Mauro

Boekbespreking 12-plus, door Mauro Muraro
Onder redactie van Justine Pardoen (Ouders Online)

mei 1999

Mauro Muraro is dertien en houdt van lezen. Maar ook van de computer. En van zijn viool. Elke maand leest Mauro twee boeken voor ons; het boek van zijn voorkeur zal hij bespreken.

Deze maand las Mauro de volgende twee boeken:

1. De guillotine van Simone van der Vlugt, 216 blz. ISBN 90 5637 190 8. Lemniscaat, ƒ 28,50.
Parijs rond 1790. Tegen het toneel van de Franse Revolutie ontwikkelt zich een fictief verhaal over vrienden die strijden om een meisje.

2. Een pluisje van de zee van Willy Spillebeen, 172 blz. ISBN 90 6565 901 3. Davidsfonds/Infodok, ƒ 34,-.
Waar gebeurd verhaal van een Vlaamse schrijver over een Vietnamese bootvluchteling en zijn worsteling om in Vlaanderen te aarden.

Mauro heeft gesmuld van beide boeken. Toch kiest hij voor 'Een pluisje van de zee'.

• Waarom koos je dit boek?
"Omdat het verhaal echt gebeurd is. Dat geeft iets extra's. Maar ook omdat ik eigenlijk nog helemaal niets wist over Vietnam, terwijl ik al wel het een en ander van de Franse Revolutie wist. Door het verhaal ben je ook meteen geïnteresseerd in de achtergronden. Het boek eindigt met een toelichting over de ingewikkelde situatie in Vietnam, die verwijst naar passages in het boek."

• Vertel eens iets over het verhaal...
"Het gaat over Bich Son Tan -- kortweg Tan -- die als veertienjarige jongen na wat omzwervingen in Vlaanderen terecht komt. In het begin van het verhaal ligt hij in het ziekenhuis, omdat zij zichzelf begon uit te hongeren. Misschien vanwege de moeilijke toestand in het tweede pleeggezin waar hij inmiddels woont. Hij is ook erg in de war door de verschrikkelijke dingen die hij meegemaakt heeft.

In de eerste helft van het boek vertelt Tan nog maar weinig over zijn verleden. De schrijver laat dan zien hoe de toestand is in zijn verschillende pleeggezinnen. Het eerste pleeggezin is een kosterfamilie met verwaande kinderen. Tan heeft het er helemaal niet naar zijn zin. In het tweede gezin voelt hij zich wel thuis, maar daar moet hij weg omdat zijn pleegouders vaak ruzie hebben en uiteindelijk gaan scheiden. Daarna komt hij bij Johan en Mieke, waar hij goed mee kan opschieten. Zij hebben zelf geen kinderen. Tan gaat ook naar school, maar daar krijgt hij al gauw problemen. Hij wordt gepest en hij haalt slechte cijfers. Een leraar scheldt hem zelfs uit voor "smerige gele rijstkakker".

In de tweede helft van het verhaal begint Tan beetje bij beetje te vertellen over zijn verleden en dat klaart veel dingen op. Het verhaal heeft zelfs wel een beetje een 'happy end'."

• Hoe bedoel je dat?
"Tan kan na jaren het contact met zijn familie in Vietnam herstellen en hij heeft een bedrijf gevonden dat voor hem dingen kan opsturen naar Vietnam die dan ook aankomen. Toen ik dat las, voelde ik me blij voor hem. Ik heb meegeleefd met Tan."

• Kon je je dan ook voorstellen dat hij zich uithongerde?
"Ik weet niet of ik zelf ook zo in de war zou raken als ik zou meemaken wat hij meegemaakt heeft."

• Een aanrader dus, dit boek?
"Beslist. Ik vond het heel interessant, en leuk om te lezen. Het was spannend tot het einde toe. Ook omdat pas dan een antwoord komt op de vele vragen die eerder in het verhaal worden opgeroepen. De droom van Tan bijvoorbeeld, dat zijn broertje doodgaat door bommen. Later blijkt dat dat echt gebeurd is en dat Tan daar zelf een schuldgevoel over heeft."

Mauro Muraro
Justine Pardoen - justine@ouders.nl

Het archief van eerdere boekbesprekingen met Mauro vindt in onze Leeszaal.