home

forum

chat

thema-pagina's

vraagbaken

video

koopjeskelder

surf-tips

snuffelgids

service

colofon

Actueel

Het nieuwe huishouden - tijdschrift LOF 26 oktober 2007 LOF is een nieuw tijdschrift voor werkende moeders. Martine Borgdorff is er niet enthousiast over. Want als je niet ambitieus bent, hoor je er niet bij.   Ambitie verplicht door Martine Borgdorff Een tijdschrift voor moeders met ambitie, daar ontbrak het nog aan. Vergeet de Jannen, de Linda's, de Margrieten, de Flairs en de Opzijs; nu is er LOF, een blad dat een lofzang wil zijn "op al die prachtige, intelligente, mooie vrouwen die midden in de maatschappij staan", mits behept met ambitie. Deze maand verscheen het eerste nummer. "Durven we ambitieuze moeders te zijn?" vraagt oprichter en hoofdredacteur Jolanda Holwerda in het voorwoord van LOF. Het geboortenummer is nog geen tien pagina's ver, of het woord ambitie is al verdacht vaak langsgekomen. Het moge duidelijk zijn: voor de makers van LOF is 'ambitie' de sleutel tot succes. De brug tussen kantoortijden en crèche-uren Niet voor niets is de ondertitel van LOF 'voor moeders met ambitie'. Ambitie moet de brug slaan tussen kantoortijden en crèche-uren. Ambitie is de sleutel tot geluk voor de tobbers onder de werkende moeders. Ambitie is een ander woord voor de gezonde dosis egocentrisme die het vergt om je te onttrekken aan de hulpouder-roosters van school. Ambitie is het geldende excuus om jezelf voor te laten gaan. Dat Nederlandse moeders zo vaak wordt verweten geen ambitie te hebben, is een leugen, vindt LOF. Moge het tijdschrift werkende moeders daarom "inspireren bij al je ambities". Inspiratie genoeg Wie daar gevoelig voor is, vindt inspiratie genoeg in het eerste nummer van LOF, dat vier keer per jaar moet gaan verschijnen. Interviews met ondernemers als Vivienne Westerhoud (www.9tot3.nl), Annemie Schuitemaker (www.careerandkids.nl) en trainer-coach Francine Zwaan barsten allemaal van de ambitie, net als de columns van Hedy d'Ancona, Linda Woudstra (www.regeltante.nl) en Naema Tahir. De 130 pagina's zijn goed gevuld, de thema's werk, gezin en balans komen veelvuldig aan bod, en de opmaak is verzorgd. Dat er wat kinderziektes in zitten (paginanummers in de inhoudsopgave die niet kloppen, en spelfouten in namen) zal ongetwijfeld komen door de onwennigheid. Een nieuw blad zet je niet elke dag in de markt. Toch ontbreekt er iets Toch ontbreekt er iets aan LOF. Misschien komt het door het idee van maakbaarheid dat diep in de poriën van het blad zit en dat nog eens wordt versterkt door de zware delegatie coaches, trainers en goeroes in LOF. Niet gelukkig met je 'balans'? Doe er wat aan! Volg een workshop, neem een kledingadviseur, doe een cursus, al dan niet met lezersaanbieding. De zelfploeterende werkende moeder zou eens het idee krijgen dat ze het verkeerd doet. Meer blinde vlekken Er zijn meer blinde vlekken in LOF. Waar zijn de anders-kiezers, de twijfelaars en de spijtoptanten? Hoe zit het met de werkenden-tegen-wil-en-dank, door echtscheiding of andere noodsituaties? Waar zijn de thuisblijvers, de loopbaanonderbrekers, de voltijds genieters, op kantoor of thuis? Het dubbelinterview met twee kostwinners benadrukt de schuldgevoelens, het gebrek aan tijd voor henzelf en hun niettemin tomeloze ambitie in hun werk. Was het maar waar Veel van de andere artikelen betogen dat kiezen tussen werk en gezin niet hoeft, als je ambitie maar ver genoeg reikt. Was dat maar waar. Tegelijk ontbeert het achtergrondartikel over diversiteit bij grote bedrijven kritische vragen, wat wellicht te verklaren is uit het feit dat twee van de geportretteerde bedrijven bij de oprichting van LOF betrokken waren. Dubbele boodschap De boodschap die LOF uitdraagt, is een dubbele. Aan de ene kant betoogt het tijdschrift dat ambitie niet louter en alleen in een betaalde baan ligt. Aan de andere kant is die baan de kurk waar de LOF-vrouw op drijft. De portretten gaan over spitsuur aan de ontbijttafel, de aaibaarheid van de (allochtone) oppas, en de combiman die zijn e-mail niet checkt op papadag. De mode-reportage laat een bellende moeder op het schoolplein zien, die ambitieus genoeg is voor een leren jasje van 395 euro. Werken zul je Werken zul je, en werken moet je, van LOF. De opmerking van hoofdredacteur Holwerda in een interview bij de lancering (in Trouw van 6 oktober jl.) dat er "natuurlijk ook mutsen zijn die moeilijk kunnen loskomen van de kopje-thee-norm" helpt ook al niet mee. Succes is een keuze, in de wereld van de LOF-vrouw. En wie ambitie in haar vocabulaire opneemt, vergroot haar kansen daar op. En zo zijn we weer bij het beginpunt aanbeland: "Durven we ambitieuze moeders te zijn?" LOF heeft vooralsnog niet het lef om die vraag als een gepasseerd station te beschouwen. Martine Borgdorff p/a redactie@ouders.nl Reacties 1. Met verbazing de recensie van Martine Borgdorff gelezen van het Tijdschrift LOF. Ze vraagt zich af: Waar zijn de thuisblijvers, de loopbaanonderbrekers, de voltijds genieters, op kantoor of thuis? Zonder het blad verder gelezen of gezien te hebben, lijkt me dat nogal logisch. In de Jannen, de Linda s, de Margrieten en de Libelles natuurlijk. De ondertitel van het tijdschrift LOF is toch duidelijk: een tijdschrift voor WERKENDE moeders! Groetjes, Marlou Naschrift van de redactie De ondertitel luidt: "Tijdschrift voor moeders met ambitie" (zie het logo bovenaan deze pagina). 2. Martine, Naar aanleiding je artikel over LOF waarin je aangeeft de boodschap van LOF niet helemaal te begrijpen: ik begrijp jouw boodschap ook niet. Wat wil je nu zeggen? Dat moeders zouden moeten werken of juist niet? Ik maak uit je afsluitende zin op dat het bestaan van ambitieuze moeders een voldongen feit zou moeten zijn?! Als je dat bedoelt, ben ik het met je eens. 'Werken zul je,werken moet je', schrijf je. Inderdaad. We moeten allemaal in ons levensonderhoud kunnen voorzien en ons niet zo afhankelijk opstellen van de vaders. Als je een hogere beroepsopleiding hebt gevolgd ben je dat bovendien nog eens extra aan de maatschappij verplicht. Zowel de vader als de moeder hebben hun verantwoordelijkheid te nemen in het huishouden en als professional. Als je dan toch besluit thuis te blijven bij de kids, dan betaal je je opleiding maar terug. Dat is mijn mening. In die zin ben ik het met je eens dat LOF nog op 2 benen hinkt. Volgens LOF kan de moeder die kiest voor 2 of 3 dagen 'leuk erbij wat werken' ook als ambitieus worden gezien. Simpelweg vanwege het feit dat ze een combi-functie vervult, namelijk die van moeder en die van werkzame professional. Prima als een moeder daarvoor kiest, maar ik vind het geenszins ambitieus. Dorien (moeder van twee kinderen, 6 en 10 jaar) Martine Borgdorff is freelance journalist, moeder van drie jonge kinderen en auteur van het boek Mama moet werken! - Handboek voor werkende moeders'.