Home » Forum » Agressief jongetje van 4 jaar

Agressief jongetje van 4 jaar

Ben jij al begonnen met seksuele opvoeding?

Of wil je weten hoe je dit kunt aanpakken? Deel jouw ervaringen hier!

21 berichten / 0 nieuw
Nieuwste reactie
daphne
Agressief jongetje van 4 jaar

Ik heb een zoontje van pas 4 jaar. Hij gaat na de schoolvakantie naar groepje 1 nu zie ik daar vreselijk tegen op. Waarom, niet dat hij gaat want dan heb ik wat meer rust maar hij is zo agressief. Hij zegt woorden waar ik me van afvraag weet je wel wat dat betekend, altijd een weer woord nee doe ik niet stampen slaan schreeuwen ik wordt er gek van. Nu zij mijn moeder laat hem eens testen op hdad mijn oudste broer heeft dat namelijk. Maar wat krijg ik te horen houd dit nog maar 2 jaar vol we testen pas bij 6 jaar. ik weet me geen raad meer en eigenlijk houd ik dit ook niet vol. ik kan hem wel met de kop tegen de muur slaan. Nu heb ik al tips gekregen van rustig blijven, negeren, op de trap zetten, niet schelden maar dat helpt allemaal niet moet ik me dan maar laten schoppen door een 4 jarige. Ik weet niet meer wat ik moet doen. A.u.b geen reacties van het gaat wel over want daar heb ik nu nmiks aan want dit duurt al ruim een halfjaar

purk
Daphne

het lijkt me stug dat ze pas kunnen testen of wat dan ook als je zoontje zes jaar oud is.

Goed, los daarvan. Jij omschrijft duidelijk waar je tegen aan loopt met je zoontje. Is het niet een idee om opvoedondersteuning aan te vragen via de thuiszorg. Dan kunnen ze in elk geval eens kijken wat een handige aanpak kan zijn. Verder zou ik anders echt naar de huisarts stappen en een verwijzing vragen naar een kinderpsychiater of zoiets dergelijks. Kinderen kunnen daar eerder terecht dan met zes jaar oud, hoor.

Sterkte ermee!

groetjes van Purk

dc
Hulp zoeken

Bij 4 jaar is het heel moeilijk om het tij in je eentje te keren. Ergens gaat er in de opvoeding iets mis (ik geloof niet in "slechte kinderen"), maar zie je niet waar en wat je kunt veranderen. (En ik zeg dus niet dat je het fout hebt gedaan, maar elk kind heeft een andere aanpak nodig, en je hebt gewoon de juiste nog niet gevonden.)

Ik zou alles lezen over opvoeding en met name over opvoeding van kinderen met ADHD waar ik m'n handen op kan leggen. Verder, kijk of er een centrum voor jeugd en gezin bij je in de buurt is en ga erheen. Vraag om hulp! Je bent echt niet de enige waarbij het spaak loopt hoor!

Tot die tijd, mijn tips: kies een paar strijdpunten uit, waar je heel consequent in gaat zijn, en leg dat uit aan je zoon. Bijvoorbeeld, als je me schopt, dan ga je 10 minuten naar je kamer als je thuis bent, anders in een hoek ergens. Ik zou zelf kiezen voor niet schoppen, niet slaan, niet met spullen gooien, en geen grote mond.

Verder proberen iets te vinden wat jullie samen leuk vinden om te doen, en bergen complimenten geven bij al het goede gedrag wat hij vertoont.

Derde punt, geef hem de gelegenheid om z'n energie op een positieve manier kwijt te raken. Ga samen voetballen, fietsen, rennen. (Ik hou zelf niet echt van voetbal, maar doe het toch bijna dagelijks, heb ook 2 zoontjes en ach, het is ook goed voor mij).

Negatief gedrag is ook een vorm van aandacht vragen. Dus hoe meer positieve aandacht je geeft, hoe minder je kindje behoefte zal hebben aan negatief gedrag.

In elk geval is je zoontje pas 4, en kan je geen verandering van hem uit verwachten. Hij is nog te klein om zijn gedrag te begrijpen en te analyseren. Jij bent de volwassene, dus jij zult het tij moeten keren!

Heel veel sterkte!

sharon*
Herken het

Onze oudste zoon had dat (en nog steeds) heel erg rond die leeftijd. Hij is nu 7 en heeft oa ADHD. Hiermee wil ik niet zeggen dat jouw zoon dat ook heeft hoor, maar ik begrijp je problemen. Mijn zoon was toen en nog steeds erg moeilijk te corrigeren. Hem in de hoek zetten of naar zijn kamer sturen als hij schopte of sloeg, zorgde (en nog steeds) er alleen maar voor dat de boel nog verder escaleerde. Hij is extreem moeilijk te begrenzen en op te voeden. Als hij boos is, is er echt niks meer met hem te beginnen.
Ik heb dus helaas geen tips voor je, maar ik weet dat de periode vlak voor hij begon met de basisschool en de eerste tijd op de basisschool hier een van de zwaarste perioden waren met hem. We hebben het uitgezongen, vraag me niet hoe. Nu is hij dus wel getest en onderzocht en beginnen we binnenkort met therapie voor hem.
Een paar tips kan ik wel geven:
probeer zo min mogelijk zelf heel boos te worden en te schreeuwen oid, ook al is dat nog zo moeilijk.
structureer alles zo veel mogelijk en houd de avonden rustig. Ik weet niet hoe het is met jouw zoon, maar mijn zoon's gedrag verergerde enorm als hij drukke dingen deed, veel prikkels te verduren had en een drukke omgeving had (daarom was school in het begin zo'n drama met hem). Mijn zoon reageert dat zijn frustraties af thuis op zijn ouders en broertjes en zusje.
Laat merken dat je schoppen en schelden niet accepteert, kijk of het wel werkt om hem in de hoek te zetten oid. Hier maakte dat het alleen maar erger. Misschien werkt het beter om aan te geven dat het niet mag en het dan negeren en verder veel positief aandacht geven.
benoem zijn gevoelens, boosheid: bijv. als heer weer schopt: ik zie dat je erg boos bent. Wacht hoe hij reageert en probeer er dan over te praten en leg hem dan uit dat schoppen niet de manier is.
Hier is dat lichamelijke geweld nog steeds een issue. Als zoon weer erg boos is kan hij nog steeds schoppen of slaan of met spullen gooien. Ik vind het ook erg moeilijk om mee om te gaan, maar hoop gauw handvaten te krijgen hoe er verder mee om te gaan. Wat wel wat lijkt te werken is hem even te laten uitrazen (evt kun je zeggen dat hij op een kussen mag slaan oid), zelf heel rustig te blijven en het te benoemen.

En verder, inderdaad, kijk of je hulp kan krijgen met opvoeden. Zorg er wel voor dat je iemand krijgt die er verstand van heeft.

Het klopt inderdaad dat ze over het algemeen kinderen niet testen op ADHD voor hun 6e jaar. 4 jaar is nog veel te jong voor een diagnose, ook omdat sommige gedragingen toch ook echt bij de leeftijd kunnen horen.
Sterkte er mee in elk geval!

sharon*
Purk

Kinderen kunnen inderdaad eerder bij een psych terecht dan hun 6e jaar, maar een adhd diagnose wordt over het algemeen niet voor het 6e jaar gesteld.

Hanne.
Alleen tegen jou of ook tegen anderen

Wat ik me afvraag: het stampen, slaan en schreeuwen, doet hij dat alleen bij jou in de thuissituatie, of ook bij anderen.

Ik houd nl af en toe m'n hart vast voor mijn oudste die erg explosief kan reageren tegen mij, z'n vader en z'n zus. Moet 'm soms echt vasthouden om te zorgen dat er geen ongelukken gebeuren.

Maar op school, de BSO en bij vriendjes....schijnt het een engeltje te zijn. Krijg altijd te horen dat hij zo aardig en netjes is.

Dus of de hele wereld liegt tegen me, of m'n opvoeding heeft toch ergens effect gehad en hij kan zich prima gedragen. Ik gok op het laatste.

m ik
Video-home training

Via (ik dacht) het Cb zou je video-hometraining kunnen aanvragen. Ze plaatsen dan een camera en er wordt op verschillende momenten opgenomen. Naderhand wordt dit besproken met de ouders en krijg je tips en begeleiding.
(Net zoiets als op tv, alleen dan wordt dit niet uitgezonden !)
Sterkte, want het lijkt me ontzettend zwaar. En tuurlijk ben jij geen slechte moeder, hier kun je gewoon heel moeilijk iets aan doen

dc
Da's normaal

Je kind doet voor de buitenwereld nog een beetje z'n best. Het is ALTIJD bij de ouders dat ze zich van hun ergste kant laten zien, en dat betekent dat hij vertrouwt dat je er onvoorwaardelijk voor hem bent. Dus dat kun je maar beter positief opvatten.

Bij weggaan uit de speeltuin, dat is voor alle kinderen op een gegeven moment een drama. Ik heb de mijne regelmatig over mijn schouder mee naar huis moeten dragen (helemaal over de rooie, niets mee te beginnen). Wat helpt is al 20 minuten van te voren beginnen met waarschuwen dat jullie over 20 minuten naar huis gaan, dan 10 minuten, 5 minuten, 2 minuten. Zo kan hij zich psychisch een beetje voorbereiden. En dan vragen wat hij thuis wil gaan doen. En dan kun je hem een beetje zin geven om naar huis te gaan. (De mijne vinden het geweldig om te helpen met koken, of ze mogen even op de WII terwijl ik kook.)

Soms zie je aan een kind dat het op dat moment geen zin heeft om te straffen (ik zou het niet omschrijven als bang zijn voor). Ik benoem dan gevoelens, zeg dat ik begrijp dat hij teleurgesteld en boos is, maar dat het tijd is om naar huis te gaan. En dat als hij boos is, hij even mag stampvoeten, springen, tegen een boom aanslaan, zoiets. Bij ons eindigt dat vaak in een lachbui. Humor kan soms ook goed helpen!

En tja, een kind dat zegt dat ik een kutkop heb, kan voortaan zelf koken, drinken pakken, eten klaarmaken enzo. En dat vertel ik ze ook. Ik ga met respect met hen om, en eis dat andersom ook. Dit is voor mij echt een punt, waar je niet overheen kunt stappen uit angst voor een scene.

Asa Torell
Hm dc

Bij ons zijn opmerkingen als 'dan mag je voortaan zelf koken' nou net de dingen die een al oplopende ruzie pas echt laten escaleren. Het enige wat werkt met zoon hier die ook regelmatig gooit/slaat/scheldt (en ja, alleen bij mij :-( ) is zelf rustig blijven en helaas lukt me dat lang niet altijd. Buiten de ruzie kan er gelukkig wel goed gepraat worden met hem.

Asa Torell
Daphne

Ik denk dus ook dat het buiten de deur beter gedragen een kwestie is van alleen thuis zich durven te laten gaan (net als bij mijn zoon). En misschien van een negatieve spiraal waar je in belandt bent waardoor hij veel straf krijgt en zich rot voelt. Hulp lijkt me een heel goed idee om weer uit die spiraal te komen!
Als je alvast zelf iets wilt doen: hier op OO wordt vaak het boek 'het explosieve kind' van Ross Greene genoemd - daarin wordt uitgelegd waar woedeuitbarstingen vandaan kunnen komen en hoe dat te maken heeft met onmacht (dus geen boze opzet) van het kind. En wat je er aan kunt doen.
Veel sterkte in elk geval want je zit er behoorlijk doorheen als ik het zo lees!

dc
Asa

Ah, ik word niet boos wanneer ik dat zeg. Dus dan wordt het een nogal eenzijdige ruzie... Het werkt hier wel in elk geval (bij mijn 4-jarige).

En wat je zegt over een negatieve spiraal, dat klopt helemaal. Het vreet je energie. Ik weet nog dat mijn 2-jarige tot een half jaar geleden echt onmogelijk was. Hij beet, sloeg, luisterde niet, en lachte als ik hem in de hoek zette. En op een gegeven moment kun je dan helemaal niets meer van een kind hebben! Ik kan me niet voorstellen hoe erg het moet zijn als je dat bij 4 jaar nog steeds hebt!

Als mijn 4 jarige eens heel sacherijnig is, dan helpt het enorm om hem op een lieve manier te pesten. Dus kietelen, en knuffelen (terwijl hij dat niet wil, en je vrij dramatisch weg laten duwen, vindt hij hilarisch), en dan een beetje spelen. Maar dan moet je zelf wel goed in je vel zitten.

En in het algemeen merk ik dat de sfeer heel erg achteruit gaat van teveel tv. Daar worden mijn kinderen echt lamlendig en vervelend van. Dus de tvtijd wordt echt aan banden gelegd hier.

Guinevere
Hmm (over adhd)

Ik moet zeggen dat ik dergelijke aggressieve gedragingen géén ADHD-gedragingen vind. Dat is alleen passend bij de algemene beeldvorming over ADHD. Dit komt op mij over als oppositioneel gedrag, en dat kan voortkomen uit vele oorzaken. Persoonlijk zou ik deze heftige kleuter meenemen naar een goede kinderpsycholoog. Je moet je niet teveel vastpinnen op een bepaalde aandoening, je moet je focussen op het gedrag en hoe je dat kunt ombuigen. Ga dus z.s.m. met hem naar de huisarts voor een verwijzing!
In de tussentijd kun je inderdaad het door Asa genoemde boek eens lezen. Van de vele boeken die ik heb gelezen (mijn zoon heeft nl. echt ADHD, maar is totaal niet aggressief, juist heel zachtaardig) is dat het boek waar ik het meeste aan heb gehad.
Verder moet je helaas toch ergens een vat geduld vandaan zien te halen. Wellicht helpt het jouzelf om regelmatig ontspanningsoefeningen te doen, want zo te lezen zit je er behoorlijk doorheen. En... als ik het soms niet meer trek met zoonlief, neem ik zélf een valeriaantje, haha. Dan kan ik hem weer wat beter "hebben".

Guinevere
Linkje

Kijk hier maar eens naar de kenmerken van ADHD. Niks agressie. http://www.balansdigitaal.nl/stoornissen/adhd/kenmerken

Judith-t
Over adhd

@Daphne,

Op welke momenten is jouw zoon agressief. Wat gebeurde er net ervoor. Bouwt de agressie langzaam op, 'voel' je hem wegglijden, is het bewust of onbewust (herinnert hij zich waarom hij boos werd en wat er toen gebeurde)? Is het heel opeens en dan weer weg.

Toevallig las ik gisteren http://www.nu.nl/gezondheid/2314954/mogelijk-1-miljoen-onterechte-adhd-d...

Hoewel geen antwoord op jouw situatie wellicht toch handig om gelezen te hebben.

ijsvogeltje
Focus op oplossing

Ik schrijf het wel vaker op dit forum: het maakt (zeker voorlopig) gewoon niet uit hoe het heet. Ik vind het echt onzin om bij een 4-jarig al te gaan roepen dat het wel eens ADHD kan zijn. Wat schiet je er mee op? Het probleem blijft hetzelfde: kind is schijnbaar snel aangebrand en agressief. Dáár moet je iets mee. En de eerste stap is om te kijken wat je als ouders kan veranderen. Want voor dit kind is de huidige manier van opvoeden misschien niet de juiste.
Mijn advies: ga opvoedboeken lezen, zoek oude afleveringen van Super Nanny (of hoe dat ook maar heette) en ga dingen uit proberen. Kijk wat bij jouw kind werkt - en wat vooral niet. Jouw kind is uniek, en heeft een eigen gebruiksaanwijzing. Helaas krijg je die er niet bij, dus die moet je zelf ontdekken. Je zou in ieder geval eens 'Het Explosieve Kind' kunnen lezen (ook op internet veel over te vinden). Of zoek hierbij hulp van bijvoorbeeld een orthopedagoog, dan sta je er niet alleen in.

sharon*
Guinevere

ADHD gaat juist heel vaak samen met aggressief gedrag. Overprikkeling kan dat teweeg brengen bij sommige kinderen. Dat heb ik ook wel vaak gelezen op andere sites en in andere boeken. Ik moet eerlijk zeggen dat ik de info op Balans niet helemaal volledig vind hoor, ook niet bij de andere stoornissen.

Oja, mijn zoon kan dan wel heel aggressief (gelukkig alleen thuis) reageren, maar hij is ook heel zachtaardig hoor ;)

Asa Torell
Dc (enigszins ot)

Ik blijf ook rustig bij dat soort opmerkingen, maar zoon kan er evengoed flink van flippen. Waarschijnlijk omdat hij zich enorm afgewezen voelt. (Net zoals me afzonderen, dat werkt hier helaas ook niet, hij gaat dan gewoon aan me hangen). Fijn dat het bij jou wel werkt!

Guinevere
Klopt helemaal sharon (licht o.t.)

"ADHD gaat juist heel vaak samen met aggressief gedrag". Dat is correct, Sharon, maar dat is m.i. geen uiting van de ADHD. Dat is comorbiditeit, of een gevolg van de ADHD, of anders overspannenheid vanwege evt. overprikkeling. God zij dank is het bij ons nooit zo ver gekomen, had makkelijk gekund overigens. ADHD is voor mij toch echt een aandachtsstoornis met hyperactiviteit (en ja, soms moeizaam gedrag).

sharon*
Guinevere (ot)

klopt ook wel wat je zegt,. Maar de agressie kan ook voortkomen uit impulsiviteit (een echte ADHD kenmerk), kind kan zich niet inhouden of bijsturen. Dus dan zou je het ook wel als een uiting kunnen zien, net als hyperen ook een uiting is van ADHD door overprikkeld zijn oid Maar ADHD komt natuurlijk in vele vormen voor en heeft verschillende uitwerkingen op het kind.
Het agressieve (of erge boosheid) gedrag zat er bij mijn zoon al heel vroeg in.

maartje
Hier wel doorverwezen

Mijn zoontje net 4 jaar is doorvewezen om te laten testen op ADHD, ze testen wel vanaf 4 jaar.
Ik zou naar de huisarts gaan en vragen naar een doorvewijzing.
Verder ben ik naar het opvoedburo gegaan om tot die tijd hulp en aanwijzingen te krijgen om met onze zoon om te gaan.
Verder heb ik een pictogrammen planbord aangeschaft bij de Hema, elke morgen delen we samen de dag in.
Verder kan hij elke dag een "dikke duim"verdienen als hij lief naar bed gaat, aan het einde van de week krijgt hij een leuk kado b.v een belleblaas.
Bij boosheid afleiden, benoemen dat hij boos is, begrip tonen.
Miss bij erge boosheid op de gang uitrazen en als hij niet meer boos is mag hij weer terug komen?
Veel positief bekrachtigen ookal voelt het op dat moment niet zo.

Sterkte

Judith-t
Met elkaar te maken

Als je de term prikkelbaar neemt, kan je te maken met een kind dat (snel) overprikkeld raakt of onderprikkeld is. Overprikkelde kinderen maken om de haverklap stresshormonen aan.. Stress hormonen zijn ooit 'uitgevonden' door het brein om ons lijf te helpen als we voor een leeuw of beer staan. Je lijf neemt over en je gedrag gaat niet meer eerst via de hersenen maar er wordt meteen actie ondernomen. Dat kan zijn: vechten, vluchten of verstijven (en er is er nog een geloof ik, ben ik even kwijt). In het geval van ADHD-sprectrum, autistisch spectrum en SIS, gebeurt dit zonder dat de leeuw erbij hoeft te komen. Het gebeurt bij (opbouw) prikkels (=zintuigenlijke ervaringen) die ogenschijnlijk onschuldig zijn. Bijv op de schommel (evenwicht-zintuig) of als de wind hard waait (bijv tastzintuig) of door het geluid van de ventilator (gehoor) die voor dat kind een geluid maakt dat alles overstemt en/of niet te harden is bijv en waar je dus niet rustig en alert van wordt en je je dus niet kan concentreren en niet kan horen dat je juf je al drie keer heeft geroepen (ja hij luistert niet, hij wil niet en hij is niet goed opgevoed). Dan kan het zo simpel zijn dat de ventilator in de klas uit moet en als je je hand op zijn hoofd legt om de aandacht te trekken. Ondertussen kijk je naar de mogelijkheid om hem er ongevoelig(er) voor te maken. Dit ligt dus niet in de opvoeding want stress is niet op te voeden of discipline bij te brengen.

Misschien is het ADHD maar het is ook heel goed mogelijk dat het dat niet is maar wel in het spectrum zit. Het maakt niet uit hoe het nu heet en of het wel iets is dat uberhaupt een naam mag hebben. Op deze leeftijd is het brein nog zo in ontwikkeling. Lang niet makkelijk en veel onbegrip voor de ouders, dat (her)ken ik wel.
Als je daaraan denkt, zijn er ook reguliere manieren om te onderzoeken die heel goed op dit moment veel adequater zijn, met of zonder medicatie.

Onderwerp gesloten

Wat leert je kind in groep 1?

En dit is wat je kind al moet kunnen voor hij naar groep 1 gaat: lees het hier.