Home » Forum » Even zuchten peuterpubertijd

Even zuchten Peuterpubertijd

11 berichten / 0 nieuw
Nieuwste reactie
uma
Even zuchten Peuterpubertijd

ik vind het even moeilijk allemaal,dochter (2j.)wordt steeds zo vroeg wakker, half 6/6u, en vandaag dus 4.30u (heb ze wel een uur later pas uit bed gehaald), en stervend van verdriet bij de oppas afgezet om 8u...
alles weegt zo als je moe bent hè?
en ons meisje lacht dan wel veel, ze is zoooo snel overprikkeld ook, ik denk vaak "nu gaat het beter, ik hou deze structuur aan" maar hopla, dan is het weer dit of dat. ik kan ze soms wel achter het behang plakken en vaak wil ik ze doodknuffelen omdat ik zo van haar hou, maar het is geen gemakkelijk kind. en nu ik 6 maand zwanger ben is het gewoon lastiger om haar onder een arm te klemmen en drie trappen te doen (groot huis).
en ik voel me schuldig dat ik niet full time bij haar ben want ze is zoooo aanhankelijk... zucht, dank u dat ik even mocht razen.

sidneysheldon
Meid...

dit is een hele lastige leeftijd: "2 is nee" is niet voor niets het gezegde. Tel daarbij op dat je zwanger bent en dat je ook al wat gewicht met je meedraagt, zo te lezen ook nog werkt en kampt met alle emoties en verantwoordelijkheidsgevoel hierom heen........
het gaat weer over, je zit nu ook in een circus van hormonen en daar houdt zo'n kleintje geen rekening mee.
Het is een heel egoistische leeftijd. Heb hetzelfde 2 keer meegemaakt waarin ik zwanger en wel rondliep maar de kinderen ook alle aandacht van mij vroegen.
Probeer je rust te vinden (vroeg naar bed? dingen over laten aan je partner) en ook te genieten van je kleine meid en je zwangerschap.
Werk je veel, is het mogelijk om iets te minderen?

uma
Sidneysheldon

ik werk als zelfstandige en kan mijn uren "redelijk" plannen, ik neem tegenwoordig wel vaker de trein omdat dat me minder stresseert...
ik ben wel het type dat euh, hard zijn best doet en daardoor dus ook zichzelf in moeilijkheden brengt :-)
wil het te goed regelen, een controlefreak en daar moet ik dringend! iets aan doen
en ik heb de term peuterpubertijd al vaker gehoord, waarschijnlijk heeft ons deugnietje dat dan serieus te pakken :-)
goh, moesten de nachten wat langer mogen duren en ik pas om 7u of 8u mmoest opstaan denk ik dat ik al véél rustiger zou zijn, helaas.meisje vindt half 6, uitslapen blijkbaar.

Rianne Anders
Heel herkenbaar

Dit is voor mij heel herkenbaar!

Mijn zoon werdt altijd heel vroeg wakker, zeg maar van baby tot 2, om half vijf al en met de tijdswisselingen soms vier uur!

Wat belangrijk is is een vaste slaaptijd, niet te laat, niet te vroeg. Ik merkte bij mijn zoon dat als hij te laat ging slapen hij dan juist vroeger wakker werdt.
Dus het verhaaltje later op is niet waar.

Een dutje doen op juiste tijd is ook belangrijk voor je kind, kun je zelf ook even bijkomen. Frisse lucht werkt goed om kleintjes te laten slapen maar de natuur bepaalt zichzelf meestal.

Nu is het zes uur meestal maar nog is mijn zoon een vroege vogel,
good luck!

Esc
Nachtlampje?

O herkenbaar, o herkenbaar. Vreselijk inderdaad, als het ook nog ten koste gaat van je rust. Dat vanaf half 5 'sochtends spoken hadden wij gelukkig snel opgelost met een nachtlampje. Tijdschakelaar erop, kind geleerd dat ze pas uit bed mag als het uit gaat. De eerste dagen moet je het dan even wat eerder zetten, anders snapt je kind niet dat het om zes uur of half zeven uit gaat terwijl het nog maar half vijf is. Dus eerst om vijf uur zetten en dan steeds opschuiven. Was in een paar dagen gepiept, zelfs bij die dramaqueen van ons.
Verder herken ik wel een beetje wat Rianne zegt, hoewel het hier echt wel is: vroeg naar bed is vroeg wakker. Maar laat naar bed is inderdaad nog steeds vroeg wakker. Overdag slapen gaf in die fase ook problemen: eerst overdag de strijd omdat ze niet wilde, en was het uiteindelijk gelukt, dan sliep ze 'savonds later in en was 'sochtends weer eerder wakker. Lood om oud ijzer dus. En als je dan ook nog eens de héle dag dat gedwars en dat gediscussie etc. erbij hebt... argh!
Ik begin vaak op een gegeven moment midden in zo'n periode ook aan mezelf te twijfelen: moet ik haar eerder ophalen? moet ik haar meer aandacht geven als ik thuis ben? etc etc. Maar ik heb nu gemerkt dat die fases komen en gaan, je kunt op je kop gaan staan maar het gebeurt toch. Met andere woorden: je doet precies hetzelfde als anders en toch zit er ineens een hele rustige brave vriendelijke dag tussen. En wat ik ook heb gemerkt en ook steeds weer vergeet: na zo'n 'darmdag' volgt altijd een betere dag.

Mathilde
Vroeger naar bed

Man en ik hebben na een paar jaar tobben de handdoek in de ring geworpen: wij gaan om half tien naar bed en slapen dan uiterlijk om tien uur. Dan maar geen sociaal leven 's avonds. Want hier staat de jongste (bijna vier) al sinds zijn geboorte tussen vijf en zes voor onze neus. En 's nachts mogen we er ook nog menigmaal uit, zowel voor hem als voor oudste (6). Onze tijd komt nog wel bij de puberteit: dan zitten wij fris en fruitig om negen uur 's morgens op zondag aan het ontbijt, terwijl de pubers boven nog in hun luie nest liggen te ronken :-). 'Schaaaaat, je eitje is klaar!' Ik verkneukel me er nu al op haha.
Echt, als je een goede nachtrust hebt gehad, kun je veel meer hebben en twijfel je minder aan jezelf. Reken dus acht uur terug vanaf het tijdstip dat je kind opstaat en ga dan op die tijd naar bed. Toen ik zwanger was van nr 2 ging ik vaak direct nadat de oudste in bed lag ook slapen. Om acht uur. Heerlijk.

Hepij
Lampje

met een timer was bij ons ook de oplossing, je moet t inderdaad wel steeds opschuiven.
En jongens, die twijfel aan jezelf ken ik ook heeeeel goed en helemaal wanneer het dan op die ene dag in de week dat ik werk en papa thuis is, wel allemaal heel rustig en gezellig is.... grrrrr
Maar inmiddels weet ik ook inderdaad dat het fases zijn en vanzelf weer overgaat..... als je maar veel geduld hebt

succes

uma
Reacties

fijn (en jammer) om te horen dat er meer vroege vogels zijn...
deze week is dramatisch, 5.15u, elke ochtend.
en het klopt ook dat later gaan slapen geen later ontwaken betekent, enfin, hier toch.
jullie nachtlamp tip ga ik uitproberen, ik vrees alleen dat ze dat nog niet zal begrijpen,ze moet nog 2 worden, ik wil haar niet onderschatten hoor, ze verrast me soms wel, is bvb. nu al zindelijk overdag.
maar de tip om elke dag voor 10u in te slapen, ik pas hem toe hoor, vaak, uit noodzaak maar ik vind het triest. kan nu al geen glaasje wijn drinken om te ontspannen :-) (zwanger) en dan ook nog na het avondeten in bed, verdorie toch, ik verdrink in zelfmedelijden. (grapje)
conclusie lijkt wel dat we er ons bij moeten neerleggen, en dat geeft een beetje (mentale) rust maar fysiek voel ik me op dit moment echt slecht. en een kort lontje ook daardoor.
oeps ik zie dat het 20 over 10u is nu, ik moet naar bed :-) daaaaaaag

Sascha2
En weet je....

Over een paar jaar is je ritme zelf aangepast en gaat het beter. Mijn oudste was vanaf het prille begin standaard tegen 05.00 wakker. Inmiddels hij is (over een week) 5 jaar en wordt hij om 06.15 wakker. De tweede heeft hetzelfde ritme, de derde komt tegen 05.45. Tel daar een pasgeboren vierde bij op en je kunt mijn wallen zelf intekenen :).
Wijzelf waren geen vroege vogels en hebben echt een vreselijke tijd gehad, toen de oudste wel een vroege vogel bleek. Veel uitgeprobeerd zonder resultaat. Ook hier geldt: later naar bed betekent nog steeds vroeg op en levert vaak onrustige nachten op. Mijn kinderen gaan tussen 19.00-19.30 naar bed.
Maar nu het goede nieuws: op de een of andere manier zul je eraan wennen! Het blijft hier heerlijk hoor, als we een keer wat langer kunnen blijven liggen. Maar het vroege opstaan zit er hier zo ingebakken inmiddels. En nog een positief iets: tegen de tijd dat je dochter naar school gaat, hoef je nooit te haasten. O, wat is dat bij ons een prettig begin van de dag. Alles gaat op zijn gemak, ontbijten, aankleden, tassen inpakken, ontbijtboel opruimen en vier kinderen in de auto. En op tijd zijn!
Moraal van het verhaal: leg je bij de situatie neer, je kunt het ritme van je kind maar beter volgen. Over een tijdje zal het ook jouw ritme zijn. Neem op tijd je eigen rust en accepteer dan inderdaad een periode, dat jullie vroeger naar bed gaan. Dat gaat er in de loop van de tijd heus wel weer af.
Succes hoor!

uma
Snif

Ja Sascha, je hebt gelijk, een mens heeft een sterk aanpassingsvermogen, en hoe minder je je er tegen verzet hoe beter dat in gang schiet...
je zegt nu wel, het gaat over, maar ik heb bij jou die indruk niet, zo lang al dat je met die korte nachten leeft.
Ben gisteren (na héél lange tijd) nog eens op café geweest met vrienden en tadaaa, Wet van Murphy, ons madame was om 4u wakker. Jammer. Heb haar even op het potje gezet en weer in bed, maar helaas, geschreeuw tot papa dan maar opstond om 5.30u.
En het is niet dat ze wakker werd omdat IK om 4u thuis kwam, neen hoor, ik lag er braafjes in om 23.30u.
Dames en heren, mag ik toch concluderen dat wij pech hebben??? Er zijn zo veel kindjes die lang slapen, snif.

Sascha2
Uma

He, dat zal je altijd zien, dat ze net nu zo vroeg wakker werd.
Inderdaad, ik leef al lang met korte nachten. Komt ook door het krijgen van vier kinderen binnen vijf jaar. Ik schreef ook niet dat het over gaat... was het maar waar :). Nee, het gaat niet over maar je raakt er op de een of andere manier wèl aan gewend, je lijf past zich aan. En dat maakt het op den duur makkelijker. En blijf de positieve kanten maar zien: geen gehaast in de ochtend, 's avonds wat meer tijd met zijn tweeën...

Onderwerp gesloten

Wat leert je kind in groep 1?

En dit is wat je kind al moet kunnen voor hij naar groep 1 gaat: lees het hier.