home

forum

chat

thema-pagina's

vraagbaken

video

koopjeskelder

surf-tips

snuffelgids

service

colofon

Actueel   Alle leesverslagen

Voorlees-panel: Leesverslagen "Kleine dood en het meisje" 29 oktober 2004 In samenwerking met uitgeverij Querido doen we in 2004 een experiment met een voorlees-panel van 10 gezinnen. Elk gezin ontvangt gratis prentenboeken om thuis voor te lezen. In ruil daarvoor schrijven de deelnemende ouders een leesverslag. Deze week: Kleine dood en het meisje Grotemensentanden Ik zie je wel ik hoor je wel Kleine Dood en het meisje door: Kitty Crowther uitg.: Querido ISBN: 9045101106 prijs: EUR 11,50 Leesverslagen van ouders Het perfecte boek om over de dood te praten Wat een mooi boek! Dit is het perfecte boek om over de dood te praten met kleine kinderen (vind ik). Er staan wel woorden in die ze niet kennen, zoals "hel" en "dodenrijk", maar dat maakt hen niets uit. Wel een tip: leg heel goed uit dat Lidewijde héél ziek was en veel pijn had en nóóit meer beter kon worden en het daarom niet erg vond om dood te gaan. Mijn Romee is ziek geweest en huilde dat ze geen engel wilde worden. Het is dus belangrijk om goed uit te leggen dat je – normaal gesproken – niet dood gaat als je ziek wordt. De tekeningen zijn sober en passen heel goed bij het verhaal. Gemengde gevoelens Beetje gemengde gevoelens over dit boekje. De inhoud is sterk geschreven maar niet helemaal duidelijk voor mijn 7-jarige dochter. Nadat we er samen over gesproken hebben, werd het haar wel duidelijk en vond ze het mooi. Het eerste gedeelte is inderdaad wat 'zwart' en als Lidewijde in het boekje komt, wordt het liever en sympathieker. Ik denk dat ik het boekje nog een paar jaar wegleg. Een van Juries favorieten Poe, heftig: kleine dood en het meisje, en dat voor een 4½-jarige! Wel of niet voorlezen? Wel. En het werd een van Juries favorieten. De sobere tekeningen vormen een prachtig geheel met het verhaal, dat in eenvoudige zinnen verteld wordt. Hoewel het boek leest als een sprookje, zette het Jurie aan tot denken over dood zijn, getuige de vele vragen die daarover kwamen in de periode na het voorlezen. Ik vertel kinderen altijd dat niemand weet hoe het is als je dood bent, omdat niemand weer levend is geworden om te vertellen hoe het was. Maar je kunt wel fantaseren over de dood. Deze prachtige, subtiele fantasie geef ik mijn kinderen graag mee het leven in. Wat vond je mooi? Alles Dit boek heb ik voorgelezen aan Naomi (7 jaar). Het verhaal maakte veel indruk op haar en ook op mij trouwens. Het is een moeilijk thema, maar in dit boek erg mooi verteld en beschreven. De keuze om vanuit het perspectief van de Dood te vertellen is erg origineel. De verhouding tussen tekst en tekeningen vind ik ook precies goed. De tekeningen zijn erg mooi en sfeervol. De Dood heeft in het verhaal hele menselijke trekken en later, als hij Lidewijde ontmoet, komt ook het kind in hem naar boven, wat de herkenbaarheid voor kinderen vergroot (de Dood en Lidewijde spelen samen allerlei spelletjes). Op mijn vraag aan Naomi wat ze mooi vond aan het verhaal, kreeg ik een kort en bondig antwoord: "alles". Voor haar gaat dit boek niet over de dood, maar over God. Als een kind met vragen zit over de dood, of als er iemand overlijdt in de omgeving van een kind, zou dit een mooi boek kunnen zijn om een antwoord te geven over de dood. Het boek laat genoeg ruimte aan persoonlijke invulling en is niet dogmatisch. Positief: kinderen gaan vragen stellen Met gemengde gevoelens aan dit boek begonnen. Ik probeer zoveel mogelijk ook minder leuke onderwerpen, bespreekbaar te maken, dus ook over de dood hebben we het wel eens gehad. En dan het liefst zo realistisch mogelijk, dat mensen eigenlijk niet weten wat er met je gebeurt als je dood gaat. Daarom vond ik als volwassene de voorstelling van de dood als jongetje niet zo geweldig. De jongste van bijna 5 zag het echt als een verhaaltje en vond het niet zo interessant. De reactie van de oudste van bijna 7 was: o, het gaat niet over de dood, het gaat over een jongetje en die heet gewoon dood. Wat ik wel positief aan het boek vind is dat kinderen vragen gaan stellen. Uitermate geschikt bij een sterfgeval Mooi uitgevoerd boek met mooie tekeningen en is uitermate geschikt als er in je naaste omgeving een sterfgeval plaatsvindt. Goed moment Dit boek kwam voor ons op een goed moment. Onze oudste van 8 jaar is erg met de dood bezig. Hij vindt het allemaal maar erg eng en onbegrijpelijk. Dit boek vertelt op een kinderlijke manier wat er gebeurt als iemand dood gaat. De plaatjes waren soms wat eng (misschien komt dat door het onderwerp) maar wel duidelijk. Ze werden door de kinderen in ieder geval goed bestudeerd. Niet een boek dat uitblinkt in vrolijkheid en gezelligheid. Maar toch zijn dit wel onderwerpen die kinderen ook bezighouden, dus goed dat ze er zijn! Niet spannend, eng, raar of zielig, maar gewoon leuk Ik heb even getwijfeld of ik het boek wel zou moeten voorlezen aan de kinderen, omdat het thema dood op een nogal andere manier behandeld wordt dan in onze Christelijke levensvisie gebruikelijk is. Maar toch... voorgelezen dus, aan Silvester (8) en Lorenzo (6). De dood, een jongetje, haalt mensen op, die consequent 'doodsbang' voor hem zijn, totdat hij hulp krijgt van een engel, meisje, die zorgt dat mensen glimlachend meegaan. Na afloop heb ik de jongens gevraagd wat ze van het boek vonden. "Leuk", was het antwoord. Niet spannend, eng, raar of zielig, maar gewoon leuk. Over een poosje haal ik het boek nog eens uit de kast. Het kan een aardige opstap zijn om over het thema dood te praten. Nogal ingewikkeld voor een kleuter Een mooi boek, maar nogal ingewikkeld voor een 4/5-jarige kleuter. Het roept erg veel nieuwe vragen op zoals: wat is de hemel, de hel, een engel enz.? Ik denk dat het vooral een handig boek is als er iemand in de naaste omgeving komt te overlijden, om dan met dit boek je kleuter dingen uit te leggen of hem gerust te kunnen stellen. Nog niet gelezen Ik heb ervoor gekozen dit boekje (nog) niet aan mijn kinderen voor te lezen. Op zich vind ik het een erg lief boekje met een mooie boodschap en leuke, vrij sobere tekeningen. Maar het thema 'doodgaan' speelt helemaal niet in de beleving van mijn kinderen op die manier. Ik vind het boekje zeker nog niet geschikt voor mijn jongste zoontje van bijna 3 jaar oud. Ook een begrip als 'de hel' vind ik nog niet nodig om ze mee te belasten. Wat ik wel leuk vond aan het boekje is dat het mij heeft aangezet na te denken over wat ik mijn kinderen mee wil geven over doodgaan en 'religieuze' begrippen als hemel en hel. Wie weet zal ik ooit nog eens naar dit boekje grijpen op het moment dat er behoefte aan is.