Home » Forum » Zoontje te klein

Zoontje te klein?

26 berichten / 0 nieuw
Nieuwste reactie
joan55
Zoontje te klein?

hallo

mijn zoontje is 3,5 jaar, wordt in juni 4, en is 93 cm en weegt 15 kilo. nu vinden ze zijn gewicht wel goed, alleen zijn lengte niet........
ik ben 1.56 en zijn vader is 1.74
mijn vader, dus zijn opa, is ook 1.60
eigenlijk is mijn hele familie niet groot......
nu maken ze op bureau er eigenlijk een beetje een hijsa over het fijt dat mijn zoontje zo klein is ten opzichte van andere kinderen, en willen ze hem de medische molen in sturen: foto's maken, bloed prikken, enzovoorts. mocht daar wat uit komen, bijv een groeihormoontekort, dan kan mijn zoontje dat aangevult krijgen met groeihormonen, die je elke dag in moet spuiten?!?!?!
als hij tien is kan het ook op een operatieve wijze: zijn benen breken!! en dat groeit weer aan, met als gevolg, de benen 5 cm langer, en een korte romp?? ok, hij is wel 5 cm langer............. tttssss

ze hadden me ook al bang gemaakt met: misschien heeft hij wel wat met de schildklier, of met de niertjes...... of werkt zijn hartje niet goed........

hij plast als de beste, en als hij last had van zijn hartje dan had ie t, volgens de huisarts, wel benauwd gehad of snel moe ed..........

nu wil t consultatiebureau er toch mee door gaan, met onderzoeken, maar ik / wij willen dat niet!! we weten waarom hij zo klein is........

wie heeft hier ook mee te maken of heeft misschien tips voor mij hoe ik hiermee om moet gaan? ik weet t niet meer, vind t allemaal erg vervelend. met mijn zoontje is verder niets mis, is zon schatje, en haast nooit ziek!!

MarSy
Nee = nee!

Zijn ze nou helemaal!! Als jullie het niet willen en de huisarts vindt hem gezond zou ik het niet doen. het CB mag zo veel willen, maar die hebben daar niets over te zeggen. Je mag er heen, het moet niet. Als jullie allebei sterk het gevoel hebben dat het niet nodig is, niet doen!

Wel zou ik het naar het CB toe even mooi inkleden voor je dossier: dus zeggen dat je het serieus neemt, dat je er over nadenkt en er met de huisarts over gaat praten en dat je verwacht dat jullie huisarts jullie daar verder inbegeleid.

groet

dc
Kinderarts

Ik zou een doorverwijzing naar een kinderarts vragen en het met deze bespreken. Ik zou toch wel willen nagaan of er een hormoonpb is en dat willen uitsluiten. Een test kan toch geen kwaad? En als je gelijk hebt, hoef je je verder nergens druk over te maken. Maar dan is de discussie ook gelijk over.

jopi
Groeicurve?

Hoe is zijn groeicurve? Op welke lijn zit hij? En is zijn groei onlangs verminderd of stabiel gebleven?

Ik zou me niet zo gek laten maken door al die rigoreuze informatie (groeihormonen spuiten, benen breken, schildklierproblemen).Zo'n vaart neemt het allemaal niet. JIj bent de baas over je kind, dus er gebeurt niks tegen je zin.

"nu wil t consultatiebureau er toch mee door gaan, met onderzoeken, maar ik / wij willen dat niet!! we weten waarom hij zo klein is........"

Het CB kan dat dus niet zelfstandig beslissen. Ik zou zelf voor de zekerheid een second opinion vragen bij een kinderarts (vraag een verwijzing bij de huisarts) zodat je een argument hebt om het CB van repliek te dienen en je zeker weet of je zoontje inderdaad echt een zorgelijke afwijkende groei heeft of 'gewoon' klein is.

*Rymcke*
Herkenning

Onze twee was altijd klein en is nu nog klein. Nu gaat onze vierde er ook achteraan. Zelfde wat ik hier lees, Cb heeft zorgen over zijn lengte. Onze tweede is geboren met 47 cm en 2840 met bijna 4 jarige controle was hij 96 cm. (gewicht effe kwijt) nu is hij 13 en nog steeds klein 1,44 en zo'n 36 kg. Meeste 13 jarige ruim kop groter. Wij hebben altijd gezegd zolang het kind zelf er geen last van heeft en het medisch geen probleem is doen we niets. Nu is onze vierde 3 en ook klein 90 cm met 3 jaar controlen in januari en 14,5 kg. Klein ja maar. Zelf 165 hubbie 183 maar oudste zoon is weer erg groot, 15 jaar nu 180 en maat 45 in schoen, en komt vast nog wel cm bij. In verhouding tot de andere kids springt hij er erg uit.
Maak je geen zorgen, doe het alleen als het echt medisch moet of je kind het wil ivm pesten ofzo.
Rymcke

joan55
Joey

halo

nee zijn curve loopt wel omhoog, maar niet die stijgende groene lijn, gemiddelde lijn zeg maar. hij zit daar nu onder, maar hij groeit wel. als ik ik mijn boekje kijk waren mijn lengtes exact t zelfde........ misschien idd geen slecht idee om de kinderarts in te schakelen, eens kijken wat die zegt, maar de huisarts zegt dat hij kern gezond is....... toen ik em belde met dit ''probleem'' was t eerste wat hij zei: kennen ze zijn opa wel?......... dus voor hem is t ook normaal dat joey zo klein is...... maar op t beureau zeggen ze dat we t daar niet op mogen schuiven, pppffffff

Guinevere
Andere mening

Persoonlijk denk ik dat je niet aan de buitenkant kunt zien of er al dan niet iets medisch aan de hand is. Dus zelf zou ik zeker een expert naar je zoon laten kijken.
En wie zal het zeggen, wie weet was er toen opa in de groei was ook wel iets met hem aan de hand, waardoor hij zo klein is gebleven.
Ik ben het er mee eens dat lengte niet het belangrijkste is, maar het lijkt me geen pretje om als volwassen man zo heel klein te zijn. Zeker niet als het wellicht (deels) te voorkomen was geweest.
Die verhalen over benen breken zou ik maar vergeten, raar dat ze met zulke dingen aankomen. In elk geval, jij ben de ouder, jij beslist.

joan55
Ok

ja dat zijden ze op bureau ook, zoals het er nu uit ziet wordt hij tussen de 1.60 en 1.65......... ok is niet groot, iig groter dan mij hihi.
maardan krijgt hij misschien groeihormonen....... elke dag een spuit! omdat wij willen dat hij groter wordt?!?! wij zijn dus allemaal niet groot, maar zijn er ook wel gelukkig om, en k vind dat mijn zoon zelf moet kiesen of hij groter wil worden of niet, kan dus ook nog op latere leeftijd......... als ik al na ga dat als mijn zoontje groei in zijn beentjes heeft, hij heel hard huild omdat t zeer doet, wat moet dat wel niet met die spuiten? en das ook niet zonder risico, want ze kunnen er een te lage suikergehalte aan overhouden in t bloed, en een telage bloeddruk. dit blijft dus zo......... en als je ervaringsverhalen leest, wordt een kind er zelf ook ''anders'' van, soms zelfs driftbuien ed.............

*Lotus*
Zelfde

Toevallig zitten wij in precies dezelfde situatie als jullie.
Onze zoon is 93 cm en 14 kilo. Hij wordt eind deze maand 4.
Wij hebben een verwijzing gekregen voor de kinderarts. Gewoon uit voorzorg dat er niet iets medisch aan de hand is. Wij zijn 1.65m en 1.70m, dus het zal wel niet, maar toch willen ze het uit voorzorg doen.
Geen probleem toch? Je bent er zelf bij en in ons kind komen ook nooit groeihormonen. Je kan toch aangeven dat je dat absoluut niet wilt. Jij bent de baas over je kind hoor. Stel je nou voor dat hij een groeihormoon mist (wat onwaarschijnlijk is, want hij houdt gewoon jullie groeicurve aan), maar dan zouden ze er wat aan kunnen doen. Als jullie daar toestemming voor geven...

Guinevere
Groeihormoon

Je krijgt normaal gesproken alleen groeihormonen voorgeschreven als het kind daar een aantoonbaar tekort aan heeft. Dus je hoeft je daar voorlopig nog geen zorgen over te maken. Bovendien zijn er (schijnt het) speciale, minder pijnlijke manieren om het toe te dienen. En zie het niet als een marteling, maar als een medicijn tegen een aandoening!
Een tekort aan groeihormoon komt zelden voor, er kunnen legio andere oorzaken zijn voor groeiachterstand. Ze zullen wel botfoto's willen maken en wat andere onderzoeken gaan doen. Eerst de oorzaak maar eens vinden! Daarna weet je pas wat de juiste behandeling is.
Ik heb er verder geen verstand van, maar in het archief kun je er wel het 1 en ander over vinden!

*Lotus*
Ja en dan nog..

Wat is de kans dat er iets niet goed is. Jullie zijn allemaal klein... er bestaan echt kleine mensen op de wereld:).

Louise
Joan

Als ik jou geoed begrijp en zo lees wil jij die onderzoeken gewoon NIET! Simpelweg omdat jullie de oorzaak voor het klein zijn denken gevonden te hebben in familiar opzicht.(toch? als ik ernaast zit moet je het zeggen maar zo lees ik het).
Nou doe het dan ook niet! Bespreek je zorgen met de huisarts en zeg dat tegen het cb, zeg hen dat je blij bent dat er goed gekeken word maar dat jullie niet tot die betreffende groep horen gezien de mening van de huisarts(die zo te lezen ook al jaren in de familie zit).
Fijn he zo'n CB, waar stond het ook alweer voor Controle, consultatie, Confrontatie, consternatie.....wie weet het...(geintje natuurlijk dat laatste maar toch). Wij hebben hier ook veel gedoe met het cb hoor, vreselijk, hou in de gaten waarom je erheen gaat (wij voor de vaccinaties) en laat ze verder lekker kletsen, je kunt nu eenmaal geen knopjes indrukken als het niet volgens hun boekje gaat.

groet Louise

Jessicah
Rustig nou maar

Hoi Joan,
Geen paniek, groeihormoon is loeiduur dat zal je kind echt niet zomaar krijgen, alleen als er echt een tekort wordtvastgesteld. Vergeet dat verhaaltje over benen breken, wat echt niet realistisch is. OK, het zal misschien ooit wel eens gebeuren, in de V.S. ofzo, mensen doen wel vaker gekke dingen, maar het zullen echt wel persoonlijke uitzonderingen zijn en tot de groep behoren die ook in staat is om z'n ribben laat breken om een smaller middel te hebben. Twee van mijn 4 kinderen hebben werkelijk groeihormoontekort en ik had er nog nooit van gehoord, behalve in een aflevering van C.S.I., waar ze wel vaker met extreme gevallen komen. Dat moet je niet serieus nemen.
Je zoontje is dus aan de kleine kant. Dat kan gewoon zo zijn, omdat jullie in de familie nu eenmaal bepaald hebben dat je genetisch niet zo groot wordt of dat je zoontje iets mankeert. Een kleine familie hebben sluit dat laatste namelijk niet uit. Zo ken ik een familie wiens oudste zoon nauwlijks groeide. Het zou aan de (borst)voeding liggen, het zou aan de erfelijke aanleg liggen, enz. Maar uiteindelijk kwam eruit dat die jongen gewoon veel te weinig groeihormoon aanmaakte. Met groeihormoon zal hij nog steeds niet lang worden, omdat zijn genetische aanleg niet zo is, maar wel zo lang als in zijn genen staat geschreven (ongeveer zoals zijn vader waarschijnlijk).
Bovendien kan het zo zijn dat iemands familie klein is omdat die ook allemaal de mutatie hebben, waardoor zij eigenlijk ook allemaal kleiner zijn dan dan als ze geen tekorten zouden hebben. Bij mijn kinderen is het hoogst waarschijnlijk iets gnetisch, wat zij op hun beurt dan ook weer kunnen doorgeven aan hun latere kinderen en kleinkinderen en zo zouden we dus na een paar generaties zomaar ineens een kleine familie kunnen krijgen, waar toch iets aan de hand is.
Groeihormoon wordt niet gegeven om iemand langer te laten worden, maar om te voorkomen dat iemand korter blijft dan de lengte die in de genen geschreven staat. Bovendien heeft groeihormoon nog een aantal andere functies in ons lijf behalve de botten te doen laten groeien, ze ondekken er steeds meer, waardoor het voor de levenskwaliteit beter kan zijn als een ernstig tekort daaraan aangevuld wordt.
Groeihormoontekort is de bekenste oorzaak voor een kortere lengte, maar zeker niet de enigste en het is ook niet gezegd dat dat de meest voorkomende oorzaak is. Schildklierhormoontekort heeft hetzelfde gevolg voor de lengte, maar ook de intelligentieontwikkeling wordt daar ernstig door belemmerd. Nierproblemen kunnen ook voor een kortere lengte dan geprogrammeerd zorgen. Dat kun je niet zien aan het hoeveelheid plassen, want het gaat er bij deze nierproblemen juist om dat de kinderen teveel zouten (bicarbonaat) verliezen met de urine. Ook is het al of niet vaak ziek zijn geen graadmeter om te kijken of er ergens een hormoontekort is. Net zo als alle aangeboren hartstoornissen zich niet altijd uiten met moe of benauwdheid. Zo zijn er nog tal van andere oorzaken, waarvan een overzicht te vinden is op de site van de Belangenvereniging van kleine mensen: http://www.bvkm.nl/groeistoornissen
Sommige van deze oorzaken voor een te kleine lengte kunnen ook ernstige andere gevolgen hebben en daarom is het goed dat het cb, behalve meten, ook iets met die meetresultaten doet. Bij mij was het juist andersom, de afwijkende metingen werden afgedaan met 'er zal wel niets aan de hand zijn' en 'kleine mensen moeten er ook zijn'. Dat doen zal toch waarschijnlijk alleen uit doorverwijzen staan en vervolgens beslist de specialist of en met wat voor onderzoeken er begonnen moeten worden. De minst belastende eerst zoals handfoto, urineonderzoek en bloedprikje voor schildklier en bloedonderzoek. Pas als daar iets uitkomt gaat men verder bloedcurves na groeihormoonstimulatie en eventueel MRI-scan voor groeihormoontekort of andere testen voor de andere oorzaken.
Waarschijnlijk is er met jullie zoontje helemaal niets aan de hand, heeft het cb net een bijscholingscurses gehad over 'te kleine kinderen' of hebben ze ervaring met een kind wat ze juist onterecht niet hebben onderzocht, maar een eventuele second opinion bij een specialist kan toch niet zoveel kwaad? Hoe dan ook, jullie als ouders beslissen over je kind en kunnen beslissen of je al of niet een handfoto wil laten maken, bloed af wil laten nemen en zelfs al doe je het hele onderzoeksiter en zou er een groeihormoontekort uit komen, dan zijn jullie nog degenen die beslissen of je dat ook werkelijk wilt gaan geven.
P.S. mijn kinderen met aangetoond groeihormoontekort waren met 3,5 jaar 94 en 91 cm lang. Hun vader is ongeveer zo lang als jouw man (met kleine familie) en ik ben zo'n dikke 10 cm langer dan jij, maar heb ook kleinere mensen in mijn familie zitten.
Groetjes Jessica

Rafelkap
Kul

Wat een kul zeg. Volgens mij was mijn oudste met bijna 4 jaar 98 cm (of 97), hij volgt een van de onderste curves (niet de onderste, dus het kan nog kleiner), altijd al gedaan. Ik ben ook niet zo lang, mijn familie ook niet. Cb maakt ons totaal geen zorgen, wij ook niet. Bespreek idd maar met je huisarts maar het lijkt me grote onzin om z'n benen te gaan breken.
Op de psz zijn de kinderen gemiddeld groot - en dat scheelt een stuk, misschien dat je cb teveel vergelijkt met die reuzepeuters :-)

zon
Joan

'nu wil t consultatiebureau er toch mee door gaan, met onderzoeken, maar ik / wij willen dat niet!! we weten waarom hij zo klein is........'
Eerlijk gezegd vind ik dat nogal een simpele gedachte. Natuurlijk is de kans niet zo groot dat er inderdaad een andere dan genetische oorzaak is voor zijn geringe lengte maar om nu te stellen dat je dat zeker weet...
Ik zou laten onderzoeken of er inderdaad een oorzaak is voor zijn lengte (een foto en bloedonderzoek is echt geen verschrikkelijke belasting), vervolgens laat je je door een kinderarts goed informeren en daarna beslis je wat je verder gaat doen.
Je kan dan alsnog beslissen niks te doen maar dan weet je tenminste de oorzaak en heb je je als het goed is eerst goed laten informeren zodat je weet waarvoor je kiest en waarom.

Asa Torell
Dank je wel jessicah

Voor deze uitgebreide en duidelijke uitleg. Mocht dit bij ons gaan spelen (dochter is ook aan de kleine kant) dan weet ik wat er voor dingen aan de hand zouden kunnen zijn en waarom het zin heeft verder onderzoek te doen. Wat was ook alweer (je hebt het al wel eens geschreven meen ik) de reden waarom jij de lengte van jouw kinderen verontrustend genoeg vond voor onderzoek?

LindadR
Pff

Wij hebben kennissen en zij zijn beiden vrij klein. Hun zoon is ook vrij klein. Op hun cb ook enige paniek over het gebrek aan lengte van zoon. Maar ja, ze vragen niet voor niets de lengte van beide ouders en maken daar een gemiddelde van. Vrij logisch dat kleine ouders minder lange kinderen krijgen dat grotere. Maar het hoeft natuurlijk niet altijd.

Vraag het anders eens aan je huisarts, wat hij of zij denkt. Als hij of zij ook twijfelt, laat je je toch doorsturen naar de kinderarts, kijkt wat ze er daarvan vinden?

Ik ben ook eens met oudste accuut naar de kinderarts doorgestuurd naar de huisarts, want zijn bloed zou niet goed zijn. Niks aan de hand, paniekvoetbal, uitslagen waren vertekend door een virus dat hij net had doorgemaakt.

Rustig blijven, komt allemaal goed. Vooral dat verhaal over benen breken snel vergeten!

Linda

Nivea
Ik zou...

Ik zou naar de huisarts gaan en met hem/haar bespreken of een bezoekje aan de kinderarts wenselijk is. Ik vind het echt van de zotte dat het consternatiebureau je op deze wijze bang probeert te maken. Maar bij een heel klein gedeelte (< 1%) van de kinderen die naar de kinderarts gaan ivm lengtegroei is er iets aan de hand.

Hier zijn we doorverwezen naar de kinderarts die veel vraagt. Zij hebben rekenkundige formules en ik denk dat er dan uitkomt dat je zoon prima op lengte is. Ook vragen ze bv naar het intreden van de puberteit etc wat van invloed kan zijn op lengtegroei.

Hier is in eerste instantie alleen een botfoto gemaakt. Samen met gegevens uit het gesprek is daaruit gebleken dat mijn zoontje waarschijnlijk langer door zal groeien. Geen probleem dus. Hij blijft onder tweejaarlijkse controle staan. Niks geen bangmakerij (ik had zelf al wel gegoogled natuurlijk).

Nivea
Guinevere

"Ik ben het er mee eens dat lengte niet het belangrijkste is, maar het lijkt me geen pretje om als volwassen man zo heel klein te zijn."

Ja, en wat wil je er aan doen dan? Hormonen spuiten helpt alleen als er een groeihormoontekort is.

Guinevere
Weet ik niet nivea

Omdat ik de oorzaak niet weet, wil ik juist zeggen dat joan het beter wél kan laten uitzoeken. Wat er dan aan te doen is? Dat kunnen de artsen bepalen. Er kunnen zoals al gezegd ook schildklierproblemen zijn. Dat is te behandelen Of er is niks, en dan wordt het misschien inderdaad een kleine man. Maar dan heb je tenminste wel allerlei mogelijke, te behandelen oorzaken uitgesloten.

Lisa76
Veel te klein?

Is dat nou echt veelste klein? Mijn zoon is 94 cm en 14 kilo bij 3 jaar en 3 maanden. Maar hij volgt netjes de onderlijn van de groeicurve. Was prima zeiden ze.

liefs lisa

Nivea
Guinevere

Ik ben met je eens dat het niet zo'n verkeerd idee is om langs huisarts en kinderarts te gaan. Dan weet je zeker dat je andere zaken kunt uitsluiten. Mijn inschatting is (op basis van de berekeningen die ze op mijn zoontje hebben losgelaten) dat het zoontje van Joan niet te klein is in vergelijking met zichzelf. Hij heeft de lengte van zijn ouders niet mee. Daar komt de kinderarts achter zonder allerlei enge onderzoeken etc.

Guinevere
Overigens hier ook zo'n kleintje

Mijn zoontje van bijna 2 stevent op dezelfde lengte bij 3,5 jaar af als de zoon van Joan55. Hij zit gestaag op de -2,5 lijn. Het CB hier vindt het echter helemaal niet zorgelijk, ik zelf maak me er meer zorgen over dan zij....Bij ons geen geleuter over benen breken dus gelukkig. Maar ik zou onze onderdeur toch wel graag een keer goed laten doorlichten. Ik dacht eigenlijk dat dat standaard was bij kinderen die onder de -2 lijn zitten? Ik ga bij het volgende CB-bezoek maar weer eens vragen of er onderzoek gedaan kan worden.

joan55
Curve

http://www.borstvoeding.com/groeicurve/growthcurve/curve_length/13150/-1/1

dit is mijn zoontje zijn curve

zijn groei ging vanaf de geboorte stijgend, maar is nu vlakkig geworden, maar groeit wel door........

k heb em net gemeten......95 cm........ yeah hahahaha

thein
Groeit toch?

Hij groeit toch? Dus ik zie het probleem niet. Ik zou me meer zorgen maken als hij maanden op 1 lengte zou blijven. En als je het zelf niet vertrouwd, zou ik vertrouwen in winnen bij een kinderarts, die kan je meer advies geven dan de CB is mijn ervaring.
Hier een peuter van 2,5 die 91 cm en 14 kilo.
groettes

lukke
In de molen

Ons kind heeft veel ziekenhuis onderzoek gehad, en het prettige is: je kunt het altijd stoppen! Dus je kunt nu zeggen: ik wil wel onderzoek, maar niet de belastende onderzoeken bijvoorbeeld.

En dan kan je ook kijken hoe lang hij volgens prognose wordt. Om als man 1.60 te zijn is geen pretje. En je kunt vragen wat de eventuele bijwerkingen van hormonen zijn.

Dus ik zou zeggen: probeer toch eens wat, maar stop als het je te veel is.

Onderwerp gesloten