Mauro

Boekbespreking 12-plus, door Mauro Muraro
Onder redactie van Justine Pardoen (Ouders Online)

maart 2000

Mauro Muraro is veertien en houdt van lezen. Maar ook van de computer. En van zijn viool. Elke maand leest Mauro twee of meer boeken voor ons, die hij bespreekt met onze redacteur Justine Pardoen.

Deze maand las Mauro een ouderwets spannend boek en twee boeken waarin brieven een rol spelen. Alle drie de moeite waard, is de conclusie.

Theo Hoogstraaten, Het oog van de duivel, Sjaloom, ƒ 26,90 (204 blz), ISBN 90 6249 334 3.

Onze recensent is enthousiast. Het boek is echt spannend, en niet oppervlakkig. Mauro: "Ook al spelen meisjes de hoofdrol, het is beslist geen meidenboek."

• Waar gaat het over?
Mauro: "Fleur, haar moeder en haar grootmoeder zijn geboren op het moment dat dezelfde ster aan de hemel stond die ook bij de geboorte van Jezus te zien was. Dit astronomische verschijnsel is voor een geheim genootschap het teken om te beslissen dat Fleur uitverkoren is om de moeder van de nieuwe Messias te worden."

"Ze hebben een lijkwade van Jezus, en met de cellen van het lichaam en bloed van Christus die erop zitten, willen ze Hem klonen. Het genootschap, dat zichzelf SFE France noemt, bestaat uit een aantal zeer rijke en invloedrijke zakenmannen, met een ideaal: het bereiden van de weg voor de komst van de nieuwe Messias. Hij zou de wereld van de totale ondergang moeten redden."

"In hun streven vinden ze de duivel tegen zich, want die kan het natuurlijk niet toestaan dat Jezus opnieuw geboren zou worden. Maar uiteindelijk verzet Fleur zelf zich ook. Ze weet zichzelf te redden van het ongewenste draagmoederschap. Met behulp van een wetenschapper uit het genootschap, die gewetenswroeging krijgt."

Mauro vertelt het verhaal in razend tempo. Ik zie hem nagenieten van zijn leeservaring.

Anton van der Kolk, Brieven aan de rattenhemel, Van Goor, ƒ 24,90 (110 blz), ISBN 90 00 03244 X.

Mauro vindt het een droevig verhaal. Goed geschreven. Niet ingewikkeld maar wel indrukwekkend. En de sfeer is ronduit droevig.

• Welke rol spelen die brieven in het verhaal?
Mauro: "De brieven zijn echt onderdeel van het verhaal en niet een manier om het verhaal te vertellen. Ze onderbreken het verhaal dat Gabi ons over zijn vriend vertelt, beslist niet. Ze verdiepen het."

"Het boek gaat over het straatleven, over de kinderen die op straat verzeild raken. Over het geweld, de bendes, de overvallen op winkeliers, de politie. En het gaat over Gabi die zijn vriend Ricardo verloren heeft. Ricardo is vermoord. Gabi bekommert zich om zijn vriend, ook na zijn dood. Hij wil hem een 'gewone' begrafenis geven. Zijn lichaam mag niet zomaar vanuit het lijkenhuis in het niets verdwijnen. Zijn naam mag nooit verloren gaan."

"Het leven van een straatrat is niet veel waard. Niemand trekt zich zijn dood zo aan als Gabi. De familie van Ricardo is of afwezig, of wraakzuchtig, en Gabi is alleen in zijn verdriet en daarom schrijft hij zijn vriend brieven, geadresseerd aan Ricardo, Rattenhemel, Heelal. Gabi is voortdurend verdrietig, en kan maar niet over zijn dood heenkomen. Alles is nutteloos geworden en hij heeft geen idee hoe hij nu verder moet leven."

• Hoe loopt het af?
Mauro: "Tenslotte lukt het hem Ricardo zijn naam terug te geven. En pas op dat moment kan hij afscheid nemen van zijn vriend. Die laatste brief is zeer emotionerend. Het hele boek trouwens."

• Heb je gehuild? - wil ik nog vragen, maar ik durf het niet. Ineens voel ik me zo veertig, en vrouw, en indringer in de gedachtenwereld en emoties van een veertienjarige. Hij kijkt me aan en lacht niet.

Bobje Goudsmit, Afscheidsbrief, Uitgeverij Holland, ƒ 22,50 (158 blz.), ISBN 90 251 0828 8.

• Is het een boek over eenzaamheid?
Mauro: "Nee, dat zou ik niet zeggen. Maar net als Gabi, de hoodpersoon in Brieven aan de rattenhemel, is ook Marit, de hoofdpersoon in Afscheidsbrief, wel eenzaam. Als je een vriend hebt, is eenzaamheid, anders-zijn, het leven zelfs, gemakkelijker te dragen dan zonder vriend. Beide boeken gaan dan ook over de gevoelens wanneer je je beste vriend of vriendin verliest."

• En die brieven, hebben die dezelfde rol in het verhaal?
Mauro: "Ja, er wordt veel duidelijk over de gevoelens van de hoofpersoon. Gabi schreef Ricardo een aantal verschillende brieven, terwijl Marit een hele lange schrijft die de lezer in stukjes te lezen krijgt."

• En ook nu helpt het schrijven van die brief om afscheid te kunnen nemen. Meer nog?
"Marit schrijft een afscheidsbrief aan haar overleden vriendin Anicke. Het boek bestaat voor het grootste deel uit herinneringen van Marit, afgewisseld met die brieffragmenten, waarin ze haar middelbare-schooltijd opnieuw beleeft. En dus ook de vreugde toen ze Anicke leerde kennen waardoor ze de brugklas niet alleen hoefde door te komen. Maar ook haar bezorgheid en angst toen Anicke ziek werd en tenslotte haar verdriet toen ze stierf aan een hersentumor."

• Maakt het nog verschil dat het hier om een vriendschap tussen meisjes gaat? Is het daardoor meer een meisjesboek dan het boek waarin de vriendschap tussen de twee jongens beschreven wordt?
Mauro: "Dat maakt het wel anders ja, maar daar heb ik geen last van gehad. Ik bedoel: het is niet per se een meisjesboek."

Mauro Muraro
Justine Pardoen - justine@ouders.nl

Het archief van eerdere boekbesprekingen met Mauro vindt u in onze Leeszaal.