Home » Forum » Verder na ontrouw deel 4

Verder na ontrouw deel 4

997 berichten / 0 nieuw
Nieuwste reactie
GitteNN
triest is het

Oh Miss, vreselijk allemaal. snap je papa zo goed. lief van hem. maar dat wil je in eerste instantie ook niet. vooral niet als je eigenlijk het plan had door te gaan. maar nu ....

ik herken het dat je je niet eerlijk voelt als je hen er niet in betrekt. ze gaan ongetwijfeld iets aan je merken. ik heb het nooit verteld en voel me een leugenaar. heel naar is dat.

sterkte.
GitteNN

Puinhoop
Ouders

Zeker Miss, ik maak een lijstje van elke uitspraak van hem die een leugen was, die klinken me steeds door mijn hoofd de hele dag en dat neem ik volgende week mee.

Ik heb het mijn moeder verteld, maar heb daar spijt van. Ze kwam aan met onzin als dat hij het nooit had moeten vertellen, want dat hij mij er zo'n verdriet mee deed (pardon? Hij had het nooit moeten dóen!) en dat ik voor mijn zelfvertrouwen zelf ook maar vreemd moest gaan. En toen hij over die baan begon gaf ze hem gelijk, water bij de wijn doen...daar praat ik dus niet meer mee over dit.
Zijn moeder weet van niets en die gaat hij het ook nooit vertellen, weet ik zeker. Maar misschien doe ik dat nog wel eens. Ik kan goed met 'r, dus dat is geen bezwaar.

Gisteren kwam hij me zo mijn neus uit. Zat almaar op te scheppen over de sportieve prestatie die hij geleverd heeft van het weekend, over hoe hij vond dat 'de balans scheef was' tussen ons en hoe dat recht zou trekken met een baantje, hoe erg dat hij morgen half zeven op moest en ik tot half elf kon blijven liggen etc etc. Liep hij ook nog een eind voor me uit op weg naar huis. Meneer had avances gemaakt voor we gingen maar ik had geheel geen trek meer in hem. Welterusten.
En steeds vaker vraag ik me af of ik eigenlijk wel met hèm verder wil. Hij zeurt maar steeds over dingen die ik veranderen moet, maar alsof hij altijd even lekker te pruimen is?

Pennestreek
Puinhoop

Denk inderdaad heel goed na over wat jij wil. Ik krijg de indruk dat je man je wel heel erg wil 'veranderen', en daar is natuurlijk op zich niks mis mee, maar jij moet het ook willen. Hij kan het niet afdwingen en het steeds ter sprake brengen lijkt mij heel contraproductief. Ik zou het zeker bij de volgende sessie ter sprake brengen. Je man heeft even niks te willen/eisen. Hij kan wel jou steunen (en helpen) bij de keuzes die jij maakt.

Ik zou trouwens denk ik ook van hem vragen om het zelf (!) aan zijn moeder te vertellen. Mensen denken er hier heel verschillend over is mijn ervaring, maar ik vind dat jij de ruimte moet hebben om bij anderen je hart te kunnen luchten en bij anderen gewoon te kunnen reageren zoals je wil, zonder je te hoeven verdedigen. Ik vind het dan ook heel goed dat de man van Miss zo open aan het worden is. Dat zal het hem ook makkelijker maken om op het rechte pad te blijven denk ik. Vrienden en familie zullen eerder aan de bel trekken als ze rare dingen zien. En Miss hopelijk steunen.

Ik ben er zelf vanaf dag 1 heel open over geweest. Ik was ook zo compleet verbouwereerd dat ik bij heel veel mensen om mij heen hulp heb gezocht. Nu was bij ons in eerste instantie nog geen sprake van een andere relatie, mijn man wilde 'alleen maar' scheiden en dat is natuurlijk uiteindelijk niet te verbergen, dus in die zin anders dan een affaire. Maar toch, open zijn naar je omgeving helpt jezelf om niet weer 'af te glijden' denk ik. Ik zou ook dat met je man bespreken.

Sterkte, en nogmaals, zoek de komende tijd goed uit wat jij wil. Wat jouw voorwaarden, wensen en condities zijn voor een fijne relatie.

GitteNN
mijn hart huilt

om mijn lieve vriendinnetje. ook zij is getroffen..... ik kan het niet geloven. ik kan het niet geloven. waarom waarom waarom.

ik mis mijn onbezorgde leventje....

snif

GitteNN

*maria*
puinhoop

Pennestreek schrijft:
"Ik krijg de indruk dat je man je wel heel erg wil 'veranderen', en daar is natuurlijk op zich niks mis mee, maar jij moet het ook willen. "

Lieve Puinhoop, ik krijg ook de indruk dat je man van alles aan je wil veranderen. Ik daarentegen vind hier van alles mis mee. Dit baseer ik puur op wat ik hier van jou lees en het voelt zo fout! Wat moet dit jou een verschikkelijk gevoel geven. Wat als jij niet veranderd, gaat hij dan weer opnieuw de fout in. M.a.w. het vreemdgaan is jouw schuld? Als jij anders was geweest dan was dit niet gebeurd. Wat zijn dit voor een soort mannen die dit bij hun partner neerleggen? En wat zorgt ervoor dat jij zijn gedrag accepteert? Waarom zou je met zo'n man willen samen zijn? Ik vind het zo enorm kwetsend voor je!

GitteNN
maria

ben het met je eens.

blijf jezelf. jij bent oke. geloof in jezelf. naar andermans pijpen dansen hou je niet vol op den duur.

sterkte puinhoop

Gitte NN

Stip
Regenboog

Regenboog

We zijn inmiddels 5 jaar verder. En zoals ik zei: het is verdomd moeilijk geweest. Toen hier ervaringsdeskundigen destijds zeiden dat t wel 2-3 jaar zou duren was ik de wanhoop nabij. De tijd vorderde en langzaam kwam er ruimte. Waren er meer mooie dan verdrietige momenten. Man bleef z'n best doen- gaf mij alle ruimte voor mijn emoties en vragen. Liet zien dat hij van mij hield en z'n best deed voor ons. Langzaam groeide mijn gevoel voor hem weer. Met enorme hoogte - en dieptepunten.
In een periode van enorme stress is er na jaren weer wat wat voorgevallen. Ik wil niet op de details ingaan- maar dit leek de genadeklap. (ik durf het hier haast niet te vertellen - bang voor 't oordeel). Ik zat weer aan de grond- en krabbelde toch weer op. We konden 't plaatsen - wat werkelijk gee excuus is maar wel een verklaring. Is het redelijk te verwachten dat er nooit een terugval is? Is het funest als iemand zich op een presenteerblaadje aanbiedt in een tijd van stress dat man voor de bijl gaat? (en dat weet ik want ik heb zowel haar als haar man gesproken - ze was verschrikkelijk verliefd ) Hoe bestaat het dat hij weer alles in de waagschaal gooide? En was z'n spijt echt? Wat kon ik hier nu mee?

Weer heb ik de tijd genomen- voelde me dood van binnen. En toch zag ik ook nu weer hoe hij er zelf onder leed. Z'n spijt, z'n wil om hier vanaf te komen, z'n moeite om niet weer in zo'n situatie terecht te komen. En ja; het is wederom gelukt samen verder te gaan.

Ik herken je gevoelens van afvlakking, rust willen, twijfel. En ieder maakt z'n eigen keus. Ik heb de keus - meerdere malen- gemaakt om door te gaan. Bij elkaar te blijven en bewust de mooie kanten van hem te blijven zien. Daarmee is het vertrouwen minimaal- maar voor mij nu genoeg. En serieus; we hebben t nu goed. Dagelijks komt t voorbij in m'n gedachten maar het beïnvloed mij niet meer zo intens.
Natuurlijk vind ik het verdrietig; vind ik het moeilijk terugkijken. Ik kijk nooit naar foto's van vroeger. Alles is besmeurd.
En toch als ik naar m'n leven nu kijk- ben ik blij dat het is zoals het is. Ons verleden is donker- het nu is licht en wat de toekomst brengt weet ik niet. Ook niet of we altijd bij elkaar zullen blijven - geen idee. Voor nu is het goed.

Stip
Gitte

."...om mijn lieve vriendinnetje. ook zij is getroffen..... ik kan het niet geloven..."

Gitte, stap in vredesnaam eens uit je slachtofferrol. Je hebt een keus.
Ik volg je hier vanaf je eerste postings in dit draadje; je zelfmedelijden helpt je niets. Je kiest ervoor om je te wentelen in wat je is aangedaan. Neem verantwoordelijkheid voor je leven en bouw aan wat je werkelijk wil. Dit brengt je zo weinig.

Stip
Miss

Hou vol- geef 't de tijd. Scheiden kan altijd nog. Laat t eerst maar bezinken.

Ik heb 't met weinig mensen gedeeld. Zeker m'n ouders niet- ik wilde de weg open houden om met hem verder te gaan en was bang dat dat moeilijker zou zijn als het oordeel van onze omgeving in de weg zou staan. M'n schoonmoeder daarentegen wel- juist wel. Ik kon het met haar delen omdat ik wist dat ze onvoorwaardelijk van haar kind hield. Tegen haar kon ik tekeer gaan over hem - zij zou hem niet laten vallen. (ze is overigens heel duidelijk naar hem geweest en bleef achter mij staan- maar ze liet hem niet vallen).
En dat was wat ik wilde destijds- als we samen door gingen dat anderen hem niet zouden afwijzen om wat hij gedaan had. Hij IS niet wat hij DOET.

Ik ben ff kwijt of jij ook begeleiding gaat krijgen? Bij mij heeft de peut ooit gezegd dat ik zijn probleem zeker niet veroorzaakt had maar dat ik het - met hem- wel in stand hield. Woest was ik. Maar ook waar , zag ik na verloop van tijd. Ik dacht goed te doen in mijn reactie naar hem maar zat er volledig naast. De peu die mij dat geleerd heeft ben ik dankbaar; het heeft mij doen in zien dat ik iemand ben om rekening mee te houden, mijn plek op te eisen. Dat heeft ons beiden goed gedaan. (en denk niet dat ik een vologzaam lief vrouwtje was- had de naam assertief te zijn. En toch bleek ik mezelf weg te cijferen- ook destijds.)

Bobbie
Stip. Boos

" Gitte, stap in vredesnaam eens uit je slachtofferrol. Je hebt een keus."

Helemaal niks niet en daar heb je ook nog eens niets over te zeggen. Je hebt niets te maken met het rouw- en verwerkingsproces van een ander. Je bent er zelf nog niet na 5 jaar; wat neem je GitteN dan kwalijk? Ook bij jou is het na al die jaren nog niet goed en vertel je dat.
En mensen staan dan ook klaar voor jouw verhaal, net als ik dat ook heb gedaan, maar blijkbaar was alleen Anoniem goed genoeg. Ook dat geen punt. Maar dan kom je niet vertellen hoe rot het bij jou is (geweest) en dat een ander " in vredesnaam uit de slachtofferrol moet stappen. Dat maakt me echt boos. Iedereen rouwt op een eigen manier of tempo en het woord slachtofferrol vind ik zo cliché en fout gebruikt dat ik het niet meer lezen kan.

Victoria
Huh?

Pennenstreek: "Ik krijg de indruk dat je man je wel heel erg wil 'veranderen', en daar is natuurlijk op zich niks mis mee""

Daar is van alles mis mee! Man van Puinhoop neemt geen verantwoordelijkheid en legt de bal bij haar. Ik vind het om te janken....

Phryne Fisher
Apart

Heel bijzondere gedachtengangen zie ik hier soms voorbij komen. Er is helemaal niets mis met wikken, wegen en dan toch besluiten dat de voordelen opwegen tegen het nadeel (het vreemdgaan), maar dan heb je natuurlijk geen echte oplossing. Wie twee keer vreemdgaat en mag blijven doet het hoogstwaarschijnlijk ook nog een derde keer, plus die keren die je niet weet. En op een presenteerblaadje aanbieden lijkt me ook wat onwaarschijnlijk. Dat gebeurt alleen als je signalen afgeeft dat je ervoor openstaat.

Stip
Bobbie

Je hebt gelijk Bobbie; ik had dit niet moeten zeggen. Ik mag t denken en daarmee klaar. Het raakt me dat Gitte blijft hangen waar ze hangt en in mijn ogen geen stap verder komt door in een slachtofferrol te blijven hangen. Maar dat is inderdaad haar goed recht. Mijn excuses Gitte. Ik wil je zeker niets voorschrijven, vanuit mijn betrokkenheid zou ik je soms wel graag wakker schudden. Doe ermee wat je goeddunkt.

En ja, Bobbie heel veel mensen hebben voor mij klaar gestaan. Ik heb ontzettend veel steun gehad hier. Heb alle reacties gewaardeerd en eruit gehaald wat op dat moment goed voor mij was. En daar zaten zeker soortgelijke reacties bij zoals die van mij hierboven. Soms legde ik ze naast me neer en soms kwamen ze keihard binnen en zetten mij aan het denken. Soms waren ze de voedingsbodem voor nieuwe inzichten. Juist omdat het vaak door mensen geschreven was die wisten waar ze het over hadden.

En ja, Anoniempje 2 is voor mij van belang geweest; haar soms identieke verhaal. ( en ook Miss herken ik) De manier waarop zij dit naar mij toe kon verwoorden. Ik ben dankbaar dat ze er was in die tijd. Dat doet niets af aan al die andere vrouwen die mij steunden- ook zij zijn voor mij waarde geweest. (A. was ook een enorme steun, en zo nog meer). Geen idee wat maakt dat jij zo scherp reageert over Anoniem.

"Je bent er zelf nog niet na 5 jaar; wat neem je Gitte dan kwalijk? ".
Ik hoop dat duidelijk is dat ik Gitte niets kwalijk neem (waarom zou ik??). Dat jij concludeert dat ik er nog niet ben na 5 jaar vind ik bijzonder. Waar moet ik zijn? En naar wie z'n maatstaf? Die van jou?

Dat jij het woord slachtofferrol cliché vind en fout gebruikt is aan jou. Mag je helemaal zelf weten- schrijf mij dat niet voor.

De pot verwijt de ketel dat ie zwart ziet.

Stip
Ik was voorzichtig

en schreef al dat ik bang was voor het oordeel.

Ja de conclusie die je trekt snap ik. Van afstand zeker. En natuurlijk sta je ervoor open om vreemd te gaan wanneer dit gebeurt.
Ik wil mij niet verdedigen; en zeker man niet. Ik ben echt niet blind voor wat er gebeurd is. Ik kijk er anders naar als jij Phryne. Blijkbaar ken je mijn verhaal niet (hoeft ook niet) maar die 2x waren we al voorbij. Er speelde veel meer dan een keer vreemdgaan. Een echte oplossing zie jij geloof ik in uit elkaar gaan. Dat kan een heel goede keus zijn. Maar blijkbaar kan het ook anders. En dat is ook een oplossing.

Maar ik stop. Reageerde op Miss omdat het mij verdriet doet wat ze meemaakt; omdat ik haar situatie herken en invoel. Ik reageerde op Regenboog omdat mij concreet een vraag gesteld werd.
Hier laat ik het bij. Ik kan verder met mijn leven, wil niet weer in het hele vreemdgaan verhaal terecht komen.

Miss; tegen jou wil ik zeggen dat het verschrikkelijk is wat er gebeurd is en nog gebeurt. Het raakt je in je vrouw zijn, je mens zijn. Ik heb gezien hier dat het zijn (bijzonder slechte) manier was van met spanning omgaan. Ik heb geleerd (en hij ook) waar t vandaan kwam. Niet makkelijk dit te veranderen- maar het kan. Soms. Net als met andere verslavingen. Ik durf het haast niet meer te zeggen hier maar Anoniempje heeft daar in het begin een post over geschreven naar mij. Dat heeft mij de ogen geopend. Het kwam pas binnen toen ik daar ontvankelijk voor was.

Wat de toekomst je brengt is onbekend en welke keuzes je gaat maken is aan jou. De enige raad die ik je kan geven is ; neem de tijd. Jullie hebben een gezin - scheiden kan altijd nog. Nu is het een rollercoaster aan emoties en gebeurtenissen. Ik kon in die tijd niet helder denken. Dat kwam later pas.
Ik wens je rust en moed om op de juiste tijd te beslissen wat goed is voor jou.

Flanagan
Stip

Je bent voor mij een inspiratie geweest om niet voortijdig te vertrekken maar vertrouwen te behouden in de basis. Ik wilde mijn man niet iets aanrekenen terwijl we ook tientallen jaren wel op één lijn zaten.

De laatste tijd heb ik het gevoel dat man en ik elkaar weer hervonden hebben. Ik ben blij dat ik daarvoor de tijd genomen heb, zoals jij ook je man de tijd gaf.
Nog bedankt voor je openhartigheid.

Pennestreek
Victoria

Dat is selectief quoten, wat je doet. Want de toevoeging ‘maar jij moet het ook willen’ is wat mij betreft het belangrijkste stukje van mjin zin. Als een relatie zo spaak loopt, of dat nou is door ontrouw of andere problemen zal in ieder geval 1 van de partners, maar liever beide, hun gedrag, reacties, gedachten moeten veranderen. Want als je doet wat je deed, krijg je wat je kreeg.
Man en ik zijn ook beide aan de slag gegaan met onszelf. Maar dan wel omdat we dat zelf wilden, dat kan de ander niet voor je bepalen en al helemaal niet afdwingen. Dat is wat ik wilde zeggen, maar ik was blijkbaar niet duidelijk genoeg.

Puinhoop, het is hier hier al eerder aan de orde geweest, ik denk dat professionele hulp voor jou alleen geen gek idee is. Bouw aan je zelfvertrouwen, en leer te voelen wat jij wilt en hoe jij het wilt. En kijk dan of je man dat kan bieden, en of hij jou kan en wil steunen. Wat hij nu doet is je neerhalen en je plooien naar hoe hij het wil en dat is nooit de goede weg.

Phryne Fisher
Stip

Ik vind niet dat scheiden de beste oplossing is. Zoals al vaker gezegd, scheiden kan altijd nog. Ik zie dat iedereen zijn eigen afwegingen maakt. De een heeft een man die vaker vreemdgaat, de ander een die niet van haar houdt, en weer een wier man haar niet goed genoeg vindt zoals ze is. En mijn eigen man heeft natuurlijk ook best iets wat bepaald niet mijn ideaalbeeld is. Uiteindelijk gaat het om de optelsom, zijn alle pluspunten voldoende om (op dit moment) door te gaan met de relatie, en de nadelen niet schadelijk voor een van beide. En voor iedereen is de uitkomst anders.

Bobbie
Eens/ps

Er is geen goed of fout. Het ene is niet makkelijker dan het andere.
Degenen die bleven hebben dag niet zomaar gedaan, degenen die bleven hebben dat neg zo hard overwogen en zij die twijfelen zitten daar middenin.

Ps: uitleg:
Er is geen ketel die de pot verwijt. Ik trek geen conclusies, ik kom alleen voor iemand op.
Ik reageer niet scherp naar Anoniem maar naar jou omdat je opmerking me echt shockeerde ( van wie het kwam vooral)en dat gebeurt me niet vaak.

Alkes
scheiden beste oplossing (ietwat ot)

Ik vind scheiden ook niet altijd de beste oplossing. Zoals Phryne ook aangeeft. Alleen bij iemand blijven die jou niet goed genoeg vindt zoals je bent, zou ik persoonlijk een hele moeizame vinden. Ook een slecht voorbeeld voor eventuele kinderen. Maar waarschijnlijk zijn er vrouwen die zich daarbij neer kunnen leggen en dan een andere keuze maken. Misschien dat die keuze ook mede bepaald wordt door financiele afwegingen. Economisch zelfstandig zijn maakt de keuze makkelijker

GitteNN
slachtofferrol/stip-bobbie

."...om mijn lieve vriendinnetje. ook zij is getroffen..... ik kan het niet geloven..."

ik snapte niet wat die zin met slachtofferrol te maken heeft. en fijn dat jullie reageerden. ik ben me niet bewust van een slachtofferrol. dus dat zet me tot nadenken. wil zo helemaal niet zijn maar zie dat dan dus ook niet van mezelf. ik ga nu onderzoeken waar ik dat doe. en daar waar kan en t voelt ook natuurlijk verandering in brengen.

ik zou het fijn vinden als je mss nog tips hebt stip...waar zit het in? dan kan ik er naar kijken.

thx. alvst

grt
GitteNN

Puinhoop
Van één kant

Nogmaals, ik denk dat het goed is te bedenken dat je alles hier maar van één kant hoort. Wat ik schrijf over mijn man, hoeft niet per sé zo te zijn als ik het opvat. Het is ook mijn eigen onzekerheid die spreekt. Iedereen hier weet wat je zelfvertrouwen een opdoffer krijgt als je partner vreemd is gegaan. Jouw gras voelt vaal en ook al vindt je man/vrouw dat niet, jij denkt van wel.
Mijn visie wordt ook gekleurd door mijn stemming. Sinds het weekend was ik narrig, verdrietig en boos. Toevallig had ons vakantiehuisje de naam van die troel, hoe is het mogelijk. En dan zie ik alles zwart, ook hem.
Laten we elkaar nou niet veroordelen hier, maar steunen. Zoals Esther Perel al zei: 'Bij elkaar blijven na zoiets lijkt opnieuw wel iets om je voor te schamen.' Een huwelijk van zo'n tijd gooi je niet zomaar weg. Er zijn altijd heel veel fijne dingen die je partner óók heeft.

Flanagan
Puinhoop,

Actie 1; Geef dat vakantiehuisje zo snel mogelijk een andere naam. Haal dat bord van de gevel en zaag een plank die net iets groter is. Verf de plank en schilder er een mooie naam op, die van jouw hand komt.

Zelf dat initiatief nemen voelt als controle hervinden over je eigen leven.

( Wel even aangeven dat je dat je die naam gaat aanpassen, passend aan jullie gezin.)

Misschien zijn er meer dingen die je wenst te doen om zo het gevoel van controle over je emoties te bewerkstelligen.

Miss
Stip

Dankjewel voor je warme post !

Ik heb het idee dat we een " soort " gelijk leven hebben ( jij had hoop ik van harte!!)
Wat ik opmaak uit jou teksten.

Zoetjes aan beginnen we samen in te zien zodra hij verdrietig is hij spanning zoekt.
Deze verslaving werkt het zelfde als cocaïne snuiven, lees :

Lust is een verhoogde staat van bewustzijn, geprogrammeerd door je dierlijke behoefte om je voort te planten. Studies suggereren dat het brein in een staat van lust vergelijkbaar is met je brein aan de drugs. MRI scans laten zien dat dezelfde delen in de hersenen oplichten wanneer een verslaafde zijn cocaïne ‘fix’ krijgt en wanneer een persoon intense gevoelens van lust en fysieke aantrekkingskracht ervaart.”

Herken jij dit dan in je man?

Ik ben echt heel erg bang, jij post ik ben bang voor een oordeel hier. Nou dat heb ik totaal niet. Hij MOET het zelfs delen van mij met bekende. Dichtbij staande mensen mogen weten wat er speelt in ons leven. Zodat ze ons beide kunnen Steunen.
Steunen ze ons niet dan is dat jammer. Misschien kun je deze kijk erop eens voelen.... en kun je gewoon eerlijk delen hier wat je kwijt wil. En oordelen doen mensen. So be it vind ik.

Man was net ook erg verdrietig. Zegt dan ook het nooit meer te doen en ik grap dan dat ik hem met een koekenpan in zijn gezicht sla als hij het nog 1 maal doet. We moeten blijven lachen stip. Dat zul je ook herkennen.

Dankje voor je bericht nogmaals. Het is zo verdrietig. En ik vraag me af wat zn traject allemaal in houdt. Het begint met een 3 uurs intact voor hem alleen, daarna " stroom" ik in. Met lotgenoten tot ??
Ik ben zelf al 4mnd bij een psycholoog. Dat doet goed. Ze helpt mij. En verder heb ik geen idee wat me te wachten staat. En hoop ik iedere dag dat vrouwen met hun poten van mijn man af kunnen blijven met zn aanlokkelijke lichaamsgeur...

Miss
En zelf

En hij natuurlijk zelf de weerstand weerstaat. Nu is dat "makkelijk en is hij bewust " zegt hij.
Maar precies dat dus. Een zwak moment en niet bewust moment. Daar ben ik bang voor.

Miss
Puinhoop

Dat bordje trok ik meteen van de muur af of hang er iets overheen!!! Vreselijk!
Ik ken alle namen van de vrouwen tot nu toe, er is dan nog wel een gat van 10 jaar wat in de therapie nog aan bod gaat komen, dus vast meer namen omhoog gaan komen, dan draait je maag een paar keer om.
Dus begrijp jou.

Wil je alsjeblieft wel aan jezelf denken ?
Tjonge laat je man eens ophouden met jou te laten zijn wat je niet bent.
Potverdorie ik word daar zo boos van. Wie denkt hij dat hij is.
Mijn man sport ook, knappe kop etc maar hallo ik ben toch niet minder waard omdat ik minder sport. En of het nu werk is of uiterlijk. Jij bent wie je bent.
Take it or leave it houding is gepast lijkt mij vanuit jou kant.
Ben is niet zo bang kwijt te raken. Die houding van hem komt minachting over.
Sorry dat ik zo fel reageer maar ik kan daar echt boos om worden. Iedereen heeft een eigen ik en mag zijn wie je bent.
Ik neem aan dat jij wel veel meer doet dan tot half elf in bed liggen ?
Ja dus.

Miss
GittNN

Wat ik denk, zonder wat in te vullen!! Maar wat ik denk is dat stip bedoeld,

" je kunt het niet geloven"

Jawel. Dat is het. Je moet het zelfs geloven. Zo werkt het dus in de wereld.
Jij bent niet de enige die getroffen is. Dat denk je altijd.
Tot je het gaat delen. Er zijn mensen in mijn omgeving die 10 jaar lang door hun man bedrogen zijn met 1 van haar zussen, een vrouw die ik ken jaren bedrogen is door haar man en beste vriendin.
Een kennis 26 jaar later aan mijn ouders kwam vertellen dat ze nog een zoon heeft bij een andere man. En zo kan ik nog even door gaan....
Vreselijk. Maar dat zal ze bedoelen met slachtoffer houding. Je bent niet alleen.

Thats the world we life.....
Zieke shit. Die je leest in een mijn geheim en nu hoort omdat je je eigen verdriet deelt. ( ik kom veel bij oudere mensen en die verhalen zijn om met je oren van te klapperen )

En ik begrijp jou dat je niet weg gaat om je gezin kwijt te raken.. je kids...
Dat is volgens mij voor bijna alle mensen hier de drijfveer...

Alleen het idee mijn zoon om het weekend af te moeten staan maakt met Crazy. En ik hou nog van mijn man. De man die ik ken zei ik net nog.
Niet de duistere zwarte kant. Die ik tot 2 weken geleden officieel uit zijn eigen mond nog niet kon...

Lente
GitteNN

Nog een poging:

Ik vond het ook een vreselijke tekst. Alsof je vriendin getroffen is door een vreselijke ziekte waardoor ze ten dode opgeschreven is.
Het kwam op mij over dat jij je vriendin als een zielig slachtoffer ziet. En dat zou weer wat over jou zeggen.

Puinhoop
Naam

Mafkezen :-) Dat huisje is niet van ons, joh. Dat leenden we van iemand voor een nachtje. Heeft er wel voor gezorgd dat hij tegenover zijn wandelmaatje -kennis van ons- de hele situatie uit de doeken heeft gedaan. Een collega weet het ook. vind ik positief: eerst leek het erop dat hij zijn zelfbeeld beschermde door te zwijgen, nu is hij bezig aan een 'coming out', vertelt het meer mensen. Dat vind hij moeilijk, weet ik. Dus ik ben er blij mee.
En dames, wat ik eerder al schreef een paar posts terug: ik moet niets van hem. Maar ik wil zelf ook van die dikke buik af. Ik lijk wel zwanger: alles is oké, alleen die buik is dik. Hij zit me in de weg.
Een baantje hoeft niet per sé maar hij denkt dat we dan meer te praten hebben samen, dat ik iets beter begrijp waar hij elke dag mee bezig is. En ik wil het wel een kans geven, niet geschoten is altijd mis.
Het is geen onmens. Gewoon een man zoals we allemaal mens zijn, met fouten. Heeft iets heel stoms gedaan, er spijt van en is beslist geen notoire vreemdganger. Ik heb mijn boze buien natuurlijk, die leugens vind ik het ergst, maar het is geen slechte man.

GitteNN
Stip

Ik snap m merci.

Lente; sorry vind je verhaal kant nog wal raken. Maar je mag je mening hebben.

G

Stip
Gitte

Ik heb voorgaande reacties gelezen en dacht na over of / hoe ik zou reageren. Heb me voorgenomen om t ff te laten bezinken en niet direct (primair) te reageren.

Gitte, je zegt dat je me snapt. Betekent dit dat we het hierbij laten of verwacht je nog een toelichting van mijn kant? Voordat ik er in m'n hoofd druk mee ben terwijl t voor jou "klaar" is. Dan bespaar ik me de moeite;-) En anders denk ik nog even na over formuleren wat ik bedoel. (als t je helpt doe ik dat)

Pagina's