|
Voorlees-panel: Leesverslagen "Plotseling ging de olifant aan"
25 juni 2004
In samenwerking met uitgeverij Querido doen we in 2004 een experiment met een voorlees-panel van 10 gezinnen. Elk gezin ontvangt gratis prentenboeken om thuis voor te lezen. In ruil daarvoor schrijven de deelnemende ouders een leesverslag.
Deze week:
Plotseling ging de olifant aan
Wat wil je later worden?
Plotseling ging de olifant aan
door: Toon Tellegen
uitg.: Querido
leeftijd: 4+ jr
isbn: 90 451 0077 0
prijs: EUR 13,50
Leesverslag van de uitgever
Olifant leert van vuurvliegje hoe hij moet aangaan. De pinguïn is afwisselend blij en droevig. Als hij blij is, roetsjt hij vrolijk van de berg ijstranen af die hij huilt als hij droevig is. De zandtor schrijft aan de regen een brief met het verzoek om nu eens één keer ook bij hem in de woestijn te komen kletteren...
Leesverslagen van ouders
We bewaren het boek tot over een paar jaar
Het leek me erg moeilijk om door de ogen van mijn kind te kijken naar een boek dat ik zelf erg mooi vind, maar we waren er snel uit: het was gewoon te moeilijk voor Jurie (4½).
De verhaaltjes en de pagina-vullende illustraties zijn prachtig: een olifant die wil gloeien als een vuurvliegje, een nijlpaard dat wil leren juichen, en een zandtor die de regen wel eens wil horen kletteren (en met huisje en al wegdrijft in de zondvloed) en nog drie juweeltjes.
Jurie begreep op zich de woorden wel (hoewel er wel wat uitdagingen waren, zoals 'onverzadigbaar', 'eigenwaarde' en 'een baken'), maar de boodschap ontging hem. Waarom zou je het kletteren van de regen willen horen, of niet meer willen opvallen, of taarten willen horen?
We bewaren het boek tot over een paar jaar. Ondertussen geniet ik er zelf van.
Een mengeling van humor en ontroering
Alleen al de titel van zowel het boek als het eerste verhaal vinden we geweldig.
Op een warme zomeravond gaat het vuurvliegje aan. De olifant is verbaasd en jaloers: dat wil hij óók; "aangaan". Na diepe concentratie (met opgevouwen oren en zijn slurf in de mond) gaat hij aan. Maar: hij geeft wel héél veel licht!
Toon Tellegen krijgt het weer voor elkaar om in alle verhalen in dit boek zijn bijzondere sfeer te scheppen; een soort mengeling van humor en ontroering.
De vriendelijke tekeningen van Annemarie van Haeringen zetten hierbij precies het gevoel neer dat de verhalen in dit prachtige boek bij je oproepen.
We waren teleurgesteld dat het boek zo gauw uit was; want hiervan krijgen we nooit genoeg!
Gegrepen door de subtiele humor
Het boek bestaat uit vijf afzonderlijke voorleesverhalen met een magische, sprookjes-achtige sfeer. De tekeningen in zachte kleuren benadrukken de dromerige en grappige verhalen.
Silvester (7) las de verhalen zelf en werd, net als ik, gegrepen door de subtiele humor en de verrassende thema's van de dierenverhalen.
Lorenzo (6) en Nelson (4) luisterden aandachtig naar de verhalen. Ook de prenten deden het goed, maar ze wachtten aan het eind van het verhaal nog op de "clou", die niet meer kwam.
Een verhaal met een open eind is klaarblijkelijk op deze leeftijd nog wat te abstract.
"Plotseling ging de olifant aan" is wat ons een betreft een aanrader!
Naomi en Evita hebben ademloos geluisterd
De tekenstijl van Annemarie van Haeringen vind ik persoonlijk erg mooi en Toon Tellegen kan prachtig schrijven. Zijn schrijfstijl vind ik soms poëtisch.
Naomi (6) en Evita (4) hebben ademloos geluisterd naar de verhalen. Ik vraag me wel af of ze de verhalen allemaal echt begrepen hebben. Ik vind het taalgebruik vaak wat ingewikkeld, maar door het mooie taalspel en de bijzondere thema's boeide het verhaal de kinderen wel.
De ontknoping is in een aantal verhalen heel cryptisch en niet begrijpelijk voor mijn kinderen. Dit merkte ik door vragen die ik na het verhaal stelde.
Mijn man heeft ook een verhaal voorgelezen en vond de 'boodschap' niet helder en zeker voor kinderen lastig te herkennen. Ikzelf vind de verhalen en thema's erg origineel. Naomi zei dat ze het verhaal van de olifant en de zandtor erg mooi heeft gevonden.
Ik kan dit boek aanraden aan mensen die van kinderliteratuur houden.
Gewoon te mooi als voorleesboek
"Het is een mooi boek, maar ook een beetje raar". Lars (5 jaar) denkt even na. "Een heleboel dingen kunnen toch helemaal niet? Je kunt toch helemaal geen taarten horen?"
Het boek van Toon Tellegen is een boek waar je als ouder helemaal van zwijmelt. Prachtige illustraties en verhalen met diepe lagen die net niet helemaal onthuld worden en daardoor heel spannend blijven. Verhalen waar je over door kunt denken, in kunt duiken en zou kunnen gebruiken als ingang voor gesprekken over meer filosofische onderwerpen.
Lars bekijkt ze met de nuchterheid die hem eigen is, maar vindt ze daarom niet minder leuk. Het is eigenlijk een boek dat je met een groep ouders zou willen bekijken om te zien op welke manieren je het kunt gebruiken.
Het is gewoon te mooi om als voorleesboek alleen te dienen. Een aanrader om kado te doen bij mooie momenten in een kinderleven.
Een "anders-dan-anders" boek
Een heel mooi boek. Vooral de teksten van Toon Tellegen spraken hier zowel de kinderen als de volwassenen aan.
Onze Wessel van 5 kon echt over de verhaaltjes nadenken en er dan later op terugkomen. De teksten maakten op hem erg veel indruk. Dit verschilt echter wel van kind tot kind. Onze Mathijs van 8 had wat minder interesse voor dit boek.
De vele illustraties maakten het ook een mooi kijkboek. Een bijzonder en mooi boek! Een "anders-dan-anders" boek dat het voorlezen zo afwisselend maakt.
Rare verhaaltjes
Dit boek heb ik voorgelezen aan Thibaud en Romee, een tweeling van net 4 jaar. Zij luisterden goed naar de verhaaltjes. De verhaaltjes zijn niet te lang.
Echter, er zit geen moraal in het verhaal. Ik vind het zelf rare verhaaltjes. Niet leuk om voor te lezen. Er zit geen moraal in. De tekeningen zijn mooi. Ik ben heel benieuwd hoe de verfilmde versie is (misschien leuker dan het boek...)
Grappige verhaaltjes, leest erg makkelijk
Mooi formaat om voor te lezen, de verhaaltjes zijn net lang genoeg. Grappige verhaaltjes, leest erg makkelijk voor kinderen tot een jaar of 4, ook de tekeningen vinden de kinderen erg leuk.
Het poëtische taalgebruik is als een toverstaf
Toon Tellegen schrijft als een tovenaar. Het haast poëtische taalgebruik, waarbij hij moeilijke woorden niet schuwt, is als een toverstaf. De absurde wendingen in zijn verhalen zijn als een hoed en het uiteindelijke fantastische verhaal is een konijn dat tevoorschijn komt.
Met deze ingrediënten weet hij onze kinderen mateloos te boeien, muisstil luisteren ze naar de verhalen. Als een verhaaltje is afgelopen vragen ze fluisterend om de betovering niet te verbreken om meer.
Dit schitterende boek was dan ook in twee avonden uit.
Het 'absurde' aan de verhalen vonden ze erg leuk
Dit soort fantasieverhalen sprak mijn jongens van 6 en 4 bijzonder aan. In eerste instantie dacht ik dat ze zich meer zouden kunnen inleven in voor hun herkenbare situaties, maar net het 'absurde' aan de verhalen vonden ze erg leuk en ze fantaseerden er verder op door.
|