Home » Forum » Bang onzeker en verdrietig

Bang, onzeker en verdrietig

White noise helpt je baby slapen!

Lees in dit artikel hoe het werkt én hoe je ermee aan de slag kunt.

 

27 berichten / 0 nieuw
Nieuwste reactie
yonami
Bang, onzeker en verdrietig

Ik ben nu 10 weken zwanger en voel me zo ongelooflijk onzeker en bang en daardoor erg verdrietig. Verleden week heb ik echt een fantastische echo gehad met klein frummeltje met kloppend hartje en bewegingen. Maar oh ik ben er nu echt weer van overtuigd dat het fout is, maak me zoveel zorgen en ben soms zo intens verdrietig dat ik constant wel kan huilen! Ook komt er bij dat ik het nog tegen niemand had verteld. Ik ben echt zo gestresst dat dat afgelopen nacht resulteerde in een heftige hyperventilatieaanval. Vandaag heb ik het wel aan mijn zusje verteld en dat luchtte wel wat op maar nu mijn ouders nog. Ik weet ik moet dit gewoon snel doen dan is dat stukje onrust ook weg maar zie er erg tegenop. Ik weet niet hoe ik met mijn angst om moet gaan en hoe ik de dagen tot volgende week dinsdag moet doorkomen. Iemand misschien tips raad, ik weet ik moet het toch zelf doen! Groetjes Yonami

May
Sterkte!

Niet echt tips, maar ik wil je wel even sterkte wensen... Probeer zovaak mogelijk rustig te gaan zitten, en door je buik te ademen.. En laat je gedachten niet met je op de loop gaan.. Het klinkt allemaal gemakkelijker dan het is, maar het is wel even wat je nodig hebt... En het wordt echt dinsdag! Als het je oplucht om het je ouders te vertellen, doe dat dan vooral snel en ga er niet nog dagen tegenaan lopen hikken.. Hoe reageerde je zusje?

dc
Tja

Hoe je met spanning omgaat is toch echt heel erg persoonlijk.

Ik weet nog dat toen ik zwanger werd de maand na een miskraam, ik maanden in de zenuwen heb gezeten. Ik probeerde het steeds maar uit m'n hoofd te zetten, maar het is gewoon echt moeilijk. Ik hield mezelf voor dat hoe dan ook, ik het niet in de hand had. Bovendien zou ik niet minder verdrietig zijn als het mis ging, omdat ik weigerde van mijn zwangerschap te genieten. Dus, ik kon er maar beter van genieten.

Snap je? Het hielp wel een beetje met de 2 (goed geslaagde) zwangerschappen erna.

Sterkte en virtuele knuffel!

yonami
Verteld!

Ik heb het zojuist tegen mijn moeder verteld, ik was gewwon op van de stress en toen belde ze om te zeggen dat ze koffie kwamen drinken. Ze zat tegenover mij en mij vader zat op de bank bij de kleine en ik kon amper antwoorden op wat ze vertelde en echt de zenuwen gierde doormijn lijf. Toen vroeg ze is er iets en ja daar begon ik te huilen en zei ja en jullie vinden het vast niet leuk etc. Toen zei zij ben je zwanger. En gelukkig niet zo'n negatieve reactie als de vorige keer maar voelde wel dat ze dacht waar begint ze nu weer aan. Maar eerlijk gezegd intereseert het me op dit moment niet want ik ben gelukkig mijn geheim kwijt en voel me op dit moment iets rustiger.Mijn zusje reageerde gisteren wel blij en dit had ik wel verwacht. Ja dc ik probeer ook constant te denken houopmet constant zorgen te maken want ik doe er echt alles aan om dit goed te laten verlopen en kan niets meer zelf doen, als het fout gaat heb ik dit niet inde hand maar er komt steeds zo'n naar stemmetje in mijn hoofd die dan weer allerlei verschrikkelijke dingen gaat bedenken. Hoop dat het snel dinsdag is maar weet hoe ik ben ik blijf me toch zorgen maken. Maar vandaag hoop ik wat rustiger te worden omdat ik eindelijk mijn geheimaan mijn naasten heb verteld, wat ze er ook van vinden. Groetjes Yonami

Mama2005
Ook verteld

Hee Yonami

Wat goed dat je het hebt verteld. Hier ging het precies zoals ik had verwacht want ik heb het ook verteld.

Eerst een ijzige stilte. Toen wat gemompel. Toen: 'als je maar niet denk dat omdat ik volgend jaar met pensioen ga, ik van alles voor je ga doen' en 'je weet toch dat wij ook een dagje ouder worden'. En ook nog ' ik kan je nog even niet feliciteren'. Heel eerlijk en keihard ja, precies waar ik bang voor was. Mijn moeder werkt nog steeds fulltime. Dus ze heeft sowieso altijd maar heel weinig tijd voor ons.
MIjn vader zei niks maar zat alleen te glimlachen en te grinniken, die is babygek, dus die vindt het volgens mij wel hartstikke leuk. Hij is ook altijd degene die een ochtendje in de week op een van mijn kindjes past en dat heerlijk vindt ondanks zijn zwakke gezondheid.

Ik heb gezegd dat dit precies was waar ik bang voor was, maar dat ik haar reactie van haar uit wel begreep en dat ik er ook totaal niet op rekende dat ik uberhaupt nog vier kinderen een nachtje kon laten logeren.

Nu ja ze was eerlijk en heeft recht op haar eigen mening.. maar het doet toch een beetje pijn.

Voor mij is die vierde net zo bijzonder als die eerste en ik ben er net zo blij mee en mijn man ook en dat is uiteindelijk het enige wat telt.

Maar man ik nog nooit zo misselijk geweest, de spanning helpt daar ook niet echt bij. Ben echt beroerd.
Straks dus lekker even weer plat
liefs Mama 2005

Vertigo
Beuh

Wat vervelend voor jullie, die reacties. Klinkt of de oma's een beetje verwend zijn geraakt met allemaal mooie kleinkinderen.

Nu ik eraan terugdenk, reageerden mijn (schoon)ouders ook wat lauw, naar mijn mening. Kan het deels wel begrijpen, het was vooral bezorgdheid en projectie van hun eigen problemen (miskramen gehad bijv). En dat terwijl ik vrij jong 2 kinderen heb gekregen, geen echt speciale omstandigheden..

Maar ik wil me vooral voornemen om heel blij te reageren als mijn kinderen ooit het blijde nieuws komen vertellen (zal nog even duren). En dan nog zal ik het geheid verkeerd doen haha.

Mama2005 wat leuk dat je vader wel enthousiast is, en dat blijkbaar niet afhangt van gezondheid!

Succes met jullie zwangerschappen en zoek vooral de positieve mensen op vppr steun en toeverlaat. Of en dit forum natuurlijk :)

verstuurd per ipod

yonami
Toevallig

mama2005 dat jij het ook net verteld hebt. Ja je hoopt op een leuke reactie maar ik wist al zo'n beetje dat het niet zo op hen zou overkomen vooral omdat ik ook nog hun vakantie verstoor! (Ze zouden 17 mei op vakantie gaan ik ben de 22e uitgerekend) Maar goed mijn vader feliciteerde mij vanmorgen wel dus volgens mij zijn het meer de moeders die alle problemen zien! Mijn moeder past dus altijd op bij zowel mij als mijn zusje en heeft dus een hele weektaak en had al voor ogen dat ze zo meer rust zou krijgen als alles naar school zou zijn. Dit kan ik me ook wel voorstellen maar ze zijn niet verplicht om op te passen willen dit zelf. Ook zegt ze steeds dan wordt het allemaal wel weer een dure tijd omdat ik bijna alles al verkocht had en dus weer alles aan moet schaffen en ik kan nu nog steeds niet aan een eigen leven gaan beginnen! Maar ik vind dit dus een leuk leven vol met kinderen. Hoop dat ze het ook snel leuk gaat vinden. Mijn oudste 2 kids hebben volgens mij ook al wat in de gaten, maken van die rare opmerkingen en volgens mijn zoon heb ik een dikke buik. Nou kun je bij mij altijd snel zien dat ik zwanger ben dus hopelijk is dit een goed teken. Misschien vertel ik het zo, eigenlijk wilde ik wachten tot dinsdag tot we de echo hebben maar ze zijn al zo oud dat ze het wel snappen dat het ook nog fout kan gaan(maar dat wil ik hen graag besparen). Ze zijun 14 en 11 en de jongste 3. Verder ik ben dus degene die nergens last van heeft als ze zwanger is en daar ook vaak van baalt want dat maakt mij onzeker. Stom he ik snap dat het niet leuk is als je je constant beroerd voelt. Ik heb alleen vaker honger en soms als ik bepaalde dingen ruik dat ik denk bah! Nou ga snel even gtst kijken. Groetjes Yonami

tonny
Yonami

Gefeliciteerd met je zwangerschap!

Drie kinderen heb je, van 11, 14 en 3 jaar. Nu komend voorjaar een kleintje erbij en je bent verdrietig dat je moeder niet enthousiast is en vooral moeilijkheden ziet. Volgens jou hoeft ze niet op te passen, ze wil dat zelf, schrijf je, maar er is ook een patroon ontstaan. Ik kan me voorstellen dat ze gedacht had 'klaar te zijn' met het intensieve oppaswerk als jouw nummertje drie naar school zou gaan. Maar nu komt er weer eentje.
Het is voor een oma niet zo makkelijk te zeggen dat ze 'niet meer wil' als het om oppassen gaat, maar ik kan me indenken dat voor je moeder het 'zorg-en oppasreservoir' een beetje op is.

Het is heel jammer voor jou dat ze niet enthousiaster is. Ze had het ook kunnen veinzen maar heeft dat niet gedaan. Gelukkig.

Geef haar de ruimte en laat elkaar een beetje met rust, dan komen er misschien betere tijden.

Dan nog wat. Jij vindt het prettig, een leven vol kinderen. Vol is het wel, twee pubers en straks twee kleintjes. Let op dat je tijd voor jezelf en tijd voor jullie als ouders samen maakt! Extra belangrijk nu de avonden voor jou korter gaan worden doordat de oudste twee steeds later naar bed gaan.

alle goeds!

Petr@
Tonny

Wat leuk dat jij nu kan reageren vanuit oma-perspectief. Ik had het nl. nog niet zo bekeken.
En ik denk dat je helemaal gelijk hebt!

yonami
Ja

ik denk dat jullie wel gelijk hebben en heb er zelf al over na gedacht mijn zusje te vragen misschien 1 morgen op te passen straks. Haar oudste is net naar de kleuterschool en de jongste gaat dadelijk naar de peuterschool, en ik denk dat ze dit best leuk vind. Tegen die tijd gaat mijn jongste ook bijna naar de kleuterschool dus het gaat dan maar om 1 kleintje. Ander opvang tja ik denk dat als ik dat zeg mijn moeder zich ook gepasseerd voelt dus ik denk dat ze straks best graag wil oppassen maar misschien is het voor haar dan fijn te weten dat mijn zusje ook wel eens wil. Het enige nare is dat telkens als ik haar zie en dat is bijna elke dag ze alleen maar negatief doet en dat een beetje pijn. Ik durf helemaal niet blij te zijn met mijn zwangerschap in haar bijzijn terwijl zij wel heel belangrijk voor mij is. Ook heeft ze mij te kennen gegeven dat ze absoluut niet zit te wachten op dat ik gestresst ga lopen doen dus ik hou me helemaal in en zeg niets. ik probeer zelfs mijn buik in haar bijzijn in te houden(heb best al een buikje)omdat ik haar er dan weer aan herinner. Nou ja we zien wel hoe het verloopt heb er ook best wel vertrouwen in dat ze een keer bijdraait alleen op het moment is het wat minder leuk. Nog 2 nachten en dan weer een echo ik ben er echt gespannen voor, hoop zo dat het goed is. Groetjes Yonami

Vertigo
Hm

Kun je niet een klein beetje afstand nemen van je moeder? Lief dat je haar begrijpt maar zij moet maar accepteren dat dingen veranderen en dat er ook iets moois staat te gebeuren..
Als jij niet eens jezelf kunt zijn, is het misschien tijd om haar niet dagelijks te hoeven zien?

Verstuurd met de Ouders Online iPhone app.

Anna3
Tonny (beetje ot)

'Het is heel jammer voor jou dat ze niet enthousiaster is. Ze had het ook kunnen veinzen maar heeft dat niet gedaan. Gelukkig.'
Ik ben het eerlijk gezegd niet met je eens. Al kan ik het me heel goed voorstellen dat deze situatie voor de oma niet goed 'uitkomt'. Ze dacht klaar te zijn met oppassen en nu komt er opnieuw een kleinkind. Ze wil waarschijnlijk ook alle kleinkinderen gelijk behandelen, dus voelt zich misschien toch gedwongen.
Persoonlijk vind ik dat de moeder voor dit moment toch maar moet veinzen dat ze enthousiast is, om Yonami geen pijn te doen. Grote kans dat ze snel bijdraait. Eerlijkheid is soms een overschatte deugd.
En Yonami, als ik jou was zou ik heel duidelijk aan je moeder laten weten dat het absoluut geen probleem is als ze niet wil oppassen.

Anna3
Overigens...

vind ik dat moeders (oma's) zich in z'n algemeenheid wel erg veel bemoeien met de levens en de persoonlijke keuzes van hun volwassen dochters. Blijkt uit dit draadje en ook uit andere draadjes op OOL.

yonami
Ik

denk dat het allemaal ook wel te maken heeft dat mijn moeder de laatste tijd erg aan het kwakkelen is en niet goed in haar vel zit, heel gek kan af en toe heel negatief doen maar even later komt ze dan weer met iets liefs alsof ze er dan spijt van heeft. Bijv mijn zusje heeft een poosje geleden al een keer aan haar gevraagd of ze het allemaal wel aan kan anders zou ze iets anders als opvang regelen maar dan begint ze te huilen en zegt dat ze dat absoluut niet wil. En zo zegt ze dat ze niet op wil passen en dan zegt ze weer tegen mijn kids wanneer komen jullie nou weer eens hier slapen ik zie jullie amper. Af en toe is ze moeilijk te begrijpen wat ze nu wil. Als ik morgen de echo heb komt ze oppassen en dat heeft ze zelf aangeboden, dus ik heb zelf het idee dat ze een beetje in de knoop zit met haarzelf. Nou ja we houden wel van elkaar en het komt zeker wel goed alleen hoop ik dat dit snel is. Vandaag behoorlijk wat kriebels voor morgen, ben best onzeker. Groetjes Yonami

dc
Echo vandaag

Heel veel sterkte!

Asa Torell
Yonami

Ik denk ook aan je vandaag! En wens je toe dat zowel jij als je moeder gauw onbezorgd blij kunnen zijn met de zwangerschap.

Anna3
Izar

Mijn stelling is gebaseerd op de 'klachten' die ik hier op OOL hoor, en in mijn eigen omgeving (niet in mijn eigen familiekring overigens). Maar dat zeg idd nog niks over hoe het gemiddeld is; ik heb er geen onderzoek naar gedaan. Als er geen sprake is van te veel bemoeienis dan is het ook geen issue en dan hoor je er niks over.
Het zal denk ik soms aan de moeders liggen (legenestsyndroom, zelf geen werkzaam bestaan e.d.), maar soms ook wel aan de dochters denk ik. Ik heb zelf toch wel sterk de behoefte om mijn eigen leven te leiden en om mijn (onze) eigen keuzes te maken. Mijn moeder leeft helaas niet meer, maar als ze nog wel leefde en ze zou kunnen oppassen, dan zou ik haar dat waarschijnlijk niet vragen.

yonami
Vanavond

om 19.40 heb ik de echo, spannend maar heel gek vandaag ben ik eigenlijk wel heel rustig eronder. heb eigenlijk best vertrouwen erin heel gek want gisteren nog op van de zenuwen. Hopelijk is mijn gevoel goed, komt ook wel omdat ik eigenlijk de kleine al een poos voel(tenminste hoop dat ik niet gek ben en het me verbeeld). Nou ja probeer gewoon bezig te blijven en die stress zal straks best weer even om de hoek komen maar zolang het rustig is denk ik er niet te veel aan! Groetjes Yonami

yonami
Helemaal

happy, de echo was fantastisch! 11 weken en 1 dag gaf ie aan maar houden gewoon 11 weken aan. Super beweeglijk en actief. Usb stick met beelden meegekregen en foto's dus kan de kleine regelmatig bewonderen. Ben op dit moment helemaal happy en de kids vonden de beelden ook leuk. Slaap lekker allemaal!!!! Groetjes Yonami

Vertigo
Gefeliciteerd!

Wat fijn voor jullie.

Verstuurd met de Ouders Online iPhone app.

Vertigo
Gefeliciteerd!

Wat fijn voor jullie.

Verstuurd met de Ouders Online iPhone app.

Massi Nissa
He, fijn zeg!

Alles goed in de buik, alles ook goed in het hoofd. Lekker, hoor.
Groetjes
Massi

Asa Torell
Ha

Wat geweldig yonami, wat leuk ook dat je de beelden kon meenemen!

elsje78
Fijn

Gefeliciteerd! Ik herken de wisseling van onzekerheid naar zekerheid nog van mijn zwangerschappen en bij mij werd dat gelukkig steeds beter. Ik ben heel blij voor je!

Liefs

yonami
Stemming omgeslagen

Nou mijn vreugde over mijn geweldige echo heeft niet lang mogen duren. Het is compleet omgeslagen in angst en verdriet, heb mijn verhaal hier onder opgeschreven. In ieder geval heel lief van jullie dat jullie zo gereageerd hebben!!!!! Hoop dat de vreugde en hoop nog terug mogen keren. Groetjes Yonami

Mama2005
Wat een zorgen toch weer

Hoi Yonami
Kalm aan he en vergeet niet dat nu ook de hormonen door je lijf gieren. Pas goed op jezelf.
Ik heb gisteren mijn eerste echo gehad. Ben nu zeven weken en er was al veel vruchtwater en hartactiviteit. De kans dat het nu nog misgaat was klein aldus de vk. Maar ik geloof het pas allemaal als we 12 weken verder zijn.
Laat jij prenataal onderzoek doen? Ik ben er nog niet helemaal uit. Het levert een hoop stress op en ik heb geloof ik 99,7 procent kans op een gezond kindjes. Dus wat doe je jezelf dan aan, vraag ik me af.
Mijn mama is wel een beetje bijgedraagd zegt dat ze er net zoveel van zal houden als haar andere kleinkinderen. Maar vooralsnog merk ik dat het onderwerp niet bespreekbaar is en ik mijn blijdschap en zorgen voor mezelf moet houden danwel met mijn man moet delen. Dat vind ik wel moeilijk, maar het is niet anders.
liefs Mama2004
5

yonami
Vanmorgen

was ik na een superslechte nacht helemaal op van de stress en heb de verloskundige weer gebeld. ZEi dat ik me heel lastig voelde om weer te bellen maar dat wuifde ze gelijk weg. Ze heeft veel informatie gegeven en me op het hart gedrukt niet naar verhalen op de internet te gaan zoeken want ze zei hier lees je meestal het ergste. Maar het belangrijkste ze hoorde dat ik het echt moeilijk had en ik mocht vanmiddag langskomen om naar het hartje te luisteren en als dat niet zou lukken een echo. Nou ben geweest en ze zetten dat ding op mijn buik en gelijk was daar het hartje, ik ben zo blij weer even gerustgesteld. Ze zei ook meid je bent bijna 12 weken de meeste risicovolle weken zijn voorbij en ik mag altijd binnenwippen als ik me onzeker voel. Ik heb zulke lieve verloskundigen!!!!!!!!! En op dit moment voel ik me weer even gelukkig. Mama 2005 fijn datjouw echo ook goed was echt een opluchting niet? Ja ik laat dit keer wel de nzie je denk ik weekplooimeting doen, vooral omdat mijn vriend dit nu graag wil. We zijn er wel over uit dat een kindje met Down gewoon welkom is maar sinds kort kijken ze ook naar de kans op het syndroom van patau en het syndroom van edwards. Dit zijn zeer ernstige afwijkingen waarbij het kindje gelijk overlijdt of in het 1e levensjaar. Tja en dat vind ik toch wel zo ernstig dat ik dit mijn kindje niet aan wil doen. Ik heb wel gezegd dat ik perse geen vruchtwaterpunctie of vlokkentest wil doen, maar dat zie je denk ik wel op zo'n moment. De verloskundige zei dat mijn echo's er al zo mooi uitzagen dat ze op dit moment eigenlijk niets van dit verwacht(zij doet in het ziekenhuis ook de nekplooimetingen en 20 weken echo's) maar daar ga ik op dit moment ook niet van uit, ik ga vandaag gewoon genieten van het goede nieuws van vandaag en dinsdag de nekplooimeting. Allemaal een fijne dag, groetjes Yonami

Onderwerp gesloten

Begrijpend lezen: zo wordt het weer leuk

Lees hier tips voor thuis om je kind erbij te helpen.