Terug naar Leeszaal
Prijsvraag: Wurgneigingen. Lucht uw hart en win de oplossing

Uitslag prijsvraag "Wurgneigingen"

augustus/september 1999

De prijsvraag Wurgneigingen die we in juli 1999 organiseerden, bracht ons hilarische en hartverscheurende verhalen. D'r is een hoop leed, als je het weet. Twee winnaars konden worden aangewezen, lees hier welke inzendingen dat zijn geworden.

Maak uw keuze of scroll over de pagina:

Juryrapport

Regelmatig verzuchtte een inzender aan het einde van zijn bijdrage: Aaarghhhh!. En opvallend veel beschadigd behang en poep, of combinaties daarvan, vond de jury onder de inzendingen. Of de hoofdprijs -- behang van Rath & Doodeheefver -- daar iets mee te maken had? Waarschijnlijk hebben vele ouders hun kinderkamers al prachtig met behang ingericht. Na de baby-tijd kom je erachter dat peuters graag aan die muurbekleding scheuren, erop tekenen of er hun uitwerpselen op smeren. Uit sommige bijdragen steeg bijna letterlijk die geur op.

Enfin, we hebben weer heel wat losgemaakt, zo blijkt. Ook bij boze inzenders die de toonzetting van de prijsvraag niet door de beugel vonden kunnen. Zij vielen de Zweedse interieur-gigant bij in zijn afwijzing als prijsvraag-sponsor op te treden. Het zij zo: de meesten van u wisten precies wat we bedoelden met 'wurgneigingen': momenten waarop je je kind even haat en als je niet oppast iets aan kunt doen. Regelmatig komt dan ook het advies van inzenders de kinderen die je toorn opwekken even weg te brengen naar de buurvrouw of een ander adres.

Wie winnen?
De hoofdprijs, het behang en de stof, was snel bepaald. De bijdrage van Jessica van der Schans bestaat uit één zin -- van 210 woorden. De stijl doet denken aan de stream of consciousness-techniek van James Joyce, vandaar dat de redactie haar inzending tooide met de titel "James Joyce in de auto". Natuurlijk hebben we Finnegan's Wake en Ulysses nooit gelezen, net als u, maar die kleine stukjes op de middelbare school waren genoeg om nooit te vergeten. Die onuitwisbaarheid geldt ook voor deze bijdrage: je ziet mevrouw Van der Schans vloekend, morrend, tierend, meppend en schuimbekkend achter het stuur zitten, terwijl de kinderen zich achterin misdragen, elke dag weer.

En de tweede prijs komt zonder twijfel toe aan een tweede Jessica, maar nu Adriaansen van achteren. Zij stuurde een beeldend beschreven gebeurtenis in een kelder ergens in Nederland, waar zij een hele middag was opgesloten met haar zoon door haar dochter van anderhalf. Een angstaanjagend voorval dat je in romans tegenkomt, maar hier IRL -- in real life nog meer impact heeft.

Eervol vermeld
Twee andere bijdragen verdienen het nog extra vermeld te worden. Als laatste inzending kwam op 21 juli een alledaags relaas binnen van Vanessa van Altena. Ondanks zijn lengte is het zeer onderhoudend: zoon Sam kan er wat van, maar z'n moeder ook! (zie 'Eigengereide schoonmaker')

En Ireen Haring was één van die Aaaaarggghhh-verzuchters toen haar dochter eerst de hond en dan de vader doodwenste om een poes te kunnen krijgen (zie 'Mispoes').

Uitgeloofde prijzen

Twee prijzen zijn toegekend aan de twee winnaars:

Hoofdprijs: De sponsor die aan deze prijsvraag meewerkte is heel toepasselijk de beroemde behangfabriek Rath & Doodeheefver.

Deze Helmondse producent is zo vrijgevig de beste inzender het behang en de stoffering voor een complete nieuwe kinderkamer cadeau te doen ter waarde van ƒ 250,-!. Uit hun collectie Bears and Balloons ontvangt de winnaar van de hoofdprijs behang, behangranden en bijpassende bedrukte katoen en voile. Hiernaast ziet u een indruk van deze collectie. Winnares Jessica van der Schans krijgt bericht van de redactie en de fabrikant, gefeliciteerd!

2e prijs: Een pluchen wurgslang van Ikea. Natuurlijk hebben we Ikea gevraagd deze slang en behang via ons weg te geven, maar helaas: Ikea verkoopt geen behang meer en vindt de toonzetting van deze prijsvraag niet passen bij hun imago... Winnares Jessica Adriaansen krijgt de prijs thuisgestuurd, gefeliciteerd!

Twee winnende inzendingen

Hoofdprijs:
James Joyce in de auto
(inzending 8)

23 juni 1999
Jessica van der Schans
r.a.vd.schans@hccnet.nl

WAAT wurgneigingen, achter het behang plakken, onder het tapijt schoffelen en flink aanstampen of misschien in het beton gieten de eeuwige terugkerende autoritjes waarbij je op de snelweg doosje naar je achterhoofd gegooid krijgt omdat je niet stopt bij het eerste de beste tankstation voor dat rottige ijsje, waarbij je slingerend over de weg raast omdat je rechterhand zich een weg naar achteren baant en hem mist met een etterige gierige lacht van achteren MIS MAMMA LEKKER MIS, een huilend zusje achterin de auto omdat zijn broer even lekker het flesje limonade opdrinkt en alsof dat nog niet genoeg is stukken fruitella in je haar of wat van dat viezige natte flubber in je nek waarbij je met gierende banden naar de eerste de beste stopgelegenheid racet, je bloeddruk die je voelt stijgen die agressie die je dan botviert op andere automobilisten en alsof dat nog niet genoeg is sta je stil bij een stoplicht en de auto voor je ja zo'n klein ettertje in de auto die nog eens vriendelijk naar je zwaait en jij die dan geneigd bent in plaats van vriendelijk terug te zwaaien, je middelvinger laat zien, NEE AUTORITJES met de kinderen je zou ze het liefst achter de trekhaak meeslepen en dat iedere morgen weer.


2e prijs:
Behulpzame dochter Quinty
(inzending 48)

4 juli 1999
Jessica Adriaansen
simmoh@worldonline.nl

November 1998: regen, storm, niets te doen. Ik kreeg het heldere idee om de kelder eens op te ruimen. Quinty en Max (toen dik 1½ en 3) liepen mee naar beneden en hielpen druk mee. Tot Quinty iets anders bedacht, naar boven liep en de deur ook maar dichtdeed (het staat zo slordig, al die open deuren in huis). Erg netjes, alleen op de binnenkant zat geen deurknop! Max in paniek, moeder in paniek, stikdonker (het licht gaat automatisch uit als de deur dichtgaat) 's middags 14.00 uur en geen bezoek in het vooruitzicht. Een vader die pas rond 23.00 uur uit zijn werk komt...

Quinty scharrelde in huis rond, schopte af en toe verontwaardigd tegen de deur, probeerde 'm ook te openen maar kreeg de knop niet omgedraaid. Aan de andere kant van de deur werd Max steeds hysterischer, probeerde ik met van alles de deur te openen en had allerlei visioenen over de afloop.

Tot ik iemand hoorde roepen... "halloooo, waar zijn jullie". Huilend van de lach werd de kelderdeur geopend, huilend van ellende rolden Max en ik naar buiten, een blik op de klok leerde me dat het inmiddels 17.00 uur was, en Quinty... die lag lekker in ons bed te slapen. Wat wil je ook, zo gezellig waren haar moeder en broer nou ook weer niet geweest de hele middag!

Eervolle vermeldingen

Inzending 76
Eigengereide schoonmaker

21 juli 1999
Vanessa van Altena
vanaltena@frg.eur.nl

Sam, nog een weekje dan wordt hij twee jaar, drinkt al een poos zeer regelmatig uit een gewone beker. Dat vindt hij niet alleen leuk, hij kan dat ook zonder morsen. Dus melk, water, sap, yoghurtdrankjes en andere nattigheden komen keurig in zijn mond terecht. Tuitbekers of anti-lekbekers gebruiken we alleen nog voor onderweg. Nu zit er aan het drinken uit een gewone beker een heel aantrekkelijk aspect voor Sam, waar ik regelmatig erg driftig van word omdat het irritant en onbegrijpelijk is. Sam kiepert om de zoveel tijd de inhoud van zijn beker integraal over de tafel om vervolgens vol enthousiasme te gaan schoonmaken. "Zoooo soonmaggen", roept hij dan om vervolgens de hele boel over de tafel uit te smeren.

We praten hier niet over een ongelukje, nee, hij gaat moedwillig aan de slag. Hij kijkt me vervolgens aan en zegt: mag niet hè? Ik leg hem uit dat ik het vies vind, dat ik geen zin heb om steeds alles schoon en droog te maken, dat hij ook vies wordt (vooral als hij met beide handen in de yoghurt begint te graaien), dat als hij wil schoonmaken ik een emmertje of een bakje water voor hem klaar wil maken maar dat ik dit echt smerig vind. Meestal gaat het goed, ik word welliswaar boos maar ik pak de zaak doeltreffend en pedagogisch aan.

Te ver, Sam
En dan nu de situatie toen ik hem wel wilde wurgen: "Mag ik drinken mama? Grote beker, grote beker. [daar bedoelt hij een hoge plastic beker zonder tuit mee] Mamma, yogi mama. Graag." Hij in zijn stoel en kijkt me blijmoedig aan, tilt de beker naar zijn lippen en keert hem in 1 keer om. Flats!! beide handen erin en "soonmaggen, soonmaggen". Ik sprong op zette hem om de hoek op de gang en zeg hem (andere manier om aan te geven dat ik waarschijnlijk mijn stem verhief en schreeuwde maar dat geef ik, moeder in control, natuurlijk niet toe): "Zo ga hier maar even zitten en denk maar eens goed na waarom je dat hebt gedaan. Je weet dat het niet mag. Ik ga nu de tafel schoonmaken en als ik terugkom wil ik graag van je horen waarom je dat gedaan hebt". [Slaat natuurlijk nergens op om dat aan een kind van nog geen twee jaar te vragen.] Ik draai me om richting de deur naar de woonkamer en mijn droomzoon grinnikt doodleuk: "glappig mama!"

"GLAPPIG? GLAPPIG? WAT NOU GLAPPIG? Mijn mooie kersenhouten tafel uitgebeten van de yoghurt, hij onder de rommel, ik onder de rommel, en ga zomaar door. GLAPPIG? Echt niet.

Naar de buurvrouw brengen...
Ik las ooit eens in een boek dat als je op het punt staat om je kind uit het raam te gooien dat je hem/haar dan beter even naar de buurvrouw kan brengen. Dat flitste toen wel door mijn hoofd. Maar ja, na enig sopwerk van mijn kant, een huilbui van Sam (in de gang zitten is niet leuk), en een stiekeme kruippartij naar de deur kwam daar opeens zijn lieve snoet om de deur: mag ik drinken mama? En ja, van schreeuwen en huilen word je natuurlijk dorstig. Dus we zijn lekker samen op de bank gaan zitten en hebben uit dezelfde beker appelsap gedronken. Maar ik hield die beker wel vast!


Inzending 61
Mispoes

9 juli 1999
Ireen Haring
i.haring@tref.nl

Mijn 2 dochters (toen 5 en 7) hadden besloten dat ze graag een kat wilden.
'Mam, mogen wij een poes?'
Nee, dat kan niet, leg ik uit, want we hebben een grote Duitse Herder en die eet poesjes. Even zijn ze teleurgesteld, maar al snel vragen ze: 'Als de hond dood is, mogen we dan een poes?'
Ook dan kan het nog steeds niet leg ik uit, want papa is zwaar allergisch voor katten. Weer is het even stil. En dan, jawel daar komt ie: 'Als papa dood is, mogen we dan wel een poes?'

Aaaaarghh

Copyright © 1996-2001 Ouders Online BV
Pagina voor het laatst bijgewerkt op: 27 juli 1999