|
Forum-archief
De onderstaande teksten maken deel uit van het Forum-archief van Ouders Online. Ze werden gepost van 1996 tot 1998. Daarna is een nieuw forum in gebruik genomen, dat u bereikt via de knop forum in de menubalk hierboven.
Buitenbaarmoederlijke zwangerschap
Onderdeel: Voor de geboorte
Titel: Buitenbaarmoederlijke zwangerschap
Berichtnummer: F01307
Datum: 28 januari 1998
Afzender: [naam en adres bekend bij de redactie]
Ik ben 30 jaar, in oktober '97 met de pil gestopt en op 13 november voor het laatst ongesteld geweest. Ja hoor, in verwachting... wat waren we er blij mee!
Toen ik acht weken was, begon ik heel lichtjes te vloeien, en op de derde dag kwamen er wat bloedstolsels mee. Dat was op zondag 4 januari. Via de huisarts konden we die middag nog in het ziekenhuis terecht en bij de echo bleek dat de baarmoeder leeg was. Bij het bloedonderzoek bleek dat het HCG gehalte extreem hoog was: een buitenbaarmoederlijke zwangerschap. Wat een verdriet ineens, alle dromen in duigen!
De volgende morgen ben ik geopereerd, een laprascopie (kijkoperatie). Inmiddels had ik al een inwendige bloeding, en tijdens de operatie is ook nog een bloedvat aangeprikt... in totaal had ik twee liter bloed verloren. Daar was ik eerst heel ziek van, nu heb ik nog steeds pijn van de bloedstolsels in mijn buikholte. Er verscheen ook een pijnlijke bloeduitstorting op mijn buik. Gelukkig gaat het elke dag een beetje beter, en kan ik nu weer naar buiten en zo.
Nu ben ik op zoek naar mensen die ook zoiets meegemaakt hebben, gewoon om eens wat ervaringen uit te wisselen en wat meer informatie te krijgen.
Annemarie de Boer uit Driewegen, Zeeland.
Onderdeel: Voor de geboorte
Titel: kijk in leeszaalarchief
Berichtnummer: F01307-1
Datum: 4 februari 1998
Afzender: [naam en adres bekend bij de redactie]
Beste Annemarie,
Een nare situatie, ik heb hetzelfde meegemaakt. Veel verdriet. Kijk eens in het forumarchief van de leeszaal, daar vind je tal van reacties op dit onderwerp; het is al vaker vrij uitgebreid besproken. Veel troost met deze bijzonder gevaarlijke en verdrietige miskraam.
En beterschap, Ellen!
Onderdeel: Voor de geboorte
Titel: 2 maal EUG
Berichtnummer: F01307-2
Datum: 8 februari 1998
Afzender: [naam en adres bekend bij de redactie]
Hoi Annemarie,
Ik heb na 10 weken een EUG gehad, waarbij een eileider is weggehaald.
Haast op de dag dat dit kind was uitgerekend werd ik zwanger van onze zoon, nu 2 jaar oud. Wanhoop dus niet. Ook uit het Leeszaal-archief elders op deze site blijkt dat het daarna toch vaak goedkomt. Helaas heb ik zelf daarna, ondanks vroege echo met 6 weken, die goed leek, weer een EUG gehad. Eileider gespaard.. Nu proberen wij al een jaar vergeefs, maar hebben nog steeds hoop. De gynaecoloog adviseert nog een jaar geduld.
Veel sterkte!
M.
Onderdeel: Voor de geboorte
Titel: Vraag voor M.
Berichtnummer: F01307-3
Datum: 9 februari 1998
Afzender: [naam en adres bekend bij de redactie]
Hoi M.,
Bedankt voor je reactie. Waar ik heel benieuwd naar ben is waarom de gynaecoloog nog een jaar geduld adviseert?
Kan het met een eileider veel langer duren om zwanger te raken, of is dat niet van invloed?
Groetjes, Annemarie.
Onderdeel: Voor de geboorte
Titel: buitenbaarmoederlijke zwangerschap
Berichtnummer: F01307-4
Datum: 13 februari 1998
Afzender: [naam en adres bekend bij de redactie]
Hoi Annemarie,
Ik ben in oktober 1996 met de pil gestopt. In februari daarop werd ik nog gewoon ongesteld, alleen een week later werd ik weer ongesteld en kreeg ik een beetje last van mijn buik.
Ik ben toen naar de huisarts gegaan en moest een zwangerschapstest doen, die bleek positief te zijn. Het rare van alles was, vanaf dit moment begon de ellende. Ik ben meteen doorverwezen naar de gynaecoloog, omdat de dokter aan een miskraam dacht. In het ziekenhuis konden ze met een inwendige echo geen vruchtje vinden, ook niet in mijn eileiders.
Ik moest toen tweemaal per week ziekenhuis in ziekenhuis uit voor bloedprikken en echo's te laten maken. Zelfs de gynaecologen begrepen dit niet. Uiteindelijk is besloten om mij toen op 10 maart te curreteren. Nadat dit gebeurd was moest ik weer bloed prikken, het HCG hormoon bleef stijgen. Stonden de gynaecologen weer voor een raadsel.
17 Maart ging ik weer het ziekenhuis in en kreeg ik hormoonprikken in mijn bil om zo het HCG hormoon uit mijn lichaam te krijgen. Na de eerste prik bleef het hormoon nog stijgen, bij een echo niets te zien. Twee dagen later kreeg ik nog een prik en 's middags begon ik toch een hevige buikpijn te krijgen en na veel geruzie met de nachtdokter (wat een trut was dat zeg) werd mij gezegd dat ik een blaasontsteking had. Jaja.
's Ochtends vroeg ik aan de hoofdzuster of ik een echo kon laten maken, want ik bleef zo'n pijn houden in mijn buik. Daar bleek dus dat ik sinds 17.00 uur de vorige dag al een inwendige bloeding had gekregen, omdat mijn rechter eileider was gesprongen. Deze is ook met een laprascopie verwijderd.
Ik ben na deze ingreep 5 weken thuis geweest, omdat mijn navel niet dicht wilde gaan. Ze waren vergeten om een hechting uit mijn navel te halen. Dit is dus allemaal gekomen door die stomme nachtdokter, dit is een dokter die op de Eerste Hulp werkt. Als ik haar zie gaat mijn bloed nog koken.
Verder gaat alles goed met mij hoor en zwanger worden met een eileider is echt geen probleem. Ik was na 2 maanden meteen weer zwanger. Helaas een miskraam, maar dat hoeft niet bij iedereen zo te verlopen.
Ik wil je met dit verhaal niet ongerust maken hoor, maar je vroeg om soortgelijke ervaringen, vandaar. Maar zwanger worden met een eileider gaat heel goed hoor. Als je nog vragen hebt of als je gewoon lekker wil kletsen dan zie ik wel een berichtje van je.
Groetjes Peggy.
Onderdeel: Voor de geboorte
Titel: antwoord annemarie
Berichtnummer: F01307-5
Datum: 16 februari 1998
Afzender: [naam en adres bekend bij de redactie]
Inmiddels is mijn bericht van vorige keer achterhaald. Na bezoek bij gyn van deze week zal het geen jaar worden. Er is toch een afwijking aan mijn eileider geconstateerd. Toch adviseert de gyn 'wachten' omdat, zelfs met deze afwijking, de kansen weliswaar niet goed maar bepaald niet uitgesloten zijn. Alles kan. De andere meest simpele verklaring dat hij wachten en geduld hebben adviseert, is dat er weinig anders op zit. Mijn enige alternatief is IVF en dat 'laatste station' kan altijd nog (als je tenminste niet tegen de 40 loopt).
Mijn afwijking heet Salpiingitis Isthmica Nodosa. Heeft iemand hiet ervaring mee?
Of je met één eileider zwanger kunt worden weet ik niet goed. Het is mijn ook een keer gelukt. Achteraf misschien wel een groot wonder. Ik denk dat het er vanaf hangt wat er mis was met die andere eileider, waardoor de zaak daarin vastliep. Dat kan ook zonder reden gebeuren, zomaar, foutje. Is je overgebleven eileider gezond, dan kan je daar prima zwanger mee worden. Het kan wel wat langer duren dus, en dat is het allermoeilijkste, niet te snel zenuwachtig worden als het niet lukt.
M.
Onderdeel: Voor de geboorte
Titel: Ook 2x EUG
Berichtnummer: F01307-6
Datum: 26 februari 1998
Afzender: [naam en adres bekend bij de redactie]
Hoi!
Ik heb zelf 2 maal een EUG gehad. De eerste keer was ook mijn eerste zwangerschap. Na 12 weken begon ik bloed te verliezen en binnen een paar uur lag ik op de operatietafel. Wel helaas "half midden door" gesneden, want ze hadden niet voldoende apperatuur om het een laprascopie te kunnen doen. Daarna moest ik altijd bij een week over tijd een echo laten maken.
Ik heb niet zo'n hoopgevend verhaal. Daarop volgende 6 "gewone" miskramen, of spontane abortussen zoals dat heet voor 12 weken. Mijn 8e zwangerschap was weer een EUG, in dezelfde, gespaarde eileider. Toen ben ik heel goed begeleid, en er is laprascopisch ingegrepen voor er bloedingen o.i.d. optraden. Ik was wel blij want die pijn hoefde ik echt nooit weer.
Het is volgens mijn gynaecoloog goed mogelijk om zwanger te worden met één eileider, mits deze goed doorlaat. Een eileider is zo flexibel, is mij verteld, dat die ook de eitjes van de andere eierstok uit de buikholte kan plukken. Ik heb er nog geen ervaring mee, omdat ik inmiddels moeder ben geworden van een prachtige adoptief dochter. Op het moment weet ik echt nog niet of ik het zelf nog wil gaan proberen, deze adoptie is me zo ongelofelijk goed bevallen! (Raar woord in deze context).
Ik ben trouwens DES dochter, ze kunnen verder niets aan mij of aan m'n man (genetisch materiaal) vinden, maar het is haast niet te doen als het steeds maar mis gaat. Ik weet er inmiddels wel vrij veel van en je mag me altijd mailen als daar behoefte aan bestaat. Veel sterkte aan iedereen die hiermee te maken heeft. Nicolet.
|
