|
Forum-archief
De onderstaande teksten maken deel uit van het Forum-archief van Ouders Online. Ze werden gepost van 1996 tot 1998. Daarna is een nieuw forum in gebruik genomen, dat u bereikt via de knop forum in de menubalk hierboven.
Bevallen onder verdoving van ruggeprik?
Onderdeel: Voor de geboorte
Titel: bevallen onder verdoving van ruggeprik???
Berichtnummer: F00696
Datum: 1 augustus 1997
Afzender: [naam en adres bekend bij de redactie]
Wie kan mij helpen aan informatie over het bevallen met behulp van een ruggeprik of anderen pijnbestrijdende methoden?
Petra
Onderdeel: Voor de geboorte
Titel: prima bevallen met ruggeprik
Berichtnummer: F00696-1
Datum: 3 augustus 1997
Afzender: [naam en adres bekend bij de redactie]
Hallo Petra,
In '93 ben ik bevallen van mijn dochter met een ruggeprik. Het was een goede ervaring. De hoeveelheid "verdoving" bij mij was heel laag en ik voelde wel de persdrang maar niet de pijn.
Het hielp ook met het op gang komen van de ontsluiting daar ik zeer gespannen door de pijn was. Zo gauw ik de ruggeprik had, voelde ik geen pijn en was ik heel snel 10 cm.
Ik woon in Amerika waar een ziekenhuisbevalling routine is en je ook pijnmiddelen aangeboden krijgt als je dokter het raadzaam vindt, of als je erom vraagt. Er is hier ook een middel "STADOL". Dat haalt de ergste pijn weg maar je kunt je benen nog gebruiken. Ik kan helaas deze keer geen ruggeprik krijgen door een hernia-operatie (geen relatie tot de ruggeprik overigens) dus dan zal ik zeker proberen of er iets anders is om de ergste pijn weg te halen. Of misschien is deze telg sneller dan zijn zusje en hoef ik niets!
Veel succes,
Marjoleine
Onderdeel: Voor de geboorte
Titel: Misc.kids FAQ
Berichtnummer: F00696-2
Datum: 3 augustus 1997
Afzender: [naam en adres bekend bij de redactie]
Er is veel informatie te vinden in de misc.kids FAQ over de epidural op
http://www.fensende.com/Users/swnymph/Epidural.html
Ik heb zelf nooit een ruggeprik gehad, ik heb het altijd een wat eng idee gevonden. Hier in Amerika is het wel heel gebruikelijk, veel moeders gebruiken het tijdens de bevalling. Er kunnen vervelende bij-effecten optreden.
Een ander risico is dat het de temperatuur van de baby kan verhogen, wat tot een opname van de baby in de newborn intensive care leidt.
Er is vast nog wel meer over te vinden op het web, als je een web search doet.
Karen, mama van Cees (5jr), Tim (3jr), Tara (13mnd) en Jane (12 dagen)
Onderdeel: Voor de geboorte
Titel: praat erover met een gyneacoloog
Berichtnummer: F00696-3
Datum: 3 augustus 1997
Afzender: [naam en adres bekend bij de redactie]
Hoi Petra,
Ik ben vijf weken geleden bevallen met de keizersnee en kreeg, ook tijdens de weeën al, een ruggeprik. Deze werkte maar half, wat erg vervelend was. Ik dacht dat je van de pijn af zou zijn! Mijn advies is: praat erover met je dokter, verloskundige of je gyneacoloog om meer informatie te krijgen over de voor- en nadelen. De prik zelf voel je trouwens amper, is mijn ervaring.
Succes!
Lise
Onderdeel: Voor de geboorte
Titel: Verdoven met lachgas
Berichtnummer: F00696-4
Datum: 6 augustus 1997
Afzender: [naam en adres bekend bij de redactie]
Hi Petra,
Ter aanvulling op de andere reacties: een ruggeprik brengt behoorlijk wat nadelen met zich mee. Als je ook de bevallingsverslagen leest van Amerikaanse vrouwen die her en daar op het Net te lezen zijn, dan zal het je opvallen dat er regelmatig een "kunst"-verlossing aan te pas moet komen omdat de vrouwen de persweeën niet voelen (tang, vacuümpomp etc.).
Ik ben vorig jaar op medische indicatie bevallen in het ziekenhuis, en heb aan het einde van de bevalling lachgas gekregen om de scherpe kantjes van de weeën af te halen. Ik zou dit iedereen willen aanraden omdat het om een korte, lichte verdoving gaat, waar de baby niets van merkt, terwijl het zorgt voor een lichte roes waardoor de pijn niet meer overheerst.
Ellen
Onderdeel: Voor de geboorte
Titel: ook nadelen aan ruggeprik
Berichtnummer: F00696-5
Datum: 12 september 1997
Afzender: [naam en adres bekend bij de redactie]
Op 13 september 1994 ben ik ingeleid, omdat op 12 sept. mijn vliezen al waren gebroken en ik geen weeën had gekregen. Omdat de weeën op een gegeven moment zo hevig waren dat ik ze niet meer op kon vangen, stelde de gyneacoloog een ruggeprik voor. Uiteindelijk heb ik hierin toegestemd en ik moet zeggen dat de prik zelf erg meeviel. De pijn van de weeën daarna was minder, maar de ontsluiting liet nog steeds uren op zich wachten.
Toen de ontsluiting bijna volledig was, werd de vloeistof stop gezet zodat ik de persweeën kon voelen. Die heb ik echter nauwelijks gevoeld en na ruim een uur persen werd besloten tot een vacuümverlossing. Uiteindelijk werd Suzanne om 1.40 uur (14 sept. inmiddels) geboren.
Ik heb daarna nog veel problemen gehad met de borstvoeding (en ook met het verwerken van een toch behoorlijk zware bevalling). Suzanne wilde niet goed happen en achteraf heb ik begrepen dat ook de baby last heeft gehad van 'mijn' ruggeprik. Dat wil zeggen dat ze de eerste dagen na de bevalling een verminderde zuigreflex had.
Ik kan er nog wel meer over vertellen, maar dat wordt dan misschien te lang voor dit forum. Mail me anders privé!
Jozien
PS. Ik ben nu ruim 5 maanden zwanger van mijn 2e kind en ik hoop dat het dit keer wel een thuisbevalling wordt waarbij ik zelf wat meer kan doen.
Onderdeel: Voor de geboorte
Titel: goede ervaring
Berichtnummer: F00696-6
Datum: 27 september 1997
Afzender: [naam en adres bekend bij de redactie]
Een week geleden ben ik bevallen van een kerngezonde dochter, Annemieke. Na te langzame ontsluiting (3,5 cm in 12 uur) is besloten tot een ruggeprik; ik was moe en kon de weeën niet meer goed opvangen. Hierdoor had ik in no-time een volledige ontsluiting. Ik moest het persen enigszins tegenhouden totdat de verdoving was uitgewerkt. Het laatste stuk, nl. de uitdrijving, heb ik geheel bewust met pijn en al, afgerond. Al met al heb ik hieraan een goed gevoel overgehouden. Het inbrengen van de prik stelde niet veel voor; het is wel het zoveelste apparaat aan je lijf, want er moet gelijk ook de bloeddruk gecontroleerd worden.
Overigens had ik mij van tevoren er niet op voorbereid. Dit hoofdstuk in alle boeken altijd overgeslagen. Maar goed ook, want ik vond de beschrijving in de boeken niet overeenkomen met mijn ervaring. Ik zat ter plekke zelf het meest met de medische risico's; het is dan wel belangrijk dat je er volledig achterstaat. Als je wilt, kan ik je bilateraal wel wat meer vertellen over mijn ervaring.
Succes, Petra
|
