|
Forum-archief
De onderstaande teksten maken deel uit van het Forum-archief van Ouders Online. Ze werden gepost van 1996 tot 1998. Daarna is een nieuw forum in gebruik genomen, dat u bereikt via de knop forum in de menubalk hierboven.
Ik mag d'r niet aanraken...
Onderdeel: Voor de geboorte
Titel: Ik mag d'r niet aanraken.......
Berichtnummer: F00954
Datum: 28 oktober 1997
Afzender: [naam en adres bekend bij de redactie]
Beste lezers,
Kan iemand mij (23 jaar) helpen? Mijn vrouw is zwanger van de tweede. Tijdens de eerste zwangerschap was er niets aan de hand, maar ik mag nu niet meer aan haar zitten. Een knuffel niet, vrijen niet, niets meer.
Waarom?
Robert
Onderdeel: Voor de geboorte
Titel: Hormonen
Berichtnummer: F00954-1
Datum: 30 oktober 1997
Afzender: [naam en adres bekend bij de redactie]
Beste Robert,
Ik kan je verbazing begrijpen. De eerste keer was ook niet zo! Ja maar een zwangerschap is elke keer anders. Zie dit als een 1e keer zwanger na een eerste kind. Je vrouw was ook nog nooit eerder bevallen. Het lichaam is veranderd. En nu weer zwanger... dus op een andere manier.
Praat met haar er over. Je schreef niet hoelang ze zwanger is... maar wellicht dat dit in de loop van de zwangerschap overgaat. Heb geduld, en praat er over... waarschijnlijk wijst ze jou niet af... maar kan ze geen "gefriemel" even hebben.
Succes! Paula
Onderdeel: Voor de geboorte
Titel: Vragen?
Berichtnummer: F00954-2
Datum: 30 oktober 1997
Afzender: [naam en adres bekend bij de redactie]
Hallo Robbert,
Zonder iets af te doen aan het feit dat het voor jou natuurlijk niet leuk is om 'afgewezen' te worden, denk ik toch dat je de vraag "waarom" niet in het forum moet stellen, maar aan je vrouw zelf...
Mogelijk dat zij antwoordt in de geest van "Weet ik niet, heb ik gewoon even helemaal geen zin in", waar je op zich niets mee opschiet. Maar: als zij het zelf niet weet, kunnen de lezers van het forum je waarschijnlijk al helemaal niet helpen behalve met goedbedoelde betogen over hormoonhuishoudingen en dergelijke. En daar schiet je ook weinig mee op...
Ik ben bang dat er niets anders opzit dan het te aanvaarden, en erop vertrouwen dat het ook weer over zal gaan.
Sterkte.
Bart
Onderdeel: Voor de geboorte
Titel: ga 'ns met haar praten, romantiek ...?
Berichtnummer: F00954-3
Datum: 11 november 1997
Afzender: [naam en adres bekend bij de redactie]
Beste Robert,
Ik herken jouw verhaal, maar dan vanaf de andere kant. Tijdens de eerste zwangerschap vond ik sex heerlijk, geen probleem. Maar al vrij snel in de tweede zwangerschap had ik er helemaal geen zin in; vraag me niet waarom - ik weet het zelf niet! En dat terwijl we bij nr. 1 tot op de dag van de bevalling lagen te rommelen.
Ik weet nog steeds niet waarom ik er geen zin in had - en dat duurde heel lang! (ook voor mezelf hoor! maar puntje bij paaltje had ik dan toch geen zin...moeilijk). Ik had meer behoefte aan romantiek - kaarsje, wijntje, kletsen (geen tv aan tussendoor) en praten over gevoelens, toekomst, etc. Het heeft een tijd geduurd maar nu grijp ik weer het initiatief en maak ik er wat leuks van.
De raad van de eerdere inzenders is goud waard: praat met je vrouw, niet doordrammen, maak het gezellig en laat haar voelen/begrijpen dat je nog steeds dol op haar bent. Wees geduldig en het komt wel goed (klink ik nu als je grootmoeder? Zal wel). Het komt wel goed! Veel aandacht en lief knuffelen! Een zwangerschap is niet niks hoor.
Mail je eens hoe het gaat?
Dag, Elsa
Onderdeel: Voor de geboorte
Titel: wie weet
Berichtnummer: F00954-4
Datum: 20 november 1997
Afzender: [naam en adres bekend bij de redactie]
Beste Robbert,
Ik vind het onwijs leuk dat vrouwen nu eens antwoord geven op die vraag van jou. Uiteraard ben ik van het mannelijk geslacht en net als jij ben ik tot de conslusie gekomen dat vrouwen vreemde wezens zijn en blijven.
Ook ik denk dat je het er eens met je vrouw over moet hebben, maar forceer zeker niks, stel dat ze het dan maar doet om jou te plezieren, dan krijgt ze een nare ervaring en duurt het nog langer voor de intimiteiten terug komen. Ik wil je dan ook adviseren geduld te tonen en begrip te hebben voor je vrouw.
Ik weet niet hoe ver ze nu is, maar de eerste 16 weken zijn zwaar daarna gaat het wat beter.
sterkte
oja,
http://www.pieterp.demon.nl/zwanger.htm
is de moeite waard
Pieter
Onderdeel: Voor de geboorte
Titel: Vreemde wezens
Berichtnummer: F00954-5
Datum: 25 november 1997
Afzender: [naam en adres bekend bij de redactie]
Tja Pieter, we zijn eigenlijk net zo vreemde wezens als mannen he. Alleen erg jammer dat die geen zwangerschappen door kunnen maken en dus nooit de overweldigende veranderingen kunnen voelen die hormonen teweeg kunnen brengen.
Bedenk overigens dat het echt niet altijd alleen hormonen zijn. Lichamelijke ongemakken en psychische belasting kunnen een even grote rol spelen. Voor een vrouw verandert er vaak veel meer met de komst van een kind dan voor een man (ook bij het tweede kind). Haar lichaam verandert (mooi? lelijk? pijn?), ze houdt zich meer bezig dan de meeste vaders met hoe alles straks geregeld moet gaan worden en voorziet bij een tweede allerlei consequenties veel beter dan ze dat bij de eerste deed. Niet zo gek dat haar hoofd dan even niet naar andere dingen staat!
Hormonaal en lichamelijk gaat het vanaf de 4e-5e maand vaak wat beter, Robert. Maar hou je vast: na de bevalling kan het ook wel eens heel lang duren voor een vrouw weer behoefte heeft aan lichamelijk contact met haar man.
Ik zou vooral niet aandringen, proberen het uit je hoofd te zetten en gedeeltelijk een tijdje zelfredzaam te worden :-).
Probeer vooral veel aandacht te geven aan datgene waar zij mee bezig is (zorgen? plannen? aankopen?), mee te leven, en tederheid en begrip te tonen. Dan komt het vanzelf wel weer goed!
Gertruud.
|
