Home » Forum » Ik wil geen speen

Ik wil geen speen

Kind mee naar een uitvaart, wel of niet?

En wat doe je als je kind gaat lachen of keten? Lees deze tips van een rouwcoach.

 

16 berichten / 0 nieuw
Nieuwste reactie
Rein zeggen
Ik wil geen speen

Die jongen van ons weigert absoluut een fopspeen. het enige dat werkt bij een huilbui is de vinger. Het is nu al een dondersteen, hij doet de speen even in zijn mond, doet alsof hij begint te zuigen en spuugt hem dan met een grote grijns weer uit. Ik wil geen suikerwater gebruiken oid, dan went hij teveel aan zoet. Zijn er andere tips?

Dees *
Wachten

totdat ie zijn eigen vinger ontdekt.

Aan suikerwater enzo zou ik inderdaad niet beginnen. Dit wordt waarschijnlijk geen speenkind en hij zal dan dus wel iets anders gaan zoeken om zijn zuigbehoefte op te botvieren.

Onze jongste gebruikte mij daarvoor (zie eerdere post) ;-)

Kiki
Mijn kinderen hebben nooit een speen gehad

Het is geen verplichting hoor.
Laat hem lekker, nog een paar weken vindt hij zijn vinger of gaat hij sabbelen op knuffeltjes.

Zie juist de voordelen, je hoeft hem er ook niet vanaf te helpen :)

dc
Ook niet

hier 2 kinderen die nooit een speen hebben gewild. Is handig, of je ze ook nooit af te leren! (en ze duimen ofzo ook niet).

De enige keren dat ze verplicht een speen kregen, was in de auto, dat we niet gelijk konden stoppen. Maar dan moest ik de speen er dus echt in houden!

Hanne.
Geniet er van

Inderdaad hier ook 2 niet speen kinderen. Tuurlijk m'n pink had het in het begin wel eens zwaar (maar is wel altijd aanwezig), maar later nooit problemen met afleren. Een verademing ten opzichte van mijn 1e wel speen kind.

Dus geniet er van je zoon is nu 3 maanden, over niet al te lange termijn begint de zuigbehoefte af te nemen. Dan is de pink ook niet meer nodig.

Rembrand
Waarom foppen?

Hoi Rein,
Waarom zou je hem foppen als even aanleggen ook goed werkt ?
Hoe is zijn groei tot nu toe eigenlijk ?
M.

Mayte*
The real thing

Wees er maar blij mee. Het is nu soms even gedoe met je pink, maar je hebt er straks nachtenlang plezier van.

Mijn dochter is speenjunk geweest tot haar 4e. En tot die tijd moesten we er bijna elke nacht wel een of twee keer uit omdat de speen was zoekgeraakt.
Mijn andere zoon duimde, dat is wel weer heel makkelijk, maar veel moeilijker af te leren.
Zoon nummer 3 wil alleen maar 'the real thing', dus ook geen speen, vinger of ander surrogaat. En ik ben er heel blij mee.

rodebeuk
Haha mayte

..en ik maar denken dat het handig was dat nr 2 wel speende... zonder bril in het donker met mijn arm onder het spijlenbedje tussen de stofwolken naar die speen hengelend iedere nacht.

Toen piepte ik wel anders.

Reservespeen ernaast gelegd.

Maar dat betekende alleen maar dat ik om 4 uur naar de speen én de reservespeen moest zoeken. Nadat ik om half 2 de reservespeen erin gepopt had.

Stoppen was trouwens een eitje. Gewoon toen hij ging brullen bij het naar bed gaan rond 11 maanden niets meer erin stoppen. Het brullen was na twee avonden over en de speen was afgeschaft. Ik had ergens gelezen dat rond die leeftijd de zuigbehoefte weg is en het speentje meer een gewoonte wordt.

Mayte*
Oh ja rodebeuk

Dat van die reservespenen ken ik en dat gegraai op de grond,op je buik voor zo'n ledikantje. Of inderdaad tussen de spijlen door tastend door heel dat bedje en onder het matrasje. Kind wakker, jij wakker. Nee...heel blij dat we het zonder spenen afkunnen dit keer.

Zo Rein...genoeg anti-reclame gehad inmiddels???

Manda Rijn
Andere speen

hier 2 kinderen die alleen een bepaald merk willen. Oudste is gestopt met spenen toen ze 3 was, de jongste geeft er minder om en krijgt alleen een speentje in bed.

xx
En hier

2x een duimelot.... onze jongste kon na 2,5 maand eindelijk zijn duim vinden. Even aanleggen resulteerde bij ons namelijk in spuugfeesten ( reflux :-( ) dus daar zijn we gauw mee gestopt, speen is af en toe goed, maar dan moet ik er wel een druppeltje cinababy op doen... tja..... ik heb ook liever helemaal niets, en een duim is altijd dichtbij, wel prettig als je er 's nachts niet uit hoeft....

En ook hier is het 10 sec en dan flops spuug ik de speen er met een grote vaart weer uit...

Succes

Rein zeggen
Ok geen speen

ja, het is wel duidelijk ;=)

maar die duim heeft hij nog niet gevonden
komt hopelijk gauw ;-)

Tijgeroog
Gaat over

In het begin is het wel eens lastig, altijd die vinger. Maar als ze de duim gevonden hebben komt er een moment dat ze helemaal geen pink meer willen, en ook niet meer zo lekker op je schoot of buik in slaap willen vallen.
Nu mis ik dat best wel eens. :-)

Temet
Dissident hier

Oudste ging hier met zes maanden alsnog aan de speen. En ik was blij toe, moet ik bekennen.
Toevallig had ik, uit zo'n kraampakket, nog een zesmaandenspeen liggen en die plopte ik erin, en verdraaid, hij bleef erin (daarvoor spuugde zoon een speen altijd uit).

Dochter was al veel sneller aan de speen.

Ik was reuze antispeen. Dat duurde tot twee weken na de geboorte van nr 1, toen had ik polsklachten omdat ik in bed (zoon naast me) altijd mijn hand in zo'n rare houding moest doen om hem op mijn pink te kunnen laten sabbelen.

Duimen wilde hij niet, dochter nu ook niet.

Mocht je kind toch nog aan de speen gaan (op zich hebben de vorige posters helemaal gelijk overigens en is er veel voor te zeggen om het niet te doen) dan kan je afkickverschijnselen t.z.t hopelijk inperken door speengebruik te beperken tot bedtijd en lange autoritten. Zoon kickte hier rond zijn tweede tamelijk probleemloos af.

Groeten,

Temet

jeltje
Nog een dissident

Ik was juist erg blij met de speen. Aangezien ik al vrij snel geen borstvoeding meer gaf was the real thing geen optie. En het voordeel van de speen vond ik dat je hem ook kon gebruiken op plekken waar the real thing juist niet kon: de auto, of als je op pad moet terwijl het kind eigenlijk moe is (soms niet te vermijden). En het afleren is inderdaad makkelijk, itt de duim: op een gegeven moment haal je hem gewoon weg, al of niet met mooi verhaal over de spenenfee. Oh ja en het nachtelijke zoeken: ik had op een gegeven moment wel 6 spenen in het bedje liggen, in een washandje. Daar haalde hij hem zo uit.

Ik was zelf een duimer, en als ik moe of verdrietig ben duim ik soms nog! (38 jaar nu) Onbewust, maar zo diep zit dat er kennelijk in. En dat had zijn effect op mijn gebit.

Zoon heeft tot zijn derde een speen gehad, alleen in bed en in de auto, en een enkele keer bij wijze van troost. Dochter hetzelfde, en die nadert nu haar 3e verjaardag en dan ben ik ook van plan hem af te schaffen. Zoon wist dat dat zou gebeuren, en heeft één avond wat gejengeld.

Ik weet dat ik het eerste jaar regelmatig uitriep: 'de Nobelprijs voor degene die de fopspeen heeft uitgevonden!'

Hennah
Geen speen

Mijn zoontje heeft nooit een speen willen hebben, hoewel het hem als prematuur wel in het ziekenhuis werd aangeboden. Hij heeft er gewoon nooit belangstelling voor gehad. Ik heb ook nooit aangedrongen. Ik vond het juist wel goed dat hij geen speen wilde, dan heb je ook geen probleem dat je kind later van die speen moet afwennen. Onze of zijn eigen vingers heeft hij ook nooit gebruikt om op te sabbelen. Wel heel vaak borstvoeding, zo vaak als praktisch mogelijk was, en nu nog steeds zo'n twee-drie keer per etmaal of vaker als er tijd en gelegenheid is (hij is nu net drie geworden). Dus zo gaat hij met zijn zuigbehoefte om... Voordeel: geen scheve tanden, geen speenverslaving, geen nachtelijke zoektochten naar de speen. Trouwens, als ik niet beschikbaar ben (en dat is best veel), dan is er geen enkel probleem.
Het is trouwens ook niet goed voor de taal-/spraak-ontwikkeling van je kind als het veel een speen in de mond heeft. Mijn zoontje is een enorme kletser, ook al toen hij nog niet kon spreken, hij was al heel jong heel veel bezig met geluiden maken en communiceren (ondanks een gehoorhandicap). Dus ook in dat opzicht ben ik blij dat hij geen speen gebruikt.
Mijn tip: geen speen, wel borstvoeding zo vaak als moeder en kind willen en kunnen.

Onderwerp gesloten

Wat leert je kind in groep 1?

En dit is wat je kind al moet kunnen voor hij naar groep 1 gaat: lees het hier.