| home | forum | chat | thema-pagina's | vraagbaken | video | koopjeskelder | surf-tips | snuffelgids | service | colofon |
|
 |
Nieuwe kinderboeken
Jacqueline Eckhardt Hieronder vindt u besprekingen van de nieuwste kinderboeken. Elke maand spant onze kinderboeken-recensente zich in om de mooiste nieuwelingen eruit te pikken.
Deze maand: een special over boeken vol geheimen, in het kader van de kinderboekenweek 2007, die duurt tot en met 13 oktober.
Anton kan toveren (2+)
Anton kan toveren Niet alleen Anton, maar ook schrijver Ole Könnecke kan toveren. Vooral met beeld. In een paar pennenstreken zet hij een parmantig manneke neer met een portie logica om jaloers op te zijn. Anton heeft een toverhoed. Zo'n ding dat fakirs op hebben, gemaakt van stoffen windsels, met een mooie veer en een edelsteen. Waar de hoed vandaan komt, blijft ongewis. Maar hij geeft Anton het gevoel dat hij kan toveren. Zijn eerste probeersel mislukt. De boom is misschien te groot om weg te toveren? Dan het vogeltje maar. Anton wappert met zijn handjes. De lezer ziet het beestje wegvliegen en als Anton zijn ogen opent, is de vogel weg. De truc lukt ook als Anton zijn vriendje Lucas wil wegtoveren. Terwijl Anton wappert, loopt Lucas weg. Maar dan raakt Anton in paniek. Hoe krijgt hij Lucas nu weer terug? Het magische geheim lost zich uiteindelijk vanzelf op. Anton kan écht toveren! Zelden zó'n raak prentenboek voor peuters gezien. Mooi vierkant uitgevoerd en in stemmig geel en bruin getekend. Minimale tekst bij eenvoudige beelden. Knap om met zulke bescheiden middelen zo'n ijzersterke verhaallijn neer te zetten! Anton kan toveren én wedijveren met Gouden Penseel-winnaar 'Heb je mijn zusje gezien?' (zie onder). Heb je mijn zusje gezien? (3+)
Heb je mijn zusje gezien? Joke van Leeuwen is een icoon in de kinder- en jeugdliteratuur. Vele malen bekroond om haar schrijf- én illustratietalent richt Van Leeuwen zich met 'Heb je mijn zusje gezien?' nu voor het eerst op een écht jong publiek. Een poging die goed bleek voor toekenning van de Gouden Penseel 2007. Volkomen verdiend, ik kan niet anders zeggen. Het prentenboek is uitgekiend vormgegeven. Uitklapbare flappen zorgen voor verrassende invalshoeken van de toch al grappige tekeningen. Het verhaal is soms absurd; typisch Joke van Leeuwen. Maar de tekst staat als een huis. Zonder overbodige franje schrijft ze precies wat ze bedoelt: Heb je mijn zusje gezien? Zo ontstaat een stapelverhaal waarin een jongetje zijn zusje zoekt door steeds nieuwe kenmerken op te noemen. Altijd is er wel iets of iemand die aan zo'n kenmerk voldoet. Zijn zusje vindt hij echter (nog) niet... "Boffers zijn het, de kinderen die dit boek onder ogen krijgen", zegt het Juryrapport van de Gouden Penseel 2007 over 'Heb je mijn zusje gezien?' En dat is zo, al kan ik persoonlijk nog wel wat andere boffers aanwijzen. 'Anton kan toveren' (zie boven) vertelt zonder flapjes een minstens zo prachtig peuterverhaal. Enne... het idee van Joke van Leeuwen is niet helemaal nieuw. Diane Goode beschrijft in haar prentenboek 'Waar is mama?' een soortgelijke zoektocht. Spekkie en Sproet (6+)
Spekkie en Sproet en het raadsel van Roderik Een lekker leesboek voor kinderen die net hebben ontdekt dat lezen geen technisch kunstje is, maar een prettige belevenis. Deze Spekkie en Sproet is de nieuwste in een serie over twee vriendjes die spannende avonturen beleven. Spekkie heet eigenlijk Marloes. Maar ze is dol op spekkies, vandaar. En Sproet heet zo omdat zijn neus vol sproeten zit. Samen zijn het echte speurneuzen. Jonkheer Roderik woont in een prachtig landhuis. Hij is al oud en een beetje vergeetachtig. Dat is niet erg, maar wel jammer als blijkt dat hij niet meer weet waar hij het diamanten halssnoer heeft verstopt. Het is een familie-erfstuk, en de jonkheer wil de ketting cadeau doen aan zijn kleindochter, die binnenkort gaat trouwen. Via de opa van Sproet, klusjesman bij jonkheer Roderik, horen Spekkie en Sproet van het voorval. Zij beloven de ketting op te sporen en stuiten daarbij al gauw op allerlei vreemde zaken. Steeds meer kostbaarheden verdwijnen uit het landhuis. En het personeel gedraagt zich eigenlijk ook heel raar. Een mooi handzaam boek, dat zowel in vorm als tekst uitnodigt tot lezen. Het wachten is op het volgende deel. Eerder verschenen in deze serie: Krullen en blubbershampoo (8+)
Krullen en blubbershampoo "Bent u Trabelsi van Ajax?" wil Kalle vragen. "En kan het zijn dat u mijn vader bent?" Maar hij durft niet. Hij ritst de tent achter zich dicht en rent naar de WC. Kalle zit in groep 4 en hij heeft geen vader. Hij weet niet waarom niet. Zijn moeder wil er niets over vertellen als hij ernaar vraagt. Toen hij 7 werd, vroeg Kalle een vader voor zijn verjaardag. Maar hij kreeg een hond. Ook leuk, maar heel anders dan een vader. Tijdens de zomervakantie op de camping sluit Kalle vriendschap met Kimberley. Ze zwemmen in de rivier met blubbershampoo, snoekpoep en kikkerstront. Kimberley is alleen met haar vader. En Kalle met zijn moeder. Hij verzint dat zijn vader profvoetballer is in Afrika. Kimberley gelooft hem niet, totdat ze Kalles vader ineens ziet lopen op de camping. Auteur Bette Westera is zó goed in vertellen, dat je ongemerkt bladzijde na bladzijde verslindt. De korte zinnen vol grappige woorden zijn ook voor minder ervaren lezers prima te behappen. De kinderen zijn vrolijk en het onderwerp ontroert, ook als je zelf wél een vader hebt. Belangrijkste conclusie: kinderen zijn het gelukkigst als je ze serieus neemt. Met of zonder vader. Daar kunnen sommige ouders misschien iets van leren. De geheime missie (9+)
De geheime missie van het Benedict Genootschap De Amerikaanse schrijver Trent Stewart schreef een boek dat in alle opzichten mysterieus is. Het is geheimzinnig dik. Het heeft een spannende kaft én een raadselachtige titel. De prima vertaling van Marce Noordenbos maakt dat het boek ondanks de ruim 400 pagina's leest als een trein. Een ouderwets avontuurlijk boek om dagenlang in onder te duiken. Het Benedict Genootschap is opgericht door meneer Benedict, een mysterieuze man met een geheime missie. Via een advertentie in de krant heeft hij vier hoogbegaafde kinderen geselecteerd. Allemaal hebben ze een uniek talent. Rens Muldoorn is één van hen. Samen met Chip, Kat en Constance moet hij infiltreren in het Instituut, een school voor hoogbegaafde kinderen. Vanuit het Instituut, dat op een afgelegen eiland ligt, worden gevaarlijke boodschappen de wereld ingezonden. Aan het kersverse Benedict Genootschap de gevaarlijke taak om de geheimzinnige 'Zender' te stoppen. Alleen al de inhoudsopgave is een feest om te lezen. Hoofdstuktitels als 'Valkuilen en Onzin', 'Slecht nieuws en Slecht nieuws' of 'Emmertjes en brillen' prikkelen de nieuwsgierigheid. "Voor alle liefhebbers van Roald Dahl", luidt de ondertitel van dit kinderboek. En dan bedoelt de uitgever ook álle liefhebbers: kinderen én ouders! De witte kat (10+)
De witte kat - Of hoe ik de eeuwigheid verloor Dit juweeltje van Jutta Richter blinkt uit in geheimzinnigheid en poëtische vorm. De veel geprezen illustrator Rotraut Susanne Berner doet daar nog een schepje bovenop. In paginagrote schetsen zet ze de hoofdrolspeler, de witte kat, in volle arrogantie en zelfvoldaanheid neer. Maar waarom is die kat zo overtuigd van zichzelf? Wat is het geheim van zijn wijsheid? Naast de witte kat gaat dit verhaal ook over het 8-jarige meisje Christine. Elke ochtend op weg naar school loopt ze langs de oude witte kat. Hij zit op het muurtje en 'praat' met haar. In gedachten dicht Christine de kat allerlei kwaliteiten toe. Hij weet antwoord op al haar kindervragen: Ook denkt Christine na over begrippen als eenzaamheid en eeuwigheid. Ze heeft haar hele leven nog voor zich, en probeert vat te krijgen op die eindeloosheid. De kat (misschien wel Christines geweten of onderbewustzijn) geeft antwoorden die lang niet altijd kloppen. Zo leert Christine om zélf na te denken en zelfstandig situaties te beoordelen. Schrijfster Jutta Richter is erin geslaagd het wonderbaarlijke proces van een voorbijgaande kindertijd te beschrijven. Beïnvloedbaarheid en kinderlijke verwondering ontwikkelen zich langzaam tot zelfbewust denken en doen. Misschien niet geschikt voor ieder kind, maar beslist een aanrader. Vooral voor kleine denkertjes. Pas op, Tirza! (11+)
Pas op, Tirza! Hoe ouder kinderen worden, hoe groter de geheimen. Jonge pubers delen immers steeds minder met hun ouders. Gezonde geheimen mogen kinderen natuurlijk voor zichzelf houden. Maar 'gevaarlijke' geheimen moeten ze altijd met volwassenen kunnen delen. Internet-gebruik dat kinderen boven het hoofd groeit, is zo'n risicovol geheim. Daarover gaat 'Pas op, Tirza!' Tirza is een meisje van 14. Sinds haar vader een nieuwe PC voor zichzelf heeft gekocht, mag zij de oude op haar kamer. Samen met haar vriendinnetje Limi gaat ze enthousiast op zoek naar leuke sites. Van klasgenootjes hebben ze de adressen doorgekregen van sites waarop leuke jongens zijn te zien. Tirza ontdekt het chatten, maar wat begint als een onschuldige meisjesflirt eindigt in kwalijk misbruik. Kindermisbruik via internet is geen prettig onderwerp voor een kinderboek. Maar 'Pas op, Tirza!' hoort eigenlijk in iedere kinderboekenkast thuis. Schrijfster Netty van Kaathoven is gespecialiseerd in het beschrijven van actuele problemen van kinderen. Ze doet dat bovendien in duidelijke, korte teksten speciaal gericht op kinderen met een leesachterstand. Maar ook voor alle 'gewone' kinderen is dit boek een aanrader, én voor ouders die even bijgepraat willen worden over de risico's van het moderne leven. Jacqueline Eckhardt
Jacqueline Eckhardt (39) is tekstschrijver en ballet-docente. Ze is getrouwd met sport-journalist Dennis Jansen. Samen met hun vier kinderen – Senne (6), Pieter (5), Annebel (3) en Willem (0) – leiden zij een hectisch leven in het oer-degelijke Westlandse tuindersdorp Kwintsheul. Na het verdwijnen van het plaatselijke postkantoor, de groenteman en de slager, maken zij zich nu hard voor het behoud van de bibliotheek, met een grote collectie kinderboeken. Vanaf april 2003 schrijft Jacqueline de kinderboek-recensies voor Ouders Online. |
||||||||||||||
Copyright © 1996-2010 Ouders Online, alle rechten voorbehouden
Uitsluiting aansprakelijkheid | info@ouders.nl
Pagina voor het laatst bijgewerkt op: 6 oktober 2007