Home » Forum » Wanneer is mijn bril veilig

Wanneer is mijn bril veilig :)

Kind mee naar een uitvaart, wel of niet?

En wat doe je als je kind gaat lachen of keten? Lees deze tips van een rouwcoach.

 

25 berichten / 0 nieuw
Nieuwste reactie
Kiki
Wanneer is mijn bril veilig :)

en wat is de juiste manier van handelen.

Mijn zoontje heeft mijn bril ontdekt. Continu trekt hij mijn bril van mijn hoofd en als ik niet oppas gooit hij hem de hele kamer door. Ik word er helemaal iebel van.

Ik doe nou iedere keer mijn bril af met hem op schoot, maar ik zie dan niets.

Als hij mijn bril weer eens te pakken heeft, pak ik nu zijn arm en zeg met een lage stem 'nee mag niet' Niet dat het indruk maakt verder, maar misschien in de toekomst.

Nou zei een vriendin van me dat ik het gewoon moest negeren, na een maand vonden ze wat anders om zich mee te vermaken en was mijn bril niet interessant meer.

Gezien het feit dat ik het zoooo irritant vind, iedere keer babyvingertjes op het glas en als de dood dat hij stuk gaat, wil ik er eigenlijk zo snel mogelijk vanaf.

Dus negeren of iedere keer nee zeggen. Wat werkt het beste en het snelste :)

Guinevere
2e bril

HEb je nog ergens een oud plastic zonnebrilletje? Dan laat je die toch van je neus trekken? Daar kan meneer zich dan hélemaal mee uitleven, en jij zet snel je eigen bril weer op om het schouwspel te bewonderen.

Damajo@
....

Lenzen ? :)

Kiki
O damajo@ kon dan maar :)

Ik heb ze allemaal geprobeerd. Harde, zachte, daglenzen, maandlenzen. Allemaal vreselijke last en uiteindelijk opgegeven.
O en voor je laseren zegt, is ook geen optie. Dat kan niet meer als je -10 hebt :)

2e bril heb ik wel, voor hem om mee te spelen, maar het gaat er natuurlijk om dat hij ermee ophoudt.

Dees 68
Ben ook brildrager

En volgens mij heb ik consequent: Nee mag niet volgehouden totdat het over was. Maar ik moet er bij zeggen dat bij mij ieder nieuw kind toch een nieuwe bril betekende, want het is een hardnekkig "probleem" en soms ben je gewoon niet snel genoeg, dus de bril krijgt af en toe wel eens een klap te verwerken en als dat maar vaak genoeg gebeurt wordt ie toch wel wat gammel op den duur.
Verder is het een fase en gaat het dus weer over, dus wellicht dat het ook helpt als je je er een beetje bij neerlegt en er bij voorbaat al vanuit gaat dat je volgend jaar een nieuwe bril moet ;-).

Kiki
Ja, ik had er ook al rekening mee gehouden

dat er regelmatig een nieuwe bril moet gaan komen.

Jammer is dat, want mijn glazen zijn zo duur :)

Ik zet hem nu consequent af als hij bij me op schoot zit, maar dan veranderd de wereld in een wazige vlek. Echt prettig is het niet.

Gnome
Nee

negeren is geen optie, ten eerste leer je je kind dat het kennelijk wel mag, maar niet zo leuk is, ten tweede, brillen kunnen echt in tweeen breken, mijn zoontje was daar erg goed in! Meerdere keren!

lekker Nee zeggen en zeker niet toegeven!

kroet-28
He?

Ik heb 2 kinderen en mijn bril heeft het gewoon overleefd. Niet aan komen is de regel. duidelijk nee zeggen en handen weghalen. eindeloos repeteren totdat ze het snappen, maar noooooit toelaten, mijn bril is geen speelgoed (maar misschien ben ik streng, want hier is de afstandsbediening, (auto)sleutels, portemonnee etc ook nooit speelgoed geweest.)
sterkte

LindadR
Ik hoor:

"en mijn kinderen gaan noooooooit gillend op de grond liggen"...... ;-)

Knap hoor.

Yaron
Hier ook niet

Hier mogen de kinderen ook niet aan mijn bril komen, soms probeert de jongste het wel, maar dan haal ik haar handje weg en dan is het klaar. Mijn bril heeft ook al drie kinderen overleefd, maar moet af en toe wel recht gezet worden, omdat er één per ongeluk tegen aan valt of wat te hard knuffelt. Ik ben ook streng in dat soort dingen, het is geen speelgoed. Overigens hebben ze zich hier ook nog nooit bij de supermarkt op de grond laten vallen...., maar helaas wel op andere plekken, zoals op de stoep, bij het zwembad. Dus net zulke "gewone" kinderen als alle andere.

kroet-28
Heel kattig

die reactie van Linda, ik neem aan dat het voor mij bedoeld was.

Ik vind echt heel kinderachtig om zo te reageren en ik word daar wel een beetje boos om. Ik vertel Kiki hoe ik het doe en dan wordt er ineens gesuggereerd dat ik pretendeer een supermoeder te zijn.

Ik zie bij vrienden dat kinderen wel aan afstandsbedieningen, computer laatjes van dvd speler etc mogen komen en dat de ouders dan verbaasd zijn als het stuk gaat.

En op de grond liggen, nee dat doet mijn oudste zeker niet, die vind dat vies ;-))

Kiki
Nee, maakt vooralsnog geen indruk :)

Maar ik blijf het structureel niet goedvinden. Misschien ooit ... maakt het indruk.

Mijn zoontje mag ook niet aan de afstandsbedieningen van de stereo en aan de stereo zelf komen :) TV en DVD speler hebben we beide niet, dus daar kan hij niet aankomen.

Maar pff wat is hij beweeglijk en snel. Ik ben er overigens van overtuigd dat hij heus wel op de vloer gaat liggen dweilen.

Ik vond niet dat je pretendeerde Kroet, Ik waardeer jullie antwoorden allemaal. Niet boos op elkaar worden.

LindadR
Niet kattig, maar cynisch

die reactie van Linda, ik neem aan dat het voor mij bedoeld was.

Was niet kattig bedoeld, maar cynisch.

Ik vind echt heel kinderachtig om zo te reageren en ik word daar wel een beetje boos om. Ik vertel Kiki hoe ik het doe en dan wordt er ineens gesuggereerd dat ik pretendeer een supermoeder te zijn.

Dat pretendeer ik niet, dat zet je er zelf bij.

Ik zie bij vrienden dat kinderen wel aan afstandsbedieningen, computer laatjes van dvd speler etc mogen komen en dat de ouders dan verbaasd zijn als het stuk gaat.

En op de grond liggen, nee dat doet mijn oudste zeker niet, die vind dat vies ;-))

En nu geef je weer een voorbeeld "dan doen ze bij mij niet". Gelukkig met een smiley erachter, dat had ik ook misschien moeten doen.

Met heus wel vriendleijke groet,
Linda

Mariska
Kiki - beetje o.t.

Laseren is geen optie maar lensimplantaten bij die sterkte wel.

mama van Linde
Eens met kroet

Duidelijk nee blijven zeggen en handen weghalen en ein-de-loos blijven herhalen. Uiteindelijk valt het kwartje hopelijk wel een keer. Maar wel consequent blijven dus.
Ook hier een kind dat (gelukkig) niet aan afstandbedieningen, tv enz. enz. komt. En zeker niet krijsend op de grond in de supermarkt, ze zit namelijk altijd netjes in het karretje ;-)

LindadR
Wishful thinking

Eens komt toch echt de dag dat hij of zij krijsend op de grond gaat liggen, hoor. Het overkomt de besten en je verwacht het nooit..... Maar niet altijd in de supermarkt, het kan namelijk ook in de bibliotheek, of bij het zwembad, etc, etc. Als het maar een openbare gelegenheid is, niets leuker dan dat! ;-)

Wat ik nu wil zeggen; er is niets dwingender dan een peuterpuber. Een baby is dan nog een eitje..

Linda

(die zeker geen gebrek aan consequentie heeft)

mama van Linde
Linde is ruim 2

dus hier alle ervaring met een puberende peuter. Maar in het openbaar gedraagt ze zich vooralsnog zeer netjes. Maar je hebt gelijk, wie weet komt het nog.....

kroet-28
Ik wacht af

hij is nu 5.......

kroet-28
Bij nummer 2

heb ik overigens niet zo lang hoeven wachten, die deed dat al voordat ze kon lopen!!!!

LindadR
Kroet

Gooide nummer twee zich toen op de grond, voordat ze kon lopen, of lees ik dat verkeerd? Eerste kinderen zijn altijd braver, geloof ik. Onze oudste viel ook wel mee, qua opstandigheid. Maar de jongste, nu zeven maanden, wordt veel erger, dat kan ik nu al zien....

Linda

mama van Linde
O jee

de tweede wordt hier over een paar weken verwacht. Er staat me dus nog heel wat te wachten begrijp ik ;-)

kroet-28
Lindar

yep, gooide zich krijsend van de commode af als je haar niet vasthield, kon het wipstoeltje omkiepen etc. Gewoon omdat het even niet ging zoals zij dat wou. inmiddels 3 wel wat gekalmeerd (vooral nadat ze leerde praten, zoooo handig ls je kunt zeggen wat er aan de hand is!), maar nog steeds een stuk vuriger dan oudste!

kroet-28
Bedenk me net

dat ze misschein boos was omdat ze niet aan die bril mocht komen ;-)

LindadR
Opgelost!

Dat was het dus, die bril! ;-)

Linda

Stoepkrijt
Stiekem meelezen

Ik zat even stiekem mee te lezen, mijn dochter is inmiddels bijna 11. Wat was ze zoet en braaf toen ze klein was, nooooooit zou zij zich krijsend op de grond gooien. En wat was ik toch een goede moeder, want dochter liet zich volgens de boekjes afleiden. Dat veranderde toen ze met een jaar of drie ook wel eens bij andere kindjes thuis mocht spelen. Dat was zo leuk, dat ik haar niet meer meekreeg als ik haar kwam ophalen. Eerst verstoppen, en als ik haar dan gevonden had wierp ze zich gillend op de grond, zodat ik haar als een zoutzak moest optillen en vastklemmen (anders kreeg ik nog een zwiepend armpje of beentje in mijn gezicht). Eén keer kwam ik thuis van zo'n sessie, met een verbeten gezicht en al mopperend op dochter, toen bleek dat ze één schoen van het vriendinnetje aan had en één van zichzelf. Kon ik nog weer terug ook. En dat vriendinnetje was zo'n kind dat echt nooit gillend op de grond lag, dus die moeder keek naar mij alsof ik nodig op opvoedcursus moest. Ik vertel dit verhaal nog wel eens aan ouders die zich opgelaten voelen als kindlief zich bij mij thuis krijsend op de grond gooit. Dan voelen ze zich meestal weer een stuk beter.

Onderwerp gesloten

Wat leert je kind in groep 1?

En dit is wat je kind al moet kunnen voor hij naar groep 1 gaat: lees het hier.