|
Forum-archief
De onderstaande teksten maken deel uit van het Forum-archief van Ouders Online. Ze werden gepost van 1996 tot 1998. Daarna is een nieuw forum in gebruik genomen, dat u bereikt via de knop forum in de menubalk hierboven.
Afscheid problemen
Onderdeel: Algemeen
Titel: afscheid problemen
Berichtnummer: F01804
Datum: 25 april 1998
Afzender: [naam en adres bekend bij de redactie]
Mijn dochterje van 5, bijna zes, heeft altijd moeite gehad met afscheid nemen, op school 's morgens, bij feestjes moet ik blijven "hangen" ook al kent ze de mensen en is de omgeving vertrouwd. Ik heb het dus niet over een vreemde omgeving en onbekende mensen. In die situatie vind ik het niet abnormaal dat een kind zich wat overweldigd of onwennig voelt. Ze zit nu in groep twee en ze heeft regelmatig tijden achter elkaar 's morgens ineens weer problemen met mijn vertrek en doet ze
moeilijk op feestjes.
Ze huilt niet alleen bij mij maar ook bij mijn man.
Voor haarzelf is het ook niet leuk
Ik heb het idee dat het, vooral op school, een kwestie is
van afleiden zodat ze er niet aan kan denken en beginnen
te huilen. Wat voor tips hebben andere ouders voor het
afleiden en komt dit soort golven van onzekerheid
wel vaker voor? Wat kan ik doen om haar te helpen?
Alma
Onderdeel: Algemeen
Titel: Afscheid kort houden
Berichtnummer: F01804-1
Datum: 4 mei 1998
Afzender: [naam en adres bekend bij de redactie]
Hoi Alma,
Je hebt het over afleiden, maar eerlijk gezegd vind ik dat iets meer voor de peuterleeftijd. (Tenzij je dochter hele traumatische dingen heeft meegemaakt, dat weet ik natuurlijk niet).Je vertelt niet hoe je dochter zich na het afscheid gedraagt. Zit ze zielig in een hoekje, of doet ze gewoon met de activiteiten mee. In dat laatste geval lijkt me dat er niet veel aan de hand.
Als leerkracht heb ik wel vaker met dit bijltje gehakt, en mijn ervaring is dat het voor de ouder vaak het grootste probleem is. Negen van de tien keer zit het kind na vijf minuten weer lekker te spelen, terwijl de ouder met een rotgevoel weggaat.
Mijn advies is juist niet te blijven hangen, omdat je het daarmee het ervoor je dochter niet duidelijker opmaakt.
Als je vertrouwen hebt in de school en de juf van je dochter, als je denkt dat het feestje leuk voor haar zal zijn, probeer dat dan ook uit te stralen. Neem opgewekt afscheid, vertel wanneer je je kind weer komt halen, en wens je kind veel plezier. En houd het afscheid vooral kort. Probeer niet af te leiden, want dan kun je aan de gang blijven, en de meeste vijfjarigen prikken daar toch doorheen. Zit het je toch niet lekker, vraag dan er misschien een geschikte tijd is dat je even kunt bellen.
(Vraag dat dan niet in het bijzijn van je kind)
Met vijf jaar is je dochter ook oud genoeg om haar gedrag met haar te bespreken. Misschien kun je in samenwerking met de juf een stickerkaart maken: een stickertje plakken voor iedere keer dat ze niet huilt en bij 10 stickertjes een kleine beloning.(haar lievelingseten o.i.d., gooi er geen Barbies tegen aan)
Succes, groeten Marian
Onderdeel: Algemeen
Titel: tips
Berichtnummer: F01804-2
Datum: 7 mei 1998
Afzender: [naam en adres bekend bij de redactie]
Ik heb eigenlijk 3 tips die ik eens ergens gelezen heb (ik geloof in het boek "mama, begrijp je me wel?") en bij ons duidelijk effect hebben.
1. Voor de tijd voordat je gaat. Niet teveel haasten voordat je naar school/crèche gaat. Tijd nemen om te knuffelen, en voor te bereiden op wat je gaat doen. Pas ook vast tip 2 toe.
2. Laat weten dat je het ook jammer vindt dat je je kind even niet zal zien, zodat het kind zich niet afgescheept voelt. Zeg gewoon dat je hem/haar zult missen, en hem/haar zult denken en blij zult zijn als jullie elkaar weer zien.
3. Houd het afscheid kort zoals ook in een eerdere reactie vermeld. Je zou anders de indruk kunnen wekken dat je zelf ook weinig vertrouwen hebt in wat er gaat gebeuren. Pas wel weer tip 2 toe.
Hoop dat het helpt!
Jose Janssen
Onderdeel: Algemeen
Titel: belonen
Berichtnummer: F01804-3
Datum: 15 mei 1998
Afzender: [naam en adres bekend bij de redactie]
Beste Alma,
Ook ik heb dit meegemaakt met mijn dochter. Zij was toen net 4 jaar. Er speelden veel factoren een rol, zoals overgang kinderdagverblijf naar school, ik was zwanger, einde van het schooljaar en ga zo maar door. Toen ze net pas op school zat ging het prima, maar na een week of twee werden complete drama's opgevoerd. Gillend en krijsend hing ze aan mijn kleren. Hier een aantal tips en mijn uiteindelijke verlossing van die drama's 1. betrek de juf of meester erbij, zodat die jouw kind bij zich neemt zodat jij weg kunt. Dus niet blijven hangen.
2. straffen helpt zeker niet. Misschien 1 dag maar niet op de lange termijn (geen snoepjes, geen tv e.d.) 3. uiteindelijk ben ik met een beloningssyteem begonnen (werkt overigens ook goed bij andere zaken zoals eten, slapen). Elke keer als ze niet hoefde te huilen bij het afscheid kreeg ze een sticker. Na 10 stickers kreeg ze een kadootje. Vervolgens na 20 stickers (anders krijgt ze wel erg veel kadootjes) en toen na 30. Leuke bijkomstigheid was dat ze zo heel goed leerde tellen. Ik was wel bang dat er geen eind aan zou komen, maar heel geleidelijk kwam het slop erin en vergat ik het wel eens en zij ook. Het gedrag verbeterde zienderogen en is ook niet meer teruggekeerd. Heb geduld, en beloon niet alleen met de sticker maar ook met complimentjes, knuffels.
Succes
Susan
Onderdeel: Algemeen
Titel: opgelost
Berichtnummer: F01804-4
Datum: 21 mei 1998
Afzender: [naam en adres bekend bij de redactie]
Na de situatie met mijn dochtertje besproken te hebben (ze wist zelf ook niet waarom het afscheid haar liet huilen), hebben we samen besloten om ons afscheid ritueel te veranderen. Ze begon nl te huilen wanneer ik haar een kusje gaf voordat ik wegliep. Nu krijgt ze het kusje voordat we van huis gaan en op school geven wij elkaar een " high five" zoals sporters dat weleens doen. Het is veel minder emotioneel, niet lichamelijk en doordat het heel anders is, doorbreek je het ritueel waaraan ze een bepaalde ( slechte) herinnering heeft.
Ik weet niet of het alleen daardoor komt maar ze heeft daarna niet meer gehuild en zei van de week tegen me dat ik haar best een kusje mocht geven op school omdat ze niet meer zou huilen.
De juffrouwen hebben haar altijd prima opgevangen en heel goed afgeleid. Alle hulde. Maar het is gewoon een rottige manier om je ochtend te beginnen voor beide partijen.
Bedankt voor de reacties!
Alma
|
