|
Forum-archief
De onderstaande teksten maken deel uit van het Forum-archief van Ouders Online. Ze werden gepost van 1996 tot 1998. Daarna is een nieuw forum in gebruik genomen, dat u bereikt via de knop forum in de menubalk hierboven.
Bloedverlies
Onderdeel: Voor de geboorte
Titel: Bloedverlies
Berichtnummer: F01058
Datum: 28 november 1997
Afzender: [naam en adres bekend bij de redactie]
Ik ben net 6 weken zwanger voor de eerste keer. Ik weet het dus maar amper. De eerste test bij de huisarts was nogal dubieus. Er was maar een vaag lijntje te zien. De bloedtest gaf dan toch een verhoging van het zwangerschapshormoon aan en was positief, maar nog niet hoog genoeg.
Daarom deed de huisarts nog maar eens een bloedtest. Nu verlies ik sinds gisteren bloed en heb ik lichte buikkrampen. Ik was helemaal in paniek en ging maar weer naar de huisarts. Hij zei dat het kan zijn dat het maar even duurt. Volgens hem was de baarmoeder toch gesloten. Ik zit al twee dagen te huilen. Ik heb echt het gevoel dat ik het al kwijt ben.
Kan het toch nog goed komen? En wat is dat bloedverlies dan?
Liesbet.
Onderdeel: Voor de geboorte
Titel: Ga naar een gynaecoloog
Berichtnummer: F01058-1
Datum: 30 november 1997
Afzender: [naam en adres bekend bij de redactie]
Hoi liesbet,
Terwijl ik dit schrijf zit ik met de bibber en kan amper mijn tranen inhouden maar ik wil je dit toch even laten weten. Ga a.u.b. zo snel mogelijk naar een gynaecoloog die een speciale echo kan maken. Na 6 weken kan men met een vaginale echo het vruchtje al zien.
Ik wil je echt niet bang maken maar ik ben woensdagnacht geopereerd van een buitenbaarmoederlijke zwangerschap. Ik was ongeveer tussen de 6 en 8 weken zwanger. Ik wist dit niet voor maandag omdat ik steeds gewoon ongesteld was geworden. Toen ik 1 week na mijn maandstonden weer bloed verloor had ik naar de dokter gebeld. Die raadde mij aan een zwangerschapstest te doen. Die bleek positief te zijn. Na nader onderzoek bleek ik dus een buitenbaarmoederlijke zwangerschap te hebben. Ik ben dadelijk opgenomen in het ziekenhuis waar dan woensdagavond mijn eileider gesprongen is.
Het bloedverlies kan evengoed niets betekenen bij jou maar na zo een echo ben je toch zeker. Ik wens je veel sterkte en hoop dat alles goed komt. Laat me iets weten.
danielle.
Onderdeel: Voor de geboorte
Titel: Laat een echo maken!
Berichtnummer: F01058-2
Datum: 2 december 1997
Afzender: [naam en adres bekend bij de redactie]
Beste Liesbeth,
Wat heb jij een stomme huisarts zeg. Ik had tijdens mijn eerste zwangerschap in de 6de week ineens bloedverlies. De volgende dag naar de huisarts. Hij heeft mij direct 's middags na de gynaecoloog gestuurd voor een echo. En toen was er te zien dat het vruchtje er nog goed zat (ook waren er toen nog geen harttonen te zien). Uiteindelijk heb ik na 9 maanden een prachtig kind gekregen.
Ik heb inmiddels vaker van vrouwen gehoord, dat ze in de eerste weken nog wat bloedverlies hadden. Dat heeft blijkbaar met het innestelen in de slijmhuid te maken.
Maak je maar niet ongerust en sta er op een echo te laten doen!
Sterkte.
Ina.
Onderdeel: Voor de geboorte
Titel: regelmatig bloedverlies
Berichtnummer: F01058-3
Datum: 3 december 1997
Afzender: [naam en adres bekend bij de redactie]
Ik ben nu ruim 4 maanden zwanger, maar pas sinds enkele weken zorgeloos (hoewel je die angst voor een miskraam niet meteen kwijt bent). Mijn eerste bloeding trad op in week 7, vervolgens had ik bloedingen in week 9, 10, 11, 12 en 13. Het waren vaak bijna complete menstruaties, het gebeurde overdag (b.v. na traplopen), maar ook 's nachts als ik rustig lag te slapen.
Ik had ook veel last van buikpijn (menstruatie-achtig). Kortom, erg griezelig allemaal. Na de eerste bloeding heeft mijn huisarts mij meteen doorverwezen naar de gyneacoloog voor een echo. Op de eerste echo was "het vruchtje" te zien, maar nog geen hartslag zichtbaar. Bij de tweede bloeding in week 9 klopte het hartje gelukkig. De gyneacoloog vertelde mij dat er inderdaad niks te doen was aan die bloedingen, maar raadde mij wel aan om het rustig aan te doen en om tijdelijk te stoppen met werken. Dit heb ik toen gedaan. Verder droeg ze mij op om iedere bloeding bij haar te melden, ook als het 's avonds of in het weekend gebeurde. Dit is nog een aantal keren voorgekomen, en ik was erg blij dat er iedere keer een (gerustellende) echo gemaakt werd.
Tot en met ca. 16 weken heb ik nog wat "oud" (donker bloed) verloren, ik gebruikte toen inlegkruisjes (dus het was al een stuk minder geworden), ik hield nog wel last van buikpijn, zo dat je er niet van kon slapen en bijna dubbel lag van de zeurende of stekende pijn. Daarna ging het bijna van de ene op de andere dag een stuk beter. Nu gaat het zelfs uitstekend, alle klachten zijn verdwenen. Ik hoop dat iemand hier iets aan heeft, je leest of hoort er zo weinig over dit soort verschijnselen.
Voor diegenen die hier nu nog mee worstelen, sterkte!
Annelies.
Onderdeel: Voor de geboorte
Titel: zelfde tip, andere reden
Berichtnummer: F01058-4
Datum: 7 december 1997
Afzender: [naam en adres bekend bij de redactie]
Beste Liesbet,
In de twaalfde week had ik ook bloedverlies. De huisarts constateerde dat de baarmoedermond openstond en dat het waarschijnlijk (meer dan 80% kans) een miskraam werd. Ik moest maar op de bank zitten en wachten. Goed, huilend op de bank en na zeven uur gek worden van het wachten. Toen alsnog naar de gynaecoloog voor een curretage (wilden niet meer wachten).
Gelukkig toch nog even een echo. Weer huilen, want... alles was goed. Het enige is dat mijn placenta voor de baarmoedermond ligt en dat daar het bloed vandaan komt. Ik moet rustig aan doen (niet tillen, niet stofzuigen, alleen zittend werk) en er is 99% kans dat de placenta nog opschuift. Nu ben ik 14 weken en bloedt nog steeds een klein beetje. Oh ja, dat mijn baarmoedermond openstaat is heel normaal voor een tweede kind. Goed, de moraal van het verhaal: ga niet zitten tobben, niet luisteren naar je huisarts, ga naar het ziekenhuis!
groetjes,
Arianne.
Onderdeel: Voor de geboorte
Titel: toch vroege miskraam
Berichtnummer: F01058-5
Datum: 9 december 1997
Afzender: [naam en adres bekend bij de redactie]
Hallo Danielle,
Ik ben inmiddels zeker. Ik heb vorige week een echo laten maken en daar was niets meer op te zien. Het is dus een zeer vroege miskraam geweest. Met een minder nauwkeurige test had ik waarschijnlijk niet eens geweten dat ik zwanger was. Alhoewel, ik voelde het toch.
Volgens de dokter hoef ik me nergens over ongerust te maken. Het komt zeer veel voor, maar je staat er niet bij stil als je er zelf niet mee in aanraking komt. Het goede nieuws is dan toch dat alles ook dadelijk vanzelf weg is en dat ik het niet hoef te laten verwijderen.
Al met al ben ik daar nog wel blij om al vind ik heel spijtig dat dit bij mijn eerste zwangerschap al moest gebeuren. Ik heb eigenlijk bijna geen pijn gehad. Ik hoop dat jij je ondertussen wat beter voelt. Veel sterkte en bedankt aan iedereen die me schreef.
Liesbet.
Onderdeel: Voor de geboorte
Titel: Ook zelfde tip
Berichtnummer: F01058-6
Datum: 9 december 1997
Afzender: [naam en adres bekend bij de redactie]
Liesbet,
Hoewel ik denk dat jij op dit moment al veel meer weet, wil ik toch iedereen in een zelfde situatie aanraden snel een echo te laten maken.
Toen ik ging bloeden (op een vrijdag) heb ik het ziekenhuis gebeld en men had het over een innestelingsbloeding en was ik redelijk gerust gesteld. Maar het bloeden hield niet op Uiteindelijk heb ik de donderdag daarop pas een echo gehad en heb dus 7 dagen huilend en onzeker doorgebracht. Bij mij is het inderdaad mis gegaan, maar het is veel beter te verdragen zekerheid te hebben dat het mis is gegaan, dan je zo onzeker te voelen.
Op dat moment waren mijn tranen niet meer te drogen, maar de wijze waarop ik toen opgevangen werd was geweldig en dat heb je na al die vreselijke dagen toch echt nodig.
Ellen.
|
