Mauro
Boekbespreking 12-plus, door Mauro Muraro
Onder redactie van Justine Pardoen (Ouders Online)
juli 1999
Mauro Muraro is dertien en houdt van lezen. Maar ook van de computer. En van zijn viool. Elke maand leest Mauro twee boeken voor ons; het boek van zijn voorkeur zal hij bespreken.
Hoewel Mauro het heel druk heeft met school in deze periode, heeft hij toch kans gezien twee boeken voor Ouders Online te lezen. Dankjewel!
1. Alan en Naomi van Myron Levoy, 132 blz. ISBN 9021473399, Querido, ƒ 24,95
Het verhaal speelt in New York, 1944. Het joodse meisje Naomi komt na een verschrikkelijke tijd in Frankrijk terecht in New York. Daar ontmoet ze haar twaalfjarige buurjongen Alan, die met een pop probeert haar weer aan het praten te krijgen.
2. Heer Halewijn van Karel Verleyen en Jan H. Verbanck, 112 blz. ISBN 9065659021, Davidsfonds/Infodok, ƒ 31,50
Het 14de-eeuwse lied van heer Halewijn leidt de lezer naar een verhaal over liefde en verlangen, de duistere kracht van muziek en moordzucht. "Heer Halewijn zong een liedekijn; al wie dat hoorde wou bij hem zijn", zo begint het gedicht. Ook een koningsdochter raakt in de ban van Halewijn. Ze wil zijn geheim kennen en heeft daar alles voor over.
Deze keer vond Mauro het heel moeilijk om een keuze te maken. Hij vertelt over beide boeken even geestdriftig. Maar met het mes op de keel kiest hij uiteindelijk voor 'Heer Halewijn'.
• Wat is 'Alan en Naomi' voor een boek?
"In vergelijking met 'Heer Halewijn' is 'Alan en Naomi' een 'gewoon' verhaal. Het gaat over de verschrikkelijke ervaringen van Naomi, een meisje dat verscheurd wordt door schuldgevoel en angst. Het is een heel verdrietig verhaal. Ze vlucht met haar moeder naar New York, waar ze eigenlijk heel goed terecht komt. Haar buurjongen, Alan, probeert haar op allerlei manieren te helpen om weer tot de levenden terug te keren. En even lijkt het erop dat het helpt, maar dan eindigt het verhaal verrassend. Naomi komt in een inrichting en praat met helemaal niemand meer. Iedereen is daar heel verdrietig over. Geen 'happy end' dus."
• En is 'Heer Halewijn' dan geen 'gewoon' verhaal?
"Nou, wel anders ja. Het is heel poëtisch. Tussen een sprookje en een thriller in, hoewel het nu ook weer niet een echt spannend boek is. Het is een mooi, ouderwets geconstrueerd verhaal. Kijk, bij 'Alan en Naomi' kom je als lezer terecht middenin het leven van twee mensen. Dat begint ergens en eindigt ergens, maar het verhaal had net zo goed eerder kunnen beginnen en langer kunnen duren. Maar het verhaal van Heer Halewijn begint bij het begin en heeft een natuurlijk einde door de dood. De gebeurtenissen nemen in totaal maar twee dagen in beslag. Zo'n verhaal wil je in een keer uitlezen; dat heb ik dan ook gedaan."
• Vertel eens iets meer over het verhaal...
"Stel je voor: de middeleeuwen. En dan een dochter van een edelman, Reinhilde. Zij maakt zich enorm zorgen om al die jonge meisjes die de laatste tijd verdwenen zijn. Ze vraagt haar vader of hij er niet iets aan kan doen. En omdat hij niets onderneemt, springt ze zelf in het holst van de nacht op een paard. Ze ontmoet de man die de jonge meisjes met zijn onweerstaanbare gezang heeft gelokt. Het is heer Halewijn en ze raakt met hem in gesprek over de liefde."
• Wat is dat voor soort gesprek? Ondervraagt zij hem of is hij de leraar en zij de leerling?
"Nee, ze ondervragen elkaar. Ze zijn wel aan elkaar gewaagd. Halewijn legt uit dat al die andere meisjes iets van hem wilden wat hij niet kon geven. Dat ze dus niets van de 'zuivere liefde' begrepen, en dat ze daarom moesten sterven. Maar ook Reinhilde moet nu sterven, want ze kent zijn geheim. Zij mag haar eigen dood kiezen, en kiest de adellijke dood: met het zwaard. Uiteindelijk is het Halewijn zelf die door het zwaard sterft. Reinhilde heeft de meisjes nu gewroken en daarmee heeft ze haar 'mannenplicht' vervuld."
• Haar mannenplicht?
"Nou ja, dat was de taak van een man in die tijd om vrouwen te wreken, toch?"
• Een echte heldin dus, die Reinhilde. Ondernemend, zelfstandig, dapper, maar ook gevoelig en intelligent.
"Ja, ze is haar belager te slim af. En dat is nogal wat, want die Halewijn is een erg gestoorde geest: door wreedheid die hij zelf in zijn leven heeft ondervonden volledig getraumatiseerd."
• Dat klinkt alsof je het gestoorde gedrag van Halewijn wel begrijpt?
"Ik weet het niet, eigenlijk...."
Mauro Muraro
Justine Pardoen - justine@ouders.nl
Het archief van eerdere boekbesprekingen met Mauro vindt u in onze Leeszaal.
|
