Home » Forum » Vraag voor alle oudersonderzoek als de kraamhulp weer weg is

Vraag voor alle ouders[onderzoek: als de kraamhulp weer weg is]

Winnen! Handboek voor jonge moeders!

Met meer dan 100 onmisbare tips, doe hier mee!

28 berichten / 0 nieuw
Nieuwste reactie
Martine
Vraag voor alle ouders[onderzoek: als de kraamhulp weer weg is]

bericht met toestemming geplaatst

Beste ouders,

Ik ben een vierjaars HBO Social Work-studente en heb toestemming gekregen van de forumredactie op mijn aanmelding voor dit ouder-forum.

Momenteel volg ik het vak opvoedingsondersteuning, waarin ik een advies rapport moet maken dat te maken heeft met 'opvoedingsondersteuning'.
Samen met een groepje studenten schrijven wij een adviesrapport over ouders die na de bevalling van het kind, als de kraamhulp weg is, problemen ervaren op allerlei gebieden. Dus bijvoorbeeld, problemen met de gezondheid van het kind, met andere kinderen, met instanties, met zichzelf of met het huishouden.
Iedere ouder ervaart deze periode anders, maar uit bronnen hadden wij vernomen dat er wel vaak problemen zijn, waar ouders niet goed weten wat ze moeten.

Ervaren jullie deze problemen ook? En zo ja, want dan? Hoe wordt deze periode sowieso ervaren?

Het gaat dus om de periode na de bevalling, wanneer de kraamhulp weer weg is.

Ik hoop dat u bereidt bent, om via dit forum hier wat informatie over te geven. Wij zullen dit dan anoniem in ons verslag vermelden en ik zal de uiteindelijke adviezen op dit forum laten verschijnen.

Bedankt alvast.

Met vriendelijke groet,

Martine van den Berg

thein
Hulpeloos gevoel

Bij mijn 1e voelde ik me zo hulpeloos. De eerste week wordt je overal in begeleid en dan als de kraamhulp weg is moet je ineens alles zelf doen. Ik merkte vooral problemen in de praktische zin zoals:
-hoeveel voeding moet m'n kind hebben, hoe vaak mag ik geven?, wat is te veel?. Hoe doe ik dat als ik naar buiten wil en hoe kleed ik mn kind dan aan? Hoeveel slaap moeten ze hebben, kunnen ze ook wel slapen in de wandelwagen of in de box?
Ik weet niet of je deze problemen bedoelt, maar hier liepen wij iig erg tegenaan.

Kiki
Inderdaad, hulpeloos

Alle bekende bakens in mijn leven waren weg. Ik zweefde echt rond in chaos en was de regie volkomen kwijt.
Voor ik met mijn zoontje naar buiten was was ik een half uur verder.
Ik vroeg me af waar de roze wolk was en voelde me echt niet lekker in mijn vel zitten.

Dat duurde bij mij echt wel een week of zes voor ik weer een beetje het idee had dat ik leefde in plaats van dat ik overleefde.

Tijgeroog
Ook hulpeloos

Vooral als hij huilde.
En weet je wat ik ook lastig vond: ik wist niet goed wie ik om advies kon vragen. Mensen om me heen (ouders, broers, zussen, vriendinnen) vertelden allemaal verschillende dingen, of dingen waar ik me niet in kon vinden ("gewoon laten huilen, dat hebben we bij jou ook gedaan") En bovendien, iedereen die ik kon bellen kende mijn kindje niet. Alleen de kraamverzorgster, maar die kon ik niets vragen ("hoe moest dat en dat nou ookalweer bij het badderen")
Het had ook niet veel zin om daar de infolijn (van de thuiszorg/kraamzorg) over te bellen, dat mocht wel, maar alle kraamverzrogsters doen het toch anders. Dat wisten we al, want we hadden 2 verschillende kraamverzorgsters met 2 verschillende aanpakken. Vandaar de verwarring.
En als het om het huilen ging: die mensen kenden mijn kindje ook niet, wisten niet wat hij nodig had. Het cb ook niet. Dus heb ik in het begin nog een paar keer met de verloskundige gebeld met vragen over m'n kindje.
Maar wat had ik die eerste week graag de mogelijkheid gehad om dagelijks nog even telefonisch contact met de kraamverzorgster te hebben, al was het maar 5 minuten op een vast tijdstip.
Bij de 2e was dit trouwens niet meer nodig. Toen had ik m'n eigen ervaring en vertrouwen, en bovendien een beter netwerk (meer vriendinnen met babies, wist ik wat ik aan het cb had)

Elisabeth B.
Anders

Nadat de kraamverzorgster van onze oudste vertrok voelde ik me niet hulpeloos. Gedurende de kraamtijd heeft de kraamverzorgster heel veel tijd besteed aan het aan de borst krijgen van onze zoon, pas op de vierde dag dronk hij voor het eerst aan de borst. De eerste dagen heeft ze een elektrische kolf geregeld en ons geleerd onze baby afgekolfde melk uit een kopje te laten drinken. Het aanleggen ging daarna eerst heel moeizaam, ze moest me er echt bij helpen. Dat heeft ze direct ook aan mijn man geleerd zodat we uit de voeten konden als ze er niet was. Verder heeft ze uiteraard de gebruikelijke dingen als in bad doen, verschonen, truckjes bij het aankleden en dergelijke doorgenomen met ons.
Toen ze wegging, stonden we er alleen voor. Maar ik had het gevoel dat we in die 8 dagen de belangrijkste dingen wel geleerd hadden en alles wat we niet zouden weten wel zouden uitvinden. Ik heb positieve ervaringen met het consultatiebureau, zij kwamen in de week er na op huisbezoek en ik kon altijd bellen als dat nodig was.
De eerste weken met een baby herinner ik me vooral als zeer intensief, ik was echt de hele dag bezig met het verzorgen van mijn baby: voeden (kostte de eerste weken zo’n 45 minuten per voeding en dat om de 2 ½ uur), verschonen, slapen, aankleden … alles kostte gewoon tijd. Op zich was ik daar wel op ingesteld, bevallingsverlof krijg je ook om te wennen aan je baby dus ik was er wel op ingesteld. Toch had ik van te voren niet gedacht dat ik gewoon fulltime bezig zou zijn met mijn baby. Soms kwam mijn man ’s avonds thuis en had ik niets anders gedaan, was het thuis nog een rommel en was ik soms zelfs niet eens helemaal aangekleed!
Ik kijk al met al positief terug op de kraamperiode en de eerste maanden. Nee, het was niet altijd makkelijk maar daar was ik op ingesteld en gelukkig ging alles steeds beter. Hierboven schreef iemand dat een telefonisch spreekuur met de kraamzorg een goed idee zou zijn. Dat onderschrijf ik volledig, vooral ook omdat alle adviezen van je omgeving elkaar nogal eens tegenspreken. Daarom is het van belang ouders voldoende zelfvertrouwen te geven zodat ze in het woud aan goedbedoelde adviezen en bakerpraatjes het kaf van de koren kunnen scheiden.
Elisabeth.

Jakiro
Handen tekort

En daar sta je dan, kinderen geboren op 19 december. Voldragen tweeling, dus de 20e naar huis.
Recht op nog 8 dagen kraamzorg...ja, forget it. We waren even vergeten dat er kerst in die 8 dagen zit. Dus na de 24e stopt het gewoon mevrouw, dan zijn we er alleen voor de bevallingen, en de eerste kraamzorg.
Daar sta/hang/lig je dan met een hongerige tweeling die borstvoeding krijgt en een dochter van 9 die vakantie heeft en een man die voor een spoedklus opeens naar het buitenland moest.
Hoe leg ik die 2 tegelijk aan in mijn eentje ? Moet de kleinste na de bv nog steeds bijvoeding ? Wanneer niet meer ? Moeten ze wisselen van borst, of dezelfde steeds ?
Voor een tweeling krijg je niet meer kraamzorg, helemaal niet met kerst, maar 18 voedingen op een dag verzorgen, een kind van 9, je huishouden, je oudste kind, de luiers, de badjes, de dutjes, de krampjes, de 2 tegelijk huilende kinderen, je komt écht handen tekort, helemaal als ze nog maar 6 dagen oud zijn.
Ik zou dus bij een tweeling graag wat verlengde kraamzorg zien, het liefst door iemand met ervaring met tweelingen die wat tips kan blijven geven, wat handvatten kan aangeven, al is het maar voor een uurtje per dag.
Jakiro

LindadR
"zoek het maar uit!"

Wat mij vooral opviel nadat mijn kraamweken voorbij waren, is het "zoek het maar uit"-gevoel dat wij hadden. Negen maanden lang word je als a.s. moeder begeleid tijdens je zwangerschap. Te pas en te onpas, gevraagd en ongevraagd krijg je adviezen wat je wel en vooral niet mag doen.

En nadat de baby is geboren? Als je geluk hebt, 8 dagen kraamzorg, hoewel bijna niemand dit tegenwoordig meer krijgt. En na die week? "Zoek het maar uit!".

Heb je een keizersnede gekregen en een kind van 8 pond; krijg je hem of haar mee naar huis: "nou, veel geluk samen enneh... u mag niet tillen he!" Hoe in vredesnaam kan je nu voor een baby met een startgewicht van 8 pond zorgen als je niet mag tillen?

Eigenlijk zou je na een zwangerschap en bevalling eerst even lekker moeten kunnen uitrusten, maar dat zit er dus niet in. Welke vrouw is nu fysiek op orde een week na de bevalling en in staat om het huishouden en de zorg voor baby en eventuele meerdere kinderen, zelfs samen met haar partner te kunnen doen? Als je bv geeft, zit je de hele dag met je baby aan de borst (nou ja, wel vaak....) en kom je verder eigenlijk nergens aan toe. Bv vergt energie en heel veel inzet en die energie die had ik in ieder geval niet.

Al zou er maar 1 keer per week iemand binnen lopen die de baby een paar uurtjes van je kon overnemen, zodat je even kan gaan slapen, of weet ik veel wat. In mijn geval had ik het geluk dat mijn schoonmoeder heel veel en vaak kon komen helpen. Velen hebben deze luxe niet.

Onze kraamzorg- en jgz-instelling is weliswaar 24 uur per dag bereikbaar voor vragen, maar de meeste vragen (vooral over voeding) hebben wij toch zelf opgelost of via via....

Ik miste bij controles op het CB ook de aandacht die ik negen maanden lang wel had gekregen. Ja, de "nacontrole" bij de vk, maar wat stelt dit nu voor? Even babbelen hoe het gaat, of je nog vloeit, heb je aan anticonceptie gedacht? Na die kraamweek word je als moeder voor mijn gevoel echt losgelaten. Na de eerste voelde ik me na een jaar weer een beetje mezelf. Maar er werd wel verwacht dat ik na 12 weken weer aan het werk ging.... Bij de tweede ging dit wat sneller.

De eerste weken met een pasgeboren baby is echt overleven. En we overleven het allemaal. Maar pfoe, een beetje meer hulp zou zo fijn zijn..

Linda

tonny
Dat is erg zeg!

Ik dacht dat er inmiddels na al die jaren wel wat extra kraamzorg zou zijn uitgevonden voor speciale situaties. Toen ik 18 1/2 jaar geleden een ex-couveusebaby thuis kreeg, kwam mijn vriendin spontaan de eerste twee dagen langs om het helpen met het bad, ze voelde haarfijn aan dat ik dat niet zou zien zitten...

Ik kan me voorstellen dat je met terugwerkende kracht kwaad bent, Berber!

En wat belachelijk, dat verhaal over de bijna-kersttweeling, dat ze je zo laten zitten!

tonny

angel3
Andere mening

vooropgesteld dat met name mijn 2e bevalling een droombevalling was. Maar ik had na 8 dagen full time kraamzorg wel zoiets van: mag ik mijn huis weer terug? Twee keer een hele lieve hulp maar dan lagen we lekker te dutten in bed en dan stond die dame ineens weer in de kamer om half 8 in de ochtend. Vooral mijn man voelde het erg als een inbreuk op onze privacy.
Ik vond het met name bij e 1e inderdaad wel even pittig en kwam nauwelijks aan mezlef toe maar ik heb alles verder maar uit mijn handen laten vallen (nauwelijks huishouen). Routine krijgen is dan best een klus en soms was ik pas om 12 uur aangekleed en gedoucht, vaak had ik zelf amper iets gegeten :)
Maar meer of langer hulp? mmmm ja georganiseerde huishoudelijke hulp 2 keer in de week 2 uur zou wel fijn zijn geweest :)

Dendy Pearson
Kraamhulp

Ik vind kraamhulp wel een inbreuk op de privacy. Van mij hoeft zoiets ook niet een hele dag. Gewoon van 10 tot 2 ofzo moet toch genoeg zijn om op weg te worden geholpen met een baby. Maar na mijn keizersnedes was ik toen ik thuis was gewoon weer op de been, in bed liggen had ik in het ziekenhuis al genoeg gedaan. Als je echt je bed niet uitkan, is het misschien wel fijn om meer hulp te hebben.

Dendy

Minet
Berber

Ik moest wel lachen om jouw posting, alhoewel het natuurlijk niet om te lachen is.
Ik kreeg bijna 18 jaar geleden ook mijn veel te vroeg geboren tweeling thuis na 5 weken IC en couveusegedoe. Net 4 pond wogen ze, 8 voedingen die gekolfd moesten worden en dan per fles gegeven werden.....veeeeeeeel plezier ermee!
Ik herken jouw boosheid nog altijd!

Tirza G.
Waar ik dan wel benieuwd naar ben

is hoe je het dan anders zou willen. Ik bedoel: NL is het énige land ter wereld waar de kraamzorg zo geregeld is (dagenlang urenlang een gespecialeerde hulp in huis). In de rest van de wereld sta je er gewoon alleen voor of regel je op andere manieren een vangnet.
Ik heb juist het idee, dat veel vrouwen hun zw.schap, bevalling en kraamtijd "uit handen geven" aan professionals, aan de zorg. Wat iemand hier ook al schreef: je wordt 9 maanden lang gepamperd en na de bevalling mag je het ineens zelf uitzoeken. Misschien moeten we ons niet meer laten pamperen, dingen gewoon veel meer naar onszelf toetrekken en niet "leunen" op zorgverleners. Gewoon, vrouwen netwerken onder elkaar - zoiets.

Tirza

liora
Andere mening

Hoi,

Ik vond het wel moeilijk de eerste dag zonder kraamhulp, maar had totaal niet het gevoel dat je het maar moet uitzoeken. De verloskundige kwam nog een keer langs, het consultatiebureau komt na 14 dagen langs, je kunt vk of c-bureau bellen met vragen.
Verder had ik ook zussen die met eten langskwamen, een vader die mijn oudste naar school bracht, lieve vriendinnen die langskwamen.

Ik zie niet in waarom de overheid nog meer zou moeten doen, zeker niet gezien het vele geklaag dat het toch te gek is dat de overheid kinderen zo in de gaten houdt. Maar goed.

En het gevoel van: oh jee, ben ik wel in staat voor deze baby te zorgen, heb je altijd, ook als we veertien dagen kraamhulp zouden hebben!

Ik vind het wat anders als je zeer gespecialiseerde hulp nodig hebt zoals bij meerlingen of andere bijzondere omstandigheden. Maar heb je een gezond kind en ben je zelf gezond, dan moet je het inderdaad zelf rooien.

Liora

Kiki
Precies, ik ben het eens met liora

hoewel het gevoel van hulpeloosheid frustrerend kan zijn, denk ik niet dat meer hulp de oplossing was.
Ik had datzelfde gevoel gehad als ik 14 dagen kraamzorg had gehad.

En dan heb ik het ook niet over inderdaad gespecialiseerde kraamzorg voor meerlingen (overigens geweldig idee, waarom hebben we dat eigenlijk niet)

Maar misschien moeten we als moeders eens wat eerlijker tegenover elkaar zijn.
Ik had namelijk die roze wolk verwacht, niet dat verlammende gevoel van 'o help, dit kindje is volledig afhankelijk van mij.' Ik was ook zo hormonaal.

En pas later hoor je van andere moeders dat zij dat ook hadden en dat het dus niet aan jou ligt.
Maar dat hoor je dan pas later.

Ik merk overigens enorm het verschil met de kraamtijd van mijn tweede, ik ben veel ontspannender, het loopt allemaal lekker. Bij mijn eerste liep ik op eieren.

dc
Frankrijk

ik heb 2 kinderen in frankrijk gekregen. Hier wordt je geacht 3 dagen in het ziekenhuis te blijven (ik ben eerder vertrokken, wat voelde ik me ellendig in een ziekenhuis) en dan kun je het verder uitzoeken.

De eerste dagen zit je op een roze wolk en kan partner vaak meehelpen. Wat ik fijn gevonden zou hebben is praktische hulp na 2 weken. Dan weet je wat voor vragen je hebt en ben je zo moe dat je wel even bij wilt slapen.

liora
Vraag

Hoi,

Even uitgaande van de situatie dat je zelf een normale bevalling hebt gehad en je baby gezond is, als je dan aan de uren kraamzorg die je krijgt niet voldoende hebt, wat let je om zelf extra uren in te kopen? Ik kan me voorstellen dat dat via de kraaminstellingen moeilijk is vanwege tekorten, maar ik weet dat er ook veel particuliere kraamhulpen zijn.

Waarom wel 900 euro uitgeven aan een spiksplinternieuwe kinderwagen, maar niet datzelfde bedrag uitgeven aan nog eens acht dagen kraamhulp?

Ben benieuwd hoe jullie daarover denken.

Liora

liora
Berber

Hoi Berber,

Toen ik kraamhulp zocht, kwam ik erachter dat er heel veel freelancers zijn die ik zelf kon inhuren of via een instantie kon inhuren.

wat betreft Marktplaats: dat valt vies tegen. Alleen de topmerken brengen wat op, maar de minder populaire wagens krijgen nauwelijks een bod.

Liora

Jakiro
Liora

Zelfs mijn tweelingkinderwagen was geen € 900. voor € 450 had ik een mieuwe, oude collectie duowagen. Niks mis mee.
En verder, ik ben het er niet mee eens dat de kraamzorg per bevalling gaat. Ik vind dat er ook gekeken moet worden naar hoeveel kinderen er bij de bevalling uitgekomen zijn.
Ik had een normale, natuurlijke (ingeleide) bevalling, in 4 uurtjes was ik klaar en een kerngezonde tweeling. Helaas nog wel een OK-tje daarna en met een HB van 4,2 naar huis (na 4 zakken bloed). Ik heb totaal 32 uur kraamzorg gekregen, ik had recht op en was verzekerd voor 64 uur. Door kerst en inschatting van de kraamhulp stopte het dus gewoon.
Ook nu kan ik me er nog druk om maken. Ik sta inderdaad achter wat Berber zegt, aangepaste kraamzorg voor meerlingen en uitgestelde kraamzorg voor prematuren zou zeer welkom zijn !
Jakiro

liora
Eens

Hoi Jakiro,

Daar ben ik het helemaal mee eens!

Liora

Roosje Katoen
Gek eigenlijk

Ik kreeg met een vrij relaxte kraamtijd alle 64 uur kraamzorg. Kon zelf bijna niets doen vanwege bekkeninstabiliteit, maar mijn vriend was thuis dus eigenlijk was die 64 uur niet nodig.

Kregen we de laatste twee middagen ook nog een ander, die helemaal niet prettig in de omgang was, we waren blij dat ze weg was. Zij werkte maar halve dagen bij een ander gezin om 's middags bij ons te zijn, terwijl die andere vrouw net bevallen was en wij aan het eind van de kraamtijd zaten. Ze was daar dus veel harder nodig.

En vorige week kreeg ik de rekening, moest nog een behoorlijk bedrag zelf betalen. Had ik haar nou maar twee dagen eerder weg gestuurd.

Rembrand
Indicatieprotocol.

Tegenwoordig werkt men in de kraamzorg met een indicatieprotocol. Juist om te voorkomen dat de éne vrouw "teveel" uren krijgt en de andere te weinig. In de kraamtijd kan er nog een herindicatie plaats vinden. Bijvoorbeeld na een zware bevalling,veel bloedverlies of een nog niet goed lopende borstvoeding. Als er een mantelzorger is ( partner of familie ) krijg je al standaard minder uren. Het herindiceren gaat in overleg met de kraamverzorgende en verloskundige.
M.

Urslau
Hier uitgestelde kraamzorg prima

geregeld. Ik gaf aan dat zoonlief donderdag naar huis mocht en vanaf vrijdag hebben we gedurende 8 dagen 4 uur een superlieve kraamhulp gehad. Ik had recht op 32 uur zoals ze vertelden en mocht samen met haar bepalen hoe we dat wilden doen. Heb het beide keren getroffen als ik het zo lees.

Ik ben het wel met iedereen eens dat voor meerlingen en prematuren duidelijkere regels moeten komen. Kijk samen met de ouders wat de wens is en wat de mogelijkheden daarbinnen zijn.

Maylise
Nooit gehad

Ik heb alleen bij de jongste kraamhulp gehad. Dat was het enige kind dat in Nederland is geboren. Was best handig zo'n kraamhulp. Het was fijn om hulp te hebben de eerste dagen na de geboorte. Adviezen en tips had ik niet echt nodig. Ik kan me echter heel goed voorstellen dat bij de eerste zoiets enorm veel houvast biedt.

Toen ze wegging had ik daar weinig moeite mee. Het was handig die extra hulp maar niet noodzakelijk.

Ik ben er echter van overtuigd dat het bij een eerste heel anders is. Bij een eerste kindje lijkt me kraamhulp wel heel fijn. Ik kan me nog wel herinneren dat toen mijn oudste geboren werden (tweeling) ik me best verloren voelde soms. Ik was ook alleenstaand toen. Althans ik had wel contact met de vader op dat moment maar we woonden niet meer samen. Gelukkig kwam mijn moeder de eerste maand over uit Nederland om mij te helpen met de verzorging.

Mijn ervaring is dat het bij een eerste kindje fijn is om iemand in de buurt te hebben met ervaring en die handige adviezen/tips kan geven.Dat kan natuurlijk ook een (schoon)moeder doen maar ik denk dat een neutrale buitenstaander (zoals een kraamhulp) eigenlijk wel heel fijn is.

Bij de tweeling had ik af en toe echt momenten dat ik het niet meer wist en me afvroeg waar ik aan begonnen was.

Maylise

Maylise
Titel klopt niet

De titel nooit gehad klopte dus niet want bij mijn jongste heb ik wel kraamhulp gehad.

Ik vind kraamhulp in principe niet super noodzakelijk. Bij een eerste kindje of in moeilijke situaties kan ik me wel voorstellen dat het bijzonder handig is en gewenst.

Natuurlijk vond ik het fijn dat ik bij de geboorte van de jongste even een paar dagen extra hulp aan huis had. Echter als ik geen kraamhulp had gehad dan was het ook wel best geweest.

Ik denk dat kraamhulp over het algemeen net niet past. In moeilijke situaties is de hoeveelheid uren vaak veel te weinig & bij een situatie waarbij alles volgens plan verloopt vind ik het persoonlijk niet noodzakelijk.

Maylise

rodebeuk
Heb me ook erg verloren gevoeld

Ik denk dat er weinig is om op terug te vallen, en dat was in ons geval erg jammer. Hier een zware bevalling die in een ks eindigde, een kindje dat heel veel huilde en een moeder die de weg kwijt raakte. Het was erg moeilijk om goede hulp te krijgen. Even los van kraamhulp, je bent een kwetsbaar setje het eerste jaar. Voor psychische hulp zijn er wachtlijsten en de hulpverlening is gericht op de moeder terwijl die eigenlijk een eenheid vormt met haar kind. Je zou het geheel moeten helpen.

Dus ik denk niet dat iedereen van alles aan ondersteuning door de strot geduwd moet krijgen, maar er zou meer achtervang en coordinatie moeten zijn. Als je met psychische klachten naar de huisarts gaat zou het fijn zijn als er een duidelijk advies over huilbabies is bijvoorbeeld. Als je antidepressiva of andere psychofarmaca voorgeschreven krijgt moet duidelijk zijn of ze met bv te combineren zijn enzenz.

Petal
Ook nooit gehad

Zoon is in het ziekenhuis (in Engeland) geboren om 11 uur 's ochtends en toen man net naar huis was om 10 uur 's avonds dacht ik er opeens aan dat de baby misschien wel eens een schone luier moest hebben. Gut, dat vond ik echt wel even wat. Maar ja, je moet en doet het dus. Ik ben die eerste keer gelijk ondergepiest en gepoept.

Wij moesten helaas een week in het ziekenhuis blijven. Niet de kraamweek die ik in gedachten had maar wel handig voor het op gang brengen van de borstvoeding en aan eten/schoonmaken hoefde ik ook niet te denken.

Martine
Bedankt

Beste ouders,

Bedankt voor alle reacties! Wij hebben hiermee een succesvol onderzoek kunnen doen, die wij vrijdag zullen presenteren.

Groeten,

Martine van den Berg

Jakiro
Geen dank

Geef je een link naar je onderzoeksverslag na aankomende vrijdag ?
Jakiro

Onderwerp gesloten

Dit moet je weten over mondkapjes!

Belangrijke informatie over mondkapjes: Lees het hier.