| home | forum | chat | thema-pagina's | vraagbaken | video | koopjeskelder | surf-tips | snuffelgids | service | colofon |
|
 |
Nieuwe kinderboeken
Jacqueline Eckhardt Hieronder vindt u besprekingen van de nieuwste kinderboeken. Soms horen we van boekhandelaren dat er mensen binnenkomen met een print van deze pagina. Dat schept een behoorlijke verantwoordelijkheid; onze kinderboeken-recensente is zich daar terdege van bewust en spant zich elke maand in om de mooiste nieuwelingen eruit te pikken.
Deze maand: prentenboeken, bling-bling voor prinsesjes, humor, overgewicht, kansberekening, magie en avontuur.
Ekki pikt het niet (4+)
Ekki pikt het niet Het is altijd leuk om de eerste boeken van een nieuwe uitgever te lezen, zeker als die zich een speciaal doel heeft gesteld. Zoals Milamant, een kleine, Amsterdamse uitgever, die aangeeft zich vooral te richten op kinderboeken die 'op humoristische wijze aanzetten tot communicatie tussen opvoeders en kinderen'. Een welkome taak, mits goed uitgevoerd en dat zit bij het kleurrijke prentenboek 'Ekki pikt het niet' wel snor. Rechtschapen opvattingen van opvoeders of andere deskundigen blijven – gelukkig – achterwege. De fabel over de egel Ekki is toegankelijk en realistisch geschreven, recht uit het hart van een 4-jarige, eigengereide kleuter. Egel Ekki is de hoofdpersoon. Hij maakt een inschattingsfout en wordt onterecht boos op zijn vriendjes, maar ziet uiteindelijk zelf zijn vergissing in. Het egeltje wordt op een dag wakker met een zere voet. Hevig geëmotioneerd verdenkt hij meteen zijn vriendinnetje Mies Mier ervan dat zij hem heeft gebeten. Maar die weet van niets en vervolgens beschuldigt Ekki zijn vriendjes Karel Eekhoorn en Bianca Vogel van hetzelfde vergrijp. Pas dan bedenkt Ekki dat het misschien verstandig is om eerst uit te zoeken waar de pijn vandaan komt. Muisdokter Top – jawel, een damesdokter – ontdekt wie de échte schuldige is. Het mooiste aan dit verhaal is het moment waarop Ekki ontdekt dat hij fout zit en zijn excuses moet maken. Dat is nog een beetje moeilijk, en dus gaat hij vrolijk door met de orde van de dag, zonder nog een woord vuil te maken aan het gebeurde. Pas een hoop taart en limonade later lukt het Ekki om zijn vriendjes te zeggen dat hij het nooit meer zal doen. Herkennen we onze eigen kleuters? Een mooi debuut van schrijfster Maud Montijn, die zelfs over de naam heeft nagedacht. Lees Ekki andersom en er staat 'Ikke', verwijzend naar het feit dat de belevingswereld van het egeltje (of de kleuter) centraal staat. Wat mij betreft had Maud de hoofdpersoon ook gewoon 'Ikke' kunnen noemen. De Bloemenprinses (4+)
De Bloemenprinses Sommige kinderboeken zijn echte hebbedingen en dit is er eentje van. De Bloemenprinses is niet direct een voorleesboek, maar veel meer een brok inspiratie. Voor iedereen die van prinsesjes houdt. En van mooie stofjes, stijlen, kleren, kleuren en een ietsie-pietsie bling-bling. [Voor onze lezers in den vreemde, die de voeling met het vaderland enigszins zijn kwijtgeraakt: 'bling-bling' is hedendaags Nederlands voor 'ordinaire sieraden' - red.] De Bloemenprinses is het tweede deel in de prinsessenserie van bedenkster Marlies Visser. Wat kan die een vrolijkheid creëren! Ik vind het prachtig! Deel één, Het prinsessenboek, wat ik al eerder besprak, ging over de Maanprinses die al haar prinsessenzusjes langs ging op zoek naar haar zilveren muiltjes. Dit keer volgen we de Bloemenprinses, die dol is op kleur, vooral op rood, oranje, paars en geel met blauwe stippen en een roze randje. De Bloemenprinses geeft een feest en heeft voor al haar zusjes een kleurige feestjurk gemaakt. Maar ze is vergeten welke jurk voor wie is en nu gaat ze de prinsessen één voor één langs om te passen en de juiste kleur jurk aan de juiste prinses te geven. Een lesje styling in optima forma voor de allerkleinsten. En wie daar nog niet genoeg aan heeft, kan zich uitleven met het bijpassende werkboek 'Feest met de Bloemenprinses', dat binnenkort verschijnt. Boordevol ideeën voor de mooiste prinsessen-hoeden, -traktaties, -jurken en -spelletjes. Vooral de kasteelsokjes zijn subliem! Succes verzekerd op elk kinderpartijtje! Het wachten is op het boek rond de volgende prinsessenzus. Kom maar door, zou ik zeggen. In de tussentijd vermaken wij ons op www.deprinsessen.nl. Kleine Aap's grote plascircus (5+)
Kleine Aap's grote plascircus We kennen het duo Veldkamp-De Boer al van een ander pittig prentenboek: 'Tibbe op de tegels' uit 2004. Voor dat verhaal, over een jongetje dat van zijn vader alleen maar mag buitenspelen als hij op de stoeptegels blijft, ontvingen de schrijver en de tekenaar de Kinderboekwinkelprijs 2005. 'Kleine Aap's grote plascircus' (de spelfout Aap's in plaats van Aaps nemen we maar even voor lief) is net zo hilarisch en net zo aansprekend als het vorige boek. Alleen is de hoofdpersoon nu geen jongetje, maar een jongens-aapje. Met een levendige fantasie. Maar dan wel fantasie die voor kleuters levensecht is! Want 'piemeltje' en 'plassen' zijn natuurlijk de makkelijkste onderwerpen voor kleuterboeken die er bestaan. Maar de schrijver, en vooral illustrator Kees de Boer, hebben zich er geenszins makkelijk van afgemaakt. De prenten zijn pagina na pagina écht grappig. Zeker daar waar De Boer bijna letterlijk de tekst van Tjibbe Veldkamp uittekent. Als Kleine Aap optreedt in zijn plascircus, mag Apelien er een beetje bij staan. Nou, die staat er dan ook letterlijk een beetje bij... Het verhaal begint als Kleine Aap aan zijn vriendinnetje Apelien uitlegt dat hij heel goed kan plassen. 'Ik denk dat ik een circus begin', zegt hij, om vervolgens de daad bij het woord te voegen. Met een toilet (let op het bootje in de stortbak) in het midden van de piste voert hij de moeilijkste plaskunsten uit. Apelien wil ook graag meedoen, maar kan dat wel zonder piemeltje? Zoek dekking! Het staat allemaal zó aanstekelijk op papier dat kinderen het wel móeten nadoen... Wel even goed afspreken dat het niet gewoon is om je piemeltje aan iedereen te laten zien. Kom op, bolle! (7+)
Kom op, bolle! De titel is al niet zo aardig: 'Kom op, bolle!'. En het eerste hoofdstuk van dit leesboek voor eerstejaars lezers is ronduit schrijnend. Jens, een jongetje uit groep 3, wil op het schoolplein meedoen met tikkertje, maar wordt door zijn klasgenootjes buitengesloten omdat hij dik is. Gelukkig eindigt het verhaal, zoals het een goed kinderboek betaamt, mooi en positief. Auteur Henk Hokke greep voor dit boek terug op een ervaring uit zijn eigen schooltijd. Toen won een dik klasgenootje, tegen ieders verwachting in, de veldloop tijdens de sportdag. Dat voorval is Hokke blijkbaar nooit meer vergeten. Hij heeft het in ieder geval op een aannemelijke manier omgezet in een eerlijk en sterk verhaal. Het verhaal is eerlijk, omdat Hokke duidelijk laat zien dat Jens verdriet heeft van de manier waarop hij op school wordt behandeld. En het verhaal is sterk, omdat hij Jens niet neerzet als een hulpeloos slachtoffer, maar als een persoonlijkheid die – hoe jong ook – iets te zeggen heeft over zijn eigen leven. De thematiek is groot, maar het verhaal is mooi klein gehouden. Jens wordt gepest op school omdat hij dik is. Hij wordt er onzeker van. Maar toch besluit hij – al in hoofdstuk 2 – om zich niet te laten kennen. Als zijn klas geld inzamelt voor een school in Togo, geeft Jens zich op voor de sponsorloop. Hij gaat trainen, eerst in z'n eentje, maar dan krijgt hij hulp uit onverwachte hoek. Wie goed doet, goed ontmoet. Doorzettingsvermogen, zelfacceptatie, geloof in eigen kunnen – allemaal thema's die Hans Hokke op een presenteerblaadje aanreikt. Om samen klassikaal te lezen en te bespreken. Kent de juf of meester het boek nog niet? Zelf meebrengen dan. Een kleine kans (10+)
Een kleine kans Auteur Marjolein Hof debuteert bij uitgeverij Querido met een heel fraai leesboek voor jongens en meisjes. In een stijl die niet door dikdoenerij maar juist door het weglaten van overbodige details een prachtig beeld schetst van de hechte band tussen de familieleden van een gezin. In 'Een kleine kans' wordt de 10-jarige Kiek geconfronteerd met de beslissing van haar vader om als arts tijdelijk in een oorlogsgebied te gaan werken. Welk gebied dat is, wordt niet genoemd, maar dat doet er ook niet toe. De ernst van de situatie is ook zo wel duidelijk. En zo gaat Marjolijn Hof verder. Waar nodig worden handelingen en gedachten uitgelegd, waar niet nodig niet. De focus ligt op de beleving van Kiek. Kiek vindt het eng dat haar vader in een gevaarlijk gebied verblijft. Haar moeder stelt haar gerust door te zeggen dat bijna niemand een dode vader heeft. De kans dat haar vader doodgaat, is heel klein. Maar Kiek wil die kans nog kleiner maken. Een fragment (Mona is de hond): Ik keek naar Mona. Een dode hond én een dode vader. Dat kwam bijna niet voor. Mijn moeder zou zoiets een kleine kans noemen. En een nog kleinere kans was iemand met een dode muis, een dode hond en een dode vader. "Mag ik een muis?", vroeg ik aan mijn moeder. De kansberekening die Kiek maakt, is briljant gevonden door de schrijfster. En volstrekt logisch verteld, uit het oogpunt van Kiek. Hoewel de volwassenen om haar heen niets begrijpen van haar gedrag, weet de lezer wel beter. De rol van de moeder is minstens zo interessant. Vanaf het moment dat Kieks vader onverwacht wordt vermist, is zij de rots in de branding. Ze is sterk, hoopvol en eerlijk. Ze houdt haar dochter niet aan het lijntje, vertelt Kiek de waarheid waar mogelijk en toont ook haar eigen angst en hulpeloosheid. Zelfs als Kieks vader eindelijk wordt gevonden en hem werkelijk iets erg blijkt te zijn overkomen. Zo moet dat binnen een liefdevol gezin, denk ik. Torak, de zielzwerver (10+)
Torak, de zielzwerver 'Torak, de zielzwerver' is het tweede deel uit de spannende jeugdreeks 'Avonturen uit een magisch verleden' van de Engelse schrijfster Michelle Paver. Even doorbijten in het begin, zeker als je deel één 'Torak en Wolf' nog niet hebt gelezen. Michelle Paver voert veel figuren, dieren, plaatsen en magische termen op. Dat is even wennen, maar als je eenmaal in het verhaal zit, sleept Torak je in één ruk door naar het eind. Je moet wel houden van het verre verleden, waar oeroude stammen leefden in een fantasiewereld vol mysterieuze krachten, geheimen en raadsels. Alleen de sterkste overleeft, in deze magische wereld. Zal Torak sterk genoeg zijn? Als de Ravenstam wordt bedreigd door een gevaarlijke ziekte, gaat Torak op zoek naar een kruid dat de stam kan beschermen. Hij komt terecht bij de Zeehondenstam, waar hij niet alleen de magiër Tenris en de zwijgzame jongen Bale ontmoet, maar ook geconfronteerd wordt met talloze gevaren. Heel langzaam ontdekt Torak waarom juist hij erop uit is gestuurd om het Kwaad te verdrijven. Een absoluut spannende avonturenroman! "Voor iedereen vanaf 10 jaar", volgens de uitgever. Maar misschien geldt dat niet voor iedere lezer van 10 jaar. Blijkt de materie toch te ingewikkeld, leg het boek dan weg en pak het weer op als je wat ouder bent. Want het blijft een aanrader. Alleen al door de manier waarop Michelle Paver de omgang van de vroege mens met dier en natuur omschrijft. Deels uit eigen ervaring. Want de auteur verbleef voor dit boek maandenlang in Lapland en Groenland, leefde er met de Sami en Inuit (eskimo's) en zwom er met wilde orka's. Deel 3 van 'Avonturen uit een magisch verleden' verschijnt in de herfst van 2006. Jacqueline Eckhardt
Jacqueline Eckhardt (40) is tekstschrijver en ballet-docente. Ze is getrouwd met sport-journalist Dennis Jansen. Samen met hun vier kinderen – Senne (7), Pieter (6), Annebel (4) en de baby Willem (6 maanden) – leiden zij een hectisch leven in het oer-degelijke Westlandse tuindersdorp Kwintsheul. Na het verdwijnen van het plaatselijke postkantoor, de groenteman en de slager, maken zij zich nu hard voor het behoud van de bibliotheek, met een grote collectie kinderboeken. Vanaf april 2003 schrijft Jacqueline de kinderboek-recensies voor Ouders Online. |
||||||||||||||
Copyright © 1996-2010 Ouders Online, alle rechten voorbehouden
Uitsluiting aansprakelijkheid | info@ouders.nl
Pagina voor het laatst bijgewerkt op: 13 maart 2006