|
|
 |
Forum-archief
De onderstaande teksten maken deel uit van het Forum-archief van Ouders Online. Ze werden gepost van 1996 tot 1998. Daarna is een nieuw forum in gebruik genomen, dat u bereikt via de knop forum in de menubalk hierboven.
Angst voor alles
Onderdeel: Algemeen
Titel: Angst voor alles
Berichtnummer: F01999
Datum: 26 mei 1998
Afzender: [naam en adres bekend bij de redactie]
Onze dochter is 6 jaar, gezond, vrolijk, leergierig, ietwat (te?) serieus, dol op school en haar zusje (3 jaar) en ze geniet van haar hond en katten.
De laatste maanden ontwikkelt onze dochter een bijna 'neurotische' angst voor vele zaken om haar heen. In de auto, op zoek naar het huis van een nieuw vriendinnetje, is ze panisch bang dat ik het huis niet zal kunnen vinden. Op advies van de kinderarts leg ik alles steeds geruststellend aan haar uit. "Mama" kan het immers altijd vinden, met hulp van stratenboeken, enz. Toch blijft haar angst. In een gebouw waar liften zijn, weet ze zeker dat de lift zal blijven steken als zij erin zit. De auto zal zonder benzine komen te staan, als de electriciteit uitvalt (wat nogal eens gebeurt in Brazilie, waar we wonen) denkt ze dat het nooit meer herstelt zal worden, enz. enz. Er komt geen eind aan haar angst. Er zijn echter nog nooit situaties geweest waarin het mis is gegaan, waarin er rampen ontstaan zijn. Dan zou je je kunnen voorstellen dat er reden zou kunnen zijn voor haar angst.
Naar een psycholoog met haar gaan is een te dramatische stap, mn.n. omdat we denken dat we haar niet moeten confronteren met een onderwerp dat wij zo langzamerhand als een probleem zien, maar waar we haar nog niet in die mate mee willen confronteren.De kinderarts hier geeft het advies er steeds' maar weer met haar erover te praten, wat we ook doen, maar het lijkt vooralsnog , weinig resultaat te habben.
Is er iemand die een soortgelijke ervaring heeft met zijn/haar kindjes van 6 jaar?
Anna.
Onderdeel: Algemeen
Titel: angst mag?
Berichtnummer: F01999-1
Datum: 28 mei 1998
Afzender: [naam en adres bekend bij de redactie]
moeilijk zo'n extreme angst.. maar kan het ook zijn dat je elke keer meteen een antwoord hebt..mischien moet je de angst bespreekbaar houden.. iets zeggen in de tarnt van "dat lijkt me ook wel eng, wat zal er dan gebeuren .. "geef haar de gelegenheid om zelf oplossingen (of ergere varianten) aan te dragen..
zelf merk ik dat bij kleinere vormen van angst(want dit extreem ken ik niet uit eigen ervaring)kinderen soms ook zelf wel weer oplossingen hebben.. bijvoorbeeld, dan komt die en die ons redden, of dan bellen we oma ik kan me voorstellen dat het haar zelfvertrouwen geeft als ze merkt dat ze zelf ook oplossingen kan beddenken en/of dat jij ook wel eens iets eng vindt..want wat doe jij als de lift blijft steken??
sterkte, annet
Onderdeel: Algemeen
Titel: bedankt
Berichtnummer: F01999-2
Datum: 3 juni 1998
Afzender: [naam en adres bekend bij de redactie]
Annet, bedankt voor je reactie, heel waardevol. Heb het uitgeprobeerd. Een andere, misschien interessantere en meer acceptabele invalshoek voor onze dochter; geen mama is immers een 'super woman'.
Ook onze dochter kan zich daarmee redelijk of misschien zelfs beter identificeren.
Wat blijft is mijn vraag waar deze angsten vandaan komen, komt het vaker voor bij kinderen van deze leeftijd of is het een karaktertrek van een individu.
|
