Terug naar Prijsvraag
Prijsvraag: Ik kom de peutertijd niet door zonder...

Inzendingen: item 101 t/m 150


141. Wie is de eerste?
8 april 2002

Als mijn zoon van 3 en-een-half 's avonds niet naar bed wil, roep ik (allen): "Wie is als eerste boven?" En gelijk rent hij naar de trap om de eerste te zijn.

M. Dammouch, Breda


140. De verdeeltruc
4 september 2001

Mijn zoontje van nu 3 jaar begint al sinds lange tijd als het eten op tafel staat:"Mam, ik heb geen honger of ik wil een boterham". Dan schep ik z'n bord dus extra vol, zodat ik het kan verdelen in wat hij wel moet eten en wat hij moet laten liggen. Hij heeft het zelf ook al helemaal door, want hij begint zich nu ook al met ons bord te bemoeien. Maar het werkt uitstekend, want nu eet hij elke maaltijd precies genoeg.

Ingrid Beijnvoort, Uithoorn


139. Twee kartonnen stroken langs de spijlen van de ledikantjes
8 oktober 2000 (buiten mededinging)

Omdat onze tweeling – nu twee jaar oud – nog met een speentje in de mond naar bed gaat, gebeurde het heel vaak dat ze huilend wakker worden als het speentje uit het bed was gevallen. Nu heb ik aan de weerszijden van het ledikantje een kartonnen strook tussen het matras en de spijlen gestopt waardoor de speentjes in het bedje blijven liggen en de dames de speentjes eenvoudig weer terug kunnen vinden in het bed. Het bezorgt papa en mama een veel betere nachtrust.

Berrie van Gils, Dronten


138. Mijn borsten (ja, echt waar !)
8 april 1999

Voor onze Luuk, de jongste van onze drie zoontjes (vier-en-een-halve maand jong) zijn mijn borsten het onmisbaarste in zijn leventje.

Hij groeit ervan (van de inhoud), hij krijgt er zijn troost van, ze geven hem een geborgen gevoel, en last but not least: hij speelt er ook nog mee. Hij heeft ontdekt dat als hij er in bijt, dat mama dan ook nog eens een "leuk" geluid maakt!

Mieke van Rijn, H.I. Ambacht


137. Zakdoeken van opa
6 april 1999

De 2 grote, witte, katoenen opa-zakdoeken geven troost en helpen tegen pijn. Injectie op het c.b.-bureau? Zakdoek van opa eromheen en de pijn is weg. Verdriet? Opa's zakdoek werkt. Ook voor verstoppertje, kiekeboe, beesten vouwen, wuiven en minstens 20 andere dingen zeer goed bruikbaar. Onze oudste is nu 2 jaar, de jongste een half jaar. Allebei mogen ze de zakdoeken lenen en er op passen voor opa.

Erika Keus, Den Haag


136. De pittenkruik
13 maart 1999

De pittenkruik: een zakje gevuld met kersenpitten, dat in de magnetron warm gemaakt kan worden. Jessica gaat er vanaf haar 3e jaar elke avond mee slapen. Ook in de zomer.

Barbara Corsetto, Amsterdam


135. De keukenwekker
7 maart 1999

Voor mijn zoontje (bijna 3 nu) gebruik ik al zeker twee jaar onze keukenwekker als pedagogisch hulpstuk. Eerst om hem te leren alleen in zijn bed in te slapen, in plaats van aan de borst / in mijn armen: ik zette de keukenwekker eerst op 3 minuten in zijn kamertje en vertelde hem dat ik weer even bij hem zou komen kijken als het bliepte (het is een digitale wekker) en dat hij tot die tijd wel mocht huilen. Daarna zette ik het ding steeds een paar minuten langer. De 10 minuten-bliep haalde hij na twee avonden niet eens meer: vast in slaap. (Eerlijkheidshalve: deze methode heb ik niet zelf bedacht. Literatuur-referentie op aanvraag).

Verder gebruik ik hem nu voor de "time-outs" (ook niet zelf bedacht natuurlijk): voor straf op een stoel in de hoek tot de bliep gaat (= 1 minuut), of, bij driftbuien, in zijn kamer (= 2 minuten). Hij heeft op deze manier meer begrip van tijd en duur, en accepteert het daardoor beter. Sinds kort neem ik de wekker zelfs mee naar buiten en naar uitstapjes. Ik kan hem dan zeggen: "We gaan over 5 minuten naar huis, dat is als zo de bliep gaat". Dit voorkomt (niet alle) veel scènes. Nu maar hopen dat hij er later geen bliep-trauma aan overhoudt...

Annette Scherpenzeel, Epalinges (Zwitserland)


134. iMac
2 maart 1999

Onze zoon is 3 jaar. Sinds hij 2 was, speelt hij regelmatig educatieve computerspelletjes. Hiermee kan hij zich een hele tijd bezighouden en kan ik andere dingen doen.

Karin Timmermans, Davos (Zwitserland)


133. CD-rom Teletubbies
2 maart 1999

Mijn zoontje van 15 mnd zit al als een echte directeur achter de PC. Van zijn opa kreeg hij de CD-rom "Spelen met de Teletubbies". Ik zei dat hij daar nog te klein voor was. Nou niet dus. In zijn kinderstoel zit hij te genieten van: Tinky-Winky, Dipsy, Lala en Po.

Ik had nooit gedacht dat hij er echt zo van zou gaan genieten. Mijn Michael wordt later een echte directeur.

Petra (moeder van Michael Gijsbers), Heerlen


132. Ouders en Ouders Online
2 maart 1999

Dankzij alle tips, verhalen en ervaringen van andere ouders is het een stuk eenvoudiger om het peuterbestaan van mijn dochtertje Emily (2 jaar) op een fantastische manier en zonder al te veel hoofdbrekens te beleven.

Katja Schoningh, Moncton (Canada)


131. Pizzasnijder voor de boterham!
2 maart 1999

Kennen jullie het ook? Je hebt een heerlijk boterhammetje gesmeerd voor je peuter, die ongeduldig roepend staat te wachten. Nog even in stukjes snijden.... En daar gebeurt het weer: het lekker zachte boterhammetje vouwt zich zo ongeveer dubbel als je het probeert te snijden, en op zijn minst blijven die heerlijke plakkerige stukjes brood met smeerkaas of leverworst aan je mes of je vingers hangen.

De oplossing voor dit dagelijks terugkerende ongerief is de pizzasnijder. Die snijdt in een mum van tijd alle boterhammetjes in stukjes, zonder plakgevaar.

Rineke Brouwer, Odense (Denemarken)


130. Het onmisbaarste item bestáát niet ...
2 maart 1999

Er bestaat niet zoiets als een onmisbaarste item. Er zijn heel veel onmisbare items. Het knuffeltje dat al bij Eefje is vanaf haar geboorte (2,5 jaar geleden) en niet te vergeten de speen. Maar ook de Dribbel boekjes moeten altijd weer opnieuw voorgelezen worden en wat te denken van de liedjes die al een klein kinderleven lang meegaan, van 'In de maneschijn' tot 'Dikkertje Dap'. Het ritueel van Teletubbies kijken blijft tot mijn verbazing, maar frietjes eten zou Eefje ook niet willen missen. Heb je nog een uurtje? Er is nog zo veel...

Monique Meeuwis, Amsterdam


129. Een eigen muis
1 maart 1999

Toen mijn dochter een jaar werd, kreeg ze voor haar verjaardag een Easyball-muis. Dit is een muis speciaal voor kleine kinderen met een hele grote bal om de cursor mee te bedienen en een aparte knop om op te drukken. Dankzij deze muis kon mijn dochter al vanaf dat ze een jaar of anderhalf was zelf computeren (Nijntje). Met de gewone muis had ze dat nog lang niet gekund.

Ook nu ze 3,5 is, ben ik nog steeds blij dat ze alleen haar eigen muis wil gebruiken: die kan ik namelijk met een schakelaar uitzetten, zodat ik met mijn eigen muis de bediening overneem. (Erg handing bij het aanzetten en afsluiten van programma's).

Marianne Stuurman, Spijkenisse


128. Lingo
1 maart 1999

Al toen hij anderhalf was, keek hij met gote interesse naar Lingo met Fansa Boesesee, zoals Stefan hem noemde. Wij gingen ervan uit dat hij de "piepjes" erg leuk vond. Maar toen hij twee was en we op vakantie waren, begon hij ineens nummerborden van auto's te lezen. Met cijfes en al.

Ellen Diemers, 8932 JJ


127. Wisbaar tekenbord
27 februari 1999

Onze dochter van 20 maanden tekent graag, maar om haar alleen te laten met kleurpotloden daar is ze nog iets te jong voor. Daarom hebben we een tekenbord gekocht waarmee alleen met een potlood met een ijzeren "punt" kan worden getekend. Voordeel is dat dit potlood geen krassen ergens anders op maakt dan op het tekenbord. Een leuk spelletje is dat een van ons een tekening erop maakt en dat zij zegt wat het is. Of zij tekent vervolgens verder.

H. van der Kolk, Hengelo


126. Speelgoed
26 februari 1999

Een peuter kan niet zonder zijn speelgoed. Een kind leert tenslotte spelender wijs zijn ontwikkelingen uit te bouwen.

Mieke Feenstra, Tilburg


125. De kookwekker

26 februari 1999

Ik gebruik hem nu voor mijn dochtertje en heb hem ook gebruikt voor mijn zoontjes. Bruikbaar op allerlei gebied:

- Als ze nog moeten wachten voor ze iets krijgen (bijv. een snoepje)
- Om iedereen even lang op het orgel of op de computer te laten spelen
- Om aan te geven dat je niet gestoord wilt worden totdat de kookwekker gaat, etc.

Fam. Plantinga, Putten


124. Vergiftigde soep
26 februari 1999

Soms weten kinderen niet goed wat ze nu zullen gaan spelen. Altijd als ik 'vergiftigde soep' opnoem in het rijtje mogelijkheden, zijn ze gelijk dol-enthousiast. Ze hebben dat ooit zelf eens gezegd en de titel blijft tot de verbeelding spreken (in ieder geval mijn verbeelding).

'Vergiftigde soep' is niets anders dan water in een potje/bakje of leeg flesje en daar de kinderen je eigen kruiden uit het kruidenrek, mosterd, jam, theezakje en kattenbrokjes doorheen laten mengen. Ze worden er niet echt ziek van als ze er een slokje van nemen en het is reuze interessant. Bovendien is het eigenlijk waar je ook bent te maken.

M. Adams, Groningen


123. Houten fornuisje (zelf getimmerd)
26 februari 1999

Het fornuisje is zelf gemaakt door twee ooms van onze dochter. Er zit een oven met deurtje in, en bovenop vier 'gaspitten', en vijf knoppen die echt kunnen draaien. Het staat bij ons in de keuken en als wij aan het koken zijn, is ons kind ook lekker bezig en fijn bij ons in de buurt.

- 1 jaar: deurtje van de oven open en dicht doen, eindeloos dingetjes instoppen en uithalen
- 2 jaar: erop klimmen om uit het raam te kijken
- 3-4 jaar: net doen alsof er echt gekookt wordt en in de weer met bijbehorende pannetjes, bordjes, lepeltjes en taartvormpjes (alles Ikea).

E. van Vliet, Amsterdam


122. Samen liedjes zingen
26 februari 1999

Liedjes zingen voor de kinderen, wat later met de kinderen en nu regelmatig (gedwongen door hen zelf) zonder ons: de kinderen alleen.

Van baby af aan vinden onze kinderen (Eefje 5 en Urbaan - eind maart - 4) het fijn om naast voorgelezen, ook voorgezongen te worden. Alle liedjes zijn okee: of het nou een klassieker is van Mozart (wij - papa en mama - zingen in een koor), een kinderliedje van Annie M.G. Schmidt of Kdeng Kdeng van Guus Meewis, er doet zich elke dag wel een gelegenheid voor om heerlijk te zingen met of te luisteren naar de kinderen.

Wilden de kinderen als baby het liefst in slaap gezongen worden, nu 'rocken' ze er zelf op los. Samen met de stemmen van de radio of het bandje in de cassetterecorder. Of gewoon alleen: een liedje zingen voor de pop of de beer...

Lieke Titulaer, Helmond


121. Het speentje

26 februari 1999

Als onze dochter Manon 's nachts niet een speentje in haar mondje heeft, en een speentje in haar handje, wordt onze nachtrust danig verstoord. Met haar speentjes droomt onze twee-en-een-half jarige dame als een prinsesje. We kunnen alles vergeten als we ergens naar toe gaan, als haar slaap-speentjes maar in de bagage zitten.

Monique Caris, Weert


120. Muziekdoosje
26 februari 1999

Mijn zoon gaat pas slapen als zijn muziekje is gespeeld. Dit komt van een klein kinder-muziekdoosje dat je moet opdraaien. Ook als we ergens heen gaan waar hij moet slapen, gaat het mee. Even het muziekje draaien en hij voelt zich veilig en slaapt zo! Hij is nu 5 jaar en juist nu wil hij graag in zijn eigen bed. Maar als het muziekje mee is, slaapt hij prima!

Fam. Franken, Steenwijk


119. Het hangstoeltje van Prenatal
25 februari 1999

Mijn zoontje Samuel is nu ruim anderhalf en zit vanaf het moment dat hij goed kon zitten in zijn hangstoel van Prenatal. Deze kinderstoel hang je aan bijna iedere tafel en is ideaal. Ik neem het overal mee naar toe, hij neemt nagenoeg geen ruimte in beslag, en je kunt je kind altijd even veilig kwijt. Ook tijdens het koffiedrinken. Voor mij is deze stoel echt onmisbaar.

Mirriam van der Vinne, Vroomshoop


118. Een 'opstapje'
25 februari 1999

Naast doekje, speen en knuffels is mijn 3 ½ jarige zoons onmisbare attribuut een opstapje, wat je gebruikt om hoog in keukenkastjes te komen. Hij gebruikt hem als krukje voor de televisie, als opstapje in bad en op de wc, als opstapje om uit het keukenraam te kijken, noem maar op! Op een ander moment is het opstapje een brug voor zijn houten spoorbaan, en als hij eens klierig is, zit hij de kat ermee achterna (dat is wat minder leuk...)

Marijke Haverkamp, Almere-stad


117. De televisie
25 februari 1999

Het is slecht, het is niet pedagogisch en wat dat betreft verdien ik geen prijs, maar voor mij is af en toe de televisie aanzetten mijn redding geweest. Ik zit er af en toe gewoon helemaal doorheen, 's morgens als het heel erg vroeg is, of nog erger: aan het eind van de dag als je zelf uitgeput van je werk komt, je eten moet koken en je peuter/kleuter aan je kleren hangt. Soms als ik mijn dag niet heb, gaat 'ie ook op andere tijden aan. Ik voel me dan altijd vreselijk schuldig, maar ik begrijp niet hoe de moeders het vroeger in hemelsnaam voor elkaar hebben gekregen!

Doris Bartels, Zaandam


116. Alles wat met kinderbeveiliging te maken heeft
25 februari 1999

Een ongeluk zit in een klein hoekje, maar veel dingen kun je best voorkomen. Denk aan de traphekjes, stopcontactbeveiligers, verantwoorde stoeltjes in de auto, een klein nachtlampje op de donkere gang, schoonmaakmiddelen hoog, medicijnen achter slot en grendel en vast nog wel wat dingen die ik niet meer weet.

Hanneke Krabbe, Dordrecht


115. Huisdieren
25 februari 1999

Ik heb altijd huisdieren gehad. Mijn oudste dochter was altijd na een chagarijnige bui weer zo in haar sas als de poezen even kwamen knuffelen. Ook de hamster was een groot feest. Nu bij mijn jongste gaat het precies zo. Als ze haar bui niet heeft, hoef ik de poes maar even te roepen en de bui is over. De poezebeesten hebben al heel wat huil-uurtjes tot huil-minuutjes gemaakt. De poezen weten precies tot hoever ze kunnnen gaan en de kinderen ook bij de poezen. Ze vinden het prachtig en mischien ik nog wel meer!

[naam en adres bekend bij de redactie]


114. Stickers
23 februari 1999

Ik zweer bij stickertjes. Mijn dochter van bijna 3 jaar wilde niet op de wc plassen. Nu, als zij een plas heeft gedaan, mag ze een stickertje plakken op een vel papier dat ik op de deksel van de wc heb geplakt. Na een week hoefde ze niet meer te plakken en ze is nu zo goed als zindelijk. Een poepje leverde een grote sticker op. Dat was helemaal geweldig, vindt zij.

Nancy Spaans, Den Haag


113. Playmobiel
23 februari 1999

Dit speelgoed zal nooit vervelen, hoezeer men tegenwoordig ook in het computer-wereldje zit. Ik denk zelfs dat dit beter is dan virtueel speelgoed. Of in ieder geval een goede afwisseling. Voor kinderen vanaf 3-4 jaar.

J. Mennink, Winterswijk


112. Een schoolbord
23 februari 1999

Wij hebben behalve een peuter ook nog een kleuter, die niet al te veel last veroorzaakt, maar ook nog een baby die zeer mobiel is en zich overal tegenaan bemoeit. Het schoolbord is een fantastische uitvinding; behalve tekenen en kleuren kun je ook met sponsjes, doekjes en trekkers (om de ramen streeploos mee te drogen) aan de gang.

Maar helaas, de krijtjes worden meestal opgegeten door de jongste telg. Een PRIMA oplossing hiervoor is de kinderen allemaal van een kwast te voorzien, en een emmertje met een laagje water. Zo kunnen ze schilderen zonder geklieder!

Anna de Bruijn, Amsterdam


111. Bedrand-praatje
22 februari 1999

Als wij het 's avonds vergeten, helpen ze (3 en 5 jaar) ons steevast daaraan herinneren: "Je moet nog vragen wat ik vandaag het leukste vond en wat ik niet leuk vond."

Eigenlijk is deze vraag voor ons als ouders net zo onmisbaar geworden, omdat je een vaak verrassende kijk krijgt op de denkwereld van je kind. Zaken waarvan ik denk dat ze grote indruk hebben gemaakt op de kinderen, worden vaak niet genoemd, maar wel vaak iets kleins wat mij niet opgevallen is. Dingen die die dag in de relatie-sfeer tussen mij en mijn kind niet zo lekker liepen en waar ik dan best nog even mee zit, maken trouwens bij mijn kinderen ook vaak geen diepe indruk. Als ik zo"n geval vraag: "Wat vond je vandaag niet leuk", krijg ik 8 van de 10 keer als antwoord: "Ik vond alles leuk".

Voor zowel mijn kinderen als voor mij en mijn man dus een zinvolle en onmisbare afsluiting van de dag.

M. Koemeester-Schoneveld, Zaandijk


110. Klein kistje speelgoed
22 februari 1999

Hoe ontnuchterend is deze prijsvraag: bedenken en opschrijven waar je kinderen echt niet zonder kunnen en dan in de praktijk kijken wat ze hebben.

De attributen van het eerste lijstje passen in een klein curver-boxje (sorry voor de reclame, maar ook het curver-boxje is onmisbaar), de attributen van het tweede lijstje passen ternauwernood in twee kinderkamers en een groot deel van de huiskamer.

Het speelgoed-overlevingslijstje van mijn kinderen (meisje 3 jaar en jongen 5 jaar):

  • een beer met een klein pluimpje op zijn hoofd, door mijn dochter zelf uitgezocht, doordat dat het enige knuffelbeest bleek te zijn dat 's ochtend ook nog in bed lag. De rest van de beesten werd er steevast uit gemieterd.
  • hele kleine plastic beestjes (en ik bedoel dan echt heel klein), die als opvul-attribuutjes met dure barbie-pakketten meekomen (konijn, poes, schildpad etc.)
  • kleurpotloden en tekenpapier voor mijn kleine kunstschilder. Zet de kleine man met een kleurpotlood in een hoekje en hij gaat kleuren.
  • Lego, Lego en nog eens Lego. Alles wat de kleine kunstschilder van 5 jaar niet kan tekenen, maakt hij van Lego. Hele boeken en videofilms worden zo nagespeeld.
  • Voor beiden: voorleesboeken. Absolute toppers zijn Jip en Janneke, Hannes en Kaatje, Iris en Michiel en voor de oudste (ondanks openbare school en geen godsdienstige opvoeding): de bijbel...

M. Koemeester-Schoneveld, Zaandijk


109. Kwasten en een emmer water
22 februari 1999

Ik speel een beetje vals: mijn bloedjes van 3 en 5 jaar zullen zonder trauma's opgroeien als hen kwasten en een emmer water ontzegd wordt, maar ik wil deze tip andere ouders, die straks op die ene mooie dag in de zomer ook eens ongestoord van het zonnetje willen genieten, niet onthouden.

Geef de kinderen een flinke emmer water en een kwast en geef ze opdracht het huis / de schuur/ de schutting te verven. Daar zijn ze wel even zoet mee.

En het mooie is: het blijft niet zitten, dus als het de volgende dag toevallig weer mooi weer is, kunnen ze mooi weer aan de slag. (Let op: op een gegeven moment krijgen ze hopelijk door dat ze zinloos werk aan het doen zijn.)

M. Koemeester-Schoneveld, Zaandijk


108. Videobanden
22 februari 1999

Na een paar jaar ervaring als moeder heb ik helaas een aantal pedagogische principes die ik koesterde overboord moeten gooien. Mijn kinderen zijn verslaafd aan tekenfilms en wij hebben dus ook een hele kast vol videobanden. En ik moet zeggen: Het is verrekte handig als je eten staat te koken en je kleine schatjes van vermoeidheid niet beter meer weten te doen dan elkaar in elkaar te beuken en je toch een beetje zicht wilt hebben (laatste restje pedagogisch principe) op wat ze precies aan het kijken zijn op de beeldbuis.

M. Koemeester-Schoneveld, Zaandijk


107. Meisjes-dingetjes in roze of rood
22 februari 1999

Ik kan tal van zaken opnoemen waar ik niet buiten kan met twee opgroeiende kinderen van 3 en 5 jaar, zoals een auto-stoelverhoger die ook handig is voor binnen bij opa en oma aan de eettafel, de lekvrije drinkbekers zodat ik niet steeds handen vol geld kwijt ben aan dure drankjes in de stad etc., maar die attributen zullen mijn banjers absoluut worst wezen. (Over worst gesproken, daar kunnen ze dus echt niet buiten en mijn dochtertje is zeer geoefend in het aanwenden van haar charme om per jaar toch gauw een kilo gratis worst te bemachtigen.)

Maar nu wat onmisbaar is voor mijn dochter zelf (3 jaar). Al een jaar lang met stip op de 1e plaats: Jurken in alle kleuren (liefst roze); hakschoenen, ringetjes (liefst roze), lippenstift en uiteraard een spiegel, waar ze dan uitgebreid voor rond staat de draaien. Moeder draagt overigens thuis meestal een spijkerbroek en moet thuis in debat met dochterlief om die aan te mogen houden.

M. Koemeester-Schoneveld, Zaandijk


106. Ti-ti
21 februari 1999

Mijn jongste loopt al weer tegen de 2 jaar. Maar de borst, zo vertrouwd van af haar eerste dag op aarde en nog steeds trouw melk voor haar producerend, is haar beste troost en toeverlaat.

Bij moe zijn, ziek zijn, verdrietig zijn, het is snel vergeten met haar ti-ti. Zonder ti-ti zou de peutertijd heel wat minder zonnig zijn voor deze peuter en moeder. EN de oudste twee meiden zijn zeer sterk zelfstandig en gezond geworden met hun 3 jaar "vriendje-borst"

Dolina Harmsen, Hoorn


105. Cassettebandjes
21 februari 1999

Omdat mijn hele familie, en ook veel van onze vrienden op flinke afstand wonen, zitten we regelmatig heel lang in de auto. En niet altijd tot groot plezier van Nina (3,5) en Eva (23 maanden).

Maar.... we hebben thuis ontzettend veel cd's met kinderliedjes, en ze zijn allebei dol op zingen en dansen. Dus hebben we de cd's allemaal opgenomen op cassettebandjes, zodat we inmiddels een flinke, gevarieerde collectie in de auto hebben liggen. Beginnen de dames nu achterin te jengelen, dan gaat er een bandje met hun favoriete muziek in de cassette-recorder, en dan maar met z'n vieren luidkeels zingen en 'met je handen dansen' in de auto. Honderd kilometer is dan zo weggereden.

Ik moet er niet aan denken hoeveel verdriet er zonder die cassettebandjes zou zijn geweest. (Om er nog maar van te zwijgen hoe gevaarlijk het is als je meer bezig bent met het troosten van de meiden dan met het letten op de weg!)

Karen Wijnen, Oss


104. De auto. (En bij thuiskomst de CD "Haasje en Rammelaar" van Leonie Sazias)
21 februari 1999

Wij wonen sinds ruim een jaar op St. Maarten, Nederlandse Antillen. En als de kinderen (dochter Sabien 1,5 jaar en zoontje Max 3 jaar) ondanks het prachtige weer eens een echte off-dag hebben, dan gaan we met z'n allen in de auto zitten. In onze fantasie rijden we dan bij alle oma's, tante's, ooms, neefjes en nichtjes langs. Dan brengen we ze een beetje zon en dikke knuffels...

Als we weer thuis zijn, zingen we de zon gedag met het nummer "Dag zonnetje dag maantje" van de CD "Haasje en Rammelaar" van Leonie Sazias...

H. Eerenberg Zoon, Nederlandse Antillen


103. Opa en oma
21 februari 1999

Voor: Simon (2). Waar je altijd terecht kunt als je ziek bent, en mamma weer eens moet werken. Die je altijd kunt bellen, en dan ook weten waar je het over hebt. Zelfs al sta je alleen maar te wijzen. Waar je heerlijk verwend wordt. Waar bijna alles mag. Kortom: een opa en oma uit duizenden, die je geen dag kunt missen.

A.G.H. de Vries, Ermelo


102. Auto's, auto's en nog eens...
21 februari 1999

Mijn zoontje Aad is werkelijk gek van auto's en dat terwijl ik de (ijdele) hoop had om hem geëmancipeerd op te voeden. Gelukkig is het zo dat je overal auto's ziet, waardoor een ritje met auto of bus gevuld kan worden met alle auto's die je maar kunt bedenken. We onderscheiden ze naar functie (vuilnisauto, taxi-auto, les-auto enz.) naar auto's van bekenden, oude, grote en mooie auto's en ga zo maar door. Ook het leren van de verschillende kleuren kon hem niet boeien totdat hij de link legde met... jawel; AUTO'S!

Al met al hebben we van deze "gekte" een leerzaam geheel kunnen maken dus voor Aad en ons: lang leve de Auto!!

Conny Hofman, Utrecht


101. Een goede buur
21 februari 1999

Voor als je er even genoeg van hebt, voor een uurtje oppas of een romantisch avondje uit met echtgenote. Echt onmisbaar! Leeftijdsindicatie: van 0 tot 10 en langer! (En: ze worden wel ouder, maar verslijten niet.) Het behoeft geen toelichting dat de CD-Rom ook voor hen bedoeld is...

Peter Polling, Heusden

Copyright © 1996-2002 Ouders Online
Pagina voor het laatst bijgewerkt op: 14 augustus 2009