home

forum

chat

thema-pagina's

vraagbaken

video

koopjeskelder

surf-tips

snuffelgids

service

colofon

Actueel   Alle leesverslagen

Voorlees-panel: Leesverslagen "Plotseling ging de olifant aan" 25 juni 2004 In samenwerking met uitgeverij Querido doen we in 2004 een experiment met een voorlees-panel van 10 gezinnen. Elk gezin ontvangt gratis prentenboeken om thuis voor te lezen. In ruil daarvoor schrijven de deelnemende ouders een leesverslag. Deze week: Plotseling ging de olifant aan Wat wil je later worden? Wat wil je later worden? door: Gilles Eduar uitg.: Querido leeftijd: 3+ jr isbn: 90 451 0086 x prijs: EUR 15,95 Leesverslag van de uitgever Bonte kleuren, zonnige platen, veel details om aan te wijzen en verhalen bij te verzinnen over wat je later kunt worden. Leesverslagen van ouders Genoeg stof om over te praten "Wat wil je later worden" is een echt prentenboek: een kijk-boek dus. De tekenstijl is 'primitief' en zeer kleurrijk. De platen spatten van het papier af!. De tekst is beperkt tot een rijtje steekwoorden bij elke tekening, en had wat mij betreft ook wel achterwege kunnen blijven. De tekeningen bieden zo ook genoeg stof om over te praten. Elke tekening zit vol details. Mayra en trouwens ook Yoram (bijna 3 jr) vinden het vooral leuk om gewoon te ontdekken wat er allemaal te zien is, en te fantaseren over wat de figuren op de tekeningen denken en doen. Ze komen zelf regelmatig spontaan met het boek aanzetten (gegeven de omvang nog een heel gesjouw voor Yoram), en dat is doorgaans een goede waarderings-indicatie! Enig minpuntje aan het boek is het door de titel opgelegde thema "Wat wil je later worden". Op de tekeningen zijn weliswaar veel beroepen te zien, maar het is niet duidelijk waarom je nu juist dit aspect eruit zou moeten willen halen. Sterker nog: bij elke tekening kun je zo tien andere gespreksonderwerpen verzinnen. Het beroepenperspectief lijkt er een beetje bijgesleept. Onnodig, want de tekeningen zelf bevatten al een (zij het globaal) verbindend thema: de vakantie van Alex en Zazie. Meer structuur hoeft de (voor)lezer bij dit boek niet te hebben! Er gebeurt te veel op de plaatjes Mijn jongens van 6 en 4 kon het boek helaas weinig boeien. Nu moet ik eerlijk zeggen dat ze nooit van dit soort kijkboeken gehouden hebben. Er gebeurt blijkbaar te veel op de plaatjes, waardoor ze het overzicht snel kwijt zijn. Als je onderdeel voor onderdeel samen bekijkt, gaat dat beter, maar echt interessant vonden ze het nog steeds niet. Mooi geïllustreerd prentenboek Een mooi geïllustreerd prentenboek. De woorden die onderaan genoemd worden, zijn wel behoorlijk moeilijk voor de kleinste kinderen, maar als ouder moet je genoeg fantasie hebben om de dingen duidelijk te maken die bedoeld worden. Je kunt de kinderen van alles laten zien hoe bepaalde dingen in zijn werk gaan, bijvoorbeeld: een restaurant, een uitgeverij, een ziekenhuis, etc. Het is qua formaat een groot boek, en toont dan direct bijzonder voor kinderen. Geweldig boek! Een geweldig boek! Heerlijk veel kunnen kijken en vertellen. Doordat de familie echt van alles meemaakt, zijn er zoveel onderwerpen die langs komen. De beroepen die we tegenkomen, worden wel besproken maar hebben niet de meeste interesse. De kleurige platen zijn heel erg aantrekkelijk. Doordat er "steekwoorden" onder elke tekening staan, blijven de gespreksonderwerpen naar boven komen. Het boek is meer dan eens bekeken door groot en klein! Prachtig! Hier past maar een woord bij: Prachtig! De tekeningen zijn een lust voor het oog en Mats van 2 "leest" en "herleest" en verzint er zelf verhalen bij. Dat moet ook wel, want het is eigenlijk geen voorleesboek, maar een plaatjesboek. Ook de andere heren vinden het prachtig. Het liefst lezen ze het boek met zijn drieën. Wel vraag ik me bij de woordenlijsten (achterin) af wat nu precies de leeftijdsdoelgroep van dit boek is. Dat is gelijk ook de zwakte én de kracht van het boek. Het boek wil misschien te veel tegelijk bieden aan woorden en is dan eigenlijk wat overweldigend in zijn hoeveelheid. Maar dat is een "ouder"-opmerking. Want de twee heren van 5 en 8 verslinden het boek even zeer en leren er ook nog van! Het boek ligt in Mats' bed (hij is 2) en hij kan er geen genoeg van krijgen. Erg leuk voor kleine kleuters en iets grotere peuters, kleuters en schoolkinderen, vooral met z'n allen bij mama op schoot... Zelf verhalen erbij verzinnen Leuk boek. Leuke plaatjes. Het doel – wat wil je later worden – gaat hier wel voorbij. De beroepen zijn veelal wat ver gezocht voor kinderen. Hier komt Amber nog niet verder dan juf, kapster, zuster, baby-dokter. Wel een leuk plaatjesboek. Zelf verhalen erbij verzinnen en je kinderen plaatjes laten zoeken en benoemen. Met name voor mijn jongere kinderen. De laatste pagina's (antwoorden) zijn hier eigenlijk niet gebruikt omdat het boek bij ons op een andere manier is gelezen dan eigenlijk bedoeld is. De platen nodigen uit tot praten Met dit boek bleef ik een beetje in mijn maag zitten. Het soort boek vond ik passen bij de leeftijd van Evita (4), maar de woorden die gebruikt en uitgelegd worden, passen niet bij haar leeftijd. Met Naomi (6) ben ik begonnen aan de inleiding (een korte introductie). Dit sprak Naomi totaal niet aan en ze had absoluut geen zin om de platen in het boek te bekijken en erover te praten. Het inleidende verhaaltje vond ik zelf erg ver gezocht. Toen probeerde ik Evita (4) te interesseren voor dit grote (qua formaat) boek. Ze bekeek braaf de plaatjes, maar had niet de behoefte om er uitgebreid over te praten. Het boek werd voor een paar dagen weggelegd. Ondertussen bedacht ik me dat het misschien wel een handig boek is voor op school. De platen nodigen uit tot praten en er is veel op te zien. Op een gegeven moment kwam er toch spontaan een situatie, waarin zowel Naomi als Evita geboeid naar de platen hebben gekeken. Ik heb er zelf van alles bij verteld en gevraagd. De woorden die onderaan de bladzijde staan, vind ik lang niet allemaal zinvol om ze aan kinderen aan te bieden. Het staat soms wel erg ver van hun belevingswereld. "Er staan helemaal geen zinnen in" Het is een mooi, groot formaat boek met veelbelovende prenten in kleuren die van de bladzijden af spatten. Helaas, al na een bladzijde of twee slaat de verveling toe bij onze drie zonen. "Er staan helemaal geen zinnen in", aldus Silvester van 7. Lorenzo van 6 kijkt maar met een half oog, en hoe leg ik aan Nelson van 4 uit dat hij op de plaatjes op zoek moet gaan naar een kiosk-beheerder, een ouvreuse, een manicuurster of een bestrijder van milieuvervuiling? Op zich een leuk gegeven – verschillende beroepen uitgebeeld – maar rommelig en onherkenbaar getekend met dieren in de hoofdrol. Bovendien worden er naast beroepen ook andere voorwerpen aangeduid, wat het geheel helemaal onoverzichtelijk maakt. Op de laatste bladzijden staan de platen verkleind weergegeven met nummers bij de bijpassende beroepen, wat voor de voorlezer wel verduidelijkend kan werken. Al met al een teleurstelling, en het boek heeft ook nog niet de ogen geopend van onze zoons. Brandweerman is nog steeds hét beroep voor hen.