home

forum

chat

thema-pagina's

vraagbaken

video

koopjeskelder

surf-tips

snuffelgids

service

colofon

Actueel

Ouders en school - Dossier ouderbetrokkenheid 2 december 2011 Maaike Gerritsen telt twee keer 'moeten' in de eerste alinea van de brief van minister Van Bijsterveldt. Dat doet denken aan het boek 'Moeten maakt gek'. Minister schoffeert werkende ouders door Maaike Gerritsen De Troonrede voor het jaar 2055 stond op 30 november 2011 al in krant. Hij begint zo: "Ouders moeten meer tijd vrij maken voor de begeleiding van hun schoolgaande kinderen. De opvoeding en de overdracht van waarden en normen moet prioriteit krijgen, desnoods ten koste van werk en andere activiteiten." Aldus de Koningin. Oh nee, minister van Bijsterveldt. Twee keer 'moeten' in één alinea. Ik dacht meteen aan het boek Moeten maakt gek dat ik vanwege een hoog stressgehalte in een bepaalde fase van mijn leven – jonge kinderen, werk, en een stervende moeder – had aangeschaft. We dóen het al Alles wat wij ouders volgens haar zouden 'moeten', dat doen we anno 2011 al lang. In 2055 moeten mannen en vrouwen, ook als ze kinderen hebben, wegens de vergrijzing vol aan de bak en wordt het misschien een ander verhaal. Maar zo ver zijn we nog lang niet. Schoolprestaties in de gaten houden, deelnemen aan de medenzeggenschaps- en ouderraad, helpen bij het kiezen van een beroep, in de klas vertellen over je baan, thuis en op school voorlezen, verhalen vertellen en discussiëren over maatschappelijke thema's: check. En voor het uitje naar de schaatsbaan en het pretpark staan ouders in de rij. Alleen die vakantiedag opnemen om een dag op de school van mijn kinderen te helpen, ga ik nog proberen. Ik hoop wel dat de leerkrachten daar blij mee zijn; ik denk het eerlijk gezegd niet. Voorbeeldfunctie Lieve mevrouw van Bijsterveldt. Natuurlijk is het belangrijk dat kinderen waarden en normen worden bijgebracht, daar is iedereen het over eens. Gebruik uw voorbeeldfunctie alstublieft vanuit uw rol als minister en niet als moeder. Daar zijn columnisten en schoolpleinvrienden voor. Laat de leerkracht het voorbeeld in de klas zijn en laat ouders en oppas thuis of op de NSO opvoeden. In deze overspannen samenleving hebben we behoefte aan duidelijkheid en grenzen. U zou die zelf ook in acht kunnen nemen, mevrouw van Bijsterveldt, door u te beperken tot uw ministeriële taken. Maaike Gerritsen p/a redactie@ouders.nl Reactie Ik ben nu 10 jaar moeder en ik verbaas me al vanaf het begin dat ik ouder ben over de mate van bemoeizucht van het Rijk met werkende ouders. Ik word er eigenlijk steeds weer een beetje misselijk van. Ik behoor tot die 25% van de werkende bevolking met een hogere beroepsopleiding. Voor mij was het niets meer en niets minder belangrijk dat ik werkte, niet om de centen maar om mijzelf te ontwikkelen. Een kind maakte mijn leven nog gelukkiger en daarbij kwam mijn werk op de tweede plaats te staan. Prima, zou je zeggen, voor een werkende ouder. Een paar keer per week verbleef mijn kind in een kinderdagverblijf en een van mijn ouders zorgde voor mijn kind als ik werkte. Een groot deel van mijn inkomen ging naar het kinderdagverblijf, en mijn werkgever betaalde een (gering) deel, maar door de hoge jaarinkomsten moest ik veel afdragen aan het Rijk. Prima, want ik vond - en vind nog steeds - dat een ouder een bijdrage moet leveren aan de samenleving. Maar het werken word je niet bepaald makkelijk gemaakt, ook het opvoeden niet. Ik bleef 5 dagen werken en mijn kind bleek supergezond te zijn. Misschien dat ik één keer per jaar calamiteitenverlof opnam om mijn zieke kind te verzorgen, en daarbij nog een keer voor een bezoek aan het Consultatiebureau, voor een vaccinatie of een consult. Mijn werkgever vond het maar vervelend dat ik die twee keer vrij moest zijn voor thuis, en begon vervelend te doen en te zieken. Ik zat bij een bedrijf met weinig ouders. De meeste collega's hadden geen kinderen en vonden mij maar vervelend. Zeker toen de kinderen (inmiddels had ik er twee) naar school gingen en ik op schoolvakanties aangewezen was. Moeilijk moeilijk. En ondertussen was de opvang nog duurder geworden. Maar erg vond ik dat nog niet, want ik wilde graag werken. Sinds een paar jaar ben ik gestopt met buitenshuis werken, omdat mijn salaris bijna geheel opging aan opvang, school, etc. Sinds een jaar ben ik zzp'er, in mijn eigen vakgebied, met bedrijf aan huis. Ik werk tijdens de schooluren en soms in de avonduren. Laat de regering eens om zich heen kijken. In andere landen is het normaal dat vrouwen werken. Ongeacht of ze ouder zijn of geen gezin hebben. Opvang is iets wat niet exorbitant kostbaar is en is onderdeel van de samenleving. Onderzoeken hebben uitgewezen dat kinderen ook niet anders zijn door werkende ouders en opvang buiten school. Laten we het nou eens zo gaan doen. Ik wacht al jaren hierop en hoop van ganser harte dat mijn kinderen dit kunnen regelen zodra zíj deel uitmaken van de beroepsbevolking. Manuela Vonk Maaike Gerritsen is moeder van drie kinderen (van 8, 12 en 14). Ze werkt op een Pabo en debuteerde in mei 2011 met de roman De geboorte van een wees. Het boek heeft als thema de 'werk en zorg'-spagaat.