Mauro

Boekbespreking 12-plus, door Mauro Muraro
Onder redactie van Justine Pardoen (Ouders Online)

april 2000

Mauro Muraro is veertien en houdt van lezen. Maar ook van de computer. En van zijn viool. Elke maand leest Mauro twee of meer boeken voor ons, die hij bespreekt met onze redacteur Justine Pardoen.

Deze maand confronteerden we Mauro met het werk van drie Vlaamse auteurs. Wat niet wil zeggen dat het ook typisch 'Vlaamse' boeken waren. In het eerste boek staat een verklarende woordenlijst, in het tweede merk je het alleen aan de geografische en maatschappelijke situering en in het derde merk je er helemaal niets van.

Henri van Daele, Dikke Idde, Lannoo, ƒ 24,50, 129 blz. ISBN 90 209 3875 4.

Dikke Idde is een fors gebouwde jongen van 12, die overgeplaatst wordt naar een andere klas omdat hij een leraar heeft opgehangen aan een kapstok. In zijn nieuwe klas treft hij een leraar die hem begrijpt.

Mauro: "Het verhaal vertelt hoe Dikke Idde leeft en wat er in het dorp gebeurt. Hij had het niet zo naar zijn zin, maar vanaf het moment dat hij naar die nieuwe klas kan, verandert zijn leven ten goede. Aan het einde van het boek -- een schooljaar later -- loopt alles op rolletjes."

"Het verhaal kabbelt lekker door, is prettig geschreven en alle Vlaamse woorden worden waar nodig uitgelegd in een woordenlijst achterin het boek. Het is belist niet saai, ook al gebeurt er niets schokkends. Het boek blijft van het begin tot het eind onderhoudend. Maar toen het uit was, was het ook afgelopen. Er ging daarna niet zo veel verder in mijn hoofd."

"Ik vond het een echt Vlaams boek, zowel door het verhaal als het taalgebruik. Maar dat stoorde me niet, het was juist wel es leuk."

Herman van Campenhout, Lentel, Davidsfonds/Infodok, ƒ 34,-. 103 blz. ISBN 906565 925 0.

Jano en Lentel hadden ruzie, maar dat kan toch niet de reden zijn van haar verdwijning? Doordat Jano zo driftig is, wordt hij ervan verdacht er toch iets mee te maken te hebben. Uiteindelijk vinden ze de dader van de ontvoering. Jano mag naar huis.

Mauro: "Het loopt niet goed af. Het is een tragisch verhaal. Ik werd er niet vrolijk van. En toch is het spannend: hoe zou het aflopen? En boeiend: om je te verplaatsen in Jano, want wat gaat er in iemand om in zo'n situatie? Die druk die het voor iemand geeft, om ten onrechte verdacht te zijn, en dat je dan daardoor juist iets heel stoms doet. Waardoor je jezelf extra verdacht maakt. Ik kon me dat heel goed voorstellen."

"Dit boek was niet zo Vlaams in het woordgebruik als Dikke Idde. Maar je merkt wel dat het in Vlaanderen speelt: Jano wordt gearresteerd door rijkswachters en niet door politie-agenten. Dat soort dingen."

Elisabeth Marain, Het geweer, Piramide, ƒ 24,90, 170 blz. ISBN 90 2452181 5.

Mauro vertelt geestdriftig over Het geweer. Tot in de kleinste details is het verhaal hem bijgebleven. Het is duidelijk dat dit boek hem meer dan de andere twee geraakt heeft.

• Hoe komt dat?
Mauro: "Fons maakt afschuwelijke dingen mee. Zijn moeder bevalt van een derde kind, dat overlijdt, en de Duitsers nemen zijn vader mee. Ze schieten hem dood voor zijn ogen, maar Fons ontkent wat hij gezien heeft. Uiteindelijk komt hij terecht tussen een groep vluchtelingen die op weg zijn naar Holland, maar daar wil Fons niet heen. Hij wil naar Duitsland, op zoek naar zijn vader."

"Het is een enorm spannend boek. Er gebeurt niet alleen heel veel, maar ook de gevaren waaraan hij blootstaat, dat is niet niks. Fons begaat ook veel blunders door de drang om zijn vader te zoeken. Bovendien denkt hij dat hij bovennatuurlijke krachten bezit. Die zijn in hem losgemaakt door een geweer dat hij vond tijdens hun vlucht."

"Aan het eind van het boek komt Fons erachter dat niemand kan toveren. En dat hij een gewoon kind is. Voor de lezer is dat heel prettig, want nu stopt hij ook met het zoeken naar zijn vader. Doordat hij eindelijk de werkelijkheid onder ogen ziet, kan hij nu zijn verlies gaan verwerken."

"Fons moest eerst zelf half dood gaan, voordat hij doorkrijgt dat zijn vader echt dood is. Dat is heel dubbel: goed dat het een gunstig effect heeft, want nu kan hij zelf overleven. Maar jammer dat het zover moet komen."

• Is het geloofwaardig dat een jongen van twaalf denkt dat hij kan toveren?
"Ja, eigenlijk wel. Ik denk dat het komt doordat hij zo getraumatiseerd was. Je zoiets inbeelden, dat doe je niet voor niets. Maar het is vreselijk om te merken dat hij door die fantasie eigenlijk juist nog meer getraumatiseerd wordt. Hij is misleid door zichzelf. Op een bepaald moment denkt hij bijvoorbeeld dat hij in New York is. Kijk, dan ben je blij dat het stopt. Het leven van die jongen begint eigenlijk pas als het boek uit is. Daarom blijf je hoopvol gestemd achter."

"Een bijzonder verhaal en een indrukwekkend boek. Zoals beschreven wordt hoe Fons zijn magische krachten ervaart. Zoals de schrijfster je de gespletenheid van Fons laat beleven als bij hem het besef doordringt van de werkelijkheid."

• Hoe Vlaams was dit boek, in vergelijking met de andere twee?
"Eigenlijk merk je in dit boek aan niets dat het geschreven is door een Vlaamse auteur."

Mauro Muraro
Justine Pardoen - justine@ouders.nl

Het archief van eerdere boekbesprekingen met Mauro vindt u in onze Leeszaal.