Advertentie - Ministerie van Jeugd en Gezin
Vermoed je kindermishandeling?
Het kan 'm in kleine dingen zitten. Je dochter vertelt dat haar beste vriendin opeens wel heel erg stil en ongezellig is. En net als ze een weekend bij haar vader heeft gelogeerd. Een man waar jij altijd al een slecht gevoel bij had. Of je hoort voor de zoveelste keer je buurvrouw keihard haar kinderen uitschelden. Op een nogal kwetsende manier.
Kleine dingen of niet: je moet je eigen gevoel serieus nemen. Want misbruik of kindermishandeling is ook een serieuze zaak. Het vervelende is dat het best een grote stap is om er wat van te zeggen. Het is toch een soort code dat je je niet met andermans opvoeding bemoeit. Of je dochter heeft je doen zweren dat je het aan niemand doorvertelt en je bent bang dat ze door jou haar vriendinnetje kwijtraakt. Allemaal onzin natuurlijk! Want je bent pas een goede ouder, vriend of buurtbewoner als je wat doet met je bezorgdheid. Zelfs als het uiteindelijk (gelukkig) op niets berust.
Dit kun je doen:
praat erover met je kind, of met de betrokken ouders of leerkrachten;
houd een dagboek bij met signalen. Bijvoorbeeld: '9 juni: Hoor buurvrouw schreeuwen met veel gevloek. Wel 20 minuten.' '20 juni: 'Weer geschreeuw. Dit keer hoor ik ook kindergehuil.' Etc.
anoniem bellen met 0900 - 123 123 0. Dat is het Advies & Meldpunt Kindermishandeling.
Dit moet je niet doen:
Eigenlijk is er maar 1 don't: niets doen! Want of het nou waar is of niet, je hebt toch iets gevoeld dat niet goed zit. Praten erover is dan ook altijd een must.
Meer informatie: www.watkanikdoen.nl
|