Home » Forum » 10 jarige in een club

10-jarige in een club

7 berichten / 0 nieuw
Nieuwste reactie
Ineke
10-jarige in een club

Dochter van 10 zit sonds kort bij een 'club'. Met een stuk of 7 kinderen spelen ze na school, bouwen een hut etc. Van andere oduers horen we dat dit als een probleem ervaren wordt. Andere kinderen mogen er niet bij, en het is toch veel eerlijker en beter als iedereen samen speelt?
Navraag bij dochter levert op dat het anders niet lekker speelt met 20 kids en dat het juist wel spannend is om een club te hebben. We praten wel met haar over 'niet pesten' en met respect met anderen omgaan en dat de club alleen na school is en niet op school. Heb ook het idee dat het een beetje bij de leeftijd hoort, dit sociale uitvinden met elkaar.
Wat vinden jullie?

koentje
Ik vind dat

volwassenen zich niet zo snel moeten bemoeien met het spelen van kinderen. Als zij de groep groot genoeg vinden met 7 is dat hun goed recht.
Het is wel zaak dat zij de anderen die willen aansluiten op een vriendelijke manier afwimpelen. Dat hoort allemaal bij het sociale leren. En andere kinderen moeten soms ook leren dat een groep 'vol' is: dat heeft niets met pesten te maken.

Tirza G.
Tjongejonge

Zíjn er eens een keer kinderen leuk aan het spelen, moeten mensen zich er weer mee bemoeien. Ze weten het voor kinderen altijd beter dan voor zichzelf, net of dat zíj elke dag alle buren te eten vragen.
Mijn kinderen zaten ook in zo'n club, hier in de straat. Inderdaad: hutten bouwen enzo. Dat ging geweldig, dat was in evenwicht, dat liep als vanzelf. Kwam er een ander kind bij, dan ging het mis, minder lekker, niet zo vanzelf - enzovoort. Is toch logisch?
Lekker laten spelen alsjeblieft!!

Tirza

Fianna
Ik snap niet

dat van kinderen verwacht wordt dat ze andere kinderen altijd maar aardig moeten vinden en met iedereen moeten spelen. Ik ben ook niet met iedereen bevriend en vorm wat dat betreft een groepje waarbij ik anderen buiten sluit. Ik weet zeker met mij veel andere volwassenen.

blom
Ligt eraan

Maar misschien ben ik zelf niet zo van het exclusieve. Ik houd er niet zo van, dus ik breng dat ook niet over op mijn kinderen, al zou ik het ze ook niet ontmoedigen, zeker niet in dit geval. (Raar, want ik ben zeker geen allemansvriend, juist het tegendeel. Toch vind ik dat er veel situaties zijn waar iedereen gewoon meetelt en mee moet kunnen doen.
Bij mijn dochter in de klas zit een meisje met een vast clubje. Ik weet dat van haar moeder, ik weet ook hoe lastig dit meisje iemand leuk vindt. Omdat ik moeder goed ken krijg ik weleens eea mee, en dan valt me wel op dat ze dat exclusieve ook wel erg accepterend bejegend. Mijn zoon matcht (net als ik) vrij moeilijk, toch vindt hij iedereen oke en leuk en mag altijd iedereen meedoen. Ik kan dat wel waarderen, en dat breng ik denk ik toch wel op ze over. Mijn dochter maakte nu toch de opmerking dat ze het jammer vond dat dat bewuste meisje (blijkbaar ook) op school niet toegankelijk is. Altijd hetzelfde clubje en nooit mag er iemand meedoen. Ik vind dat toch raar, en kan me best voorstellen dat dochter het vervelend vindt. Meer ook niet hoor.
Dus ik weet het niet zo, ligt er ook aan hoe de situatie is. Ik kan me voorstellen dat er situaties zijn op straat waarin het sneu voor anderen is niet mee te mogen doen. Maar ik zou mijn eigen kinderen dan altijd adviseren het exclusieve clubje te negeren verder en hun eigen clubje te maken. Ach, zo zit het echte leven iid waarschijnlijk ook in elkaar, maar ook daarin kan ik het niet zo waarderen.

dirksmama
Is toch normaal?

Rond die leeftijd richtten wij ook allerlei clubs en genootschappen en weet ik veel wat op. Hutten bouwen, schatten zoeken, detective spelen (nou ja dat was eigenlijk potloodventer pesten).

Hele TV-series, hele series kinderboeken gaan van dit soort clubs uit. Van welke planeet komen die ouders?

Ik vind dat je hooguit moet uitleggen dat exclusiviteit en geheimhouding niet te ver mogen gaan bij dit soort clubjes. Geen enge initiatierituelen, geen pesten van mensen buiten de club, dat soort dingen.

Toch?
Alles waar te voor staat

Hallo,

ben op het forum aan het zoeken over meidengedrag en vooral groepen. Mijn dochter van 10 heeft het namelijk de afgelopen 6 maanden best moeilijk omdat zij niet meer bij de club (een andere dan in het draadje) hoort. Ik vind het allemaal heel lastig.

Als kind moetje leren dat je niet altijd overal zo maar kan meedoen. Een club oprichten is leuk. En ouders moeten zich niet overal mee bemoeien. Maar na 6 maanden structureel te worden buitengesloten op school en daarbuiten is mijn zelfverzekerde dochter verandert in een gespannen en angstig meisje.

Tuurlijk heb ik met andere ouders geprobeerd uit te vinden wat er precies aan de hand is, ik heb met de juf overlegd hoe dochterlief hier zelf mee aan de slag kan, en we zijn op zoek gegaan naar andere vriendinnen. Maar feit blijft wel dat er eigenlijk niets veranderd is omdat zo wel ouders als school zeggen; Dit moet kunnen, maak je niet druk. Leuk toch, zo'n club!

Dus hoe nu verder?
Grtjs, toch?

Onderwerp gesloten