei van uitgaan en reizen. Later zijn we alsnog veel op reis gegaan. Naar Spanje, Italië, Marokko.

Terug naar albumblad
vergroting 1
vergroting 2
vergroting 3
vergroting 4
vergroting 5