Home » Forum » Waar vind ik opvoedhulp

Waar vind ik opvoedhulp

17 berichten / 0 nieuw
Nieuwste reactie
Polly Shearman
Waar vind ik opvoedhulp

Ik heb hulp nodig in de opvoeding van mijn jongste, waar kan ik die het beste gaan zoeken?
via het consultatieburo? via huisarts? of gelijk maar naar de GGZ stappen???

Iemand suggesties?
groet, polly

judith70
Mee

Nou hoop ik dat ik niet twee personen door elkaar haal, maar jouw zoon heeft toch reuma? Ik heb zelf goede ervaringen met de MEE. MEE biedt hulp aan iedereen met een beperking (Lich, psy,verst) of chronische ziekte. MEE zit in iedere grote plaats, hun kortdurende hulp is gratis en ze kennen de weg in hulp-land voor als langdurige hulp nodig is.

judity70
O ja

Verwijzing is niet nodig, je kunt ze gewoon rechtstreeks benaderen

angel3
Wat is het probleem precies?

als het wellicht gerelateerd is aan de ziekte dan zou die stichting mee wat kunnen zijn. Als het gedragsmatig is kun je via het cb in contact komen met een pedagoog (eventueel video home training), als het dieper zit in de basis van je kind waar je moeilijk omgang mee kunt vinden kun je denken aan bijv psychosynthese. Maar dat zit meer in een spirituele hoek. Daar moet je zelf ook wat mee hebben natuurlijk.
succes

marie
Cjg / jeugdloket

Hallo
Ik denk dat je dan contact op kunt nemen met het CJG (centrum voor jeugd en gezin) in je gemeente. Hier heette dat voorheen bijvoorbeeld - Jeugdloket.
Kijk eens op de website of gemeentegids van je gemeente.
Succes

Polly Shearman
Het probleem

Zit hem zowel in zijn en natuurlijk MIJN karakter ( LOL) als ik zijn ziekte.
Hij kreeg reuma toen hij 2,5 jaar oud was, toen kwam de diagnose, hij had het natuurlijk al langer maar de klachten waren nog niet geheel duidelijk, hij was wel vreselijk driftig en "lastig" maar dat bleek dus achteraf een reden te hebben.
Nu is ons schatje geheel klachten vrij, maar nog erg onzelfstandig. Hij is bijna 4, en kan nog bijna niks zelf. en het grote probleem is, hij WIL ook niks zelf doen.
Hij wil liever niet zelf de trap op, hij kan zich niet zelf aan of uitkleden ( nog geen sokje) hij kan niet zelf zijn jas aan doen, hij is niet zindelijk, en is met geen mogelijkheid op het potje te krijgen.
Het zijn allemaal dingen waar ik tegenaan loop en zelfs als ervaren moeder echt niks mee kan, ik kan belonen, en stimuleren en uit leggen en praten en boos worden en echt ALLES!!! maar hij doet niks, wil niks.
En niet alleen bij mij, ook bij oma bijvoorbeeld wil en kan hij niks zelf.
Hij vertoont net als zijn broers erg veel kenmerken van ADHD, en hij is karakter technisch vreselijk eigenwijs.
Dus het is voor mij vrij onduidelijk of het nou aan de reuma ligt aan de eventuele adhd, of gewoon aan zijn karakter.
het is een vreselijk lief kind, maar ik kan hem gewoon niet stimuleren om gewoon eens alleen al te proberen zijn jasje uit te doen.
Ik heb een nichtje die precies een jaar jonger is, en die is nu juist allemaal bezig met ZELLUF DOEN!! en ik denk dat ruudje die fase niet heeft kunnen hebben, want toen hij er aan toe was om iets ZELLUF TE DOEN, KON hij letterlijk niks omdat zijn hele lichaam zo pijn deed. Nu hij het wel weer kan omdat de reuma onder controle is met medicatie WIL hij het niet meer....!!
Dus iemand tips?
of gewoon maar naar een instantie?

groet, pol

angela
My 2 cents

ik zou denk ik wachten tot ie echt op school zit. Dan ineens gaat het als een dolle die ontwikkeling en zal hij ook zelfvertrouwen krijgen en voor hij het weet DOET hij het gewoon (ook thuis). Missch heeft zijn zelfvertr een deukje gekregen en is hij bang dat het straks weer pijn doet als hij dingen gaat doen....

Ik had een ultraluie zoon die ook niks zelf deed. Eenmaal op school was ie trots wat ie allemaal geleerd had. Nu 7 en doet alles zelf.
Dochter van 4 doet alles al zelf sinds ze 2 is :) (tot grote ergenis van mij! :) Karakterverschil denk ik....
sterkte

Rafelkap
Polly

Net als de vorige schrijfster denk ik dat het vanzelf beter gaat als hij naar school gaat. Ik zou er niet teveel aandacht aan besteden, je niet ergeren, niet blijven zeuren etc. maar proberen te onderhandelen: doe jij die sok aan? dan doe ik die sok - op die manier een spelletje ervan maken.
Bij een plasje op de w.c. als beloning iets lekkers geven wat hij niet vaak krijgt (hier werkte minitomaatjes als een trein, dus dat was niet eens ongezond, op zich heb ik er niks op tegen om tijdelijk iets 'slechts'te geven)
Ik denk dat hij toen hij zo ziek is ontzien is door jullie, en daardoor een beetje verwend is geworden, hij vind het nog wel lekker om 'de baby' te zijn. Maar dat gaat echt wel weer voorbij! Wat fijn dat het nu beter met hem gaat!

Rafelkap
H.a.

Als je een opvoedkundige, b.v. orthopedagoog wil spreken, zou ik dit via de huisarts doen, dat gaat sneller (anders moet je eerst naar het consultatiebureau en dan weer voor een verwijzing naar je huisarts).

rozenstruikje
Kan op veel manieren

Je kunt via best veel en verschillende wegen hulp krijgen maar wat voor jou en Ruud de beste is, zou ik niet weten.
Wel kan ik vertellen dat mijn dochter en ik heel veel hebben gehad aan integratieve kindertherapie. Via internet vast ook bij jou in de buurt te vinden.

Succes!

Rozenstruikje

Mariska
Hoi polly

Allereerst... Wat goed om te lezen dat je kind nu klachten vrij is! Als ik het goed begrijp is daar een lange weg aan vooraf gegaan.

Je signaleert nu een probleem wat betreft zijn zelfredzaamheid. In 1 adem noem je dat hij het niet kan en wil.

De ervaring leert dat wanneer je iets moeilijk vindt, je het dan liever uit de weg gaat. Daardoor kan het overkomen dat je kind het niet wil, terwijl hij het eigenlijk moeilijk vindt en het dus niet kan. Volg je me nog? :)

Hij wil liever niet zelf de trap op. Hoe gaat dat doen? Jullie tillen hem de trap op? Of jullie hebben hem altijd de trap op getilds en verwachten nu dat hij zelf de trap op kan?

Ik weet niet in hoeverre de reuma hem in de weg zit bij het zelf kunnen aan- en uitkleden. Wat je daar in van hem kan verwachten... alles? Of is hij beperkt in wat je kan verwachten?

Een hoop vragen...

Ik vroeg me ook af: je vraagt hem zijn jas uit te doen. Alls jij het niet doet en niemand het voor hem doet... wie doet het dan uiteindelijk? Hoe gaat dat bv op school? Als hij altijd geholpen is/wordt, dan kan hij het karatergewijs ook, zich lekker laten aanleunen. Ik denk ook dat daar jou frustratie zit.

Tegelijk realiseer je je heel goed dat je kind een achterstand heeft opgelopen door zijn ziekte. Je staat nu onderaan een berg en je kan niet verwachten dat je binnen no time bovenaan staat. Probeer je te focussen op 1 ding en hem daarbij te helpen. Niet door het voor hem te doen, maar door samen met hem te kijken naar hetgeen er voor nodig is dat hij het zelf kan gaan doen.

Een goed boek is: Je kind kan het zelf: opvoeden tot zelfredzaamheid van Compernolle. Er zitten ook werkbladen bij die je kan hanteren.

Suk6! Groetjes, Mariska

Zie:

http://books.google.nl/books?id=Ez3-7UGyAyIC&printsec=frontcover&dq=zelf...

http://www.bol.com/nl/s/boeken/zoekresultaten/Ntt/je+kind+kan+het+zelf+o...

Polly Shearman
Mariska

Ruud is in maart uitgebreid door de fysio onderzocht en die heeft toen geconstateerd dat hij de achterstand die hij had op leeftijds genoten volledig had ingehaald, dat hij alles weer kon en mocht doen.
Dus als meneer weer eens onder aan de trap staat te piepen dat ik hem op moet tillen dan doe ik dat gewoon niet meer, hij kon VOOR dat hij ziek werd ook al de trap op en af, dus nu ook.

as we speak zit hij trouwens voor de vierde keer vandaag op het potje?!?! vrijwillig natuurlijk want hij laat zich niks vertellen, het is ZIJN keuze.

Ik denk idd dat we geduld moeten hebben, en dat het misschien allemaal vanzelf wel komt als hij naar school gaat in sept.

Groet, polly

Mariska
Polly

Wat goed dat Ruud de motorische achterstand die hij had heeft ingehaald! Knap! En, omdat hij voordat hij ziek was wel de trap op/af kon, weet je dat hij het kan.

Nu dus vooral een kwestie van hem dingen weer zelf laten doen... Tuurlijk zal ie protesteren! (daarbij is het ook nog een keer een jongen hahahaha)...

Wil je hem zelf de trap op/af krijgen, dan is het inderdaad goed hem daar niet meer bij te helpen. De kunst is om het gepiep te negeren en er niet aan toe te geven. Duidelijk met hem afspreken dat je van hem verwacht dat hij zelf de trap op en af gaat, en dat hij jou daarmee ook helpt - is nl ook niet goed voor je rug al dat gesjouw. Daarbij is hij groot genoeg om het zelf te kunnen.

(ik zeg niet dat je het doet maar...) Het afdwingen door te gaan schreeuwen/boos worden werkt averechts... Heb er vertrouwen in dat het goed gaat komen met jouw Ruud. Hij kan het en het gaat heus gebeuren en geef hem de tijd. Maar zo min mogelijk voor hem doen.

Super toch dat hij uit vrije wil al voor de 4e x op het potje zit? Lukt het ook? Mijn ervaring is dat kinderen die zindelijk worden ineens razendsnel gaan in de ontwikkeling van zelfredzaamheid - hebben ze dat nl onder controle dan voelen ze zich ineens ook veel groter (en geen baby meer). Dus ik hoop dat het HEM gaat lukken! :)

Groetjes weer, Mariska

Massi Nissa
Polly

Het klinkt echt als een combinatie van verlies van zelfvertrouwen en jongetjesachtige gemakzucht. Als hij naar school gaat, ziet hij dat alle andere kindjes ook alles op de wc doen en hun jas zelf aantrekken. Dan valt dat kwartje echt wel. Zeker als je bedenkt dat hij ondanks zijn reuma alle achterstand alweer heeft ingelopen, ik vind dat ongelooflijk knap van hem. Wat zijn kinderen toch veerkrachtig.
Groetjes
Massi

Polly Shearman
Om te gillen

Zoonlief zit al 2 dagen op het potje, vandaag zelfs 3 keer voor een hele grote boodschap!!
na 5 stickers krijgt hij een snoepje! en het gaat fantastisch, morgen weer lekker in zijn blote billen de tuin in. Ik vind het zo knap van hem, en het scheelt nu al in luiers... zou het dan nu eindelijk gaan lukken?

Ik moet er wel bij zeggen dat ik 0,0 ervaring heb in potjestraining hoor, want mijn 2 oudste zonen zeiden beide op een dag: ik doe geen luier meer aan hoor, en gingen vanaf dat moment gelijk zelf naar de wc, ook snachts.

Dus ookal is dit nr 3! dit is pas de eerste waarmee ik met een potje in de weer ben.

Nooit te oud om te leren!

groet, polly

sharon*
Dat heb ik nou ook

met nr 3, mijn dochtertje. Ze wordt over 6 weken 3, dus er is geen haast. Maar mijn beide zoons waren met 2.5 jaar dag en nacht zindelijk en het was binnen een dag gepiept zo ongeveer. Totaal geen moeite voor hoeven doen. Mijn dochter wil dus niet, snapt het niet en kan het niet. En ik dacht nog wel dat het met meisjes makkelijker ging!

Mariska
Polly!

Wat een goed nieuws!!!!!!!

En ja, wat kanp van hem & wat heerlijk voor jou! Je klinkt zo blij en trots :)

De overgang van potje naar wv kun je met hem bespreken. Vraag hem maar of hij denkt dat hij het ook op de wc zou kunnen. Als ie zegt: nee... dan kun je hem vragen waarom niet... Als ie het eng vindt kun je samen met hem bespreken wat ervoor nodig zou zijn dat het minder eng zou zijn. Laat hem je leiden in wat hij wil en aan kan. Stap voor stap!

Suk6 weer, groetjes, Mariska

Onderwerp gesloten

Wat leert je kind in groep 1?

En dit is wat je kind al moet kunnen voor hij naar groep 1 gaat: lees het hier.