Kerstverhaal verlaten
Klaas schoof op het karretje onder zijn rug dieper onder de auto. Hij vloekte toen de sleutel waarmee hij bezig was uit zijn vingers op zijn sleutelbeen viel. Hij was met zijn gedachten niet bij zijn werk. Dat kwam door zijn zoon.

Roberto was zíjn zoon, dat viel op geen enkele manier te ontkennen. Hij had er wel eens wat over gelezen, en iedereen was het er tegenwoordig over eens dat genen er minder mee te maken hadden dan de dagelijkse zorg. En wie was degene geweest die Roberto voor het eerst een schone luier om had gedaan? En aan wiens hand was hij in zijn gloednieuwe voetbalkleren verlegen aangetreden bij de F-pupillen? Wie had staan juichen langs de lijn, en wie had hem wegwijs gemaakt op de computer?
Hij wilde dat Roberto geen slapende honden wakker zou maken. Maar hij kende zijn zoontje goed genoeg om te weten dat wat díe eenmaal in zijn kop zette...
De sleutel schoot voor de zoveelste keer los. Hij rolde weer onder de auto uit en besloot het voor die dag voor gezien te houden. Hij zou vroeg naar huis gaan. De gedachten bleven maar door zijn kop malen; hij moest er nodig eens over praten.

Met wie gaat vader Klaas erover praten?

Met zijn vrouw Hanneke
Met zijn dochter Aagje

Copyright © 1996-1999 Lydia Rood, Ouders Online BV
Pagina voor het laatst bijgewerkt op: 11 december 1996