Home » Forum » 4 dreumes en peutertijd 1 4 » Zoon van 3 heeft maling aan de regels

Zoon van 3 heeft maling aan de regels

9 berichten / 0 nieuw
Nieuwste reactie
Zomaaar
Zoon van 3 heeft maling aan de regels

Lieve ouders. Ik zit met mn handen in het haar! Mijn zoon is net een paar weken 3 jaar oud en was hiervoor al een kleine terror, maar dit kon ik nog aan. Sinds 2 weken is het hier in huis 1 en al drama. Als ik wat vraag is het antwoord standaard "neeuj"...(en dan ook nog is op een hele arrogante manier). Als ik hem straf geef licht hij in een deuk van het lachen. Als ik zeg dat hij iets niet mag gaat hij gewoon door kortom.... hij heeft gewoon schijt aan me!(Tis dat hij zn middelvingertje nog niet op kan steken denk ik..) ik hou zielsveel van mijn zoon en het kan ook echt wel een lieverd zijn maar ik merk dat het elke dag een stukje zwaarder word voor me en dat het einde nu echt zoek is.. ik weet eigelijk niet meer wat ik met mn zoon aan moet.
Als hij iets doet wat niet mag spreek ik hem daar rustig maar duidelijk op aan. Vertel dat dat niet mag en dat hij beter kan gaan spelen( of iets wat wel mag).
Als hij na het waarschuwen door gaat of hij slaat ofzo dan gaat hij naar de hoek, ik benoem nu dat ik dat niet wil hebben. Na 2 minuten roep ik hem dan bij me en vertel dat hij beter kan gaan spelen laat hem sorry zeggen. Geef een kus en knuffel en dan is het weer goed.
Als hij ondertussen steeds wegloopt uit de hoek dan gaat hij op de trap en zeg ik streng met een licht verheven stem dat het niet goed vind. Maar wat ik ook doe hij lacht me uit en gaat gewoon Veder waar hij mee bezig is geweest. Ik voel me ondertussen nu zo'n slechte moeder omdat mijn geduld op begint te raken, ik helemaal niet boos op hem wil zijn en ik zo denk en praat over mn kind.. alle hulp is dus welkom

Phryne Fisher
Peuter

Misschien moet je eens een boek over (het opvoeden van) peuters lezen. Dit soort dingen los je op met afleiden en humor, niet met straffen. Dat sorry zeggen slaat nergens op. Hij beseft niet dat dat te maken heeft met wat niet mag, maar wel dat als hij sorry zegt hij weer mag gaan spelen.
Wat doet hij allemaal voor stoute dingen? Wil hij niet gewoon ‘meedoen’ of onderzoeken?

Jippox
redelijk normaal

voor een 3 jarige hoor. Ik denk inderdaad dat je je het best wat meer kunt verdiepen in deze fase.

Wat goed helpt: afmatten en afleiden.

Afmatten door veel naar buiten te gaan en actief bezig te zijn: naar bos, kinderboerderij, speeltuin, zwembad... Koop een loopfietsje of driewieler en laat hem zijn energie zo kwijt raken.

Verder werkt afleiden veel beter dan straffen. Mag hij iets niet: zeg nee en bied een alternatief! Zorg voor echt aandacht (door samen spelletjes te doen, voor te lezen enz.) en laat hem helpen bij waar hij maar bij kan helpen.

Het is een intensieve periode, maar ook een hele leuke. Voor je het weet zijn ze 4 en gaan ze naar school. Moet je zien waar ze dan opeens allemaal mee thuis komen! :-)

Tamar
en

op tijd eten en naar bed. Het zijn net diertjes.

mirreke
Je moet niet straffen

maar afleiden. Voorkomen dat het uit de hand loopt. Het is een kind van drie, geen kind van 6 of 7.
Een kind van drie heeft geen idee. Je leert hem nu een trucje, namelijk sorry zeggen en dan weer verder spelen. Hij heeft er geen idee van wat dat precies betekent, en dat hoeft ook nog helemaal niet. Dat komt vanzelf.

Je moet met hem meedoen, hem een beetje begeleiden. Een kind van drie kan zich maar kort concentreren, en als de interesse weg is gaat hij kijken waardoor hij jouw aandacht kan krijgen. En dat is blijkbaar met ondeugend zijn.
Je zit al met hem in een vicieuze cirkel, zorg dat je daar uit komt. Samen met hem knutselen oid. Hem laten helpen met koken. Laten helpen met de was doen, helpen met boodschappen doen.
Veel met hem naar buiten, dat helpt ook, kan hij zn energie kwijt. Lekker laten klauteren op speeltoestellen, eendjes voeren oid.

Een kind van drie voor straf op de gang of trap, heb je zeker afgekeken van de nanny of zo, of hoe heet dat, de opvoedpolitie. Niet doen, heel nare aanpak.
Misschien kun je hem op peutergym doen. En zit hij op de peuterspeelzaal? Of op de creche?

En inderdaad: goed ritme. Peuters worden ook ongedurig als ze eten nodig hebben. Zorg dus voor regelmatige eettijden, en op tijd naar bed. Zoals hierboven staat.

En wat ook helpt, iemand zei het al, lees eens een boek over peuters en kleuters. Je verlangt veel te veel van hem.

Koffiekop
Idd afmatten en afleiden

Veel bewegen: rennen, springen, loopfiets, lopend mee de boodschappen doen, peutergym en babyzwemmen, speeltuin of boswandeling, alles is goed.
En hij wil vast graag 'groot' zijn. Laat hem lekker worstelen met de stofzuiger, net als jij, en laat hem met een vochtig doekje of stofdoek helpen poetsen. Maakt niet uit dat het huis er niet schoner van wordt.
Lekker kliederen met verf of klei, blokkentoren bouwen en weer omgooien, er is heel veel leuk, maar dat duurt maar kort. En dat is vervelend, als jij dacht net even de was op te kunnen hangen...
Maar over een jaar is hij naar school, dat scheelt. Intussen dus ook echt proberen te genieten van zo'n ondernemend mannetje. En als dit allemaal niet helpt, kun je hem ook nog twee dagdelen naar een peuterspeelzaal doen. Liefst op dagen dat jij niet werkt, dan heb je thuis even rust.

Maar straffen, nee, dat werkt echt (nog) niet.

Koffiekop
Muziek maken en dansen

die vergat ik nog. Mijn oudste kon uren zoet zijn als ik lekkere ritmische muziek op had staan met meetrommelen op wat potten, pannen en beslagkommen. Gewoon met een houten lepel. Op die leeftijd hoeft het gelukkig nog niet een echt mooi drumstel te zijn :-). En als hij klaar was met trommelen gingen we dansen. Lekker gek doen, heerlijk!

En als ze moe zijn, maar nog wel afleiding nodig hebben is er gelukkig altijd wel een schermpje in de buurt. Dat kan echt geen kwaad, als je het met beleid inzet als afleiding.

AnnaNiem
Dagritme

Tja... de peuterpubertijd. Ik mis dat echt niet...
Twee en ik zeg nee
Drie en ik wil nie
Vier en ik klier...

Wat helpt is een goed dagritme. Hij weet dan wat er komt en wat er van hem verwacht wordt. Geef dan 5 minuten voor het einde aan dat je gaat stoppen met wat hij nu aan het doen is, ruim je het samen op en ga je naar het volgende van de planning. Op de kleuterschool, maar ook bij de peuterspeelzaal, werken ze zo en gebruiken daarvoor dagritmekaarten. Dat geeft structuur. En benoem in de planning dus ook het wc-moment (zindelijkheid), fruit/snoepmomentjes etc. Op het internet zijn voorbeelden zat te vinden van dagritmekaarten. En beloon en benoem wat hij goed doet. Neem dat niet als vanzelfsprekend! Juist aandacht geven aan wat hij goed doet! Hij blij, jij blij!

Driftbuien zoveel mogelijk negeren en zit hij aan iets dat niet mag, dan benoem je dat en geef hem een alternatief. Boos worden werkt niet. Een timeout kan wel, maar het plichtmatige sorry is een trucje. Even 3 minuten om zelf af te koelen, jezelf te herpakken en hem uit zijn situatie te halen, kan helpen. Leg het hem rustig uit na afloop, dat je het niet fijn vond wat hij deed, geef hem een knuffel en ga weer vrolijk verder. Meer is het niet en moet je er ook niet van maken.

Bosbes
inderdaad: geef aandacht aan wat leuk en fijn is

Aandacht op het positieve werkt fantastisch.

Mijn kinderen zijn al pubers, maar ik heb gemerkt hoe fijn het was om te zeggen wat wel fijn was. En veel positieve aandacht te geven.

Bijvoorbeeld: tekent je kind op de muur of op de tafel, dat wil je natuurlijk niet. Je pakt gauw die pen af want dat moet stoppen. Maar voorzichtig: hij doet dit echt niet om jou te treiteren! Misschien om aandacht van je te krijgen (maar dat is normaal en ook prima). Maar waarschijnlijk gewoon omdat het leuk is om te doen, terwijl hij echt niet weet wat daarmee mis is.
Geef hem nu *erkenning*: Jij wil tekenen he? Wat leuk om te tekenen! Ga hier maar op tekenen (jij pakt een papier). Ja mag niet op de tafel tekenen, maar wel op een papier. Wat ga je maken?

Of: hij maakt gekke geluidjes, schreeuwt, en kijkt jou uitdagend aan.
Grote kans: hij krijgt te weinig aandacht, want jij kijkt telkens op je telefoon of bent in ieder geval druk met iets anders.
Een kindje hoeft ook geen 100% van de tijd aandacht, maar...nou ja, toch wel vaak. Dus dat andere moet weg, je leert hem een andere keer wel hoe hij 1 minuut kan wachten en later 2 of 3 minuten.
Oplossing van dit lastige gedrag? Check of hij honger heeft of moe is. Check of hij verveeld is. Los het op met humor (meedoen! of gaan lachen!). Of: leid af (muziekje opzetten en samen zingen. Naar buiten gaan. boekje gaan lezen). Of: negeer het maar doe wel iets gezelligs.

Aandacht geven aan het negatieve: je versterkt het gedrag.
Aandacht geven aan lieve/gezellige dingen: dit versterkt ook. 'Wat zit jij mooi te tekenen! Leuk om te doen he?'. En 'wat kan jij al goed je jas aantrekken! Nu gaan we gezellig samen naar buiten en dan zoeken we de eendjes!'. 'Eerst ging je schreeuwen, dat vond ik niet fijn. Maar toen gingen we gezellig zingen, dat was gezellig he?'.

Je kunt het best snel ombuigen. Succes!!