Terug naar overzicht Droom-design
Prijsvraag: Droom-design Interactief ontwerpproject
In samenwerking met:
Stichting GIO
Goed Industrieel Ontwerp

Droom-design: afronding FASE 1
Jury-rapport (shortlist en eerste winnaar)

We vroegen u:
- uw grootste ergernis;
- het ding dat die ergernis op kan lossen;
- de (aanvullende) eisen waar dat ding aan moet voldoen.

De inzendingen in vogelvlucht
Om te beginnen: lof, lof, lof, voor uw tomeloze inzet. Het lezen van uw inzendingen was een voortdurende bron van vermaak. Opvallend was het zichtbare plezier waarmee u uw leed beschreef; niet alleen de feitelijke inhoud maar ook de vorm waarin u uw ergernissen verwoordde heeft ons vele uren genot bezorgd. En uw collega-ouders ook, waarschijnlijk. Vanwege de herkenbaarheid van de problemen én vanwege de vrolijke formulering ervan.

Minder vrolijk werden we overigens van sommige inzendingen waarvan we dachten: die ouders hadden beter geen kinderen kunnen krijgen. Zoals de stakkers die zo hysterisch worden van de kruimeltjes en de kloddertjes bij het eten, dat ze een reuzen-tafelkleed willen ontwerpen dat afhangt tot op de grond en dan nog doorloopt tot onder de stoelen. Brrrrr, dit is nog erger dan het plastic tafelkleed waaraan we zulke jeugdtrauma's hebben overgehouden. Of die mensen die het liefst voor de tv gaan hangen als hun dreumes rondkruipt, en daartoe een tv-camera op de kop van hun koter gemonteerd willen zien. Brrrrr, daar sturen we de opvoed-politie op af!

Hot issue
Terzake. Er werden opvallend veel auto- en fiets-gerelateerde problemen ingezonden. Ook het getob met buggy's en kinderwagens bleek immens. Vervoer is dus een hot issue. Ook werden veel problemen gesignaleerd die met een kleine verbetering verholpen zouden kunnen worden, zoals het verrijdbaar maken van een box, of het veiliger maken van ovens en fornuizen. Speelgoedproblemen, software-problemen en voedselproblemen blijken onder de lezers van Ouders Online minder vaak voor te komen. Tenslotte blijkt een aantal problemen bij nadere beschouwing beter te kunnen worden verholpen met een dienst dan met een produkt. Bijvoorbeeld: een web-cam in de klas van je kind of een gespecialiseerde Lego-winkel.

Babyfoons
Verschillende inzendingen hadden betrekking op slecht functionerende babyfoons. Het probleem is dat er voor de draadloze variant maar een beperkt aantal ether-frequenties beschikbaar is. Een gelijksoortig probleem doet zich voor bij de lichtnet-babyfoon. Echte oplossingen zijn alleen mogelijk met gebruikmaking van veel duurdere apparatuur, of frequenties waar speciale vergunningen voor nodig zijn. We hebben deze categorie ergernissen dus terzijde moeten leggen.

Kindveiligheid
Uit diverse inzendingen blijkt dat een aantal produkten, zoals ovens en wasmachines, onvoldoende kindveilig is. Ook kunnen moeizaam en empirisch bepaalde gebruikersinstellingen door kinderhanden worden overschreven. Nieuw te ontwerpen accessoires kunnen hier maar een beperkte oplossing bieden en aanpassing van de produkten zelf door de betreffende fabrikanten ligt dan ook voor de hand. Ook deze categorie kwam dus niet in aanmerking voor plaatsing op de shortlist.

Een speciaal geval van gebrekkige kindveiligheid is de commode. Er blijkt grote behoefte te bestaan aan oplossingen die helpen voorkomen dat een kind tijdens momenten van afleiding van de commode valt. Voor dit probleem lijkt een eenvoudige oplossing bedacht te kunnen worden, zoals het aankleedkussen-hekje dat door een inzender geopperd werd. Toch hebben we dit item bewust niet op de shortlist geplaatst, omdat het onveilig gedrag in de hand zou kunnen werken (te lang aan de telefoon blijven hangen, etc.), op dezelfde manier als een ABS-remsysteem onveilig gedrag in de hand kan werken (te hard rijden bij slecht weer, etc.).

Functie-integratie?
Dan de veelheid van inzendingen die pleitten voor één ding dat meerdere taken tegelijk kan verrichten. Het extreemste voorbeeld in deze categorie kwam van iemand die het bekende probleem van 'te veel spullen als je op reis gaat' wilde oplossen door alles te integreren: één produkt dat tegelijkertijd badje, bedje, wiebelstoel, wandelwagen, buggy en auto-kinderzitje is.

Over de schijnbare voordelen van functie-integratie bestaan weinig twijfels, maar over de uiteindelijke praktische voordelen des te meer. De trend van een tiental jaren geleden, waarbij door het verrichten van een aantal simpele handelingen een boormachine in een decoupeerzaag, een cirkelzaag of schuurschijf kon worden veranderd, is verlaten ten gunste van de zogenaamde dedicated apparaten ('toegewijde' apparaten, oftewel dingen die speciaal zijn toegesneden op één taak). De winst op de aanschafprijs bleek namelijk niet op te wegen tegen het gemak van een gespecialiseerd apparaat direct onder handbereik.

Kortom: functie-integratie is 'uit', en wie zijn wij dat we die trend zouden kunnen ombuigen. De desbetreffende inzendingen haalden het dus niet.

En de winnaar is...
De inzending die wij gekozen hebben als winnaar, los van de inzending die u straks gaat kiezen, heeft als bijzondere eigenschap dat het desbetreffende idee onuitvoerbaar is. U vindt dit item dan ook niet terug op de shortlist, die uitsluitend praktisch uitvoerbare projecten bevat. De belangrijkste reden om deze inzending in het zonnetje te zetten, is de bizarre combinatie van vreselijk voor de hand liggend enerzijds en ontzettend bijzonder anderzijds.

De eerste ƒ 500,- gaat naar: Kitty Arends uit Zetten, die een apparaatje wil hebben waarmee je hete vloeistoffen snel kunt afkoelen. Bijvoorbeeld thee, soep, of 'de fles'. In het licht van de natuurkundige problematiek die hiermee samenhangt, vonden we mevrouw Arends' aanvullende eisen ontroerend en aandoenlijk: "Het pijpje dat in de vloeistof wordt gestoken moet wel goed reinigbaar zijn. Het apparaatje mag niet te groot zijn, want het moet ieder moment bruikbaar zijn. Liefst opgehangen."

Eeuwige roem, Nobel-prijzen en een onbezorgde toekomst zijn weggelegd voor de ontwerper die deze klus kan klaren. Het probleem is namelijk fysisch onoplosbaar. Dat komt doordat warmte wél 'iets' is (namelijk: energie), maar kou niet. Kou is niets; hoogstens 'het gebrek aan warmte'. Je kunt dus wel iets warm maken door warmte toe te voegen, maar niet iets koud maken door kou toe te voegen. Het enige wat je kunt doen, is het weghalen of afvoeren van warmte, wat altijd moeizamer zal gaan dan het toevoegen ervan.

Kortom: dit apparaat zal nooit gebouwd kunnen worden, maar verdient het om eeuwig onthouden te worden. Net als de (niet bestaande) kwadratuur van de cirkel, zeg maar.

En de shortlist luidt...
Uiteindelijk kwamen we tot de volgende shortlist van items die zich lenen voor daadwerkelijke uitvoering en waarop online gestemd kon worden:

  • Temperatuur-indicatie op zuigfles (zie: nr. 45)
  • Betere bescherming zadelveren(zie: nr. 69)
  • Hangslot voor kinderfietsen (zie: nr. 88)
  • Oplossing voor topzware buggy met boodschappen (zie: nr. 82 en 100)
  • Oplossing voor knikkebollen tijdens vervoer (zie: nr. 96 en 99)
  • Oplossing voor al die aanschroefsels aan de fiets (zie: nr. 70)
  • Oplossing voor gordelproblemen in de auto (zie: nr. 74, 80, 86, 93 en 94)
  • Oplossing voor potjes en bordjes die van tafel worden geveegd (zie: nr. 46 en 51)
  • Opbergmeubel voor speelgoed (zie: nr. 14 en 37)

De manier waarop we hiertoe kwamen was als volgt. De inzendingen werden eerst getoetst aan het zogenaamde 'produkt-criterium': kan een goed ontworpen produkt of accessoire een oplossing betekenen voor het gesignaleerde probleem? Vervolgens werd nagegaan tot welke produktsoort deze oplossing zou kunnen behoren. Is er sprake van een produkt, een accessoire, een premium (gratis aardigheidje) of een produktaanpassing? Tenslotte werden de (nog) virtuele produkten beoordeeld op de te verwachten complexiteit; het ontwerp en fabricageproces van een drinkbeker ziet er nu eenmaal anders uit dan van een buggy of babyfoon. Vooral doorlooptijden en investeringen zijn onvergelijkbaar. Niet direct kind-gerelateerde produkten of voorstellen werden niet beoordeeld.

Opmerking 1: het opbergmeubel voor speelgoed is geen innovatief concept, maar leent zich wel heel goed voor gezamenlijk ontwerpen. Dat verklaart zijn aanwezigheid op de shortlist.

Opmerking 2: daar waar meerdere inzendingen betrekking hebben op één item, zal de eventuele winnaar bepaald worden op grond van het tijdstip van binnenkomst. Wie het eerst met het idee kwam, verdient de prijs.

Namens de jury,

Gerbrand Bas (GIO)
Henk Boeke (Ouders Online)

Genomineerde inzendingen
(teksten bij shortlist)

 

45. Wanneer is dat flesje warm?
K.D. Douze, IJsselstein
Terug naar shortlist

Ergernis: de temperatuur van melkflesjes vind ik niet goed te meten. Op de binnenkant van je pols is voor iedereen toch verschillend. Vooral als je voor het verwarmen van een flesje afhankelijk bent van een ander persoon. Zoals in restaurants, met stewardessen, etc.

Oplossing:

  • een temperatuur-stripje. Zoals op de tummytub.
  • of: een materiaalverkleuring zoals ook op sommige baby-lepeltjes.

    Aanvullende eisen:

  • het temperatuurstripje moet uiteraard magnetron-bestendig zijn.
  • de matriaalverkleuring kan misschien in diverse tinten, zodat je je baby's voorkeur kan bepalen.

    69. Vingertjes nog steeds tussen de zadelveren
    Astrid van der Heide - van der Hoeven, Zoeterwoude
    Terug naar shortlist

    Ergernis: de zadelveerbeschermer, welke universeel zou moeten zijn, maar niet om de veren van mijn zadel past. Gevolg; gepruts met allerlei andere middelen en uiteindelijk toch die kleine vingertjes tussen de veren.

    Oplossing: een rekbare overtrek welke glad en strak over het gehele zadel past, met aan de achterzijde ter hoogte van de veren een versteviging zodat de veren niet bereikt kunnen worden.

    Aanvullende eisen:

  • moet universeel voor alle typen zadels zijn
  • moet makkelijk op en van het zadel te krijgen zijn, behalve natuurlijk door het achterop zittende kind, zodat bij verplaatsing van het zitje op de fiets van oma ook de veiligheid mee kan verhuizen.

    88. Hangslot voor kinderfietsen
    Janssens Veronique, Erps-Kwerps (België)
    Terug naar shortlist

    Ergernis: een dagje in de week hebben onze kinderen (6 en 3 jaar) een fietsdag op school. Zij mogen hun fietsje dan meenemen naar de school. 's Morgens zetten ze hun fietsje in de fietsenstalling, maar iedereen kan daar vrij in en uit, waarmee ik bedoel dat die fietsjes zeer makkelijk kunnen gestolen worden.

    Oplossing: wat ik graag zou hebben, is dat ze hun fietsje kunnen vastmaken met een hangslot. Nu is het voor een volwassene gemakkelijk om zo'n code van een hangslot te onthouden maar voor kinderen van de kleuterschool zie ik dat niet zo goed zitten.

    Aanvullende eisen: ik zie het eerder als een puzzeltje dat ze in mekaar moeten draaien of een code zoals: eerst een rood driehoekje, ten tweede een geel cirkeltje, ten derde nog een geel cirkeltje.

    82. Topzware buggy valt om
    [naam en adres bekend bij de redactie]
    Terug naar shortlist

    Ergernis: evenwichtsprobleem buggy. Wanneer ik mijn kind met een buggy vervoer, heb ik altijd een (gevulde) tas o.i.d. aan de duwstang hangen. Zodra het kind uitstapt, wordt het duwgedeelte topzwaar en valt de buggy met boodschappen en al op de grond.

    Oplossing: een buggy met verstelbaar evenwicht. Dus, bijvoorbeeld, instelbare gewichten op de voorwielen.

    Aanvullende eisen: buggy moet nog wel hanteerbaar zijn. Dat wil zeggen: eenvoudig in te klappen, eenvoudig te vervoeren en niet te zwaar.

    100. Topzware buggy
    Hanneke Krabbe, Dordrecht
    Terug naar shortlist

    Ergernis: omvallende buggy's op het moment dat je er iets aanhangt.

    Oplossing: een buggy waar je dus een zwaardere tas aan kunt hangen zonder dat het ding omvalt, met of zonder kind er in.

    Aanvullende eisen: de buggy moet nog wel praktisch blijven. Dus een betonnen blok bij de voorwieltjes lijkt mij niet echt een goede oplossing.

    96. Knikkebollen tijdens vervoer
    Dineke de Rijk, Amsterdam
    Terug naar shortlist

    Ergernis: bij een langere fiets-of autorit vallen kinderen vaak in slaap. Je krijgt dan achterop een schommelend kindje, dat af en toe met een schok wakker schrikt. In de auto een scheef hangend kind met een pijnlijke nek.

    Oplossing: een systeem waarbij het hoofd ten opzichte van het fiets- of kinderstoeltje ondersteund kan worden.

    Aanvullende eisen: denk aan een halve-cirkel-vormige band van stevig materiaal met zachte voering. De band zit aan de uiteinde scharnierend bevestigd aan het fiets/autozitje of de achterbank. Deze band wordt naar voren geklapt in horizontale positie als het kind in slaap valt. De binnenkant van de band dient als ondersteuning van het voorhoofd en de zijkant van het hoofd.

    99. Knikkebollen op de fiets
    [naam en adres bekend bij de redactie]
    Terug naar shortlist

    Ergernis: fietsen is heerlijk, maar een peuter moet slapen overdag. Bovendien bevordert het gezellige gehobbel op de fiets na een uurtje of twee schaapjes en koetjes kijken de slaap ook nog eens. Gevolg: een slapend bolletje voor- of achterop de fiets. Tamelijk ongemakkelijk en oncomfortabel voor het kind: haar hoofdje (gevaarlijk?) zwabbert heen en weer en van zittend slapen rust je niet echt lekker uit.

    Oplossing: een fietszitje dat je in een 'slaapstand' kan zetten. Het zitje moet daarbij achterover kantelen, waarbij de zithoek afvlakt zodat het kind (min of meer) komt te liggen. Het hoofdje dient voldoende gesteund te kunnen worden tegen heen en weer rollen (met uitklapbare steuntjes?). Ook de benen en voeten behoeven goede ondersteuning voor een gezonde slaap.

    Aanvullende eisen: het geheel moet robuust zijn, makkelijk op de fiets te bevestigen, niet al te omvangrijk en zwaar (als een autostoeltje) en vooral veilig. Het zou mooi zijn als het op een gewone achterdrager zou passen, maar dat is niet strikt noodzakelijk. Het idee is dat het kind met een paar simpele handgrepen in een comfortable slaappositie gebracht kan worden terwijl het goed ondersteund en veilig vervoerd kan worden.

    Er is een systeem in de handel (babybike) dat pretendeert geschikt te zijn voor peuters, maar in de praktijk is een kind daar met 9-12 maanden toch echt uitgegroeid. Bovendien kan het (kleine) zitje niet versteld worden, waardoor het kind de gehele rit de lucht ligt te bekijken.

    70. Al die aanschroefsels...
    J. Oudman, Warnsveld
    Terug naar shortlist

    Ergernis: de hoeveelheid aanschroefsels aan mijn fiets. Ik heb een Attache mee-drager, een bobike-zitje, en in de vakantie een buggy mee. Nu is mijn oudste dochter 5 geworden en al fietst ze zelf voor langere tochten en even snel naar de stad wil ik haar meenemen op zo'n "kussen met beugel rugsteun". Maar daar horen weer voetsteuntjes aan, terwijl ik de bobike er nog niet afhaal vanwege de andere kinderen. Ik heb niet eens plaats meer voor die steuntjes.

    Oplossing: een voetensteun die op de bobike-bevestiging kan worden gemonteerd.

    Aanvullende eisen: het gaat om twee dingen die vastgeschroefd worden door de moer van de bobike bevestiging.

  • Er moet een anti-kantelarm aan.
  • De bekleding moet van een antislip-materiaal zijn.

    Ze moeten indien ze niet in gebruik zijn, gemakkelijk opgeborgen kunnen worden: in fietstas, zadeltasje of gemakkelijk mee te nemen (= licht en compact). De kostprijs mag maximaal 20% hoger zijn dan van de steuntjes die je permanent vastschroeft.

    74. Van autozitje naar wurggordel
    Arienne Kors, Poeldijk
    Terug naar shortlist

    Ergernis: vanaf zo'n jaar of vier zitten de kinderen niet meer in een autozitje; het alternatief is dan een stoelverhoger en de gangbare gordel. Nu hebben we een tijdje voor de oudste dochter een soort driehoekbevestiging gehad zodat ze niet gewurgd werd door de band die over de schouder hoort. Maar dit was geen succes. Ook heb ik eens in een test gelezen dat deze niet volstaat. Waarom is er op dit vlak nog niets veiligs uitgevonden?

    Oplossing: twee banden over de schouders (verstelbaar) en net zo'n sluiting als bij een autostoeltje. Wel meeverend zodat het kind niet vastgeketend zit aan de rugleuning. En het liefst nog zo'n bevestiging dat de kinderen er eventueel mee kunnen slapen op de achterbank. Dit voor lange afstanden naar b.v. de vakantiebestemming.

    Aanvullende eisen: de gordel moet aan de lengte van het kind aangepast kunnen worden.

    80. Gevecht met te korte autogordels
    Mechteld Verlinden, Soesterberg
    Terug naar shortlist

    Ergernis: de baby vervoeren in de Maxi cosi in een auto is erg vervelend met al die te korte auto gordels. Vaak levert het weer en heel gevecht op om de gordel om de Maxi cosi en in de vergrendeling te krijgen.

    Oplossing: auto gordels -- met name achter -- langer te maken.

    Aanvullende eisen: op iedere auto.

    86. Kinderen bijna gekeeld door autogordels achterin
    Joyce Huijbers, Wormerveer
    Terug naar shortlist

    Ergernis: autogordels, al of niet in combinatie met een stoelverhoger. De autogordels achterin zijn niet aangepast aan kinderen. Door de schoudergordel worden ze bijna gekeeld of ze vallen er onderuit als ze in slaap vallen.

    Oplossing: verkeersveilig hulpstuk om gordels aan te passen aan kinderen.

    Aanvullende eisen:

  • eenvoudig te gebruiken en ook weer te demonteren
  • niet automerk-gebonden
  • comfortabel
  • verkeersveilig

    93. 5-Puntsgordel: 2e armpje is probleem en gordel glijdt weg
    Jolanda Renes-Hufman, Nijkerk
    Terug naar shortlist

    Ergernis: het autostoeltje (9 mnd - 3 jaar). We hebben een 5 puntsgordel. Je moet dus de armpjes er doorheen steken. Het eerste armpje lukt nog wel maar het andere is altijd een probleem. En de klem glijdt altijd onder de billen weg.

    Oplossing: een 5 puntsgordel die net als op de fiets over het hoofdje gaat, dus die je naar achteren kan laten en de klem moet strak, vastzitten aan de voorkant van het autostoeltje.

    Aanvullende eisen: geen.

    94. Autogordels voor kinderen
    F. Steyvers, Zuidhorn
    Terug naar shortlist

    Ergernis: het gehannes met de veiligheidsgordeltjes van de standaard-kinderautozitjes voor peuters. Je hebt twee handen nodig, je moet eerst onder het geplaatste kind de gordeldelen wegsjorren, en het middenstukje tussen de beentjes uit peuteren, en vervolgens de twee gordeldelen in elkaar passend inklikken. Duurt altijd te lang en is gebruikersonvriendelijk.

    Oplossing: dat de gordeltjes van zo'n zitje goed en veilig moeten vastzitten staat buiten kijf, maar het zou gemakkelijker en sneller moeten kunnen. Een systeem dat de gordeltjes open houdt, zodat je ze gemakkelijk kunt pakken, en gemakkelijk kunt inklikken, terwijl de peuter het niet zelf kan open maken.

    Aanvullende eisen: geen.

    46. Potjes en bordjes worden alsmaar weggeveegd
    Jeroen Kok, Zuid Afrika
    Terug naar shortlist

    Ergernis: Het feit dat potjes eten of bordjes met eten zo van de kinderstoel af geveegd kunnen worden.

    Oplossing: Een opzetstuk waarin potjes of borden ingeklemd kunnen worden.

    Aanvullende eisen: universeel opzetstuk (passend op elke kinderstoel). Het moet alle soorten en maten bordjes kunnen vasthouden en makkelijk schoon te maken zijn.

    51. Baby stoot bordje van tafel
    Christie Bakker, Utrecht
    Terug naar shortlist

    Ergernis: terwijl je met een hand een lepeltje naar de mond van je kind probeert te krijgen, hou je met de andere hand het kleine handje in de gaten dat het liefste overal eten heen wil gooien. Door een onverhoedse beweging (en die zijn er aan de lopende band tijdens de maaltijd met een eenjarige) stoot je het bordje over de rand van het tafeltje! Een opstaand randje helpt niet, want dat lanceert het bordje eerder dan dat het het tegenhoudt.

    Oplossing: eigenlijk heel simpel, een of meerdere dubbele zuignapjes onder het bordje, die je na de maaltijd los maakt van zowel het tafeltje als het bord. Bord in de afwas en zuignapjes op het yoghurt-schaaltje!

    Aanvullende eisen: twee plastic zuignapjes die ruggelings tegen elkaar aan zijn gemonteerd.

    14. Daar stort weer een stapel in...
    Christien Lucassen, Apeldoorn
    Terug naar shortlist

    Ergernis: ik ken geen goed opbergmeubel voor kinderspeelgoed. Kinderen hebben boeken, dozen, Lego, Duplo, auto's, spelletjes, puzzels, lappen stof. Alles heeft een ander formaat. Stapelen gaat heel even goed, namelijk als je het zelf hebt opgeruimd. Zodra ze er zelf weer iets tussenuit halen, stort er een stapel in.

    Ook gaan spelletjes-dozen stuk, of het speelgoed (bijvoorbeel Duplo) wordt aangevuld, zodat het niet meer in de originele ton of emmer past. Bovendien past zo'n Duplo-emmer niet in de speelkisten/ kubussen die papa zelf heeft gemaakt. Dus er worden dingen naast gezet. Het lijkt nooit opgeruimd of gesorteerd. En juist als het is opgeruimd, gaan de kids lekker aan het spelen!

    Oplossing: speelgoedmeubel (uitbreidbaar à la Lundia-stelling) met vakjes en hokjes zodat er niet te veel spelletjes dozen of boeken gestapeld hoeven te worden. Met hierin een soort vergrote variatie op een cd-rek. Enkele afsluitbare deurtjes (voor plaksel en klein grut). Zowel kast- als kist-onderdelen.

    Een combinatie van meerdere Ikea-Moppe-kastjes biedt ook een oplossing, maar dit moet dan weer geïntegreerd worden.

    Aanvullende eisen:

  • veel opbergruimten (verschillende formaten)
  • moet zowel in de hoogte als in de breedte en de diepte uitgebreid kunnen worden
  • niet te duur, zeker de basiselementen niet
  • aanpasbaar aan eigen interieur (kleur/soort hout)

    37. Speelgoed opbergen
    Daphne kuiper, Almere Buiten
    Terug naar shortlist

    Ergernis: speelgoed past vaak niet in speelgoeddozen, en al zit het kleinere speelgoed dan netjes in dozen, dan hebben de kinderen moeite om het te pakken omdat ze dan de onderste doos nodig hebben. Dit geeft dan het probleem dat alles omvalt of je je nek breekt over losse dozen e.d. Daarbij komt dat de dozen niet echt mooi in een interieur staan en om nu een grote stelling te plaatsen om de dozen ter stapelen vind ik niet echt de bedoeling.

    Oplossing: een mooi uitgevoerd design-dressoir voorzien van schuifsysteem/lade-systeem waar specialen manden of dozen inpassen in verschillende maten samen. Dus een rij met kleine vakken dan hele grote dan weer midden maat enz.

    Aanvullende eisen: degelijk materiaal, met veilig afgeronde hoeken en veilig afgewerkte schuifsysteem, al dan lade systeem ter voorkoming van klemzittende vingers.

    De dressoir kan dan in bijvoorbeeld beuken, eiken, maar ook bijvoorbeeld in mdf in zwart en wit met manden of opbergdozen in houtkleur, of in het wit zwart of mondriaan-kleuren of juist pasteltinten. Aanpasbaar in elk interieur. Zo heb je een mooi meubel en een opgeruimde kamer.

    • Copyright © 1996-2008 Ouders Online
    Pagina voor het laatst bijgewerkt op: 6 oktober 2010