Home » Forum » Waarom doet hij dat alleen bij zijn mama

Waarom doet hij dat alleen bij zijn mama?

8 berichten / 0 nieuw
Nieuwste reactie
oma&opa
Waarom doet hij dat alleen bij zijn mama?

Mijn kleinzoon van twee gedraagt zich in mijn ogen zoals iedere peuter: hij kan lief zijn, maar ook stout. Kan flink boos worden als hij zijn zin niet krijgt, maar met even afleiden is dat al snel over. Nee is dan ook gewoon nee. Het vreemde is dat hij 'nee' van zijn mama niet zomaar pikt. Hij wordt dan niet gewoon boos of soms driftig, maar het wordt telkens zo erg dat hij er gewoonweg niet meer overheen komt. Er verstrijken dan soms uren voordat hij weer rustig wordt. We snappen daar niets van. Hoe kan het komen dat hij dit gedrag vertoont? Niets is dan nog goed. Hij wil dan ook niets met iemand anders te maken hebben. Alleen maar mama, maar die kan dan in zijn ogen niets goed doen. Wie geeft raad?

dc
Veilig!

Er is zelfs een uitdrukking voor: ik ben 2, dus ik zeg nee.

Het is een fase waarin kinderen leren dat ze ook nee kunnen zeggen, en grenzen opzoeken. Dat is allemaal heel eng, maar nodig om op een gezonde manier groter te worden. Dus de meest veilige persoon om mee te oefenen is Mama! En vaak wisselen ze veilige personen af. Zijn ze superlief met mama, zijn ze opeens onmogelijk bij papa :-)

Verder is het ene kind het andere niet. Mijn eerste was moeilijk, dacht ik. En toen kwam nummer 2. Drama! Ik ben echt wanhopig geweest. Hij had vreselijke schreeuwbuien, sloeg, beet, schopte me, en was niet te kalmeren.

Wat heeft geholpen is mezelf steeds voorhouden dat het niet persoonlijk tegen mij was, uit de situatie halen (dus naar buiten gaan, lekker laten rennen), consequent zijn op een paar dingen (slaan, schoppen, bijten, gooien, weg oversteken) en de rest laten gaan. En me niets aantrekken over gefronste wenkbrauwen als hij uitdagend door de modder aan het rollen was. En zoveel mogelijk complimenten geven en altijd de dag fijn afsluiten met een verhaaltje en een knuffel.

Aanpak per kind is natuurlijk anders, maar als je weet dat het normaal gedrag is en je kindje niet veranderd is in een klein monster helpt al wat. En bij mijn zoon is het trouwens helemaal goedgekomen. Hij heeft nog steeds een hele sterke eigen wil, maar is heel lief, aanhankelijk en gewoon een schat van een kind. Er is hoop!

Hombre
Klinkt bekend

Ik heb toevallig een heel lieve vriendin (mama) en die heeft hetzelfde probleem. Mijn zoon is wat ouder (6) maar kan heel heftig en zelfs gemeen doen tegen zijn moeder. Dat probleem heb ik veel minder, maar als hij een dagje met haar alleen op stap is is het een en al dwingen, zeuren, huilen. Niet gezellig.

Waar het aan ligt. Ik ben een beetje no-nonsense en als hij zijn chantage & manipulatietrucjes op mij probeert krijgt hij weinig houvast (ik zeg gewoon nee, en hou daar rustig aan vast), maar zij geeft (ik weet, het is een cliche) net zoveel toe dat hij denkt dat er nog meer inzit. En als ze dan een keer een grens stelt gaat hij er hard tegenin om nog meer voor elkaar te krijgen.

Tenminste, daar wijt ik het aan. Maar als iemand een betere verklaring vindt, graag, want het komt de sfeer niet ten goede. :(

Dat 'veilig' verhaal van dc herken ik ook wel, maar dat verschil zie je m.i. vooral tussen school en thuis e.d. Buiten houdt hij zich in, thuis laat ie zich gaan. Maar dat verklaart volgens mij niet het verschil tussen mama en pappa. Hij gaat heus wel over de schreef bij mij, maar het is allemaal veel minder langdurig en slepend. Zoon en vriendin kunnen echt een halve dag kwaad op elkaar zijn; bij mij is het even een uitbarsting en dan is het snel weer redelijk stabiel.

Vermoeiend wel, en dan de puberteit straks nog...

dc
Hombre

Het is ook gewoon een karakterkwestie. Mijn oudste zoon kan mij met gezeur heel boos maken, terwijl mijn man erom kan lachen en het niet serieus neemt. Dan is het zo over. Dat probeer ik ook wel, maar je kunt niet echt veranderen wat je echt heel irritant vindt.

Mijn 2e is een dramaking. Als mijn man die aanpakt, zijn ze beide heel erg boos, en is mijn zoon op een gegeven moment hysterisch. Terwijl ik met hem dus juist weer geen moeite heb. Ik haal hem zo weer uit zo'n bui.

Vertigo
Hombre

Je post was goed getimed, qua herkenning. Hier ook een zoon van 6 die gulzig slurpt van mijn inmiddels enorme voorraad geduld, en die bij zijn vader veel minder ruimte krijgt. Wel een beetje een kip-ei gebeuren - doordat zijn vader hem korter houdt, teageert hij zich meer op mij af. Hij is erg geboelig en alle frusyraties moeten toch ergens heen..

Dus hier ook de nodige discussies. Mijn man gaat trouwens regelmatig iets actiefs met de kinderen doen en dat werkt ook erg goed. Mannen onder elkaar, ofzo :)

Nu nadert een grote verandering en gaat hij helemaal dwars om maar wat controle te bewaren. Wat sneu is voor hem en vermoeiend voor ons..

Oplossing: lastig te zeggen, maar veel geduld, positiviteit en humor hebben en op tijd pauzes voor jezelf regelen als je merkt dat de koek op raakt..

dirksmama
Herkenbaar

Mij werd het destijds zo uitgelegd: als je twee bent is zit je nog aan mama vast, mama is een deel van jezelf.
Als een ander 'nee' tegen je zegt, dan kun je dat wel accepteren, maar als een stuk van jezelf (mama) nee tegen je zegt, dan kom je in conflict.

Oplossing die bij ons werkte was: mama zegt zelden 'nee', maar formuleert op een andere manier om toch haar in te krijgen.
So wie so bennik niet zo dol op hetnwoordn'nee'

Hombre
Troost

Geeft toch wat troost dat het (veel) vaker voor komt.

"Oplossing: lastig te zeggen, maar veel geduld, positiviteit en humor hebben en op tijd pauzes voor jezelf regelen als je merkt dat de koek op raakt.."

Gaan we doen!

JanetEE
Grenzen herkennen

4 jarige had toen hij 2 was vrij snel door wanneer nee nee is en bedacht dan wat anders om te doen. De nu tweejarig kan inderdaad lang volhouden in nee.Soms helpt een nieuwe strategie. DE TRAP (afkoelen op de trap) hadden we bij hem nog niet echt ingevoerd. Daarvan was hij wel onder de indruk.

Onderwerp gesloten

Wat leert je kind in groep 1?

En dit is wat je kind al moet kunnen voor hij naar groep 1 gaat: lees het hier.