|
|
 |
Forum-archief
De onderstaande teksten maken deel uit van het Forum-archief van Ouders Online. Ze werden gepost van 1996 tot 1998. Daarna is een nieuw forum in gebruik genomen, dat u bereikt via de knop forum in de menubalk hierboven.
Angst voor 2e miskraam
Onderdeel: Algemeen
Titel: angst voor 2e miskraam
Berichtnummer: F01702
Datum: 7 april 1998
Afzender: [naam en adres bekend bij de redactie]
Hallo,
Vorig jaar in mei heb ik een miskraam gehad. Een ziekenhuisopname en alle ellende vandien volgde. Tijdens de echo na 10 weken bleek dat het vruchtje in de 8e week was overleden maar dat het niet afgestoten werd. Na de curretage kreeg ik ook nog eens een baarmoederlijke bloeding. Geen pretje dus.
Nu ben ik weer zwanger (6 weken pas) en vond vanmorgen een bruin vlekje in mijn onderbroek. Ik vloei verder (nog) niet maar in mijn schede bevind zich wel allemaal bruin slijm. Ook heb ik sinds het begin van deze zwangerschap een hele gevoelige buik (een soort kriebel). En soms een beetje pijn.
Ik ben naar mijn huisarts gegaan maar zij kon er verder niets mee. Ze zei dat ik me niet perse ongerust hoefde te maken en dat ze er nu niets aan kunnen doen. En dat ze in de 9e of 10e week wel een echo zal maken om te kijken of alles in orde is en om mij gerust te stellen.
Maar ik maak me nu zorgen en niet over 3 weken.
Kan iemand me vertellen of ik me echt zorgen moet maken, wat dat bruine slijm betekend, die gevoelige buik en wat ik kan doen om deze bezorgdheid weg te nemen?
Alvast bedankt,
Manon
Onderdeel: Algemeen
Titel: Niet teveel zorgen maken, maar..
Berichtnummer: F01702-1
Datum: 8 april 1998
Afzender: [naam en adres bekend bij de redactie]
Beste Manon,
Dat van dat bruinige slijm en dat gevoel in mijn buik, dat had ik ook in het begin van mijn zwangerschap en ik heb het van een vriendin ook gehoord dat zij dat had. Wat dat betreft zou ik me daarom als ik jou was nog niet teveel zorgen maken. Anderzijds vind ik de reactie van je huisarts niet geweldig. Gezien jouw voorgeschiedenis lijkt me dat ze je best voor een echo naar het ziekenhuis kan verwijzen, al was het maar om je gerust te stellen. En ze had ook wel wat nadere uitleg mogen geven over wat je nu ervaart. Mijn vriendin en ik kregen van onze huisarts (twee verschillende artsen) te horen dat de pijn in onze buik veroorzaakt werd door het innestelen van de vrucht. Dit strookt trouwens niet met wat ik gelezen heb over het verloop van een zwangerschap, maar wij waren in ieder geval gerustgesteld, en onze zwangerschappen zijn verder zonder medische problemen verlopen.
Heel veel sterkte, het zal sowieso wel wat onzekerder voor je zijn tot de 14e week.
Maya
Onderdeel: Algemeen
Titel: gynaecoloog!
Berichtnummer: F01702-2
Datum: 8 april 1998
Afzender: [naam en adres bekend bij de redactie]
Beste Manon,
Ook ik heb een miskraam gehad na een missed abortion. Ik ben nu inmiddels ruim 15 weken zwanger maar heb op 7 en 8 weken een vaginaal echo gehad om te kijken of alles goed was: er was op de eerste een vruchtzakje met de vrucht te zien en op de tweede het hartje. Omdat alles goed was heb ik op 12 weken pas weer een echo gekregen, maar als er twijfel was geweest hadden ze eerder gekeken.
Dit werd zowel in Rotterdam (in 't Clara ziekenhuis) als in Groningen (het academisch) gedaan, dus laat je niet wegsturen met 'afwachten'!
Vele sterkte,
Nelleke
Onderdeel: Algemeen
Titel: innestelingsbloeding?
Berichtnummer: F01702-3
Datum: 8 april 1998
Afzender: [naam en adres bekend bij de redactie]
Manon,
Ik herken je angsten precies. Dat heb ik ook gehad bij de zwangerschap na de miskraam. Die afscheiding kan misschien innestelingsbloeding zijn, of je baarmoeder is nog steeds heel gevoelig. En dat rot gevoel in je buik kan ook nervositeit zijn. De hele zwangerschap heb ik van fase tot fase geleefd. Ik dacht ook van alles te voelen. Ik heb zelfs geen zwangerschapstest gedaan! Want wat zegt dit als het toch weer een miskraam kan worden. Ik wilde pas geloven dat het wat kon worden toen ik met 14 weken een hartje hoorde kloppen. Mijn troost was wel dat ik al 2 gezonde kinderen had. Maar die 4de zwangerschap vond ik een ramp. En de bevalling kwam ook nog eens 14 dagen na de uitgerekende datum. Maar Christian was het wel waard.
Sterkte ermee,
Kitty Arends, moeder van Mathieu (5), Marilou (3) en Christian (1)
Onderdeel: Algemeen
Titel: Heel bekend!
Berichtnummer: F01702-4
Datum: 8 april 1998
Afzender: [naam en adres bekend bij de redactie]
Hallo Manon
Ik kan me heel goed voorstellen dat je je ongerust maakt.
Ik heb ook net een curettage achter de rug die niet zo plezierig is verlopen, daarover kun je elders lezen op het forum (algemeen).
Toen ik 9 weken zwanger was heeft mijn gyn. een echo gemaakt om te kijken of alles goed was, en constateerde toen dat het vruchtje niet groeide (wat opzich niet ernstig hoeft te zijn) en dat het misschien een missed abortion zou kunnen zijn.(Dat betekend dat het vruchtje reeds dood was maar nog niet afgestoten door mijn lichaam.) Dit was een hele rottige mededeling voor mij, maar ja het was niet anders.
Ik moest maar over een week terug komen om te kijken of er enige verandering was.
Nou moest ik die week naar Nederland omdat ik ging trouwen (we wonen in Spanje), dus zou ik daar wel naar de gyneacoloog gaan.
De dag na aankomst in Nederland kreeg ik een beetje buikpijn en een vreemd gevoel in mijn buik, ook kreeg ik rugpijn.
De volgende dag kreeg ik last van de zelfde bruine afscheiding waar jij het over hebt, en de buik en rugpijn hielden aan.
Ik ging dus naar de gyneacoloog en die constateerde dat het vruchtje toch echt dood was.(al in de 7de week) Weer een schok want ik moest zo snel mogelijk gecuretteerd worden anders zou het gevaar te groot zijn dat ik het vruchtje plotseling zou verliezen op straat of ergens anders en dat kan heel vervelend en soms gevaarlijk zijn.
Hoe dat verder afliep kun je zoals gezegd elders lezen.
Wij proberen nu ook weer voor de tweede keer zwanger te worden maar de angst op een tweede miskraam blijft me volgen.....
Maar ik kan me dus heel goed voorstellen dat je je zorgen maakt.
Kun je niet een verwijskaart voor een gyneacoloog krijgen? Zeker als je al eerder een miskraam hebt gehad lijkt me dat heel zinvol!
Het zou toch te gek zijn als je je al die tijd maar onzeker zou moeten voelen, dat is niet goed voor jou en voor het kind!
Ik hoop dat je wat aan mijn verhaal hebt, al is het niet erg geruststellend.
Ik wens je heel veel sterkte en hoop voor je dat alles goed gaat deze keer!
Francisca
Onderdeel: Algemeen
Titel: EIS een ECHO
Berichtnummer: F01702-5
Datum: 9 april 1998
Afzender: [naam en adres bekend bij de redactie]
Hallo Manon,
Ik kan heel goed begrijpen hoe jij je voelt. Je bent ongerust en wil weten hoe het zit. Uitstellen van een echo zorgt er alleen voor dat jij de komende weken ongerust rond loopt. Eis van je dokter dat er toch onmiddelijk een echo gemaakt wordt. Wat het resultaat ook is, jij hoeft je niet drie weken onnodig ongerust maken. Als alles ok is, dan is het zonde dat de drie weken stress meemaakt. Indien je dokter de echo weigert, kan je eventueel naar een echo-bureau stappen. Het kost je dan misschien wel een boel geld (ik heb er geen idee van, hier in Belgie ga je altijd naar de gyneacoloog voor een echo), maar jij weet dan tenminste waar je aan toe bent.
De kans dat het om een innesteling-bloeding gaat is groot, en de geruststelling als je dat hartje ziet kloppen op de echo is HEEL erg groot. (heb ik ook meegemaakt).
Ik wens je het allerbeste er mee.
Monique
Onderdeel: Algemeen
Titel: Echo!
Berichtnummer: F01702-6
Datum: 9 april 1998
Afzender: [naam en adres bekend bij de redactie]
Hallo Manon (en Francisca en natuurlijk ook anderen),
Aansluitend op de reactie van Francisca: ik heb in dezelfde situatie gezeten. Na een miskraam in december, nu in de nieuwe zwangerschap wat bloedverlies in de 6e week. Ik kreeg wel meteen een echo omdat ik me zo ongerust maakte. Daar bleek dat ik niet 7,5 weken zwanger was zoals ik dacht, maar 6 weken (net als Francisca).
Ik moest terug komen voor een echo in de 11e week. Gisteren heb ik deze echo gehad, en alles is in orde! Wat een opluchting, omdat ik tot nu toe geen vertrouwen erin had dat deze zwangerschap goed zou gaan. Je raakt door een miskraam gewoon het vertrouwen in je eigen lijf kwijt. Ik hoop dat ik vanaf nu wel zal kunnen gaan genieten van deze zwangerschap.
Fransisca, het spijt me heel erg voor je dat het mis is gelopen! En Manon: vraag nogmaals aan je huisarts om een doorverwijzing voor een echo, want die kan je ongerustheid misschien iets wegnemen.
Groeten, Petra (mama van Marit 3, Kirsten 1,5 en ...)
Onderdeel: Algemeen
Titel: Echo voor geruststelling
Berichtnummer: F01702-7
Datum: 11 april 1998
Afzender: [naam en adres bekend bij de redactie]
Beste Manon,
Vraag AUB om een echo, dit via verlokundige of gynaecoloog of zo, maar doe het voor jezelf en je partner.
Het is een absolute kater als het mis blijkt te zijn, maar dan weet je waar je aan toe bent (ik heb zelf 4 miskramen gehad zgn. missed abortions, de eerste werd pas ontdekt bij 13 weken).
Ik weet niet of overal in Nederland het beleid er hetzelfde op is, maar ik mocht hier in Breda van ijn verloskundige na de eerste miskraam iedere keer met 6 weken een echo laten maken om het zeker te weten. Een vriendin van mij die in Dordrecht woont, mocht ondanks het feit dat ze eerder een missed aborion had gehad (en een gezonde dochter) niet vroeg een echo laten maken, pas later, nadat zij een bleoding had gehad.
Maar omwille van je eigen gemoedsrust ed: laat het doen
Het beste,
Noelle
Onderdeel: Algemeen
Titel: update van manon
Berichtnummer: F01702-8
Datum: 14 april 1998
Afzender: [naam en adres bekend bij de redactie]
Hallo allemaal,
Geweldig, bedankt voor jullie reacties. Ik heb aan deze site en jullie reacties veel meer steun en begrip dan aan wat mijn huisarts me verteld heeft en wat ik lees.
Het is fijn om reacties te krijgen van mensen die ongeveer dezelfde ervaringen hebben gehad en dus snappen hoe ik me voel en waar mijn angsten liggen.
We zijn nu een week verder, ik ben natuurlijk nog steeds erg bang voor een miskraam. Gelukkig is de lekkage min of meer gestopt al heb ik er zo nu en dan nog steeds last van. Ook de gevoelige buik is nog steeds aanwezig. En de normale zwangerschapsverschijnselen zoals pijnlijke tepels en misselijkheid beginnen ook te komen.
Toch heb ik nog geen echo laten maken. Om twee redenen. Toen ik tijdens mijn vorige zwangerschap de eerste echo liet maken bleek het dus mis te zijn. Dat heeft een enorm litteken achtergelaten. Het kindje was zo gewenst en we waren er zo blij mee. De angst die ik heb om een echo te laten maken lijkt me dus wel duidelijk. Stel dat het weer mis is! En aan de andere kant heb ik het gevoel dat zolang ik geen echo laat maken en ik geen echte bloeding krijg het wel goed moet zijn. Ik weet dat ik mischien mezelf wel voor de gek hou maar ik durf echt niet. Ik heb besloten om in de achtste week (volgende week dus)kontakt op te nemen met de kraamverzorgster en haar dan het touw in handen laat nemen. Tot die tijd blijf ik deze site lezen an afwachten.
Nogmaals heel erg bedankt voor jullie reactie en steun. Ik hoop er nog meer te krijgen en zal jullie ook op de hoogte houden.
Veel liefs,
Manon
Onderdeel: Algemeen
Titel: herkenning
Berichtnummer: F01702-9
Datum: 16 april 1998
Afzender: [naam en adres bekend bij de redactie]
Hoi Manon,
Jaren geleden heb ik ook een miskraam gekregen. Het vruchtje was overleden maar mijn lichaam stootte het niet af. De schok kwam bij mij toen ook tijdens een echo, even daarvoor tijdens de controle zeiden ze nog dat alles ok was.
Dat is dus inmiddels een paar jaar geleden maar toen ik afgelopen november zwanger was kwam de angst voor een miskraam hevig naar boven, helemaal toen ik ook bloedingen kreeg. Bij mij lag een stukje placenta voor de uitgang waardoor ik daar last van had.
Ik ben nu bijna 26 weken zwanger maar mijn man en ik leven echt naar het moment toe dat we kunnen zeggen dat het levensvatbaar is (30 weken). Ik ben ook heel blij dat ik nu om de drie weken naar controle kan. Echt zorgeloos zwanger zijn kan ik dus niet echt, ook al voel ik het schoppen en bewegen, ik blijf toch angstig. Vervelend hoe dat ingrijpt zo'n miskraam, zelfs als het al zo lang geleden is je vergeet het nooit.
Probeer je maar niet al te veel zorgen te maken.
Groetjes Sonja
Onderdeel: Algemeen
Titel: 2e miskraam gehad
Berichtnummer: F01702-A
Datum: 17 april 1998
Afzender: [naam en adres bekend bij de redactie]
Manon,
Sorry ik kan niet positief reageren.
Wat jij beschrijft herken ik heel goed.
Afgelopen november een 2e miskraam gehad, na 8 weken. Toen kreeg ik op eigen verzoek een echo.
Vraag er dus om, het geeft in ieder geval een antwoord.
Ik hoop dat je meer geluk hebt dan ik.
Moniek
Onderdeel: Algemeen
Titel: Herkenning.
Berichtnummer: F01702-B
Datum: 19 april 1998
Afzender: [naam en adres bekend bij de redactie]
Hallo Manon,
Voordat onze oudste dochter geboren werd heb ik 2 jaar daarvoor ook een miskraam gehad. Ik was alleen al 13 weken zwanger en hoefde gelukkig niet gecuriteerd te worden, want het vruchtje was in zijn geheel al eruit gekomen. Gelukkig maar ,want ik was als de ddod voor het ziekenhuis en curitatie.
Toen ik na 9mnd. proberen weer zwanger werd was mijn angst ook erg groot, ik heb diezegde dag mijn verloskundige gebeld en verteld dat ik zo bang was dat het weer mis zou gaan. Alles verliep prima hoor, maar toch. Toen mocht ik met 7 weken een echo maken, vaginaal om te kijken of het hartje klopte en dat deed het en dat haalde mij angst groten deels weg, want bij de eerste kon de verloskundige geen hartslag vinden en stond de afspraak voor een echo al gepland de woensdag na de miskraam. Deze zwangerschap is goed verlopen en beter gezegd perfect. Heerlijk vond ik het van af dat ik 14 weken zwanger was, want dat was natuurlijk wel een mijlpaal voor ons.
Wat dat vloeien aan gaat bij jou, het zou ook oud menstruatie bloed kunnen zijn. Misschien moest je rond die tijd wel ongesteld worden en dan heb ik wel vaker gehoord dat je wel iets kunt gaan vloeien.
In iedere geval veel succes en ik hoop dat deze zwangerschap wel een goede afloop heeft.
Veel succes,
Saskia.
|
