home

forum

chat

thema-pagina's

vraagbaken

video

koopjeskelder

surf-tips

snuffelgids

service

colofon

Actuele vraag   Archief Seksuele opvoeding   Vraag inzenden

Vraagbaak Seksuele opvoeding - Archief Hoe maak ik mijn kind seksueel weerbaar? 21 oktober 1999 Waar ik al een tijdje mee zit is het volgende. Je hoort zoveel ellende over misbruik van kinderen door de meest uiteenlopende mensen. De leraar op school, de gymleraar, de buurman of iets oudere kinderen. Mijn probleem is nu: hoe kan je je kind daar tegen beschermen? Mijn zoontje is nu 4,5 en heeft sinds er hier vlakbij een drukke weg opnieuw wordt aangelegd (en er nu dus geen verkeer is), veel buiten gespeeld. Ik vond hem eerder te jong, maar nu moest het dan maar. Je kan ze tenslotte niet altijd veilig binnen houden. Laudi van Woensel Antwoord Een kind kun je best waarschuwen of voorbereiden op minder goede bedoelingen van sommige mensen, maar seksueel misbruik helemaal voorkomen kun je nooit. Misbruikers zijn niet achterlijk en weten donders goed dat een zak snoep niet meer werkt. Dus hebben ze allerlei andere uiterst slimme truukjes bedacht om het vertrouwen van een kind te winnen. Wat vertel je je kind, en wanneer doe je dat? Praten met een kind over mensen die dingen met kinderen willen doen die niet mogen, is zinvol vanaf het moment waarop het kind niet meer 24 uur onder je hoede is. Zodra een kind naar school gaat, of voor het eerst buiten mag spelen, kun je hem waarschuwen voor de gevaren. Gevaren in het verkeer én gevaren in de omgang met andere mensen. Je vertelt je kind dan dat hij niet zomaar met andere mensen mee mag. Zelfs niet als ze snoep, cadeaus of geld of andere dingen beloven. Afspraken maken Afspraken maken met je kind is prima. Alle suggesties die daarover de ronde doen, zijn uitstekend. [De desbetreffende forum-discussie hebben we onderaan deze pagina geplaatst - red.] Bij kleine kinderen is het overigens ook goed om af te spreken dat ze nooit zo ver van huis mogen spelen dat ze het huis niet meer kunnen zien. Omgekeerd betekent dat dat jij ze ook altijd kunt zien. Nog belangrijker... Kortom: alle tips om ongelukken te voorkomen zijn prima. Maar wat nog belangrijker is, is dat je je kind meegeeft dat niemand aan zijn lichaam mag komen als hij dat niet wil. Er zijn grote mensen die dat wel willen. Dat kunnen ook aardige mensen zijn die je eerst vertrouwde, maar die op een keer dingen vragen die je niet wil. Bijvoorbeeld: dat ze jouw lichaam willen aanraken. Of dat ze willen dat jij hun lichaam aanraakt. Of dat ze willen dat je samen met hen naar films op de tv gaat kijken die jij niet wilt zien en niet leuk vindt. Leer kinderen te vertrouwen op hun intuïtie. Maar leer ze ook om 'nee' te durven zeggen als er iets gevraagd wordt wat ze niet willen. Leer kinderen dat beloftes om iets gedaan te krijgen niet goed zijn. (Dat moet je dus als ouders zelf ook niet doen. Dus niet beloven dat ze iets lekkers of iets moois krijgen als ze meegaan naar die vervelende verjaardag van oom of tante). Leuke oefening Tenslotte: een leuke oefening voor kinderen van alle leeftijden is het spelletje 'Wat zou je doen als... ?' Verzin allerlei situaties, zoals 'Wat zou je doen als een mevrouw je vraagt of je zin hebt om te kijken naar haar nest met jonge poesjes?' Of: 'Wat zou je doen als de vader van een vriendje of vriendinnetje na een regenbui zegt dat je je helemaal mag uitkleden en je dan gaat afdrogen?' Vraag aan je kind wat hij of zij in zo'n geval zou doen; dat is heel leerzaam, voor zowel jou als je kind. En wat voor antwoord het kind ook geeft, reageer nooit met 'Zoiets zou je nou nooit moeten doen, dat is heel stom'. Het is beter om je kind te helpen met het vinden van goede oplossingen. Meer informatie... Bij de Rutgers Stichting is een notitie op te vragen over een weerbaarheidsproject (het zogenaamde Daphne-project) dat in verschillende Europese landen onder ouders verspreid wordt. Telefoon: (030) 231 34 31, vragen naar Franca de Kort of Teun Visser. Veel succes! Sanderijn van der Doef Naschrift van de redactie De bovenstaande vraag werd eerder al gesteld op het forum. De redactie van Ouders Online vond de aangesneden kwestie zo belangrijk, dat wij mevrouw van Woensel uitnodigden haar vraag ook voor te leggen aan onze deskundige. Waarvan akte. Voor degenen die de discussie op het forum niet gevolgd hebben, hebben we hieronder een kopie geplaatst.   Titel: Bescherming van je kind Rubriek: Algemeen Datum: Di, 28 September 1999 21:30 Afzender: Laudi van Woensel Waar ik al een tijdje mee zit is het volgende: je hoort zoveel ellende over misbruik van kinderen door de meest uiteenlopende mensen. De leraar op school, de gymleraar, de buurman of door iets oudere kinderen. Mijn probleem is nu: hoe kan je je kind daar tegen beschermen. Mijn zoontje is nu 4,5 en heeft sinds er hier vlakbij een drukke weg opnieuw wordt aangelegd (en er nu dus geen verkeer is) veel buiten gespeeld. Ik vond hem eerder te jong, maar nu moest het dan maar. je kan ze tenslotte niet altijd veilig binnen houden. Ik geef hem als hij naar buiten gaat de volgende instructies: - Niet met oudere kinderen spelen (dit is wel eens gebeurt en toen werd hij gepest, dus dat was gelijk afgelopen). - Met niemand (volwassene/kind) meegaan (om te spelen)zonder eerst aan mij de vragen. Is dit genoeg? Ik wil hem natuurlijk niet bang maken, maar misschien zijn er andere "regels" voor buiten spelen te geven? Ik hoop niet dat dit hysterisch overkomt, maar ik probeer mijn kind zo goed mogelijk te beschermen. Doe ik dat zo goed of heeft iemand andere ideeen? Groeten van Laudi   Titel: Weerbaarheid Rubriek: Algemeen Datum: Di, 28 September 1999 23:06 Afzender: Maria Hallo Laudi, ik heb eens van Ariane Amsberg een thema-avond meegemaakt over (seksuele) weerbaarheid. Een paar tips: - leer je kind dat het nee mag zeggen - dus ook tegen zoenende tantes en oma's! dan maar een nette hand geven; - leer je kind op zijn gevoel vertrouwen - dus niet zeggen dat er 'niks' is als het kind vraagt of je verdriet hebt; - leer je kind dat het zich altijd moet afvragen 'weet mijn moeder (of vader) waar ik ben'. Je kunt met kinderen al best snel praten over mensen die nare dingen doen, en situaties bespreken "wat zou je doen als". Je hoeft daarbij helemaal niet expliciet te zijn. Het blijft eng, he? Denk je dat je het gehad hebt als het risico van wiegedood voorbij is - komt de volgende angst om de hoek kijken! Brrr. Sterkte, Maria   Titel: Regels bij het buitenspelen Rubriek: Algemeen Datum: Wo, 29 September 1999 20:43 Afzender: Karino Hallo collega-ouders, Moeilijk is het om je zoon-dochter los te laten. Zelf hebben wij ook buitenspeelregels 'ingesteld'. - niet alleen buiten spelen. Als vriendjes echt naar binnen moeten/willen of weg moeten, kom je in de tuin of binnen spelen. - (nu nog te handhaven, maar over een paar jaar niet meer misschien), na het avondeten niet meer naar buiten, alleen in de tuin. - altijd komen zeggen als je bij iemand binnen wilt-gaat spelen. - altijd EERST naar papa of mama als je met iemand mee wilt, ook al is het opa of oma, tante of buurvrouw. (dit gewoon om alles duidelijk te houden en minder eng, zodat ze (hoop ik) altijd komen zeggen dat ze weg gaan ook als het de 'enge man' is. In geval van opa etc. wijst het zich vaak vanzelf omdat je dan toch even meeloopt, maar toch.... - nooit geld aannemen van anderen. Zakgeld krijg je van je papa en mama en je werkt nog niet dus op een andere manier is het niet te verkrijgen. - geld ook voor de zgn. beloftes en-of cadeautjes. Als ik het terug lees klinkt het best heftig. Maar zo soms geeft mīn dochter zelf aanleiding om iets te vertellen of uit te leggen, het wordt er dus niet ingepompt. Zo af en toe vraag je wel eens 'Wat zou je dan doen' ... en dan maar hopen dat ze het ook echt doen. Overigens mijn dochters zijn 6, 3 en 1 jaar. Die van 6 en 3 hebben een goed afgebakend speelgebied, weten waar ze wel en niet mogen komen en hebben zich bij mijn weten nog nooit te ver of van de stoep gewaagd. Succes.   Titel: Maar het is nog erger Rubriek: Algemeen Datum: Do, 30 September 1999 00:54 Afzender: sabine Hoi allemaal, Al die regels zijn prima natuurlijk, maar de meeste slaan eigenlijk alleen op 'vreemden' die je kind benaderen terwijl het buitenspeelt. Terwijl kinderen ook vaak misbruikt worden door familie, vrienden, ouders van vriendjes, leraren, etc.etc.etc. - dus terwijl je heel goed weet waar ze zijn, en ze daar ook met jouw volledige toestemming zijn. Om daarover met je kind te praten is nog veel lastiger dan over de ouderwetse "kinderlokkers". Ik kan als oplossing alleen bedenken: je moet zo goed mogelijk zorgen dat je kind zich altijd vrij voelt met jou over haar/zijn twijfels of ongenoegen te praten, je moet nooit een klimaat scheppen waarin zaken taboe zijn of waarin bepaalde 'autoriteiten' niet ter discussie kunnen worden gesteld. Dan kan iemand in elk geval niet langdurig misbruik van je kind maken zonder dat het erover durft te praten... Sabine   Titel: Catherine Rubriek: Algemeen Datum: Do, 30 September 1999 12:52 Afzender: Joke Bakker Hallo Allemaal, Hebben julie van de week de aflevering van Catherine Keyl gezien dit ging over seksueel misbruik van jonge kinderen. Tegen mijn dochter heb ik altijd gezegt dat haar geslachts delen van haar zijn en dat daar niemand aan mag komen. Dit omdat ik Vroeger ook weleens te maken heb gehad met seksuele intimidatie de vader van een vriedje. dus, je kunt ze denk ik niet helemaal beschermen ,maar je moet ook dit vlak opengooien denk ik. en niet allen van volwassene maar ook kinderen onder elkaar. LEER ZE NEE ZEGGEN! Groetjes, Joke   Titel: Voor Laudi Rubriek: Algemeen Datum: Zo, 3 Oktober 1999 20:05 Afzender: Sabine B Hai Laudi, Ik denk dat dit voor iedere ouder inderdaad een heel moeilijk punt is... Wat vertel je wel en wat vertel je niet, je wilt je kind ook niet onnodig bang maken. Wat dat "nee" zeggen betreft, moeilijk.... tuurlijk moet een kind voor zichzelf leren opkomen maar ik denk dat dat in zo'n bedreigende en onbekende situatie heel erg moeilijk is. Zo'n grote zak snoep is natuurlijk wel heel erg lekker, en wat te denken van de bedreigingen die geuit worden. Dit vertel ik niet om mensen bang te maken maar wees wel op je hoede, het zijn nl. niet altijd eng uitzienden mensen met lange regenjassen. Het kan inderdaad de man of vrouw op de hoek zijn. Dus mij zal je tegen een van mijn kinderen ook nooit horen zeggen dat ze niet met vreemde mensen meemogen. Wie zegt dat het een vreemde is? Dit onderwerp ligt heel dicht bij mij omdat ik als kind ook zoiets dergelijks meegemaakt heb. Ik was 3 !!! en een kind van drie kan geen nee zeggen tegen een kilo zak drop of nog erger in mijn geval... een mes...en een kilozak drop. Nogmaals, ik wil niemand angst aan jagen maar ik denk dat er gewoon heel goed over nagedacht moet worden. Wel vind ik dat er veranderingen gaande zijn die ik heel erg positief vind. Kinderen worden SERIEUS genomen, dat is zo vreselijk belangrijk... Niet alleen door ouders, ook door leraren, politie enz. 20 jaar geleden was dit niet zo, veel werd aan de "grote fantasie van het kind" toegewezen. Ik hoop dat het een nuttige discussie wordt waar een ieder wat aan heeft. Groetjes, Sabine B   Titel: Het blijft moeilijk Rubriek: Algemeen Datum: Ma, 4 Oktober 1999 10:07 Afzender: Laudi van Woensel Ik heb gisteren de uitzending van Peter R. gezien met de moord op Nicky Verstappen. Die ging op kamp, waarvan de halve leiding uit figuren met een dubieus verleden bleek te bestaan. Kan je nagaan. Stuur je je kind op kamp. Wie kan je nog vertrouwen? En is er een mogelijkheid om van te voren dat soort dingen uit te zoeken? Ik vind het heel erg voor je Sabine, wat je hebt meegemaakt. Inderdaad worden kinderen nu gelukkig erg serieus genomen. Maar om het te proberen te voorkomen valt nog niet mee. (want: wie kan je nog vertrouwen?) En ik ben bang dat als mijn kind een grote zak snoep ziet, hij de regels even vergeet en misschien toch meegaat. En daarom is het denk ik belangrijk om vooral te herhalen wat wel en niet kan, en inderdaad ze te leren dat hun lichaam alleen van hen is en dat niemand daar aan mag komen. En dat alles zonder ze bang te maken. Ik vind het erg triest dat je het al met een kind van vier al over dit soort dingen moet hebben. Maar ja, beter 'safe then sorry'. Ik heb een tijd geleden een aflevering van de Oprah Winfrey show gezien. Daar werd aan kinderen gevraagd hoe een vreemdeling eruit zag. Die werd omschreven als een grote man met een zwarte cape. En zo zien weinig mensen eruit natuurlijk. Dus: ze mogen met niemand mee, behalve mama en papa. Ik moet er nog eens goed over nadenken hoe ik dat nou goed kan overbrengen. Gelukkig is het nu geen buitenspeelweer, dus kan ik alles nog even goed op een rijtje zetten. Groeten van Laudi   Titel: Hai hai Rubriek: Algemeen Datum: Ma, 4 Oktober 1999 16:13 Afzender: Sabine B Hai Laudi, Ja inderdaad, het blijft moeilijk... Zoals je zelf al zegt, herhalen en vertellen zonder je kind bang te maken is het belangrijkste. Mijn meiden zijn gelukkig nog maar 13 maanden dus ik heb er nog niks mee van doen, maar ik kan me soms best druk maken over hoe het straks zal gaan. Hoe moet je het vertellen, welke leeftijd, is je kind er aan toe? dat zijn allemaal dingen waar je rekening mee moet houden. En ik denk dat er nog iets Heel belangrijk is... Laat je kind weten (kan je nooit te vaak vertellen) dat je heel veel van hem/haar houdt en dat je kind met alles bij je kan komen. Wat er ook is, als je kind iets kwijt wil moet het weten dat je er altijd voor hem of haar bent. Ook als je boos bent of kan worden moet het kind weten dat het altijd met je kan praten.Hoe jonger ja daar mee begint hoe beter het is volgens mij. Voor mij duurt het nog even voor ik er echt aan moet beginnen maar ik wens een ieder succes. Groetjes, Sabine Sanderijn van der Doef is als psychologe en seksuologe gespecialiseerd in de seksuele ontwikkeling van kinderen. Ze werkte eerder bij de Rutgers Stichting en het NIGZ en werkt nu sinds kort bij de World Population Foundation. Zij heeft ook een eigen praktijk. Daarnaast is zij ook op andere fronten actief. Onder andere: als auteur van boeken en lesmappen, als adviseur voor tv-programma's, etc.