Home » Columns » Neten worden luizen

Neten worden luizen

Door:

Paul Morsch

Astrid en Paul zijn de ouders van drie kinderen Bram (5),  Anne (10), Lot (11). Astrid werkt sinds kort fulltime. Paul is sindsdien huisman.

Paul Morsch

‘Sinds de voorjaarsvakantie hebben we gedoetjes in groep zeven,’ legt juf Brigit uit. ‘Kinderen worden buitengesloten. Gepest.’ Ze kijkt ons streng aan van over haar leesbril. ‘Reden voor het team om een nieuw pestprotocol te introduceren. We leren de kinderen te luisteren en respect voor elkaar te houden. Jullie als ouders, spelen een hele belangrijke rol bij het pestgedrag. Want de oorzaak van pesten bij kinderen…’

‘Hoe bedoel je dat?’ onderbreekt Lucy de juf. ‘Wat hebben wij hier nou mee te maken? Welk gedrag?’
‘Gewoon dat je kinderen thuis ook een beetje moet opvoeden bedoelt ze,’ zegt Kristel. ‘Anders is het dweilen met de kraan open natuurlijk. Neten worden luizen.’ Een paar ouders om haar heen hummen instemmend.
‘Nou, wat ik eigenlijk bedoel is dat we,…’ probeert juf Brigit.
‘Bij mijn kinderen zijn nog nooit neten of luizen gevonden,’ zegt Lucy. ‘Helemaal nooit. Ook niet toen die Britt van jou met dubbel t, na afgelopen vakantie weer helemaal onder zat.’ Ze knikt even naar de ouders om haar heen, die terug knikken. Juf Brigit steekt ondertussen haar bezem omhoog. Het teken voor stilte.
‘Dat mag jij helemaal niet zeggen, wie luizen heeft en wie niet,’ zegt Kristel. ‘Privacy! Bovendien zijn luizen een teken van schone haren.’
‘Deze hele discussie gaat toch niet over luizen,’ zegt juf Brigit. ‘Als jullie me even laten uitp…’
‘Kinderen die thuis geen regels krijgen, worden onhandelbaar. Dat is wat juf Brigit bedoelt,’ zegt iemand naast Kristel.

Juf Brigit wijst met links op haar bezem die ze met rechts tegen het plafond klopt. ‘Lieve mensen het is niet de bedoeling…’
‘Die smerige Detlev van jou moet eens leren met zijn poten van andermans…’
‘Mijn Detlev steelt niet. In dit land ben je onschuldig tot het tegendeel bewezen is.’
Kristel en Lucy staan inmiddels tegenover elkaar. Beiden geflankeerd door andere ouders.
‘HOU OP! HOU OP MET DAT GERUZIE!’ De tranen staan juf Brigit in de ogen. De bezem zwaait vervaarlijk dreigend rondjes boven haar hoofd. De twee groepen keren zich naar de juf.
‘Tsss, we hebben gewoon een discussie,’ zegt Kristel.
‘Als je niet eens gewoon met elkaar mag praten,’ zegt Lucy.
‘Leert dit onze kinderen hoe ze met conflicten moeten omgaan? Dat kan toch niet.’
‘Ik vind dit iets voor het bestuur. Overspannen heks met die bezem van haar.’

De invaller voor juf Brigit heet Eric. Lucy en Kristel hebben via de ouder-app laten weten dat juf Brigit blij was met de fruitmand. We krijgen nog een tikkie.

Paul Morsch

Beschrijft op rake en herkenbare wijze alledaagse situaties waarbij hij de spot drijft met het gedrag van ons mensen. Daarbij spaart Paul zichzelf niet.
Won reeds verschillende schrijfprijzen en volgt momenteel een opleiding aan de schrijversvakschool.

Reacties

Minus de humor, was dit zo

Minus de humor, was dit zo ongeveer de situatie waar ik laatst in belandde. Gelukkig aan de zijlijn. Respectvol luisteren lijkt een uitstervende vaardigheid te worden.

Alle columns in de serie Paul Morsch