Home » Forum » Luier obsessie

Luier-obsessie

Kind mee naar een uitvaart, wel of niet?

En wat doe je als je kind gaat lachen of keten? Lees deze tips van een rouwcoach.

 

7 berichten / 0 nieuw
Nieuwste reactie
myra
Luier-obsessie

Hallo,

Mijn jongste dochter van 5 jaar is een schat van een meid, maar ze heeft een luier-obsessie, dat wil zeggen dat heel haar doen en laten centraal staat om luiers. Dit klinkt erg raar, maar ze speelt bijna altijd met haar vriendinnetjes moeder-baby, waar bij ze zelf of een ander een luier om laat doen, al haar knuffels en poppen zijn voorzien van luiers (ook de hond heeft het moeten ondervinden), als ze ziet dat haar kleine neefjes en nichtjes verschoont gaan worden, dan wil ze erbij zijn of zelfs mee helpen. Ook tv-reclames van luiers vindt ze het einde.
Veel mensen vertellen mij dat dit een spelende fase is waar ze heus wel overheen groeit, anderen beweren dat het iets psychisch kan zijn, een verwerking van iets uit het verleden??? Ze is 2 weken na haar 3de verjaardag zindelijk geworden, wat niet echt vroeg is, maar ook niet echt laat. Ze heeft alleen een keer toen ze bijna 4 was in het ziekenhuis gelegen en daar nog een luier moeten dragen.
Het is nu al meer dan een half jaar aan de gang en het lijkt soms steeds erger te worden. Ook begin ik mij er steeds meer aan dit gedrag te irriteren, het moet ook eens een moment zijn dat het even genoeg is.
Wie heeft hier ervaring mee? Het kan ook met andere dingen zijn dan met luiers natuurlijk.

Tango
Myra

Is het begonnen nadat ze in het ziekenhuis heeft gelegen? Misschien dat het daar mee te maken heeft. Even weer klein willen als reactie op een spannende gebeurtenis. Ik zou er niet teveel aandacht aan besteden, maar misschien nog eens een gesprekje aangaan over hoe het was in het ziekenhuis en wat ze ervan vond.
Maar misschien heb ik het helemaal mis hoor.
Herkennen doe ik het wel ten dele. Mijn zoon van bijna 4 1/2 laat heel graag baby-gedrag zien: kruipen, kinderachtig praten e.d. Dit deed hij al in de periode voordat hij naar school ging. Ik hoopte toen heel erg dat het over zou gaan als hij naar school ging, maar hij doet het nu nog regelmatig thuis. Ik denk toch ook een reactie op de spannende dingen die hij allemaal meemaakt op school e.d. Het is ook een heel gevoelig jongetje.
Succes maar met je kleine meid.

Pippie
Myra

Het is mij nu even niet duidelijk of haar spel is ontstaan na het ziekenhuis. Of was het daarvoor al? Net na / tijdens het zindelijk worden? Hoe is ze zindelijk geworden?
Hoe vond ze het dat ze een luier moest toen ze in het ziekenhuis was?
Als ze er echt zo veel mee bezig is zal ik het niet meer als 'fase' gaan beschouwen. Ze is dan echt wel bezig met verwerken, iets een plek aan het geven.

Het kan bijvoorbeeld zijn dat ze het fijn vond om verzorgd te worden. Baby spelen is vaak zorg willen krijgen, dat voelen. De luier is dan symbolisch. Dat benadrukt het gevoel, maakt het echter. Maar dat is natuurlijk maar een gooi, weinig info.

Pippie

myra
Ziekenhuis

Ze is 2 weken na haar 3de verjaardag uit haar zelf zindelijk geworden, dus absoluut niet geforceerd. Ik heb wel pas de luier af gedaan toen ze ook echt zelf aangaf dat ze naar de wc moest.
Ik heb ook altijd het idee gehad dat het door het ziekenhuis zou komen, maar ze heeft maar 3 dagen een luier omgehad toen ze op dat moment heel erg ziek was. En een kennis van ons is verpleegster en heeft haar het merendeel ook verzorgt. Ze komt ook wel eens over de vloer en ik merk aan mijn dochter niet echt dat het bepaalde herinneringen opwekt. Zelf weet ze er weinig meer van te herinneren behalve dan het infuus in haar arm.
Wat wel mee kan spelen, is dat ik een keer met mijn zus en haar dochter vorig jaar in juli een weekje weg zijn geweest en dat zou wel eens de reden kunnen zijn. Want haar nichtje die een half jaar ouder en zij slaapt nog met een luier. En ze heeft gezien dat mijn zus haar een luier om heeft gedaan. Ze heeft dat misschien als "schokkends" ervaren omdat haar oudere nichtje zich op dat moment er ook niet voor schaamde. Ze heeft daarna ook nog 2 keer bij hun gelogeerd. Maar of dat ook nog van invloed kan zijn?
Overigens speelt ze het merendeel het "moeder" figuur, en als ze alleen is of met haar beste vriendinnetje dan speelt ze zelf ook wel eens de baby.
Maar wat kan ik nu het beste doen?, dit gedrag niet toelaten?, juist wel toelaten?, grenzen stellen?
Ik heb dit probleem recentelijk wel aangekaart bij de huisarts, maar die ziet op dit moment geen enkele reden om haar door te sturen naar de kinderpsychiater.

*bella*
Toelaten!

Ik zou echt nooit, nooit ingrijpen in het spel van kinderen. Nu ja, misschien, maar dan zou ik er een heel goede reden voor moeten hebben.´
Spelen is mi erg belangrijk, en ik denk dat er functies aan vastzitten die we niet eens vermoeden.
Wat er precies speelt met je dochtertje, weet ik niet maar ze zal haar reden wel hebben om dat spel te willen (moeten?) spelen. Absoluut toestaan dus, wat mij betreft. Als het je echt stoort zou ik het eerder proberen om te buigen door haar te stimuleren andere spelletjes te doen, maar nooit rechtstreeks haar spel afkappen oid.
De ziekenhuisopname klinkt mij overigens best als een mogelijke verklaring toe. Misschien is het een meisje dat graag de regie heeft, die had ze toen niet. Die krijgt ze terug door nu een ander een luier om te doen. Alleen al daarom lijkt het me funest het haar af te pakken, die regie kan haar juist sterk maken.
En ach, baby gedrag, zoon van bijna 8 kan er nog wat van. Maar dat kan ik allemaal prima plaatsen bij hem. Het wordt minder, nu ik erover nadenk. Maar nog weleens kan hij heerlijk baby spelen. fijn toch, hij moet al zo groot zijn. (in de eerste plaats van hemzelf) als baby kun je je nog eens heerlijk laten gaan.
Het voorbeeld van je nichtje vind ik iets minder verklaarbaar, want dat maken zoveel kinderen mee. Alleen al hordes kinderen die hier logeren.

Pippie
Ja laten gaan

Ik zoek ook wat het probleem nu eigenlijk is. Zij speelt dat spel dus graag. Waarschijnlijk met een 'reden'. Maar spelen heeft inderdaad een functie. Op een gegeven moment zal het klaar zijn. Wat de oorzaak ook is.

Als het inderdaad om bijvoorbeeld het 'voelen van controle/regie' of 'zorgen voor' zou zijn, kan je dat wel bijvoorbeeld in het ECHTE leven proberen aan te bieden. Want waar je kind behoefte aan heeft, zie je vaak terug in het spel. Probeer het daar eens in te zoeken misschien.

Zorgen voor: bijvoorbeeld voor de plantjes zorgen (ik noem maar wat)
Regie: bepaalde dingen bepalen etc.

Pippie

myra
Toch iets losgekregen

Afgelopen maandag heeft ze tijdens het winkelen in de kruitvat een pak luiers open gemaakt en 3 luiers in haar jas gestopt. Ze is betrapt door 1 van de medewerksters daar en ik heb dat beschadigde pak luiers moeten kopen.
Thuis gekomen, heb ik haar voor straf op bed gelegd.
's avonds heb ik het met haar over haar ziekenhuis opname gehad en wat ze er van vond, of er iets gebeurd is. In eerste instantie vertelde ze niets en bleef ontkennen dat ze een luier om heeft gekregen.
Ingrid, onze kennis die haar verzorgd heeft in het ziekenhuis wilde ook eens proberen door met haar te praten om er achter te komen, wat er nou gebeurt is. Ze is gisteren komen "spelen" bij mijn dochter. Ze had het ook heel grappig aangepakt, want zij moest dus de baby zijn en moest dus een luier om, dus had ze ook een grote luier meegenomen uit het ziekenhuis. Ze heeft bij mijn dochter wel het een en ander losgekregen. Zoals ik het begrijp heeft ze (in haar ogen)onterecht een luier omgekregen in het ziekenhuis en toen ze 's ochtends wakker werd wilde ze naar de wc, maar ze kon natuurlijk niet zelf uit bed, en schreeuwde om hulp, waardoor de andere kinderen op de zaal ook wakker werden en boos op haar waren, toen de verpleging niet snel genoeg kwam heeft ze in haar luier gepoept en geplast. Toen ze thuis kwam wilde ze gelijk haar luier af.
Toch heeft ze 's nachts nog steeds wel eens in de maand 2 á 3 keer een nat bed.
Tja, maar nu verder?

Onderwerp gesloten

Wat leert je kind in groep 1?

En dit is wat je kind al moet kunnen voor hij naar groep 1 gaat: lees het hier.