|
Forum-archief
De onderstaande teksten maken deel uit van het Forum-archief van Ouders Online. Ze werden gepost van 1996 tot 1998. Daarna is een nieuw forum in gebruik genomen, dat u bereikt via de knop forum in de menubalk hierboven.
Buitenbaarmoederlijke zwangerschap
Onderdeel: Voor de geboorte
Titel: buitenbaarmoederlijke zwangerschap
Berichtnummer: F00794
Datum: 7 september 1997
Afzender: [naam en adres bekend bij de redactie]
Afgelopen zomer heb ik helaas een buitenbaarmoederlijke zwangerschap gehad. Doordat dit pas na veel onderzoek werd geconstateerd, ben ik hier werkelijk waar door verrast. Ik meende zelf met zo'n 7 weken een miskraam te hebben gehad, toen ik twee weken later weer buikpijn en bloedverlies kreeg. Dit bleek een buitenbaarmoederlijke zwangerschap te zijn en een ingrijpende operatie waarbij ook een eileider werd weggenomen volgde.
Wie heeft dit ook meegemaakt, en waar vind ik goede informatie? In boeken over miskramen worden vaak wel een paar bladzijden hieraan gewijd, maar dat is vrij summier. Alle reakties welkom.
Lily Benjamin
Onderdeel: Voor de geboorte
Titel: een kater
Berichtnummer: F00794-1
Datum: 9 september 1997
Afzender: [naam en adres bekend bij de redactie]
Hallo Lily,
Ik heb bijna 10 jaar geleden ook een buitenbaarmoerderlijke zwangerschap gehad: wat een pijn en wat een bloedverlies! Er moesten 3 transfusies aan te pas komen om alles weer een beetje op peil te krijgen. Na de operatie bleek dat er geen eileider weggehaald hoefde te worden (gelukkig), dus dat is anders dan bij jou.
Maar ik moet zeggen, en dat is ook de reden dat ik dit schrijf, dat het bij mij toch zeker een week of 3 heeft geduurd voordat de assistente in het ziekenhuis me eindelijk doorstuurde naar de gyanaecoloog; ze zei iedere keer als ik opbelde om naar de testuitslagen te vragen dat het prima ging met de zwangerschap. Toen ik uiteindelijk bij mijn gynaecoloog in de spreekkamer zat, mocht ik nog net lopen naar m'n bed op de afdeling maar meer ook niet. De operatie volgde.
Als ik toen had geweten wat ik nu weet, dan had het nooit zo lang geduurd. Maar ja, dat is achteraf praten. Maar een kater heb ik er wel aan overgehouden!
Informatie/boeken daar kan ik je niet aan helpen want ik heb er zelf nooit iets over gelezen. Als je nog iets wilt weten, mail me gerust,
Groeten,
Kirsten
Onderdeel: Voor de geboorte
Titel: buitenbaarmoederlijke miskraam
Berichtnummer: F00794-2
Datum: 16 september 1997
Afzender: [naam en adres bekend bij de redactie]
Dag Lily,
Je vraagt om ervaringen. Terecht, want er is volgens mij niet meer dan die ene pagina over dit onderwerp te vinden. Een buitenbaarmoederlijke zwangerschap (bbz) is een categorie binnen de miskramen. Om dit te verwerken raad ik je aan zeker ook over miskramen in het algemeen te lezen.
Zelf kwam ik 4 jaar geleden met vreselijke buikpijn bij mijn huisarts. Hij hield direct rekening met een buitenbaarmoederlijke zwangerschap (grote dank!). Dit bleek juist; ik zat in 15 minuten bij de gynaecoloog.
Uiteindelijk is de zwangerschap bij mij 'natuurlijk' afgebroken (geen operatie). Pas na 1,5 jaar herkende ik mijn bbz-ervaring in al de miskraamverhalen. Jammer dat ik niet eerder die link had gelegd; wellicht had ik dan meer van mijn verwarring en verdriet begrepen.
Uit ervaringen van vrouwen om me heen begrijp ik dat er een kans op herhaling bestaat. Wellicht kan iemand uit de medische hoek hier meer over vertellen? Wij werden in ieder geval naar huis gestuurd met "ach, je moet het straks maar gewoon weer proberen". Maar mocht ik weer zwanger raken, dan heb ik me voorgenomen om na 4 weken een echo te laten maken. Just for sure.
Sterkte in deze tijd,
Ellen
Onderdeel: Voor de geboorte
Titel: voelde als een abortus....
Berichtnummer: F00794-3
Datum: 22 september 1997
Afzender: [naam en adres bekend bij de redactie]
Ook ik heb ongeveer 2 jaar geleden een buitenbaarmoederlijke zwangerschap gehad. Ik slikte de pil maar had al zo'n 5 weken onregelmatige bloedingen. Een zwangerschap was niet eens bij me opgekomen. Mijn huisarts dacht ( gelukkig wel ) aan een zwangerschap of een miskraam en ik testte positief. Daarna ging alles in een stroomversnelling en in een roes aan mij voorbij.
Vrijdagmiddag was ik zwanger (heel blij), zaterdagochtend bleek ik 2 maanden zwanger te zijn en sprak de gynaecoloog in termen van "ik zal proberen Uw eileider te sparen". Zaterdagmiddag kon ik al niet meer lopen van de pijn en een spoedoperatie volgde al snel later op die middag.
Helaas kon mijn eileider niet worden gered. Maar wat ik nog veel erger vond, was het feit dat ik "gewoon" zwanger was van een (gezond?) kindje, alleen zat het op de verkeerde plaats. Voor mijn gevoel was er een abortus gepleegd. Maar ja, er was geen keus. Een BBZ is namelijk fataal voor de moeder wanneer het niet wordt verwijderd.
Mijn leven was gespaard, ten koste van mijn eerste kindje. Zo voelde dat toen, en zo voelt dat nog steeds. Een geluk bij een ongeluk: door de BBZ kwam men erachter dat ik een zeer aggresieve baarmoederhalskanker-cellen had, waaraan ik kort daarna ook werd geopereerd.
Nu 2 jaar later hebben wij een wolk van een dochtertje. Het duurde even want de kansen waren klein .... 1 eileider en een Conisatie (baarmoederhalsoperatie). Toch blijf ik denken aan dat eerste kleine mensje. Door hem of haar is mijn leven en mijn kans op kinderen gered, anders had ik waarschijnlijk een ernstige vorm van kanker ontwikkeld. En doordat dat mensje niet op de goede plek zat, heb ik nu mijn dochter die er anders nu niet geweest zou zijn, als het eerste kindje gewoon geboren was.
Kortom, dankbaarheid en verdriet. Maar altijd blijft het bij je. Dat ene kindje dat niet voorbestemd was om te leven. Hoe zou het zijn geweest?
Stephanie La Maire-Weyts
Onderdeel: Voor de geboorte
Titel: onverwacht
Berichtnummer: F00794-4
Datum: 24 september 1997
Afzender: [naam en adres bekend bij de redactie]
Hallo Lily,
Vier jaar geleden heb ik hetzelfde mee gemaakt. Ik was zwanger en kreeg een miskraam. Een paar dagen later begonnen de bloedingen opnieuw, alleen heb ik nooit pijn gehad. Dat is voor mij bijna fataal geweest.
Ik voel niet gauw pijn en had dat toen ook niet. Ben zelfs nog op vakantie naar Portugal geweest met de groeten van de artsen want die dachten aan een nasleep van de miskraam. Achteraf was ik zwanger van een tweeling waarvan 1 in de baarmoeder zat en de ander in de eileider. Ben dus 2 baby's verloren.
Ik ben heel langzaam weer opgekrabbeld en heb nu 2 prachtige kinderen. Dus heel veel sterkte en succes. En met 1 eileider kan het echt nog. Ik heb dat zelf meegemaakt en ik ben blij dat ik het toen overleefd heb want dat heeft maar heel weinig gescheeld.
Groetjes van Jolanda
Onderdeel: Voor de geboorte
Titel: buitenbaarmoederlijk en nu zwanger
Berichtnummer: F00794-5
Datum: 15 oktober 1997
Afzender: [naam en adres bekend bij de redactie]
In november ben ik gestopt met de pil. Mijn menstruatie is zonder pil erg onregelmatig, dus ook nu. In februari besloot ik na de carnaval maar eens naar mijn huisarts te gaan. Echter op de laatste dag van de carnaval begon de buikpijn.
Als ik drukte in mijn buik en vlot los liet, deed het extra pijn. (Dit is ook het geval bij diverse ontstekingen.) Ik dacht aan een blinde darm. De volgende dag naar de huisarts. Een plasje en ik was zwanger! Hoe kon dat nou? Ik was zaterdag nog ongesteld geweest. Enfin, naar het ziekenhuis een echo laten maken en bloed geprikt. Geen vruchtje te zien en wel een hoog zwangerschapshormoon.
In de avond was de pijn te erg en er kwam een spoed-operatie. Wat was ik blij dat ik in deze eeuw en in dit land woon. Stel je voor dat je niet geopereerd werd!
Mijn linker eileider werd weggehaald. De volgende dag wandelde ik al weer rond. Ik bleek 10 weken zwanger te zijn geweest. Dat vond ik zo onwerkelijk en dom. In 1997 zwanger zijn en dat niet weten. Maar ja, het goede nieuws is dat het nu 14 oktober is en dat ik nu bijna 4 maanden zwanger ben. Met maar één eileider.
OK, ik ben een bofkont want velen met twee eileiders zijn jaloers dat ik zo snel zwanger ben. Maar het kan dus wel! Mijn arts vertelde dat de hersenen een stof afscheiden die de eisprong in werking zet. Als het de beurt is van de kant die verwijderd is, zal het lichaam op den duur al deze seintjes aan de goede eileider doorgeven. Na een jaar heeft deze de werking van de verloren eileider overgenomen.
Het gebeurt wel eens dat als de eileider niet verwijderd wordt, dat er kans is op herhaling. Het is namelijk een vernauwing of een beschadiging van de eileider die zorgt voor een blokkade die het vruchtje niet goed laat doorstromen naar de baarmoeder. Maar er is nieuw leven mogelijk na een bbz.
Groetjes Brigitte
|
