home

forum

chat

thema-pagina's

vraagbaken

video

koopjeskelder

surf-tips

snuffelgids

service

colofon

Actueel

Groei en ontwikkeling - Masturberen 6 maart 2009 Op ons vorige artikel over masturberende meisjes kwamen veel reacties. Leuke, maar ook minder leuke. Wat betekent dat voor de kinderen zelf?   Masturberende meisjes - deel 2 door Henk Boeke Nogmaals: masturberen is normaal. Ook bij kleine kinderen. Helaas zijn er allerlei mensen die het niet normaal vinden. Bijvoorbeeld vanuit een religieus of levensbeschouwelijk oogpunt. Dan ben je het dus oneens over de betekenis van het woord 'normaal'. Vanuit statistisch oogpunt is iets 'normaal' als het niet heel afwijkend is, dus veel voorkomt. Dat is de neutrale betekenis van 'normaal' die wij hanteren. Mensen die op grond van hun religie masturberen afwijzen, vinden het 'niet normaal' omdat hun godsdienst het afkeurt. Dan gebruik je 'normaal' in de betekenis van 'geaccepteerd', of 'okee, ga je gang'. Maar dat is iets anders. Daar zeggen wij niets over; dat moet elke ouder voor zichzelf bepalen. Tot zover niets nieuws onder de zon. Interessanter zijn de tegengeluiden die geen godsdienstige grondslag hebben. Dat zijn er twee. Kinderen en seks Ten eerste heb je mensen die masturberen bij kinderen niet normaal vinden omdat het kinderen zijn. Dat is een speciaal geval van een algemenere zorg over de combinatie 'kinderen en seks'. Dat ligt heel gevoelig tegenwoordig. Pedofielen zou men het liefst standrechtelijk willen executeren, en soms wordt er zelfs al aangifte gedaan als kinderen gewoon doktertje gespeeld hebben. We vinden dit een zorgelijke ontwikkeling omdat kinderen er de dupe van kunnen worden. Bij kleuters kun je echt niet spreken van daders en slachtoffers, laat staan van seksueel misbruik, wanneer ze in elkaars broekje gegraaid hebben. Dat gedrag is 'normaal' (in de betekenis van 'veel voorkomend'). Het past bij de leeftijd en is niet schadelijk. Net als masturberen dus. Seksueel misbruik Ten tweede heb je allerlei professionals die beren op de weg zien. We kregen een reactie van iemand uit de jeugdhulpverlening, die het bezwaarlijk vond dat we niets hadden gezegd over de mogelijkheid van seksueel misbruik. Kinderen kunnen 'extreem veel' gaan masturberen als ze seksueel misbruikt zijn. Ze had het zelf gezien in haar werk... Tja, dat kan. Maar: je mag het natuurlijk niet omdraaien. Als het regent worden de straten nat, maar als de straten nat zijn hoeft het nog niet geregend te hebben. Het kan, maar het hoeft niet. Ook de brandweer kan ze natgespoten hebben. Oftewel: als een kind veel masturbeert, hoeft dat nog niet te betekenen dat het kind misbruikt is. Het kan, maar het hoeft niet. Het is immers ook passend bij de leeftijd; masturberen komt veel voor (bij minstens 50% van de meisjes van 4 tot 7 jaar, getuige de meldingen van moeders en crèche-leidsters) maar seksueel misbruik komt veel minder voor. Er is dus zéker geen 1-op-1 relatie tussen masturberen en seksueel misbruik; wat is 'extreem veel masturberen'? De interpretatie daarvan verschilt van persoon tot persoon. Sommigen vinden 'elke dag' al extreem, terwijl dat voor anderen volstrekt normaal is; als er sprake is van seksueel misbruik, is er meestal meer aan de hand dan alleen maar masturberen. Zoals: opmerkelijke gedragsverandering, slechter slapen, een terugval in zindelijkheid, bedplassen, etc. Aanvullende tips Ook kregen we nog een paar nuttige tips van onze seksuologe Channah Zwiep: denk niet dat kinderen opgehouden zijn met masturberen als je het na de leeftijd van 7 jaar niet meer ziet gebeuren. Ze kunnen het dan nog steeds doen, maar minder zichtbaar; volstrekt negeren is niet handig. Je kunt je kind best geruststellen door te zeggen dat iedereen het doet; als kinderen onophoudelijk ermee doorgaan, kan het ook zijn dat ze gewoon nog niet begrijpen hoe je een orgasme kunt krijgen. Dat is heel vervelend voor ze, maar zeker géén reden om professionele hulp in te schakelen; houd er rekening mee dat een wiebelkussen vooral symptoom-bestrijding is. Het gedrag wordt minder zichtbaar voor anderen maar zal niet stoppen. Henk Boeke redactie@ouders.nl Reacties 1. Ik heb een dochter van 3 jaar. Toen ik deel 1 las, dacht ik: Oh ja, ook ik ga eens opletten of het zo is. Nu zit zij regelmatig op de trap van haar broers bed, die hoog slaapt. Nu ik beter oplet waarom zij op de trap zit, begrijp ik wat zij wil. Ik heb haar verteld dat zij dit beter niet kan doen op de trap maar naar haar eigen kamer kan gaan. Daar heeft ze geen trap, zegt ze. Ik vroeg haar nog of ze dat doet omdat het pijn doet (jeuk) of fijn is. Ze zegt dat het fijn is. Het is wel moeilijk hoor. Mijn man vindt het ook moeilijk omdat wij onze jongens (nu 10 en 11 jaar) dit nooit hebben zien doen. Wellicht is het anders bij jongens. Het is voor ons een nieuwe situatie en we hopen dat ze het bij thuis houdt. In het tweede deel staat dat je niet hoeft te schromen voor professionele hulp, maar wanneer roep je die hulp in? Hoe lang moet je er voor sommige probleem mee rondlopen? Graag hoor ik iets van u over dit onderwerp meer. Het is erg belangrijk, zeker omdat mijn man niet uit Nederland komt maar uit Zuid Amerika (Venezuela). U kunt dan wel begrijpen dat dit soort onderwerpen al helemaal niet ten sprake gebracht worden. Door hem dit allemaal te laten lezen, begrijpt hij ook steeds meer van kinderen. Ga zo door met jullie site en alles. Ik ben een tevreden lezer. [naam en adres bekend bij de redactie] 2. Wat fijn dat ik eindelijk eens een stukje tegenkom over masturberen bij jonge kinderen. Mijn dochter begon wel heel erg jong. Ze was net 1 jaar en ze doet het op een manier die je niet veel ziet. Ik herkende het meteen want ik heb hetzelfde ook heel lang gedaan en ben ook jong begonnen. Daarom wist ik ook dat het voortkwam uit innerlijk onrust. Wel is mijn dochter er veel extremer in dan dat ik dat ooit was en ook heeft ze erg veel last van obstipatie (onrust uit zich bij haar in masturbatie, met als gevolg dat ze onbewust haar ontlasting tegenhoudt. Dat geeft een rotgevoel en dat uit zich ook weer in masturbatie ). Ze is een jaar in behandeling (1 dagdeel per week) en observatie geweest. Daar vonden ze het heel bijzonder wat en hoe ze deed en doet. Uiteindelijk kregen we de diagnose pdd-nos en sinds kort zeggen ze dat ze druk is in haar hoofd. Iets wat ik altijd al heb gezegd. Ook wij werden geconfronteerd met de mededeling dat er aanwijzingen werden gezien van sexueel misbruik, ook naar aanleiding van dingen die mijn dochter vertelde en vooral om hoe ze soms reageerde (ook woedeaanvallen en paniekaanvallen). Je wereld stopt even met draaien als dit tegen je gezegd wordt. En alhoewel we ons het niet konden voorstellen (maar wie kan dat wel) besloten we toch voor een onderzoek nadat ook haar kinderarts erg van haar schrok. Uit dat onderzoek kwam geen misbruik naar voren en is het in haar geval een onderdeel van haar stoornis. Zoals ik dus altijd heb gezegd dat het door de onrust in haar hoofd komt. Wie zou dat beter weten dan ik ? Haar moeder die adhd heeft en heeel heeel lang heeft gemasturbeerd op de manier zoals zij dat doet ? Natuurlijk vind ik dat er aan de bel getrokken moet worden als er vermoedens van misbruik zijn maar als ze naar mij hadden geluisterd hadden ze ook gezien wat ik zag. Nu moest ze weer allerlei testjes doen en weer allerlei onderzoekjes. Uiteindelijk zagen wij alleen nog maar een boos meisje. Ook voor ouders is dit best erg heftig. Je gaat je kind in de gaten houden, je brengt haar niet meer naar een oppas, je gaat met andere ogen naar bepaalde mensen kijken, en ook je relatie met je partner komt onder druk te staan. Daarom ben ik zo blij met dit stukje. Mijn dochter vertoonde best veel aanwijzingen richting misbruik en toch is er helemaal niets gebeurd. Wel zijn we met haar aan de gang gegaan om ervoor te zorgen dat ze het niet zomaar overal doet. Dus niet zomaar in een winkel of in de lobby van een hotel. Thuis mag het, maar dan op de logeerkamer. Mensen vinden het heel raar om te zien, ook al zien ze niet dat het masturberen is. Wij hebben er nooit moeilijk over gedaan. Het hoort gewoon bij haar en het is haar manier om rust te vinden. Trijntje 3. Ik wil reageren op het tweede artikel over masturberend meisjes. Het gaat me niet om de inhoud, maar om de definitie van 'normaal' die gehanteerd wordt. Ik denk namelijk dat de verwarring over deze definitie door de auteur zelf veroorzaakt is. Hij gebruikt zelf het begrip 'normaal' in het eerste artikel niet alleen in de zin 'veel voorkomend' maar ook 'ok, acceptabel'. De hele tekst straalt namelijk acceptatie uit. Ik vermoed dat zijn redenering iets in de richting is van 'als iets veel voorkomt, dan is het ook ok'. Dat vinden we echter niet altijd. Voor kleine kinderen is het normaal (het komt veel voor) om te schreeuwen of slaan als ze boos zijn, of om veel snoep te willen eten, maar we vinden dat toch niet wenselijk. Ook bij volwassenen vinden we veel voorkomend gedrag niet altijd wenselijk. 'Veel voorkomend' en 'acceptabel' zijn dus twee verschillende dingen, zoals de auteur terecht stelt maar aan welk onderscheid hij zich zelf niet houdt. Ewa Mendys Henk Boeke is redacteur van Ouders Online.