Home » Forum » Eenkennigheid 7

Eenkennigheid

18 berichten / 0 nieuw
Nieuwste reactie
mama van L nvt
Eenkennigheid

hallo, iedereen

Ik heb een vraagje, ik heb een dochtertje van nu 9 maanden oud. waar ik heledagen voor zorg met veel liefde en plezier, maar dan ook vaak alleen omdat mijn man weg is van huis voor zijn werk. maar is daar in tegen dan ook weer vaak thuis. maar sta er over het algemeen alleen voor, waar ik dan soms dan ook erg onzeker van kan worden. omdat het ons eerste kindje is.
maar van de week was er een nachtmarkt bij ons in de buurt, en ben daar met wat bekende, mee naar toe geweest, om er is even lekker uit te zijn. maar wel met me kleine meid natuurlijk. wij gingen dan om 8 uur daar naar toe.. niet na gedachte hoe druk het daar altijd is... wij lopen daar met een de kinderwagen door een horde mensen, waar ik het zelf al een beetje benouwd van kreeg... kreeg mijn dochter dat ook, en is dan ook helemaal van slag en niet te troosten, ze snikte gewoon zo hard, wat ze nog nooit eerder gedaan heeft, dat ik me zo schuldig voelde, maar toen ik besloot om tussen deze hoorde van mensen weg te gaan, vertelde mijn kennisje, aah wat zielig voor dr je moet is meer met haar de deur uit gaan...!! dat viel zo op de verkeerde plek bij mijn dat ik daar nu nog over na zit te denken... ik ga niet elkedag de deur uit, (als het regend) maar toch wel met de fiets of rondje lopen met me dochter, supermarkt, bij vriendinnen langs (die wel en geen kinderen hebben) dus het niet dat ik haar alleen maar binnen hou, maar moet een meisje van negen maanden oud, als gewend zijn aan zo veel toch wel honderede mensen teglijk?? ik vraag me af hoe andere mama s hier over denken, en of dat ik te weinig met haar doe en onderneem.. ik bedoel ja ze slaapt overdag ook nog en ik geef haar die rust ook, waar door ze altijd vrolijk is.
graag hoor ik de mening van andere mama s

Hanne.
Hart onder de riem

Even een hart onder de riem, voel je niet schuldig, eenkennigheid hoort er bij.

Mijn kinderen zijn (gelukkig) maar heel beperkt eenkennig geweest, maar mijn jongste begon altijd spontaan te huilen als ze oma zag. Terwijl ze die toch wekelijks zag!

liora
Rust

Hoi,

Ik denk niet, zoals Hanne, dat het veel met eenkennigheid te maken heeft. Ik kan me voorstellen dat een baby het wat teveel vindt, zoveel mensen. En ook nog 's avonds, op een tijd dat ze normaal slaapt.

Ik geloof ook niet zo dat kinderen hierin erg maakbaar zijn. Ik betwijfel of je kinderen die hier niet van houden, er erg makkelijk aan zou kunnen leren wennen. En waarom eigenlijk?

Dus voel je niet schuldig!! Ze houdt gewoon nu niet van drukte, is ook echt wel karakter voor een deel. Het is niet zo dat alles wat een kind doet of vindt een resultaat is van iets wat je als ouder hebt gedaan of gelaten.
Ik denk ook niet dat je dochter vrolijk is omdat ze veel thuis zit, maar omdat ze gewoon een lieve moeder heeft die van haar houdt en goed voor haar zorgt, of dat nou thuis is of ergens anders!

Liora

Fransien
Valt best mee

Er zijn van die kinderen die prima tegen drukte en veel mensen kunnen, en er zijn kinderen die het er snel benauwd van krijgen, zeker als ze moe zijn. Mijn oudste twee had je met zo'n nachtmarkt totaal geen plezier gedaan, de derde had het leuk gevonden en de vierde had het maar zo-zo gevonden.
Joh, je kijkt gewoon wat jouw kind nodig heeft. Ik heb me tegenover mijn schoonzusje flink moeten verdedigen dat ik bij dingen zoals boodschappen doen waarbij het mij niet uitmaakte wanneer ik precies ging maar mijn kind wel z'n voorkeuren had, dat ik dat plande op een prettige tijd voor mijn kind. Sommige dingen, het cb bijvoorbeeld, moeten op een bepaalde tijd, dan moet het kind zich aanpassen. Maar als het binnen redelijkheid mogelijk was, ging het naar het ritme van het kind. Mijn schoonzusje vond dat kinderen zich maar moesten aanpassen, daar kreeg je makkelijke kinderen van. We zijn nu zo'n 7 jaar later en haar kind is bepaald niet de makkelijkste, ondanks dat hij zich nog steeds overal aan moet aanpassen. Mijn oudste is heel makkelijk, ze past zich makkelijk aan, ze heeft nu wel de veerkracht om wat eerder/later te eten, of wat later op bed te gaan als dat zo uitkomt.
Het eerste jaar met een baby is ritme zoeken, en als je het gevonden hebt, gooit de baby het ritme weer om. Tsja, dan pas je je aan. Een baby heeft gewoon rust nodig als ze moe is, eten als ze honger heeft, en tussendoor een schone luier. Lekker mee naar de winkel is vreselijk leuk, lekker in een ander huis rondkruipen, lekker in de buggy je ogen uitkijken. Dat doe je allemaal, op jouw manier. En als het een dag giet van de regen blijf je lekker binnen, prima toch.
Wat ik van je hoor is niet zozeer een eenkennige baby, maar een baby die niet zo gesteld is op enorm veel prikkels. Niets mis mee, er zijn zelfs volwassenen die je geen plezier doet met mensenmassa's ;-)

mama van L nvt
Dank je wel

hoi liora

dank je wel voor je reactie...

doet me goed te horen, dat ik toch niet helemaal gek bezig ben.
maar je gaat twijfelen aan je zelf, ook omdat deze kennis 5 kinderen heeft zou je zeggen die weet waar ze het over heeft.!! maar ik moet beter weten..!! bij ons loopt er geen maatschappelijk werk over de vloer, omdat er onrust in huis is.!!
maar hoe dan ook dank je wel.!!

mama van L nvt
Allemaal bedankt

iedereen dank je wel voor de reactie...gek genoeg kan dat een mens goed doen, dat je van vreemde hoord dat het niet zo is..!! SUPER BEDANKT

liora
Ach

Er zijn twee soorten mensen die alles claimen te weten over opvoeden: mensen zonder kinderen, en moeders van vijf :-)

Niks van aantrekken en lekker doen wat jou het beste lijkt voor je dochter!

Asa Torell
Gezeur

... anders kan ik dat soort commentaar toch niet noemen! Wat is dat toch, die neiging om bij baby's en peuters voortdurend elkaars opvoeding te becommentariëren en elke piep van het kind aan een foute actie van de ouder toe te schrijven. Ik heb de indruk dat dat wel minder wordt als kinderen ouder worden, ik maak het tenminste nog maar zelden mee (of misschien gaat het het ene oor in en het andere uit?). Maar mijn schoonzus kreeg precies dit soort commentaar vorig jaar over haar babyzoon, dat ze te weinig met hem naar clubjes ging en hij daarvan vast zo eenkennig was. Nu is het joch 14 maanden en van eenkennigheid is geen draad meer te bespeuren. (en wat dan nog, overigens, als hij het nog wel zou zijn).

tam8erberg
Eenkennigheid

Ons kleine mannetje heeft ook erg moeten wennen aan de buggy. Vooral op markten en alles. Ik verplaats mezelf altijd een beetje in die kleine man. Is niet zo gek dat het niet leuk is op een markt. Het enige wat hij ziet zijn benen benen en nog eens benen!
Nu kunnen we prima op een markt lopen met hem!

En gewoon doen wat je gevoel je in geeft. Wij gaan ook niet iedere dag naar buiten! Als die kleine meid het prima vind is het goed!

Je doet het goed!

Verstuurd met de Ouders Online iPhone app.

Fransien
Als een buggy geen succes is

Probeer dan een rugdrager. Ik heb er eentje van Deuter en dat bevalt prima in de drukte. Voor mijn peuters was het in ieder geval veel prettiger, ze zagen dan de gezichten en zaten hoger dan de massa. Voor mij was het ook prettiger, met zo'n buggy is het in drukke winkelstraten niet makkelijk manouvreren. Behalve bij drukte (ideaal bij koninginnedag) heb ik hem ook heel veel in het bos gebruikt, kon ik ook weer op de leukere paden ipv op de fietspaden.

Regien
Draagzak

Ik neem mijn kleine meid vaak mee in een draagzak. Ze vindt dat heerlijk: dicht bij mama en goed 'overzicht';-). Enne....mama vindt dat ook heerlijk!
Misschien een ideetje? Overigens draag ik haar wel op mijn borst.

Fransien
Regien

Draagzakken heb ik ook altijd gedaan, maar zo tegen de 9 maanden werd dat al behoorlijk zwaar. Rugdragers zijn een prima voortzetting. En inderdaad, zo'n buikdrager is zo lekker gezellig. Ik ben eigenlijk benieuwd of Massi nog een buikdrager gebruikt, haar uk schijnt echt richting tientonner te gaan, ze kon geloof ik al aan maat 80 beginnen met nog niet eens een half jaar op de teller.

Asa Torell
Haha liora

En volgens mij is er nog een derde categorie: ouders van 1 jong kind, type modelkind, dat perfect reageert op de eigen opvoedaanpak ;-). Die dan uiteraard de juiste moet zijn voor alle kinderen! (Ik weet er alles van... helaas - of gelukkig - wenste modelkind op een gegeven moment deze rol te verlaten, haha, en kwam er bovendien een tweede die zich gek genoeg heel anders gedroeg?!).

Massi Nissa
Haha fransien

Geen haar op mijn hoofd die eraan denkt om zoon nog in een buikdrager rond te sjouwen. Of liever gezegd, geen spier in mijn nek-en-schoudergebied die eraan denkt. Hij is trouwens ook al tijden te groot voor de mini-Baby-Bjorn waar dochter tot een maand of acht probleemloos in kon. Vorige week vroeg een aardige meneer op leeftijd tijdens een bruiloft of hij even mocht rondlopen met zoon (die wat jengelde). Superlief aangeboden, natuurlijk. Na vijf minuten kwam die meneer alweer terug: "Hij wordt wel erg zwaar," zei hij verontschuldigend. Haha.
Groetjes
Massi (krijgt zelf wel spierballen)

Fransien
Leuk massi

Ja, mijn derde kon met 13 maanden nog prima in de buikdrager, bij mijn tweede hoefde ik het met 9 maanden al nauwelijks meer te proberen. Oudste en jongste zitten er tussenin. En dan te bedenken dat de oudste (werd als peuter echt hollands welvaren) en tweede (was als baby echt een mega-veelvraat en leek zeker in het begin op zo'n michellinmannetje) nu superslank zijn. De derde, die van het begin af aan een lief klein slank poppetje was, die wordt nou iets molliger, al heeft ze nog steeds het formaat en gewicht gezonde kleuter.
Even lekker off topic, ik heb ooit met de tweede en derde tegelijk rondgezeuld, de tweede in de rugdrager en de derde in de buikdrager. Niets mis met mijn spierontwikkeling en vreemd genoeg snapte mijn fanatiek sportende vriendin waarom ik op dat moment geen behoefte had aan conditie- en gewichtstraining :-)

Fransien
Mama van l

Raak niet al te geintimideerd, veel van ons hebben al meer kinderen en weten zo langzamerhand, net als Asa, dat er zoveel aanpakken als kinderen zijn, dat iedereen het op zijn tijd even niet meer weet, en vooral dat je zo nu en dan ook even lekker trots kunt zijn op je hummel. Of op jezelf, al zal ik direct maar bekennen dat ik maar 1 keer met buik- en rugdrager vol heb gelopen, dat was spiertraining genoeg. Helaas was het ook even nodig, een buurvrouw met bekkeninstabiliteit en rolstoel had even heel erg veel last en moest naar de verloskundige, en dan kun je niet tegelijkertijd een rolstoel en een duobuggy duwen, dus zat degene die nog niet kon lopen in de buikdrager, degene die altijd wegliep in de rugdrager en haar oudste en mijn oudste liepen gezellig naast de rolstoel. Ik en mijn grote mond van dat doen we wel even. We hebben overigens wel veel bekijks gehad, dat was ook wel leuk. We hebben achteraf nog best smakelijk gelachen met alle reacties die we gekregen hebben.

Rianne de Vaan
Ssc

Ipv een babybjorn is een goede soft structured carrier een stuk aangenamer. Bijv een ergo, manduca, boba of beco. ER zijn er nog meer, maar dit zijn wel de bekende. Daar kun je een stuk langer mee dragen dan een baby bjorn. En die kunnen als de buik niet meer fijn is ook nog op je rug, voelt wat lichter aan dan zo'n zware metalen rugdrager.

Vertigo
Zwaar metaal?

Ik heb een deuter rugdrager en ook een van bever sport (nee, ik draag ze niet tegelijkertijd :)) en die zitten echt heerlijk hoor, lekker stevig ja, maar van metaal merk je niets.

Kinderen blijken toch wat te zwaar nu, boven 15 kilo, voor lange wandelingen. Dan bewaar ik ze wel voor de volgende baby in de buurt..

Verstuurd met de Ouders Online iPhone app.

Onderwerp gesloten

Dit moet je weten over mondkapjes!

Belangrijke informatie over mondkapjes: Lees het hier.