| home | forum | chat | thema-pagina's | vraagbaken | video | koopjeskelder | surf-tips | snuffelgids | service | colofon |
|
 |
Nieuwe kinderboeken
Jacqueline Eckhardt Hieronder vindt u besprekingen van de nieuwste kinderboeken. Elke maand spant onze kinderboeken-recensente zich in om de mooiste nieuwelingen eruit te pikken.
Deze maand: prentenboeken, kunstboeken, berenboeken en spannende boeken!
Doppertjeslijm (3+)
Doppertjeslijm Ik begin met een citaat: O, neem me niet kwalijk, ik ben niet gezond. Dit is een van de vele prachtige passages in dit prentenboek voor de allerjongsten. Zie het voor je: een anoniem meisje, in een kittig retro-jurkje, kijkt beschaamd blozend achterom naar een plek in het gras. Daar liggen twee mooie, ronde, bleke billetjes. Steengoed getekend door Elena Odriozola, die door het hele boek heen precies de juiste sfeer weet te scheppen. Humoristisch, maar vooral relativerend. Het meisje in de hippe jurkjes verliest steeds een van haar ledematen. Dan weer valt haar arm eraf, dan rolt haar hoofd plotseling weg. Heel vervelend, maar het meisje weet stiekem best dat het haar eigen schuld is. Ze wil niet genoeg groente en fruit eten, en dus valt haar lichaam uit elkaar. Doppertjeslijm blijkt de oplossing: Het groen in je eten verdwijnt door je keel, Zonder belerend te zijn, nodigt dit boek absoluut uit om keer op keer te worden (voor)gelezen. En dat ligt niet alleen aan het onderwerp, dat zéér herkenbaar is. De grappige vertaling van gelauwerd jeugd-auteur Joke van Leeuwen is subliem. En de kleurstelling, in écht doppertjesgroen, kon echt niet beter! O monster, eet me niet op! (4+)
O monster, eet me niet op! Ook een prentenboek over 'eten', net als Doppertjeslijm. In dit geval over gulzigheid. Net zo grappig en net zo eerlijk, maar iets donkerder van toon. Dat komt vooral door de indringende prenten van robuuste karakters in zware kleuren. Wat blijft, is de tastbaarheid van het onderwerp. Wie heeft er immers geen kleuters die vlak voor het eten zeuren om snoep en koek? Alex is een vreetvarkentje. Zijn mama heeft al vaak gezegd dat hij niet zo veel moet snoepen. En zéker niet vlak voor het eten. Maar Alex vindt zijn mama veel te streng. Wat geeft het nou als hij tussendoor een aardappel of tien eet, of wat appels uit de boom? Of een hele struik vol heerlijke frambozen? Er is een levensecht 'monster' voor nodig om Alex te leren dat gulzigheid zich wel degelijk wreekt. Knap vormgegeven kleuterboek met een licht ironische moraal. Voorlezen en zelf meelachen! Bink & Bente foppen een reus (5+)
Bink en Bente foppen een reus - en andere voorleesverhalen Bink en Bente foppen een reus is een degelijk maar toch vrolijk voorleesboek over twee ondernemende, ondeugende kinderen, die sprookjes-achtige avonturen beleven. In dezelfde reeks verscheen ook 'Bink en Bente zijn jarig'. Hét grote voordeel van dit compacte leesboek is dat het zo praktisch is. De verhaaltjes zijn kort en duidelijk, goed ingedeeld, en los van elkaar ook leuk. Nadeel is echter dat ik me als volwassen voorlezer niet helemaal kan verliezen in het verhaal. Simpelweg omdat mijn fantasie niet zover reikt dat het logisch is als twee – realistisch neergezette – kleuters op een berg in een bos vriendschap sluiten met een hongerige reus, om de volgende dag een huilende draak met paars glitterhaar en felrode nagels tegen het lijf te lopen. En dan heb ik het nog niet eens over de eenhoorn Springertje, door kakmadam Amigdala vanTutten gekocht bij een dure dierenwinkel, omdat'ie zo leuk zou staan in de tuin. Toch zitten er best grappige elementen in de verhaaltjes. Mijn ergernis over infantiele namen als Drummie (draak), Springertje (Eenhoorn) en Plurk (reus) neem ik dan maar op de koop toe. Kinderen vinden die namen overigens geweldig. Net als de verhaaltjes over Bink en Bente zelf. Wel degelijk een aanrader, dus. Het grote berenvoorleesboek (6+)
Het grote berenvoorleesboek Smaken verschillen, maar zelf loop ik niet zo snel warm voor berenfiguurtjes op kindergordijnen, kinderbehang, kinderkleren en in kinderboeken. Maar dit Grote Berenvoorleesboek is de uitzondering op mijn bevooroordeelde smaak. De Vlaamse auteur Henri van Daele heeft een verzameling berenverhalen bij elkaar gebracht die het voorlezen méér dan waard zijn. Méér dan eens, ook. Dat komt vooral doordat Van Daele zijn beren op unieke wijze typeert. Je hebt bijvoorbeeld knuffelberen, honingberen, grizzlyberen, en ijsberen. Dat is natuurlijk bekend. Maar wat ze denken en doen, volgens Van Daele, is zeer onbekend. Zo blijkt knuffelbeertje Klop-klop veel meer in huis te hebben dan Made in China en Wassen op 40 graden. Grijs de Grizzly zet elke ochtend de wekker in zijn strijd tegen de winterslaap en de Grote Bruine krijgt vioolles van virtuoos Paganini. Naarmate het boek vordert, worden de verhalen langer en boeiender. Het begint met een versje over honingbeertje Karel, en eindigt met het prachtige verhaal 'Van de ijsbeer die naar de Zuidpool ging', boordevol fijne weetjes. Wat is een biotoop? Waarom zijn er geen ijsberen op de Zuidpool? Waarom geen pinguïns op de Noordpool? En wisten wij al dat niet Columbus maar Bontebeer de eigenlijke ontdekker is van Amerika? Nog niet overtuigd? Werp één blik op dit boek en je valt als een blok voor de artistieke beren van illustrator Klaas Verplancke. Het kleine museum (6+)
Het kleine museum Het kleine museum zou een artistiek woordenboek kunnen zijn. Of een cultureel kunstwerkje. Of een kinderboek waarin je urenlang kunt zoeken naar de verschillende gezichten van de maan. Het is een handzaam vierkant boekje, met op elke rechterpagina een beroemd schilderij. Of een uitsnede daarvan. De kunstwerken zijn geselecteerd op basis van woorden en begrippen in alfabetische volgorde. Van de A van 'aardappelen' tot de Z van 'zon'. Het boek begint en eindigt met Vincent van Gogh. Bij het lemma aardappelen zien we zijn 'Stilleven met aardappelmand' (1885) en bij zon een geweldig detail uit 'De zaaier' (1888). Daar tussenin vinden we nog 148 werken van schilders en kunstenaars uit de hele wereld. Prachtig is het paard van George Stubbs (1793) en de neus (1510) van Fra Bartolomeo. Wat is er leuker dan je kind woordjes te leren aan de hand van deze meesterwerken! Wel raad ik aan om een (toegankelijk) boek over de geschiedenis van de schilderkunst bij de hand te houden, als je kunsthistorisch niet goed bent onderlegd. 'Het kleine museum' biedt naast de namen van schilders, schilderijen en musea namelijk geen achtergrondinformatie. De Babbelboom (8+)
De Babbelboom en andere Afrikaanse verhalen In Afrika is voorlezen iets van de laatste tijd. Tot voor kort werden de verhalen daar gewoon verteld. Zittend onder de centrale boom in het dorp luisterde jong en oud naar de meest wonderlijke vertellingen. Zo ging dat eeuwenlang met Afrikaanse verhalen. En zo werden ze gekleurd door steeds weer nieuwe fantasieën en verzinsels. Auteur Eric Baranyanka weet dat als geen ander. Hij werd geboren in Burundi, en vluchtte om politieke redenen met zijn familie naar België. Grootgebracht met de Afrikaanse verteltraditie begon Baranyanka in België zijn eigen verhalen te verzinnen, waarmee hij nu rondtrekt langs scholen en culturele instellingen. In De Babbelboom verzamelde hij vier Afrikaanse vertellingen, twee bestaande mythen en twee zelf verzonnen verhalen. Ze zijn mooi, die Afrikaanse verhalen, al is het soms wat lastig voorlezen, omdat de flashbacks niet overal even handig zijn gebruikt. Dat vergt wat extra fantasie van de lezer, wat eigenlijk wel een mooie uitdaging is. Wie die uitdaging aangaat, en bereid is om een béétje moeite te doen, ontdekt verhalen waarin veel wijsheden zijn verborgen. Anders dan anders en heel mooi! Hart van inkt (10+)
Hart van inkt Net als zijn voorganger De dievenbende van Scipio (2003) oogst ook Hart van inkt alom veel lof. De Duitse schrijfster Cornelia Funke is een meester in het scheppen van spannende verhalen. Zowel De dievenbende van Scipio als Hart van inkt zijn heel geschikt om voor te lezen. Ook als voorlezer ga je er helemaal in op. Hart van inkt gaat over boeken en verhalen. Centraal staan het meisje Meggie en haar vader Mo. De moeder is lang geleden op raadselachtige wijze verdwenen. Hoewel ze allebei dol zijn op boeken en verhalen, leest vader Mo zijn dochter Meggie nooit voor. Daar is een reden voor, maar het duurt lang voordat Meggie alles begrijpt. Eerst moeten ze vluchten voor een barbaarse schurk. De vlucht is het begin van een huiveringwekkend avontuur vol slechterikken die niet terugdeinzen voor inbraak, brandstichting en zelfs moord. Daar tegenover staan het kinderlijke optimisme van Meggie en de eerlijkheid van haar vader. Dit (dikke) boek lijkt mij terecht bekroond met de Zilveren Griffel 2006. Het verveelt geen moment en verliest nergens aan spanning. Dat is overigens wél lastig bij het voorlezen. Tot waar en niet verder? Jacqueline Eckhardt
Jacqueline Eckhardt (39) is tekstschrijver en ballet-docente. Ze is getrouwd met sport-journalist Dennis Jansen. Samen met hun vier kinderen – Senne (6), Pieter (5), Annebel (3) en Willem (0) – leiden zij een hectisch leven in het oer-degelijke Westlandse tuindersdorp Kwintsheul. Na het verdwijnen van het plaatselijke postkantoor, de groenteman en de slager, maken zij zich nu hard voor het behoud van de bibliotheek, met een grote collectie kinderboeken. Vanaf april 2003 schrijft Jacqueline de kinderboek-recensies voor Ouders Online. |
||||||||||||||
Copyright © 1996-2010 Ouders Online, alle rechten voorbehouden
Uitsluiting aansprakelijkheid | info@ouders.nl
Pagina voor het laatst bijgewerkt op: 9 maart 2007