|
Forum-archief
De onderstaande teksten maken deel uit van het Forum-archief van Ouders Online. Ze werden gepost van 1996 tot 1998. Daarna is een nieuw forum in gebruik genomen, dat u bereikt via de knop forum in de menubalk hierboven.
Bekkeninstabiliteit - hormonaal?
Onderdeel: Algemeen
Titel: bekkeninstabiliteit - hormonaal ?
Berichtnummer: F01495
Datum: 5 maart 1998
Afzender: [naam en adres bekend bij de redactie]
Nu 14 maanden na de geboorte (overigens d.m.v. een keizersnede omdat de bevalling niet inleidbaar bleek) van onze zoon, heb ik nog steeds vrij veel klachten. Niet alleen van het bekken. Eigenlijk leveren zowat al mijn gewrichten regelmatig min of meer pijn op.
Nu vraag ik me af of er meer vrouwen zijn die daar last van hebben. Ook tijdens een griep slaat het direkt op mijn gewrichten. Onlangs is ook het syndroom van Tietze geconstateerd. Hierbij zijn de gewrichten tussen borstbeen en ribben soms zeer pijnlijk. Mijn huisarts hier in Grave noemt het psychisch en staat al klaar met de anti-depressiva.
Heel aardig natuurlijk, alleen, ik ben niet depressief.
Ik vraag me ook weleens af of het toch niet nog steeds hormonaal zou kunnen zijn.
Iedereen die hierover meer informatie zou kunnen verschaffen; bij voorbaat dank!
Yvon Zuidema.
Onderdeel: Algemeen
Titel: ook ik!
Berichtnummer: F01495-1
Datum: 6 maart 1998
Afzender: [naam en adres bekend bij de redactie]
Als reaktie op jouw berichtje kan ik kort zijn. Vanaf het moment dat ik zo'n 4 jaar geleden begon met hormonen pillen om zwanger te kunnen worden heb ik af en toe last van gewrichten , maar soms lijkt het ook wel de botten.
Vooral de laatste gewrichtjes van mijn wijsvingers zijn bijna altijd pijnlijk. Soms voel ik gewoon overal pijntjes. Ik heb me er inmiddels maar bij neer gelegd. Ik ben ook niet depressief en heb ook niet het idee dat ik het me allemaal inbeeld.
Groetjes Miranda
Onderdeel: Algemeen
Titel: kan goed!
Berichtnummer: F01495-2
Datum: 6 maart 1998
Afzender: [naam en adres bekend bij de redactie]
Hoi Yvon!
Het is heel goed mogelijk dat het hormonaal is, denk ik.
Ik heb zelf ook een instabiel bekken, maar eigenlijk zijn er meerdere gewrichten bij mij te smeuiig. Bijv. in de voeten ( aangepaste zolen )en soms in de knieen.
Bovendien: om je bekken te ontlasten ga je vaak andere gewrichten of verkeerd gebruiken of overbelasten.
Plus dat ze erg kwetsbaar zijn, dus reken maar uit.
Anti-depressiva wordt overigens niet alleen gegeven bij depressies. Het kan ook voor geschreven worden om je lichaam wat te ontspannen ( je spieren ) zodat de pijnklachten verminderen en daardoor het een en ander kan herstellen. Want omdat je pijn hebt, dan staan je spieren in een voortdurende kramp-toestand wat alleen maar extra pijn oplevert. En wat was er het eerst, de kip of het ei.
Dus bespreek dit goed met je huisarts! Het hoeft niet per se een slecht recept te zijn voor je Yvon!
Veel sterkte ermee!
HM
Onderdeel: Algemeen
Titel: update bekkeninstabiliteit hormonaal
Berichtnummer: F01495-3
Datum: 18 maart 1998
Afzender: [naam en adres bekend bij de redactie]
Achteraf blijkt dat heel veel problemen die ik de laatste tijd had te herleiden zijn op niet afgewerkte stoffen in mijn lichaam door de griep (...). Het schijnt dat, soms, als je geen koorts hebt, bijvoorbeeld, de griep niet goed kan uitwerken en dat op een zwakke plek in je lichaam slaat; in mijn geval mijn gewrichten en met name mijn bekken dus. Alle reakties die ik persoonlijk heb gekregen en algemeen zinvol lijken, zal ik nog apart vermelden onder de noemer 'therapie-mogelijkheden bij bekken-instabiliteit'. Zoals o.m. osteopathie. Iedereen bedankt i.i.g. die heeft gereageerd! Ik ben overigens naar een andere artsenpraktijk gegaan. Artsen weten over het geheel genomen bitter weinig van bekken-instabiliteit. Mijn gynaecoloog in Oss gaf dat zelf volmondig toe. En verder is het veel giswerk, gewoon omdat zeker nog niet alles over dit onderwerp bekend is, ook niet door de specialisten. Laat je niet in een hoekje drukken, meiden!
Yvon Zuidema.
Onderdeel: Algemeen
Titel: genezen???
Berichtnummer: F01495-4
Datum: 22 maart 1998
Afzender: [naam en adres bekend bij de redactie]
Beste Yvon,
Onlangs schreef ik onder deze rubriek 'verwerking bekkeninstabiliteit'. Ik wil je graag even melden dat ik enorm veel baat heb gehad bij alternatieve geneeswijze. Een mijnheer die door 'handoplegging' de energiebanen in mijn lichaam een beetje helpt.
Vraag me niet hoe het werkt, maar bij mij heeft het geholpen. Mijn zoontje is nu 5 maanden oud en van mijn bekken heb ik amper nog last. Misschien is het een idee om de alternatieve route eens te volgen??
Sterkte,
Monique
Onderdeel: Algemeen
Titel: ervaring
Berichtnummer: F01495-5
Datum: 23 maart 1998
Afzender: [naam en adres bekend bij de redactie]
Hoi Yvon,
Ik kan je 1 advies geven. Ga naar het Spine&Joint Centre in Rotterdam (doorverwijzing via je huisarts).
Daar wordt je niet voor depressief versleten maar zij nemen je klachten serieus en proberen met concrete, praktische oplossingen te komen.
Want geloof me (ik spreek uit ervaring) bekkeninstabiliteit is welliswaar een combinatie van facturen maar hormonen spelen wel degelijk een grote rol.
Succes ermee!!
Groetjes
Astrid
Onderdeel: Algemeen
Titel: Hoeft niet hormonaal te zijn, lijkt me
Berichtnummer: F01495-6
Datum: 25 maart 1998
Afzender: [naam en adres bekend bij de redactie]
Beste yvon,
Ik heb de laatste maanden van de zwangerschap last gehad van bekkeninstabiliteit en voor mij is het ook een raadsel wat de oorzaak is.
Hormonaal kan het volgens mij niet zijn. Ik heb nooit de pil geslikt en heb geen speciale hormonen behandeling gekregen ivm zwanger worden. In hormonaal opzicht ben ik niet anders dan al die andere vrouwen die al eeuwen kinderen krijgen en die blijkbaar nooit last hebben gehad van bekkeninstabiliteit. Want het is toch een vrij nieuw verschijnsel? Ik vind het dus raadselachtig wat de oorzaak hiervan kan zijn.
groeten en sterkte,
Bernadette
Onderdeel: Algemeen
Titel: Herkenbaar!!
Berichtnummer: F01495-7
Datum: 26 maart 1998
Afzender: [naam en adres bekend bij de redactie]
In de tweede maand van mijn zwangerschap kreeg ik vreselijke last van mijn liezen. Dit ging van kwaad tot erger. In de zevende maand kon ik mij zonder krukken niet goed voortbewegen. Ik heb er veel over gelezen en heb zelf de 'diagnose"hormonale symfisiolyse"gesteld. Vooral omdat ik snel na de bevalling weer redelijk op de been was. Echter, na een paar weken viel het me op dat ik veel pijn in mijn knieen had en ook mijn vingerkootjes deden regelmatig pijn. De huisarts zei me dat mijn knieen ontstoken waren, maar ik had toch het gevoel dat het door mijn bekken instabiliteit kwam. Inmiddels ben ik 8 maanden verder. Nog steeds pijn(tjes). Door jullie verhalen ben ik gesterkt in mijn overtuiging: de hormonen spelen nog steeds een rol! Maar ja..... de medische wereld wil er nog niet aan, geloof ik.
Christine
Onderdeel: Algemeen
Titel: Wel hormonaal
Berichtnummer: F01495-8
Datum: 26 maart 1998
Afzender: [naam en adres bekend bij de redactie]
Hallo,
Bekkeninstabiliteit is (in ieder geval gedeeltelijk) hormonaal. Progesteron (het zwangeschapshormoon waarmee je tjokvol zit als je hoogzwanger bent) zorgt ervoor dat het kraakbeen tussen de bekkenbeenderen zachter wordt, zodat je bekkenbeenderen verder uit elkaar kunnen bij de bevalling als je kind door het bekken gaat. dat is dus een natuurlijk proces wat bijs sommige vrouwen te ver gaat. Daarnaast is er ook nog de mogelijkheid dat je bekken echt beschadigt (scheurt) bij de bevalling en dat je daar last van houdt. je kunt je voorstellen dat de kans daarop groter wordt als je kraakbeen minder week is geworden.
Ongeveer 2 jaar geleden stond er in de Volkskrant veel over dit onderwerp (wetenschapsbijlage). Er werden twee redenen genoemd waarom er nu meer bekkeninstabiliteit is dan vroeger: 1. Er is helemaal niet meer bekkeninstabiliteit, maar er is meer aandacht voor.
2. Er is meer bekkeninstabiliteit omdat vrouwen meer doen en willen doen en blijven doorwerken, ook al zegt het lichaam dat het niet meer gaat.
Ik weet niet wat waar is en ook niet of er inmiddels nog andere verklaringen zijn (de pil, grotere kinderen, ik verzin zo snel waat voor de hand liggende dingen).
martijn
Onderdeel: Algemeen
Titel: mijn visie omtrent oorzaken, Bernadette
Berichtnummer: F01495-9
Datum: 26 maart 1998
Afzender: [naam en adres bekend bij de redactie]
Hoi Bernadette!
De medici weet nog niet precies wat de oorzaken zijn.
Mogelijk is pilgebruik een oorzaak, mogelijk het milieu, mogelijk lijkt het of het meer voorkomt, omdat er vroeger weinig openheid was met de meeste klachten.
Ik heb zelf ook een theorie bedacht, als ervaringsdeskundige heb ik misschien er een klein beetje verstand van bekkeninstabiliteit gekregen.
Vroeger gebruikten de vrouwen hun lichaam veel meer bij de gewone huishoudelijke dingen. Kijk maar eens hoe ze op het land werkten, hoe ze de kleding moesten wassen etc.
Dat ging met zware lichamelijke inspanning gepaard.
Wellicht werden de juiste bekkenspieren-en banden daardoor optimaal getraind en was de vrouw perfect in staat een normale zwangerschap zonder deze klachten te voldragen .
Bekkeninstabiliteit is in de meeste gevallen het gevolg van slappe spieren en banden. Of dat door de hormonen komt is nog niet bewezen. Voor mijn gevoel is het een gevolg van het lichamelijk gezien een makkelijker leven van de vrouw tegenwoordig. ( Wat betreft psychisch welzijn kan het misschien wel eens andersom zijn ).
Echter vrouwen met een hoog gehalte relaxine in hun lichaam hebben vaak last van hun bekken. Dit hormoon komt ook meer voor bij reuma-patienten. Dus dan ben je weer op het terrein van gewrichten en pezen etc.
Dat spreekt mijn theorie weer tegen.
Wellicht is een combinatie van allerlei factoren:
* Minder ontwikkelde spieren die belangrijk zijn tijdens de zwangerschap-bevalling-herstel * Pilgebruik
* Meer openheid ( dus het lijkt of het meer voorkomt ) * Milieu
* Verkeerde spieren wel goed getraind als gevolg van
atletiek, windsurfen, fitness, etc. Die blokkeren de
ontsluiting weer op hun beurt, met mogelijk gevolg
van een mechanische bekkeninstabiliteit.
Ik ben ondanks mijn klachten uiteraard een leek, maar het houdt me wel bezig.
Bovendien: het wordt de vrouwen soms ook wel in de mond gelegd dat ze bekkeninst. hebben.
Heeft een vrouw een beetje last van haar schaambeen, na een dagje winkelen of hard werken of joggen, dan heeft ze gelijk al bekkeninstabiliteit. En dat vind ik wel een beetje triest t.o.v. vrouwen die alleen nog maar een kopje koffie zetten en dat alweer drie dagen moeten bezuren. Want zijn dat dan aanstellers?
We moeten niet vergeten dat het ook een beetje bij de zwangerschap "hoort".
Net als blaasonsteking, hoge bloeddruk, rugpijn, pukkels of weet ik nog allemaal meer.
Maar het hoort zich daarna wel te herstellen! En slechts 5% heeft na 1 jaar er nog last van. Helaas hoor ik zelf tot die 5%. En na 2 jaar na de bevalling heeft er slechts 2% nog last van. Ook bij deze groep hoor ik.
( Maar na 3 jaar: gaat het met enig beleid best goed me!!, dus ik ben een gelukkig mens! )
Ik ben benieuwd of nog meer mensen een theorie hier over hebben.
Groetjes,
HM
Onderdeel: Algemeen
Titel: degeneratie
Berichtnummer: F01495-A
Datum: 27 maart 1998
Afzender: [naam en adres bekend bij de redactie]
Beste Martijn,
Even een reactie op jouw mailtje, of eigenlijk eerder op het krantenartikel.
Ten eerste kan ik mij niet voorstellen dat bekkeninstabiliteit vroeger in de zelfde mate voorkwam als nu. Alle mensen van een generatie ouder of zelfs nog een generatie verder die ik ken, reageren allemaal op mijn bekkeninstabiliteit met de woorden 'wat hoor je dat toch veel tegenwoordig'en 'dat hoorde je vroeger nooit'.
Terwijl ik in mijn omgeving redelijk wat mensen ken met een vorm van bekkeninstabiliteit.
Zelf had ik in de vijfde maand van mijn zwangerschap al last van een instabiel bekken, dus het lijkt mij niet dat ik toen al te veel deed met mijn werk etc.
Misschien zal de pil een rol spelen, al lees ik eerder op dit forum dat er zelfs vrouwen zijn die nog nooit de pil hebben geslikt en wel bekkeninstabiliteit krijgen.
Mijn zoon was inderdaad bijna 8 pond, maar mijn moeder heeft het gepresteerd kinderen op de wereld te zetten die zwaarder waren, zonder last te hebben van haar bekken.
Wat ik met deze 'stellingen' aan wil geven is dat het inderdaad -nog- niet bekend is wat de oorzaak is van bekkeninstabiliteit.
Zelf denk ik dat het te maken heeft met degeneratie. Dus dat de mens in de loop van de generaties steeds 'zwakker'wordt.
Tot zover mijn mening hierover. Ik hoop net als ieder ander dat de oorzaak snel achterhaalt wordt en dat er medicijnen voor komen.
Groetjes,
Monique
Onderdeel: Algemeen
Titel: Hoog sterfte-cijfer vroeger onder kraamvrouwen: reden onbekend
Berichtnummer: F01495-B
Datum: 28 maart 1998
Afzender: [naam en adres bekend bij de redactie]
Hoi Monique!
Zoals ik in bovenstaande berichtje ook schreef: Verminderde natuurlijke kracht voor het dragen en krijgen van een kind, omschrijf jij als degeneratie.
Interessant dat jij de zelfde visie erop na houdt.
Ik heb echter wel een maar:
Vroeger kwam echt ook voor, maar dan zeiden ze hier in Drenthe; " Die vrouw is er nooit boven opgekomen ".
Door haar zwakke lichamelijke gestel, werden de kinderen door anderen opgevoed ( thuiszorg en een meehelpende man was er niet, die moest immers in het veen keihard werken ), die vrouw kreeg er allerlei andere kwalen bij door de slechte hygienische omstandigheden en overleed na een poosje aan tbc of ondervoeding.
Maar wat ze nou in eerste instantie echt gehad heeft, dat wist men niet te vertellen. Mijn ouders kennen genoeg van deze schrijnende gevallen uit hun jeugd. Het sterfte-cijfer is bij 1-2 generaties terug onder kraamvrouwen ook veel hoger.
Want ik kan je wel vertellen; als ik 30 jaar eerder had geleefd had ik waarschijnlijk mijn eerste bevalling niet overleefd. Ik had mijn zoon er nooit uitgekregen zonder de medische kennis van tegenwoordig. Dan was ik dood geweest. Reden: bekkeninstabiliteit ( maar dat wist men toen nog niet!!!! ). Dus de doodsoorzaak was onbekend.
En dat bedoel ik: het sterfte-cijfer was hoog, reden onbekend. En nu is het sterfte-cijfer nihil, maar ontzettend veel vrouwen worden NOOIT meer de oude als voorheen. Hadden die vrouwen vroeger geleefd, hadden de meeste het niet overleefd.
Immers: keizersnedes werden wel uitgevoerd, maar alleen bij mensen die het konden betalen en 99% van de bevallingen werden thuis gedaan. Dus na zware bevallingen bleven er maar weinig vrouwen over om het na te vertellen.
Je ziet het zelfde verschijnsel bij zoveel andere ziekten van tegenwoordig. We worden (goddank) ouder en hebben dus meer kans op ziekten tijdens dat langere leven. Niet allemaal levensbedreigend, maar wel levensvreugde dervend. Tot dat daar weer medicijnen voor worden ontdekt, we worden nog ouder, krijgen nog weer andere nieuwe kwalen, weer nw. medicijen etc. etc.
En nog een andere visie over de oorzaak:
20/30 jaar geleden bleef practisch iedere kersverse moeder thuis om voor haar kinderen te zorgen. Ze kwamen niet meer in de maatschappij. Dus het viel de maatschappij ( GAK, werkgever, collega's, etc ) niet op dat er een pas bevallen vrouw bekkenklachten had.
Nu is gelijk bij iedereen bekend, de Arbo-dienst, de werkgever, collega's, iedereen weet: die vrouw heeft bekkeninstabiliteit. M.a.w. vroeger was je als huisvrouw veel meer in de anonimiteit. En bovendien had het geen naam, dus ze modderen thuis maar wat door.
Maar ze waren er wel, alleen binnen de 4 muren van hun woning.
Ik hoop op meerdere visies!
HM
Onderdeel: Algemeen
Titel: gewrichtspijnen
Berichtnummer: F01495-C
Datum: 29 maart 1998
Afzender: [naam en adres bekend bij de redactie]
Volgens mij worden hier twee soorten klachten met elkaar verward: bekkeninstabiliteit en gewrichtspijn.
De klachten die o.a. Miranda beschreef herken ik, en niet alleen ik, maar heel veel mensen in mijn familie. Het kan in jullie geval best wat anders zijn, maar bij ons zijn dit reumatische klachten, zij het meestal vrij onschuldige. Op m?n 22e kreeg ik voor het eerst pijnlijke, stijve en iets gezwollen gewrichten in vooral m?n handen, beginnend bij de wijsvingers. Ik kon dan geen vuist maken bijvoorbeeld. De pijn en stijfheid werden minder als ik in heel warm water voorzichtig bewoog. Ook was het minder bij warm weer, en erger in vochtige winters. Mijn moeder heeft dit ook al 40 jaar, en bovendien heeft ze vaak pijn in haar borstkas en heupen.
De remedie hiertegen is: weinig of geen vlees eten, matig zijn met koffie en alcohol, en bloedzuiverende produkten gebruiken (bijvoorbeeld brandnetelthee). Sinds ik bijna geen vlees meer eet (een jaar of 6) en koffie en alcohol beperk (sinds de zwangerschap) heb ik deze klachten NOOIT meer. De jaren daarvoor kon ik vaak dingen niet goed meer doen als m?n handen stijf waren.
Deze klachten komen al generaties lang voor in mijn familie, maar het zijn geen klachten die blijvend letsel veroorzaken. Het blijft bij pijn en stijfheid, en het is te bestrijden door te letten op wat je eet.
Bekkeninstabiliteit heb ik niet gehad tijdens mijn zwangerschap, noch klachten na de bevalling. Wel wil ik nog een waarneming vermelden van iemand die ik sprak: Bekkeninstabiliteit komt sinds een paar jaar pas massaal voor. De slachtoffers behoren merendeels tot een generatie die jong met de pil is begonnen (15-16 jaar) en laat met kinderen (rond de 30). Wat de oorzaak nu is van b.i. wordt hieruit niet duidelijk. Het hoeft ook niet zo te zijn dat b.i. altijd dezelfde oorzaak heeft tenslotte. Maar het is in ieder geval een opvallend ?demografisch gegeven?.
Janneke
Onderdeel: Algemeen
Titel: degeneratie???
Berichtnummer: F01495-D
Datum: 1 april 1998
Afzender: [naam en adres bekend bij de redactie]
Beste Monique,
Ook ik ben sinds een paar dagen aan de degeneratie theorie, maar om bekkeninstabiliteit dat etiket mee te geven gaat me wat erg snel. De verklaringen van Martijn lijken me wat plausibeler.
Degeneratie gaat bij bij mensen erg langzaam, omdat we met erg veel zijn en dus weinig last van inteelt hebben. Daarbij heb ik nog niet gehoord dat bekkeninstabiliteit een genetische afwijking is of een afwijking aan de informatie die een gen met zich meedraagt. Je merkt wel ik ben geen bioloog en ik doorgrond Peter Scheele ook niet.
Als ik praat met oma?s en moeders valt het me wel op dat iedereen op een gegeven moment niet meer de trap op komt, zere heupen heeft, etc. De een noemt het zwangerschapreuma, -hernia, topzwaar, etc. In de laatste ?Kinderen?wordt het allemaal bekkeninstabiliteit genoemd.
N.B. als je beter met degenratie uit de voeten kunt dan ik, mail me gerust prive.
Jeane
Onderdeel: Algemeen
Titel: symfyse uitgerekt?
Berichtnummer: F01495-E
Datum: 9 april 1998
Afzender: [naam en adres bekend bij de redactie]
hoi allemaal,
ik heb sinds de 5e maand zwangerschap last van bekkeninstabiliteit. Na de bevalling leek het weg te zijn, maar helaas na vier maanden vrijwel geen last kwam de b.i. weer terug.
Ondertussen is mijn bevalling bijna 9 maanden geleden en ik heb nog steeds last. Hiervoor ben ik doorverwezen naar dokter Boelen, Lange Voorhout 92 Den Haag (handig voor hagenezen die ook last hebben). Hij kwam met de volgende theorie:
de bekken instabiliteit begint met een hormonale oorzaak (het zachter worden van de symfyse), maar na de bevalling heeft het geen hormonale oorzaak meer.
Het kan zijn dat je symfyse niet meer goed verstijft en dus wat uitgerekt blijft. Dit is natuurlijk niet veel, maar je houdt er wel last van. Hierdoor kan je bekken namelijk iets verschuiven en dat blijft pijnlijk.
Wat ik heel erg fijn vond, is dat hij rontgenfoto's heeft laten maken en daarop kun je zien dat als ik op mijn linker been sta, mijn bekken 3mm scheef komt te staan. Hierdoor ontstaat de pijn. Volgens hem is het normaal als je bekken na een bevalling 1-2 mm kan verschuiven. Goed fout zit het als je bekken 5 mm of meer verschuift.
Ik kan helaas nog geen oplossing aandragen, want ik zit nog in het behandeltraject, maar ik laat het weten als er verbetering is. Wat mijns inziens erg belangrijk is, dat je toch moet proberen om een goede houding te houden. Ik heb de tussenwervelschijf tussen mijn twee onderste lendewervels een beetje verknoeid door te verkrampt te gaan lopen, zitten enz. Nu heb ik daar dus ook last van.
Ik moet zeggen dat ik tot de gelukkigen behoor, die heel aardig kan lopen (de oude vrouwtjes op krukken halen me niet meer in) maar twee uur op een verkeerde stoel (en dat zijn er vele) zitten bekoop ik ook met anderhalve dag volledige rust.
Sterkte allemaal en ik hoop dat ik wat heb kunnen bijdragen aan de discussie over het hoe en waarom.
Petra
|
