home

forum

chat

thema-pagina's

vraagbaken

video

koopjeskelder

surf-tips

snuffelgids

service

colofon

Actueel   Dossier: kinderen en commercie 1   Dossier: kinderen en commercie 2   Dossier: kinderen en commercie 3   Dossier: kinderen en commercie 4

Dossier: kinderen en commercie - deel 3 TV-programma 'Operatie opvoeding' In maart 2002 zond de VPRO een tv-programma uit onder de titel 'Operatie opvoeding', over kinderen en commercie. Na de uitzending kon men op de website van de VPRO tijdens een live audio-chat vragen stellen aan mensen uit het tv-programma en andere betrokkenen. Ook Justine Pardoen (hoofdredacteur van Ouders Online) was daar aanwezig. De chat duurde 1 uur en is nog steeds beschikbaar op: http://dnw.vpro.nl Hieronder leest u de begeleidende tekst bij de tv-uitzending. Inhoud van dit dossier: Deel 1: Inleiding – drie boekbesprekingen Deel 2: Opinie – Kinder-marketing op school Deel 3: TV-programma – Operatie 'Opvoeding' Deel 4: TV-reclame voor kinderen Operatie opvoeding Voor het welvarende kind van nu is niets goed genoeg. De beste crèche, de beste voeding, de beste school, de beste hobby. Het houdt niet op. Soms lijkt het wel het oude communistische kolchoz-model dat we op onze kinderen loslaten. Een vijfjarenplan en controle tot in de details. Maar we merken al gauw dat we onze kinderen vroeg uit het zicht verliezen. Vanaf het moment dat ze op school zitten komen de exotische toverwoorden: Pokémon, flippo, Happy meal, Breezer, Nokia, Chat, SMS. Dat wordt hun wereld. En wat dan? Wat kunnen wij dan nog met onze opvoedingsidealen? De klant is koning, maar nog steeds kind Onze kinderen wandelen onze invloedssfeer uit en vinden een geïndividualiseerd consumentenparadijs waar de klant koning is. Maar het is nog steeds een kind, niet in staat tot het zelfstandig nemen van beslissingen. Bij een kind horen volwassenen die het kind beschermen tegen het grenzeloos experimenteren. De vraag is waar we als volwassenen staan om die grenzen traditioneel te bewaken. In het individualiserings-tijdperk heeft een ieder recht op zelfontplooiing, dus hebben we het druk. Ook wordt over het algemeen verondersteld dat iedereen, ook de jongeren, zijn eigen boontjes kan doppen. Dit heeft geresulteerd in een beeld van een samenleving waarin de jongere kan doen en laten wat hij wil en waar de ouder na verloop van tijd verbaasd toekijkt hoe mondig zijn kind wel niet geworden is. Zelfontplooiing bovenal Zo treffen we ons gezin van vandaag aan: iedereen is vrij en we leven een beetje langs elkaar heen. Teruggetrokken in ons huis, ons werk, onze hobby, ons netwerk. De zelfontplooiing gaat boven alles. De sociale controle van de gemeenschap om ons heen past niet meer in het wereldbeeld. Geen wonder dat de opvoeding een operatie wordt: ons kind zit op een megaschool met 2000 leerlingen waar hij zich een nummer voelt. Vervolgens loopt hij SMS-end met vrienden naar huis en neemt dan plaats achter de computer om te chatten of games te spelen. Of kijkt naar TMF. En als het weekend is, gaat hij naar de megadiscotheek om pas om half zes weer in het ouderlijke huis terug te keren. En waag het niet, ouder, om er iets van te zeggen. Wie voedt er op? Moeten we naar een opvoedcursus om te leren hoe we hiermee om moeten gaan? Of moeten we de opvoeding overlaten aan al die instanties die zich, bewust of onbewust, in die opvoeding mengen? 'Operatie Opvoeding' is het tweede deel in een driedelige serie onder de titel 'Ik zal handhaven'. In deze aflevering van DNW zien we de verantwoordelijkheid voor de opvoeding op straat liggen. Die is de ouders ontglipt en ligt nu voor het oprapen. Naast de school zijn er genoeg instanties die zich ermee bezig houden: het reclamebureau, de televisiepresentator, de jongerenwerker en de portier van de discotheek. Allemaal soldaten in de operatie opvoeding, maar ieder met een eigen strijdplan. De redactie van DNW