|
Forum-archief
De onderstaande teksten maken deel uit van het Forum-archief van Ouders Online. Ze werden gepost van 1996 tot 1998. Daarna is een nieuw forum in gebruik genomen, dat u bereikt via de knop forum in de menubalk hierboven.
Angst voor een miskraam
Onderdeel: Voor de geboorte
Titel: Angst voor een miskraam
Berichtnummer: F01913
Datum: 15 mei 1998
Afzender: alita (e-adres bij redactie bekend)
Hallo allemaal
Ook in ben in gelukkige verwachting, maar het gaat helaas niet zonder zorgen. Al vanaf de eerste dag dat ik weet dat ik zwanger ben, ren ik bij elk pijntje naar het toilet om te kijken of alles nog okee is. Nu ben ik vandaag precies 8 weken zwanger en het is de dag dat ik ongesteld moet worden. Net grote paniek, want ik verlies bloed!! De huisarts gebeld, maar die kan momenteel geen ander advies geven dan 'rusten en afwachten'...
Wie o wie kent deze ervaring en wil deze ook nog met me delen en mij als het even kan, geruststellen??
Alita
Onderdeel: Voor de geboorte
Titel: Relax
Berichtnummer: F01913-1
Datum: 16 mei 1998
Afzender: [naam en adres bekend bij de redactie]
Het spijt ons je dit te moeten zeggen, maar uit ervaring (bloedingen bij 13, 15 en 19 weken) weten we dat een huisarts er inderdaad niets aan "kan" doen. De enige remedie volgens ons is (en de huisarts zegt dit dus ook) blijf rustig, ga lekker liggen en wacht af. Meer kan ook jij (jammer genoeg) nu niet doen. Wij zijn inmiddels 30 weken en alles is goed. Je zult zien dat alle bezorgd-heid achteraf onnodig gebleken zal zijn.
Tina en Arthur
Onderdeel: Voor de geboorte
Titel: Ik ook!
Berichtnummer: F01913-2
Datum: 17 mei 1998
Afzender: helen (e-adres bij redactie bekend)
Wat is dit moeilijk, he? Net als jij ben ik dan eindelijk zwanger en heb met 8 weken bloedverlies, en 1 x enorme kramp gehad. Ik weet wel dat mijn huisarts niets kan doen, maar toch voel je je erg alleen. Temeer omdat je weinig concrete gegevens kunt vinden. Je hoort opeens ook nergens bij. Niet bij de zwangeren, en niet bij de 'vastgestelde miskramen'. Bij mij gaan ze nu een echo maken om te kijken of het nog leeft, misschien kan jij dat ook vragen? Bij een 'diagnostisch centrum' kan je vaak snel terecht. Voor mij is duidelijkheid nu het meest belangrijk. Ik hoop dat het bij jou (en mij!) toch goed gaat. In het archief vond ik nog een beschrijving van iemand die bloedde door een geirriteerde baarmoedermond (sex, lopen) en het kan dus ook een soort menstruatie zijn. Sterkte en laat weten hoe het gaat, ik weet morgen meer... Helen
Onderdeel: Voor de geboorte
Titel: Alita en Helen
Berichtnummer: F01913-3
Datum: 18 mei 1998
Afzender: [naam en adres bekend bij de redactie]
Laten jullie even weten hoe het afgelopen is ?
Het lijkt me vreselijk als dit je nu overkomt !
Ik leef met jullie mee en hoop zo ontzettend dat alles nog goed is !
Veel liefs en sterkte,
Nicolette
Onderdeel: Voor de geboorte
Titel: Tja, leven en dood...
Berichtnummer: F01913-4
Datum: 19 mei 1998
Afzender: [naam en adres bekend bij de redactie]
)
Leven en doood liggen toch wel erg dicht bij elkaar. Vanochtend in het diagnostisch centrum geweest voor een echo. Dat bleek dus niet zo'n goed idee van mijn uisarts. Je bent wel snel aan de beurt maar bij 8 weken kan een buikecho in tegenstelling tot een vaginale echo niet altijd uitsluitsel geven omdat het vruchtje te klein is. Ik behoorde dus tot die 5%. Enfin, na mijn beklag bij de huisarts te hebben gedaan dat ik nu toch echt op de rand van de hysterie balanceerde kon ik in het ziekenhuis terecht voor een vaginale echo. En die is dus niet goed.... Nu dus afwachten en eventueel een curretage als het na 1 week niet vanzelf komt. (Wat een aardige gynaecoloog trouwens, zijn vrouw en hij hadden ook twee miskramen meegemaakt en nu twee gezonde kindjes). Ik voel me opgelucht dat ik na bijna een week onzekerheid weet waar ik aan toe ben, maar ook een beetje verdwaasd. Ik ben zo eindeloos van hot naar her gestuurd, en heb zoveel afwegingen gehoord ("de natuur regelt het zelf", "misschien is je lichaam er niet klaar voor") dat ik er nog niet echt verdriet om voel. Nu zit ik dan voor het eerst weer flink aan de witte wijn en neem me voor dat als het vanzelf komt (ik heb pijnstillers gekregen!), het huilen etc. eruit mag komen. Dankjewel Nicolette voor je lieve reactie, en Alita ik ben benieuwd hoe het nu bij jou gaat. Ik hoop zo dat het goed gaat en wij gaan gewoon opnieuw beginnen. Helen
Onderdeel: Voor de geboorte
Titel: Hetzelfde
Berichtnummer: F01913-5
Datum: 19 mei 1998
Afzender: [naam en adres bekend bij de redactie]
Beste Alita
Toen ik 8 weken zwanger was en net heel enthousiast op mijn werk mijn directe team had verteld dat ik zwanger was ging ik naar de wc en verloor bloed. Ik was helemaal in paniek en wist niet waar ik het zoeken moest.
Ik heb mijn verloskundige gebeld, die mij hetzelfde advies gaf als jouw arts. En bij mij is het verder gewoon prima gegaan. Nu ben ik 23 weken en mijn baby schopt en doet en het gaat allemaal goed. Die angst die je omschrijft herken ik heel goed, die heb ik nog steeds. En geloof me, ik ren nog steeds naar de wc als ik iets raars voel en ik kijk ook altijd of ik geen bloed verlies. Ik vind het niet gek meer dat ik zo doe, ik vind het allemaal zo bijzonder en speciaal, die ongerustheid past er voor mij bij. Wat ik nog bijna zou vergeten: ik hoor vaak dat vrouwen zo rond de tijd van hun menstruatie wat bloeden. Dan is het HCG hormoon net even niet genoeg om dat te voorkomen.
Succes en ik hoop dat het bij jou ook goed blijft gaan.
Petra
Onderdeel: Voor de geboorte
Titel: hoe het nu gaat..
Berichtnummer: F01913-6
Datum: 20 mei 1998
Afzender: [naam en adres bekend bij de redactie]
Allereerst bedankt voor alle reacties tot nu toe. Niet alle verhalen stellen me gerust, maar ik denk dat dat op dit moment ook onmogelijk is.
Op dit moment ziet alles er best positief uit. de bloedingen zijn na een dag gestopt, en voor mezelf heb ik het idee dat alles nog okee is. Ik heb geen vreemde buikkrampen meer gehad (misschien zegt dat ook niet alles) en de dokter vond het gezien de situatie niet noodzakelijk op dit moment om een echo te laten maken.
Dit betekent trouwens niet dat ik geen reacties meer wil hoor!!!
Helen, ik voel erg met je mee. Ik vind het knap van je dat je er zo nuchter over kunt 'praten', ik weet niet of ik dat zou kunnen opbrengen.... (of is het schijn?) Ik wens een ieder die in dezelfde situatie en onzekerheid zit ontzettend veel sterkte en ik hoop op nog meer reacties!
Groetjes, Alita
Onderdeel: Voor de geboorte
Titel: Voor Helen
Berichtnummer: F01913-7
Datum: 20 mei 1998
Afzender: (naam en e-adres bij redactie bekend)
Hoi Helen!
Goh wat rot zeg! Ik heb eigenlijk express voor jou en voor Alita vandaag het forum gelezen.
Omdat er zo vaak in het begin iets verkeerd gaat en ik zelf ook 7 weken zwanger ben, is het zowiezo al een onzeker gedoetje he? Wel vervelend dat ze in Nederland zo moeilijk doen met echo's. Ik woon in het buitenland waar je vanaf het begin bij de gynaecoloog bent. Bij mijn 1e bezoek had ik al een vaginale echo om te kijken of de baarmoeder en eileiders goed waren en of het vruchtje zich ook goed ingenesteld had (geen buitenbaarmoederlijke zwangerschap). Afgelopen maandag (7e week) moest ik weer komen en toen hebben ze een 2e vaginale echo gemaakt en het hartje klopte (gelukkig!). Die echo's schijnen hier automatisch gemaakt te worden, daar had ik niet om gevraagd hoor! Maar je voelt je inderdaad gerust(er).
Volgende week vertel ik het pas op mijn werk, dus vandaar nu nog anoniem...
Helen, 2 vriendinnen van mij hebben in de 10e week een miskraam gehad en waren alletwee binnen 1 a 2 maanden weer zwanger en hebben ondertussen alletwee een gezond dochtertje gekregen. Ik hoop voor jullie, dat het ook weer snel lukt en dat het dan goed gaat!!
Veel liefs!
Onderdeel: Voor de geboorte
Titel: Herkenbaar
Berichtnummer: F01913-8
Datum: 26 mei 1998
Afzender: [naam en adres bekend bij de redactie]
Hoi,
Ik heb precies het zelfde met 4 weken zwangerschap 1 dag overtijd begon het bloedverlies en nu met 9 weken verlies ik af en toe nog steeds bloed.
Ik kreeg wel een echo met 8 weken en dat stelde me gerust het hartje klopte. De gyn. zegt dat een kans op een miskraam nu nog maar 3% is om dat ze het hartje hebben zien kloppen.
Dring anders toch aan bij je arts desnoods dik je het verhaal een beetje aan want je voelt je echt veel lekkerde als je gerust gesteld bent.
Succes Joyce
Onderdeel: Voor de geboorte
Titel: Dank je wel Joyce
Berichtnummer: F01913-9
Datum: 27 mei 1998
Afzender: francis (e-adres bij redactie bekend)
Dank je wel Joyce voor je reactie! Ik ben zelf 8 weken zwanger en heb geen bloedingen, maar je blijft voorzichtig "want wie weet gaat het nog mis". Bij 2 vriendinnen is het namelijk in de 10e week mis gegaan..
Vorige week heb ik ook een echo gehad en je kon inderdaad al het hartje zien, dus volgens jouw arts is de kans nu minimaal dat het fout gaat :-). Mijn volgende afspraak is nu zowiezo pas weer over 3 weken, ben benieuwd wat er dan gebeurt (harttonen?, buik-echo?) Spannend he!
Groetjes en ieder geval bedankt voor je info
Francis
Onderdeel: Voor de geboorte
Titel: Toch kan het ook anders...
Berichtnummer: F01913-A
Datum: 28 mei 1998
Afzender: [naam en adres bekend bij de redactie]
Hallo, Ik vond de verhalen en de daarbij behorende gevoelens erg herkenbaar. In de eerste weken (4e en 5e week) liep ik ook voor elk pijntje naar de wc. Omdat er bij mij officeel de duur vastgesteld moest worden ben ik met 5 weken voor een echo gegaan. Je zag toen nog niet zoveel, maar in de 6e week was er al het hartje wat je zag bewegen. Nu in de 14e week kreeg ik ineens erge bloedingen. Paniek alom. Naar het ziekenhuis voor een echo. Alles was ok, schitterend om te zien. Die kaken, dat ruggetje en die pootjes... Maar wat was nu de reden van die bloeding? Daar was een inwendig onderzoek voor nodig. Hieruit bleek dat er een enorme poliep op mijn baarmoedermond zat die regelmatig bloedde. De gynaecoloog heeft wat weefsel weggenomen te kontrole en deelde mee dat ik de komende 6 maanden nog wel last hiervan zou houden. Nu is het echter de vraag of ik een andere bloeding zal herkennen (in geval van...). Het viel uiteindelijk dus wel mee. Gelukkig maar. Groetjes, Martijne
Onderdeel: Voor de geboorte
Titel: Weer niks aan de hand!!!!!
Berichtnummer: F01913-B
Datum: 30 mei 1998
Afzender: [naam en adres bekend bij de redactie]
Hoi,
Nu 9 weken zwanger kreeg ik vrijdag weer bloedverlies het begon met een beetje bruin bloed en vervolgens werdt het helder rood het leek wel of ik ongesteld was maar zonder pijn.
Ze hebben zaterdag een echo gemaakt en daar lag ie druk te bewegen en het hartje klopte nu erg duidelijk.
Maar de schrik zit er nu wel goed in vooral wat heeft er nou gebloed?
maar met de kleine is het gelukkig goed.
Groetjes Joyce
Onderdeel: Voor de geboorte
Titel: 2e keer last van bloedverlies
Berichtnummer: F01913-C
Datum: 31 mei 1998
Afzender: [naam en adres bekend bij de redactie]
Hoi heleen, ik heb jouw berichtje gelezen Ik ben inmiddels zeven en een halve week zwanger en heb in 2 weken tijd 2 heftige bloedingen gehad, veelal gepaard met stolsels en sinds gisteren met krampen.
Bij diverse controles(echo's) in het ziekenhuis is gebleken dat het vruchtje er nog zat en het hartje klopte Het meest vervelende is dat niemand je met zekerheid kan vertellen of het blijft zitten of dat het een miskraam wordt. veel sterkte.
marielle lubking
Onderdeel: Voor de geboorte
Titel: Goedgekomen bij mij
Berichtnummer: F01913-D
Datum: 1 juni 1998
Afzender: [naam en adres bekend bij de redactie]
Dames,
ik hoop jullie een hart onder de riem te kunnen steken en hoop van harte dat het goed komt.
Ik heb in de 8e en 14e week van mijn zw. schap gevloeid, geen helder rood bloed maar een wat viezig bruinrood kleurtje. Ik heb meteen na de 1e keer een echo gehad en alles bleek in orde. Een beetje bijgekomen van de schrik (als je moet plassen ben je steeds bang dat het rood is...) bleek ik in de 14e wk. weer te vloeien... Ik mocht meteen weer komen voor een echo en toen bleek er een klein stukje van de placenta 'voor te liggen'. Later in de zw. schap zou dit vanzelf opgetrokken worden, wat is geschied.
Ik heb me toen in bloedverlies tijdens de zw. schap verdiept en het blijkt in misschien wel de helft van de zw. schappen voor te komen en kan allerlei oorzaken hebben: * (stukje) voorliggende placenta
* adertje gesprongen in de (opgezwollen/extra gevoelige) baarmoedermond, bijv. na sexueel kontakt * bloedverlies rond datum dat normaliter een menstruatie gekomen zou zijn: 4 wk. - 8 wk. - 12 wk. etc. (Soms wel t/m de 4e maand!) * ondverklaarbare redenen
* en uiteraard een (dreigende) miskraam
Mijn verlosloskundige verzekerde mij toen dat er heel veel vrouwen zijn die vloeien in het begin van de zw. schap en gezonde kinderen krijgen. Vol ongeloof was ik en heb bijna de hele zw. schap - zeker tot de 30e week - gepiekerd. Het bloedverlies heeft voor mij veel zw. schaps pret vergald, ik kreeg het helaas niet onder controle.
Op 29 sept. 1997 kwam er een prachtig einde aan een zeer gespannen zw. schap: onze dochter Jet werd geboren en is nu een heerlijke baby van 8 maanden.
Ik hoop dat het bij jullie ook goed zal gaan!!
Gr. Moniek
Onderdeel: Voor de geboorte
Titel: bloedingen met goede afloop
Berichtnummer: F01913-E
Datum: 1 juni 1998
Afzender: [naam en adres bekend bij de redactie]
Mijn eerste zwangerschap resulteerde in een miskraam. Bij mijn tweede zwangerschap kreeg ik met 5 weken weer een bloeding. Voor mij was het zeker dat het ook dit keer mis ging. Met 6 weken is er een echo gemaakt en er waren twee hartjes te zien! Hele spannende weken volgden. De bloedingen waren soms echt heel hevig. Soms durfde ik niet eens alleen naar het toilet te gaan. Toch is het allemaal goed gekomen! 5 weken geleden zijn ze geboren. Vervelend genoeg kunnen ze vaak niet zien waar de bloedingen vandaan komen. Ook bij mij niet, maar HET KAN DUS GOED GAAN! Veel vertrouwen toegewenst aan alle zwangeren!
Irma
Onderdeel: Voor de geboorte
Titel: bloedingen
Berichtnummer: F01913-F
Datum: 2 juni 1998
Afzender: [naam en adres bekend bij de redactie]
Op dit moment weet ik niet hoelang ik zwanger ben. Op 12 april heb ik mijn laatste menstruatie gehad. Een week geleden heb ik een test gedaan en die bleek positief. Vier dagen geleden begon ik heel licht te bloeden *rose* en sinds 1 dag helder rood. Ik ben vandaag bij een arts geweest en volgens haar is dit het begin van een miskraam...een echo kon niet gemaakt worden omdat het volgens haar nog te vroeg was. Ik lees zoveel tegenstrijdige berichten, het ergste is de onzekerheid. Irma hoe wist je de eerste keer dat het een miskraam was en hoelang hebben de bloedingen aangehouden de tweede keer.......of misschien kan iemand anders hier antwoord op geven...
Onderdeel: Voor de geboorte
Titel: hoera!
Berichtnummer: F01913-G
Datum: 3 juni 1998
Afzender: [naam en adres bekend bij de redactie]
Hier nog even een kort berichtje van Alita.
Gisteren ben ik voor het eerst bij de verloskundige geweest, en...ALLES IS OKE!!! Ik ben echt ontzettend blij, ik heb het hartje van de baby ook horen kloppen, gisteren kon ik het bijna niet geloven.
Iedereen nog bedankt voor alle steun, en nu maar duimen dat het zo goed blijft gaan. Enne.. sterkte aan iedereen die nu dezelfde problemen heeft als ik een paar weken geleden!
Alita
Onderdeel: Voor de geboorte
Titel: bloeding met goede afloop
Berichtnummer: F01913-H
Datum: 7 juni 1998
Afzender: [naam en adres bekend bij de redactie]
ik ben een beetje opgelucht naar aanleiding van dit berichtje zelf heb ik nu ook last van bloedingen en ben in verwachting van een tweeling 22 weken en dus toch wel bezorgd
Onderdeel: Voor de geboorte
Titel: Wat nou te kort zwanger?
Berichtnummer: F01913-I
Datum: 9 juni 1998
Afzender: [naam en adres bekend bij de redactie]
Beste [naam verwijderd op verzoek van de aangesprokene],
Hoe komt die arts er nu bij dat jij te kort zwanger zou zijn voor een echo? Ik heb met 5 weken een echo gekregen en dan kunnen ze wel degelijk iets zien (als er al wat is). Het is dan nog geen vrucht, maar wel een vruchtzakje. De week erna (6 weken zwangerschap dus) was er bij mij al een hartje te zien! Ik zou als ik jou was, gewoon vragen om een echo in het ziekenhuis (is dan overigens wel een inwendige echo, dit doet niet zeer). Dan wordt jij gerustgesteld en is er duidelijkheid of het om een innestelingsbloeding gaat of werkelijk een miskraam... Sterkte en succes. Martijne
Onderdeel: Voor de geboorte
Titel: geen echo..
Berichtnummer: F01913-J
Datum: 10 juni 1998
Afzender: [naam en adres bekend bij de redactie]
Hallo [naam verwijderd op verzoek van de aangesprokene],
Allereerst hoop ik at alles goed met je is, en met je kindje.
Ik kan me heel goed voorstellen dat je je nogal hulpeloos voelt. Ik kreeg van mijn huisarts ook te horen dat ik maar moest afwachten, van deze reactie was ik best wel over mijn toeren. Mijn vriend heeft bij zijn huisarts een second opinion gevraagd, en hij kreeg als antwoord dat het niet slim was om een echo of iets dergelijks te laten maken, omdat je dan juist een dreigende miskraam in een miskraam kan laten veranderen. Vandaar dat ze bij mij dus niets wilde doen.
Misschien dat dit een aannemelijkere reactie voor je is, voor mij was het dat in ieder geval wel.
Ik hoop echt dat het allemaal goed is. Het kan wel, ook bij mij gaat het nu goed (nog steeds!) Sterkte!
Alita
Onderdeel: Voor de geboorte
Titel: Voor [naam verwijderd op verzoek van de aangesprokene] en Jolanda
Berichtnummer: F01913-K
Datum: 12 juni 1998
Afzender: [naam en adres bekend bij de redactie]
Lieve [naam verwijderd op verzoek van de aangesprokene] en Jolanda, sorry dat ik nu pas reageer. Beide keren ben ik bij de verloskundige geweest. In Culemborg is er een hele goede verloskundige. Zij heeft een inwendige echo gemaakt (de tweede keer zelfs al bij 6 weken). Toen er bij de tweede echo nog steeds geen hartactiviteit te zien was, was het eigenlijk wel duidelijk dat het een miskraam zou worden. Het is in het ziekenhuis weggehaald.
De tweede zwangerschap begon dus met 5 weken al met bloedingen en dat is een tweeling geworden.
De bloedingen waren echt heel hevig. ook niet bruinig maar helder rood met stolsels. Ik heb van de 5e week tot 12 weken achtereen gevloeid en toen begon het met 14 weken weer. Maar het is allemaal goed gekomen! Hou vertrouwen maar laat me a.j.b. wel even weten hoe het met jullie is afgelopen.
liefs, Irma
P.S. Ga als het even kan naar de verloskundige. Zij hebben zo veel ervaring. En misschien hebben zij net zoals bij ons wel een echo-apparaat.
Onderdeel: Voor de geboorte
Titel: bloedingen, gemiste tweeling?
Berichtnummer: F01913-L
Datum: 12 juni 1998
Afzender: [naam en adres bekend bij de redactie]
Lieve allemaal,
Ik ben nu 24 weken zwanger van mij tweede kindje. Vorig jaar augustus ben ik 6 weken te vroeg van Zarah bevallen. Gelukkig is alles perfect gelopen. Zo gauw mogelijk weer zwanger worden was mijn grootste wens. Ik voelde me schuldig (was het een miskende blaasontseking, te veel gereisd?). Nu wilde ik het allemaal goed doen. In januari bleek ik weer zwanger te zijn. Na 8 weken kreeg ik een enorme bloeding zonder krampen. De verloskundige zag wonderbaarlijk genoeg toch een vruchtje en vruchtzakje. De baarmoeder leek in tweeën te zijn verdeeld, het vlie was niet aangehecht en ze sprak van een 'finishing twin' Opgelucht en 3 dagen later was er helemaal geen bloed meer. Maaar een week later begon het weer (bruin bloed) en het is niet meer gestopt tot de vijftiende week. Al jullie verhalen zijn zo herkenbaar, niet meer naar de toilet durven, kannen vol met rood-gekleurde urine aan Moeders voor Moeders meegegeven. En nu nog angst steeds als je daar beneden iets voelt wegstromen. Ik durfde er zelfs niet over aan jullie te emailen. En nu lees ik zoveel herkenbaars. Die bloedingen waren volgens mijn verloskundige iets hormonaals en zouden inderdaad rond de 15e week stoppen (als de eierstokken niet meer al het werk zouden hoeven doen). Ik ben nog heel lang angstig geweest (en nu nog een beetje) over dat niet aangehechte vlies. Herkent iemand dit? Sterke aan iedereen in de fase van de bloedingen, het is je zoveel waard en het is zo'n dreiging, Marianne
Onderdeel: Voor de geboorte
Titel: misgegaan
Berichtnummer: F01913-M
Datum: 13 juni 1998
Afzender: [naam en adres bekend bij de redactie]
Lieve Jolanda en Mirna,
Het is helaas misgegaan bij mij. Ik heb het vruchtje zelf opgevangen...ik was dus 5/6 weken onderweg.
Harstikke bedankt voor jullie lieve reacties.
Onderdeel: Voor de geboorte
Titel: miskraam&hulp
Berichtnummer: F01913-N
Datum: 13 juni 1998
Afzender: [naam en adres bekend bij de redactie]
Lieve Alita,
Zoals je al hebt kunnen lezen is het bij mij toch misgegaan. Ik heb later de verloskundige gebeld want ik had toch wel het een en ander aan vragen, ze was erg vriendelijk en was bereid om al mijn vragen rustig te beantwoorden. Hier heb ik toch wel wat meer steun van gehad. Ik weet niet meer waar ik het gelezen heb, ik geloof op het Internet maar hou me ten goede. De gezondsheidszorg is ook niet erg gelukkig met de huidige procedure rond een miskraam. De afwachtende houding is gekmakend, tenminste zo heb ik dat wel ervaren, ik had het gevoel dat ik nergens terechtkon.....ook al is er niets aan te doen, een arts die zegt *jammer maar 1 op de 5 zwangerschappen loop mis, het is triest, veel sterkte* en binnen 2 minuten weer op straat staan heb ik als zeer negatief ervaren.
Ik hoop dat het nog steeds allemaal goed is met je :)Laat je dat nog even weten.
Bedankt voor je reactie.
Onderdeel: Voor de geboorte
Titel: heel veel sterkte [naam verwijderd op verzoek van de aangesprokene]
Berichtnummer: F01913-O
Datum: 15 juni 1998
Afzender: [naam en adres bekend bij de redactie]
Lieve [naam verwijderd op verzoek van de aangesprokene],
Wat ontzettend voor je dat het toch is misgegaan. Ik hoop steeds voor iedereen die zwanger is dat het allemaal goed gaat, maar jammer genoeg (kon het maar) heb ik dat nietin de hand.
Wel heel fijn voor je dat je een goede opvang had bij je verkoskundige, dan is er tenminste nog iemand waarbij je terecht kunt met je onzekerheden en vrage.
Met mij gaat alles nog goed, het buikje groeit aardig. vorige week had ik (in de twaalfde week) weer een kleine bloeding. Hoogstwaarschijnlijk weer een 'pseudo-menstruatie' na een dag was het weer helemaal over. Ik voel me ook nog steeds goed, geen ernsige buikkrampen gehad enzo, dus met mij is alles okee.
Ik wens jou echt ontzettend veel sterkte toe en wie weet horen we nog eens wat van elkaar!
Alita
Onderdeel: Voor de geboorte
Titel: Help, ik wil een echo!
Berichtnummer: F01913-P
Datum: 19 juni 1998
Afzender: [naam en adres bekend bij de redactie]
Waarschijnlijk ben ik zwanger. Ik ben 6 dagen over tijd en ik heb gewoon 'zo'n gevoel'. We zijn al enige tijd bezig en een van mijn grootste angsten is dat het fout zal gaan. In mijn omgeving zijn een aantal miskramen en buitenbaarmoederlijke zwangerschappen geweest en ik hoor veel 'enge' verhalen. Ik wil dus graag een echo als het inderdaad raak blijkt te zijn. Nu hoor ik dat je niet zomaar meer een echo krijgt, althans niet een waar gekeken wordt naar de situatie. Wat moet je doen om wel een echo te krijgen? Ik krijg al tips als zeggen dat je niet weet wanneer je voor het laatst ongesteld bent geweest, maar dan moet ik dus liegen. Is het dan zo vreemd dat je graag wilt weten of alles goed is, inplaats van maar 'af te wachten'? Als ik zwanger ben (ik doe over 2 dagen een test), dan ben ik bijna 6 weken. Ik heb echter wel 'krampjes' en het is daar beneden wat gevoelig. Verder voel ik weinig, alleen wat pijnlijke borsten. Is dit normaal of moet ik mij nu zorgen maken? Wanneer kan je wel een echo krijgen? Graag hoor ik ervaringen en jullie meningen.
Groetjes,
Marion.
Onderdeel: Voor de geboorte
Titel: ik krijg een echo
Berichtnummer: F01913-Q
Datum: 21 juni 1998
Afzender:(naam en e-adres bij redactie bekend)
Beste Marion,
Inderdaad krijg je vaak pas een echo als daar een reden voor is. En dan nog, als je zegt, dat je niet weet wanneer je voor het laatst ongesteld was, dan krijg je vaak pas een echo als het via een buikecho kan (dus met een week of 9).
Zelf ben ik ruim 5 weken zwanger (eng!) en ik krijg met 7 weken een inwendige echo om te kijken hoe ver ik ben (dat weet ik overigens wel!) en om te kijken of het goed zit. Dit heeft te maken met het feit dat wij een vorige keer een kindje met een hartafwijking kregen. Niet dat ze daar nu al iets van kunnen zien hoor, of het nu wel goed is met het hartje, maar die exacte termijnbepaling is van belang voor alle volgende onderzoeken.
Ik moet wel zeggen, dat ik blij ben dat ik al zo vroeg een echo krijg, want ik ben nu wel zwanger en heel blij, maar aan de andere kant toch ook wel wat terughoudend deze keer.
Succes!
E. (nog even anoniem)
Onderdeel: Voor de geboorte
Titel: Marion
Berichtnummer: F01913-R
Datum: 21 juni 1998
Afzender: [naam en adres bekend bij de redactie]
Hoi Marion,
Ik zou als ik jou was zou ik toch maar "liegen" over je laatste menstruatie. Dan krijg je zeker een echo. Een echo geeft je wel een geruststelling dat er echt iets zit, maar geeft zeker geen garantie. Bij mijn eerste zwangerschap heb ik pas bij 12 weken een echo gehad ondanks dat ik iedere week bloed verloor. Het klinkt rot, maar als het fout gaat, dan gaat het fout. Die krampen en pijnlijke borsten zijn heel normaal. Er gebeurt natuurlijk vanalles in en met je lichaam.
Laat je even weten hoe de echo was?
Groetjes
Anja
Onderdeel: Voor de geboorte
Titel: misschien nog een beetje vroeg...?
Berichtnummer: F01913-S
Datum: 21 juni 1998
Afzender: [naam en adres bekend bij de redactie]
Hoi Marion,
Ik kan me heel goed voorstellen dat je een echo wilt, maar ik denk ook dat je je een beetje te veel zorgen maakt. Natuurlijk hoor je veel enge verhalen (ik hoor ze ook nog steeds), maar je moest eens weten hoeveel goede verhalen je niet hoort!
Bovendien is het zo (komt weer een eng verhaal) dat er, ondanks die echo (waarop je het hartje misschien al zou kunnen zien kloppen), geen garanties zijn dat alles ook goed blijft gaan.
Zelf heb ik gewacht tot ik 12 weken was (dan is die risicotijd zo'n beetje voorbij) en heb toen bij mijn huisarts naar het hartje kunnen luisteren. Dit was voor mij ook het moment om mij voor het eerst zwanger te gaan voelen en het aan mijn (schoon)ouders te vertellen.
Als ik nog een keer zwanger word, doe ik het precies hetzelfde.
Natuurlijk beleeft iedereen het anders, maar ik wilde niet aan het 'vruchtje' gehecht raken als het bij mij toch mis zou gaan...
Ondertussen ben ik 31 weken zwanger en gaat alles prima (helaas blijft die angst en onzekerheid wel een beetje hangen..).
Ik hoop dat je test postitief is, en dat je wat aan mijn verhaal hebt...
Groetjes,
Marjolijn
|
