|
Vraagbaak taalkundigen - Archief
Dochter (19 mnd) beperkt zich tot blaffen en miauwen
Ook al doen we nog zo ons best om woorden als hond, vlieg, koe en geit te introduceren, onze dochter (19 maanden) schijnt er alleen in geïnteresseerd te zijn de geluiden die dieren maken (wafwaf, zoem, boe, beh) na te bootsen.
Veel van die geluiden zijn niet makkelijker te produceren dan de naam van het beest zelf - de zoem van de vlieg bijvoorbeeld wordt een soort fffff geluid, en in principe zou ze het woord 'paard' na moeten kunnen bootsen (ze kan een aantal woorden die erop lijken). Het enige dier dat ze bij de naam noemt is 'aap'.
Hoe veelvoorkomend is dit?
Rineke, Odense (Denemarken)
rineke@language.ou.dk
Antwoord
Beste Rineke,
Bij normale woorden hebben de klank en de betekenis niets met elkaar te maken. Woorden waarvan de klank wél verband heeft met de betekenis, zoals waf voor 'hond', of boe voor 'koe', heten onomatopeeën. Maar, net als bij ieder ander woord, is de betekenis van een onomatopee een afspraak tussen sprekers van een taal. In het Nederlands zegt een haan kukeleku, in het Engels cock-a-doodle-doo, in het Frans cocorico en in het Thais ake-e-ake-ake.
Het is bekend dat kinderen een voorkeur hebben voor onomatopeeën. Ze verzinnen ze ook zelf, zoals tss voor 'priklimonade', wat ik laatst hoorde.
Ik denk dat ook jouw dochter niet zomaar diergeluiden nabootst, maar dat ze wafwaf en beh als onomatopee gebruikt. Als echte woorden dus. Niet omdat ze makkelijker uit te spreken zouden zijn, maar misschien wel omdat ze makkelijker te onthouden zijn.
Maaike Verrips
|