Home » Forum » Moedergevoelens kinderwens

Moedergevoelens, kinderwens

Top 3 nieuwe artikelen

  1. Rouwverwerking van je kind, lees hier hoe je kunt helpen.
  2. Thuis sporten met het gezin, check deze tips voor kinderen vanaf 8 jaar.
  3. Mijn kind is bang voor corona, wat kan ik doen? Je leest het hier.
17 berichten / 0 nieuw
Nieuwste reactie
zyr@
Moedergevoelens, kinderwens

Ik zit met een probleem. Krijg er echt koppijn van. Wij hebben nu 4 kinderen. Drie jonge tieners en peuter van drie. Altijd gedacht met drie is ons gezin compleet niets bleek minder waar. Vier jaar geleden besloten toch voor een vierde te gaan. Door iedereen voor gek verklaard (jongste was toen immers 6). Negen maanden later was de vierde onderweg. Wij hebben nu vier gezonde kinderen. Een jaar geleden zijn wij verhuisd. Eerst sliepen drie kinderen op één kamer en de baby dan apart, nu heeft iedereen een eigen kamer. Van één grote auto nu 2 kleine auto's, zodat ik mobiel ben. Kunnen in elke auto 5 personen. Maar toen zij mijn man dat het best leuk zou zijn voor de jongste om ook nog een jonger broertje of zusje te hebben om mee te spelen ipv die grote broers/zussen altijd maar. Pffffff ik dacht dat mijn ogen eruit vielen en hij maakt af en toe meer van die aanzetten. Maar op andere momenten vind hij het niet meer kunnen ivm onze leeftijd, zijn immers net de 40 gepasseerd. Ik zou het fantastisch vinden, manlief zegt ene keer leuk en andere keer laat hij het verstand gelden. Hij heeft natuurlijk helemaal gelijk maar toch. Vind het erg moeilijk. Ik zou het kei leuk vinden maar tja plaatsgebrek in huis. Spullen zouden wel aan te schaffen zijn, al veel dingen weggedaan.

Manlief wilt zich niet laten steriliseren, heeft er schijnbaar iets tegen. Ik wil toch ooit van die pil af, Begin er steeds meer apathie tegen te krijgen en bij klachten (HA trouwens adviseerd dan evt andere pil of spiraal) en spiraaltje had ik ook maar leverde enorm wisselende klachten, ben blij dat ding kwijt te zijn.

Raak ik ooit dat nesteldrang gevoel kwijt ?

Zijn al mensen die roepen dat wij een elftal krijgen haha. Nou niet dus.

Zucht.

Zyr@

lieuwkje2
Kinderwens

Hier een moeder van 5. Onze oudste is 13 en de jongste 1+. Ik ben nu 39 en als ik heel diep in mijn hart kijk zou ik best nog een klein baby'tje willen. Maar praktisch gezien wordt het wel ingewikkeld allemaal. En ik ben ook een beetje bang dat als nr. 6 er eventueel zou komen ik dan ook nog aan nr.7 ga denken. Oftewel aan mij heb je ook niks want ik ben ook zo'n twijfelkont. Ik kan je wel vertellen dat 5 kinderen wel heeeeeel erg leuk en gezellig en fantastisch en geweldig is.
Groeten Lieuwkje.

Rieke
Kan me er niet veel bij voorstellen

Ik heb 1 kind van mezelf en wilde er best wel meer. miskramen en als klap op de vuurpijl een bbz hebben een eind aan die droom gemaakt. Dus je vraag ervaar ik als een zeer luxe probleem. Ja, verlangen naar een baby, en nog een en nog een. Daar kun je op een gegeven moment afstand van nemen. En dat afsluiten. Klaar. Maar dat is niet je vraag. Dus als je echt nog een baby wilt, wat let je ?

geheimpje
Wij gaan wel voor nr 5

Wij gaan nu ook voor de vijfde. Eerst zou de derde de laatste worden, toen de vierde en ik wil nu nog heel graag een vijfde. Ben nu ook al een tijdje gestopt met werken na een heftige carriere en dat bevalt me goed. Heb zin alles nog heel bewust (zonder het gehaast van een baan en een creche) mee te maken. Zal wel moeilijk worden met 4 kids, want ik ben vaak moe tijdens zwangerschappen... Alle kids hebben een grote eigen kamer, we hebben 2 grote auto´s. Dus dat is geen probleem. Voor de baby alleen geen aparte kamer meer. Die mag voorlopig bij ons slapen. Kledingkast kan bij ons op de kamer en we hebben een extra commode in de badkamer. We hebben onlangs voor het eerst voor het kindje geklust. Was altijd heel snel zwanger, dus ben een beetje aan het duimen, wie weet... Jij hebt als voordeel dat je man er al behoorlijk achterstaat. Probeer voor en nadelen tegen elkaar af te wegen. Alleen jullie kunnen die beslissing nemen, niemand anders.

Succes...

Petr@
Ach

Tegen de tijd dat nummer 5 een eigen kamer wil zijn er waarschijnlijk al één of twee het huis uit.
En spullen zijn op marktplaats aan te schaffen.

Ik weet niet of je ooit het nesteldranggevoel kwijt raakt. Ik ben nu bijna 44 en heb het niet meer, maar dat komt waarschijnlijk omdat ik al twee pubers heb rondlopen en er niet aan moet dénken om weer op dat schoolplein te moeten staan :-)))

Suc6 bij het nemen van een beslissing!

gr.
Petr@

May
Het gevoel kan echt weggaan!

Hier is het met twee kinderen echt helemaal weg. Ik droomde laatst dat er nog een baby bij kwam en ik werd helemaal zwetend wakker. Ik was zo blij dat het maar een droom was... Ik ben zo blij dat de jongste nu op school zit, heb eindelijk het gevoel dat ik mijn leven weer een beetje terugkrijg.

Als het bij jou nog niet klaar is, ga ervoor zou ik zeggen. Grappig is dat ik altijd wel diep in mijn hart wist dat er nog een tweede zou komen. Ondanks het feit dat zwanger worden niet vanzelf ging, wist ik dat die tweede 'nog ergens zat te wachten...'. Maar nu wacht er hier helemaal niets meer... Wellicht zit er voor jou nog wel ergens een kindje op een wolk te wachten...

zyr@
Bedankt

voor al jullie reacties. Hier zijn we er nog niet uit. Zei gisteren tegen hubbie, heb een probleem, heb geen pil meer (is nu mijn stopweek, moet maandag weer beginnen) wat doe ik nu ? Na de apotheek zei hij, ja dat weet ik ook wel. Alleen dat **** ding moet je wel zelf betalen. Ik vertelde dat ik dat ding niet meer wilde of hij zich maar moest laten helpen. Niets meer over gehoord. Jongste ging gisteren naar pappie toe, pappa waar is onze baby. Ik wil ook een zusje (zijn vriendje heeft sinds 3 maanden een zusje (woont enkele deuren verder). Sinds we hebben opgepast is het helemaal mis. Wilt ook een baby. Moet ie maar lekker bij pappa vragen.
Ik ben er voor mijn gevoel uit maar nu krabbelt hubbie beetje terug.
Zyr@

lieuwkje2
Zyr@

In hoeverre vind je het een probleem dat je de 40 bent gepasseerd? Ik ben nu 39 en gisteravond zei mijn man ineens "het lijkt me best leuk om nog 1x een baby te hebben". Nu ben ik toch al een beetje aan het twijfelen. Dus dat wordt hier ook flink nadenken en alles op een rijtje zetten.
Maar hoe voel jij je lichamelijk? Ik merk bijv. lichamelijk wel dat ik ouder wordt. Niet dat ik al klachten heb ofzo maar ik ben gewoon anders als toen ik 25 was en onze eerste kreeg. En vind je het dan ook extra spannend om zwanger te zijn? Laat je dan ook meer onderzoeken doen?
Nou een heleboel vragen,
Groeten Lieuwkje.

zyr@
Lieuwkje

Ik voel mij absoluut nog geen (bijna) 40er. Dat is het juist. Manlief is ook begin 40er.
Heb onze 4e met 36 gekregen, daar deden de artsen al behoorlijk moeilijk over. Een vierde, leeftijdsverschil tussen de andere, vruchtwaterpunctie, nekplooimeting, bloed. Pffff we hebben alles genegeerd en toen gewoon onze zin doorgezet. We hebben toen heel bewust gekozen voor geen onderzoeken, gewoon de risico's van het mis kunnen gaan. Nee moesten wij niet aan denken.
Ik moet wel zeggen dat ik de zwangerschap op mijn 36e anders heb ervaren als die bij de eerste als jonge twintiger. Gewoon veel intensiever.
vanmorgen met manlief gekletst maar tja nu wilt hij opeens niet meer. grrr. Zit ie mij eerst paar weken terug te paaien en nu wil ik en hij niet meer. Hmmmm moet ik eerst weer maandag met spoed de pil (stom ding) halen. Bah, dus ik denk helaas dat er bij ons geen vijfde inzit (snik snik). Wil die pil helemaal niet. Leek een teken, pil op nu ongi en dan op naar de vijfde.
Nou voorlopig lijkt het niet. Maar houd jullie op de hoogte.
Zyr@

neteret mut
Tja

het gevoel kan ophouden, maar niet altijd. Hier ook een man die niet zelf iets wil laten doen en nu hoeft het ook niet meer( ben al jaren in de overgang). De jongste is 9, en ik zou erg opzien tegen een kruipend kind. Dus de combinatie van een ouder kind ( en een aantal pubers) en puur het ook niet meer kunnen, heeft voor mij de knop omgezet. En eerlijk is eerlijk, wij hebben 7 kinderen ( en als mijn man geen bezwaar had gehad tegen nog 1 jaren geleden...) dus ik herken het gevoel van kinderwens wel.

moe anoniem
5e onderweg...?

...nou wij hebben dus vorige week geklust voor de 5e en sinds gisteren heb ik duidelijke innestelingsverschijnselen. Dus ik hoop dat het allemaal doorzet en goedgaat. Heb er erg veel zin in. Ik twijfel over onderzoeken. Bij de 4e hebben we nekplooimeting laten doen (als onderdeel van de tripple test). Daar kwam niets alarmerends uit. We hebben geen punctie laten doen. Was toen 36. Nu ben ik bijna 39. Verstandelijk voel ik nu wel voor een punctie, maar of ik het uiteindelijk zal doen? We gaan in ieder geval wel weer voor de tripple test.

En het heen en weer zwalken van mannen, daar heb ik inderdaad ook wel ervaring mee. Uiteindelijk trek ik hem dan wel over de streep. En meestal voor hij weer van gedachten kan veranderen, ben ik al zwanger. Hopelijk nu dus ook (hi, hi, hi!)

lieuwkje2
36+

Ik was bij de laatste zw.schap 37 en kreeg dus ook van alles aangeboden. Hebben we ook niet gedaan. Wij waren van mening dat als de uitslag niet goed zou zijn wij toch niet zouden besluiten om de zw.schap af te breken. Dan had het voor ons ook geen zin om te weten of het kindje wel of niet gezond zou zijn. Wel hebben we een 20 weken echo gehad omdat wij dat ervaren als een pretecho. Daarop konden we het geslacht zien en er kwamen natuurlijk ook dingen uit als gezondheid van hart en nieren en andere zaken. En mocht ik nog es zwanger worden dan weet ik ook bijna zeker dat we dan ook niet ingrijpende testen zullen doen.
Maar Zyr@ wat een flauwe man heb jij ;). Eerst wel dan niet. Hij is er wel mee bezig natuurlijk, maar waarom zou hij dan nu niet meer willen?
Groeten Lieuwkje

zyr@
Lieuwkje

Nou meestal laat hubbie zijn verstand het werk doen. En ik meer het gevoel. Tja het verstand zegt natuurlijk 5 kids in deze tijd moeilijk betreffende alle kosten. Maar manlief vind 4 kids genoeg. Nog een keer overnieuw wilt hij eigenlijk niet. Hij denkt dan aan de kosten, de 2 dagen kd, aanschaf van een aantal dingen (welliswaar marktplaats dan he, hebben paar grote dingen al verkocht) en plaats in huis.
Bij de derde was het het zelfde maar toen draaide hij bij. De vierde stelde hij zelf voor nadat ik maanden ervoor ooit had gezegd tijdens een romatisch etentje na zijn middagdienst dat ik een vierde wilde (hihi elk huis een kindje).
pfff ik weet het niet meer.
Zyr@

Margoth
Nakomertje(s)

Heb op mijn 41ste een (gepland) nakomertje gekregen. De zwangerschap was een eitje (in tegenstelling tot de eerste 2) dus wat dat betreft was er geen probleem. Ik vond echter dat ik gezien mijn leeftijd niet nog voor een broertje of zusje voor de jongste moest gaan. Nu, 8 jaar later, heb ik daar toch een beetje spijt van. Jongste kan het prima vinden met de oudste 2 (eentje is al uit huis) maar is toch vaak alleen. Nu denk ik: had toen toch maar voor die 4e gegaan. Qua leeftijd had het gemakkelijk gekund -vind ik nu-, maar ja, dat is voor mij niet meer terug te draaien.
Succes met je beslissing.
Groeten Margoth

liora
Margoth

Als je op je 41e bent bevallen van je jongste en daarna nog voor de vierde wilde gaan, zou ik nu niet teveel spijt hebben.
De kans dat het nog gelukt was is erg klein lijkt me!

Liora

Margoth
Liora

Ach Liora, spijt heb ik ook niet. Ik vind het prima zo. Alleen voor de jongste had het gewoon leuker geweest. En achteraf gezien had het best gekund. Ik heb ook nooit problemen gehad met zwanger worden, alle keren was het binnen 2 maanden raak (ook bij de laatste!).
Ik ben nu ook een veel relaxtere moeder dan bij de oudste twee.
En hoewel ik bij de laatste dacht dat ik wel een "oude" moeder zou zijn (op het schoolplein en zo) bleek dat er heel veel vrouwen zijn die later aan kinderen zijn begonnen. Ik ben helemaal geen uitzondering, gelukkig.
Groeten,
Margoth

Triple
Broertje/zusje als gezelschap

Ik vind de motivatie om een broertje/zusje als gezelschap voor een ouder broertje/zusje nogal vreemd. Wie weet slaan ze elkaar het liefst de hersens in! Je weet toch nooit of het wel gaat klikken tussen die twee?
Gelukkig heb ik 2 zoons die prima met elkaar kunnen opschieten, maar die garantie heb je nooit van tevoren!

Ik was overigens 36 bij mijn laatste zwangerschap en kreeg alle testen ook aangeboden. Je moet de risico-dragende tests alleen doen als je zeker weet dat je de zwangerschap gaat afbreken als de uitslag ongunstig is. Een punctie of vlokkentest heb ik om die reden dan ook niet gedaan.

Onderwerp gesloten