home

forum

chat

thema-pagina's

vraagbaken

video

koopjeskelder

surf-tips

snuffelgids

service

colofon

Actueel   Het nieuwe huishouden   Vaderman - Archief

rubriek Vaderman december 1999 / januari 2000 Vijf jaar lang, van begin 1996 tot eind 2000, schreef ex-redacteur Pieter van Scherpenberg een column over zijn lotgevallen als vader. Verhuizen voor de kinderen? Tsjip voor het eerst bij de nieuwe voordeur Altijd beschouwde ik mijzelf als verstokte hoofdstadbewoner. Gekomen om te studeren en nooit meer weg willen. Daar gebeurt immers alles, en ook als je er niet aan meedoet, is dat een prima gevoel. Ik heb ze bijna allemaal zien wegtrekken, de vrienden en kennissen: zo gauw er kinderen kwamen, moest je buiten de grote stad wonen. Dat was voor mij niet voldoende reden. Moet je gaan kniezen in 'de provincie' voor je kind, dat een toch ook in een metropool kan opgroeien? Nee, als ik ooit verhuis, moet dat zijn omdat ik ook zelf weg wil. Dat was mijn stellingname in discussies met N. hierover, die al veel langer weg wil. In de zomer van 1998 begon de omslag. We vierden een vakantie in eigen land, die ondanks vrij veel regen een succes was. We logeerden in een dorp aan de IJssel, en ik raakte verliefd op het landschap. De rust en ruimte vielen als een warme deken over je heen en het trage tempo dat je als grotestads-bewoner zo ergert, vond ik nu sympathiek. De discussie over verhuizen kon heropend worden. Echte liefde Een aantal keer gingen we in de nabijgelegen provinciestad D. iets drinken op een terras. Ik voelde mij er direct thuis en omdat de overstap naar een dorp mij wat te gortig leek, opperde ik: "Zullen we hier gaan wonen?" Nou heb ik dat altijd als een vakantie goed bevalt. Dit is inderdaad een soort verliefdheid; je ziet alles rooskleurig en er zijn geen nadelen. Terug in Amsterdam hield het plan echter stand, zij het dat de hoofdstad met name in de winter weer erg aantrekkelijk was. Afgelopen zomer bleek het toch echte liefde: het oosten begon weer te lokken en we besloten na de vakantie te gaan zoeken. Tuin Soms kan zoiets heel hard gaan: we verhuizen nog voor de jaarwisseling naar een prachthuis in D. En de kinderen? Die kijken ernaar uit, maar onderkennen vast niet alle consequenties van de verplaatsing. Dat hun vrienden en vriendinnen niet meer in de buurt wonen en dat ze aan een nieuwe school en speelzaal moeten wennen. Zoon Tsjip (6) is heel stoer: "Dan maak ik toch nieuwe vrienden?" Ook ziet hij zijn kans schoon om nu eindelijk de hond-wens vervuld te zien. Ik had die al jaren geleden weten te temperen door te argumenteren dat een hond geen leuk leven heeft op een bovenhuis. Als we nou een huis met een tuin hadden... En dat hebben we nu. Pieter van Scherpenberg was mede-oprichter van Ouders Online en was daar tot 1 juli 2001 bij betrokken. Van begin 1996 tot eind 2000 schreef hij de column "Vaderman", over zijn belevenissen met Tsjip (eerste kind), Molly (tweede kind) en Nicoline (echtgenote). Aanvankelijk woonden zij in een volksbuurt in Amsterdam; later verhuisden zij naar het Oosten van het land.