Home » Forum » Ben ik ongeschikt voor het moederschap

Ben ik ongeschikt voor het moederschap...

Ben jij al begonnen met seksuele opvoeding?

Of wil je weten hoe je dit kunt aanpakken? Deel jouw ervaringen hier!

16 berichten / 0 nieuw
Nieuwste reactie
Moe...
Ben ik ongeschikt voor het moederschap...

Ik zit weer eens in een moedeloze periode.

Ik heb een zoon van 9 1/2, ben niet zo'n eindeloos geduldige fröbelmoeder, je kunt niet alles hebben ;-)
Daarintegen ga ik er vaak op uit met mijn zoon, mooie dingen kijken(buiten/kinderboerderij/watdanook, koekjes/broodbakken, mag hij veel creatief experimenteren), heb individuele aandacht voor zijn wel en wee, heb hem openlijk lief(ik bedoel dat ik laat merken dat ik van hem hou, knuffelen/zeggen), ben er altijd voor hem en soms wil ik even iets voor mezelf doen.
Niet dus, het schijnt nooit goed te zijn(de moedeloze opmerking van moeders die het ff niet meer trekken!), er schijnt altijd aandacht uitgetrokken moeten worden, altijd een weerwoord, altijd moet ik minimaal 4 keer zeggen dat hij iets op moet ruimen, 'niet doen'; toch doen, hij weet alles beter/altijd laatste woord willen hebben. Gek word ik ervan(-en doodmoe)

Vandaag zou ik even naar de bovenbuurvrouw, hij wilde niet naar de bso dus mag hij beneden blijven, telefoon bij me, achter open. Het zou allemaal zo relaxed kunnen zijn....
Van boven naar beneden (we wonen boven elkaar) zagen we mijn zoon, die gelijk weer aandacht ging trekken(ook niet zo erg hoor), even later waren we binnen en ik zag rook.......
Dus ik dacht, laat ik 's niet zo op scherp staan....
Even later gaat mijn telefoon, mijn zoon helemaal in paniek, ik sprinten naar beneden. Zoon huilen, (sinds kort is hij erachter hoe aanstekers werken-verder mag hij onder toezicht in de tuin in de buitenkachel met houtjes rommelen/emmer water ernaast=om zo te voldoen aan het fikkiestoken-ik probeer ook maar wat!)
Heeft hij de kachel aangedaan, om de rook te verhullen de emmer erbovenop gezet; die volledig gesmolten/gefikt is. Ik was murf, ik heb er met hem over gepraat hoe het af had kunnen lopen, hij bleef maar zeggen dat hij een nieuwe emmer voor me wil kopen(-heel ontroerend). Om te blussen had hij de vijver(-geen vissen!) leeggehaald, dus moest hij die van mij met emmers water vullen, is hij klaar.....heeft hij er afwasmiddel bijgedaan! allemaal schuim! niemand kan er meer uit drinken nu(vogels, katten, honden) voor je dat weer oplost, wat een gedoe! Toen gingen we gehaktballetjes voor de soep rollen, laat hij tot 4 keer toe gehakt op de grond vallen.

Het klinkt van mij misschien allemaal overspannen, soms twijfel ik aan mezelf of ik te gevoelig ben. Maar waarom moet het nou toch constant zo, ik word er moe en moedeloos van. Ik probeer een goede moeder te zijn, vrienden zeggen dat ook, ik sta open voor hem, alles is bespreekbaar, ik begrens hem waar nodig.
Maar continu aandacht moeten geven, als een politie agent op hem moeten letten, praten en niet gehoord worden, pfffffffff

Ik weet dat het moeilijk voor jullie is om commentaar te leveren, want dit is natuurlijk niet objectief allemaal, maar toch.......
Be gentle!
en
Help!
(verder is het trouwens ook een geweldig kind en hou ik verschrikkelijk van hem)

annemir
Ongeschikt?

hoi,
ik vind je niet ongeschikt hoor, eerder menselijk.
Ik twijfel ook zooo vaak of ik het wel goed doe en als ik denk dat ik iets goed aangepakt heb, is het toch niet goed.
Het is en blijft gewoon heel moeilijk.
ik heb drie kinderen, oudste is 10 en daaronder eentje van 8,5 en een van 3. de oudste twee zitten elkaar vaak dwars.
En hoe ik het ook oplos...de ene keer zegt oudste dat de ander voorgetrokken wordt en de keer erna de ander.

Accepteer dat je een mens bent en fouten maakt! las soms een eigen dag in. doet wonderen bij mij.

Moe...
Dank

je Annemir,
Ik vertel mezelf ook steeds dat velen dit met mij hebben, maar ondertussen sta je er wel alleen voor.
Ik denk, dat als ik er 3 zou hebben; ze me zouden kunnen wegdragen...
Voel me vaak net een bandje(alles zoveel malen herhalen) af en toe(uh regelmatig) is echt de lol er af.
En dan hebben ze het over fases, ik zeg altijd; die van mij zit heel zijn leven al in een fase!
(en dat is geen grap)
In ieder geval bedankt voor je hart onder de riem ;-)

Tango
Moe...

Ik denk, dat als ik er 3 zou hebben; ze me zouden kunnen wegdragen..., schrijf je.
Ik denk dat dit niet altijd op gaat. Zoals ik het lees, en ik kan me ook vergissen natuurlijk, verveelt je zoon zich en gaat daardoor gekke dingen doen. Natuurlijk kun je hem niet voortdurend animeren en zo te lezen doe je echt genoeg met hem hoor. Sommige kinderen hebben echter moeite met zichzelf te vermaken. Speelt hij niet met vriendjes uit de buurt? Anders misschien een vriendje van school vragen, ook in de vakantie kan dat best.
Ik vind het wel herkenbaar hoor, Tangozoon van 5 kan ook erg slecht alleen spelen en gaat dan ook heel vervelend doen. En ongeschikt als moeder ben je zeker niet hoor, ik denk dat je een prima moeder bent, maar alle moeders hebben ook behoefte aan tijd voor zichzelf, juist om een goede moeder te kunnen zijn.

Polly Shearman
Jij bent heel geschikt als moeder

je zoon is gewoon niet zo geschikt als kind! Zulke streken uithalen als hij alleen thuis is! hoe durft hij !! ;-)))))

Ik snap dat je met je handen in je haar zit,
maar gelukkig is hij gewoon een kind en jij gewoon een moeder!!
En kinderen zijn nou eenmaal wel eens heel vervelend, en moeders zijn het nou eenmaal wel eens heel erg beu!!

Gelukkig hou je nog wel heel veel van hem ;-)))

groet, polly

Moe...
Jullie

bijval is erg steunend voor me...

Tja, er zit een kop bij hem op nou nou.
Paar weken terug had ik 4 vrienden over voor mijn verjaardag. Had nog geprobeerd een kind mee te krijgen, maar helaas, niet gelukt.
Hij heeft de hele avond gedomineerd, ongelofelijk, hij ging een hut onder de veranda maken, katrol erbij, mijn gezichts bruiner! (mocht niet), radio naar buiten, ik vond het dubieus en heb het in goede banen geleid tot het moment.......dat hij een schemerlamp uit de woonkamer haalde(alsof het niets was). Hiervoor had hij al met zo'n kop rondgelopen('ik verveel me, de hele wereld hoort om mij te draaien en 's ff kijken hoe ik dat kan regelen-ogenschijnlijk deed ik of het me niets kon schelen en negeerde zijn vervelende gedrag; tot de schemerlamp, toen durfde hij zelfs een scene te schoppen pffff

angela
Begrip maar

Allereerst wil ik even zeggen dat ik veel begrip voor je heb hoor. Het is ook pittig af en toe en jij bent ook maar een mens. Wat ik mis in je verhaal hoe je hem begrenst? Leuk zo n hut bouwen maar hij gaat vrij ver.... sommige dingen kunnen nu eenmaal niet. Hij doet het toch en dan?
Ik denk dat ie toch een loopje met je neemt. En ja soms moet je dingen 1000 keer zeggen maar als je het de 1001e keer toch toestaat......dan nemen ze alsnog een loopje met je. Hoe consequent ben je?
Het lijkt vermoeiend maar uiteindelijk werpt dat toch vruchten af. Van sommige dingen WETEN mijn kinderen dat ik dat NOOIT toesta. Als ze dan toch! ...klinkt heel streng maar dat is het niet. Het is helder. De kaders zijn duidelijk, binnen die kaders mag veel. Ik krijg dat uit jouw verhaal niet helder en missch zit daar een belangrijke crux ...? sterkte

Polly Shearman
Sorry, moet ff lachen

je had 4 vrienden op bezoek waar je mee probeerde een kind te krijgen !! whahaah

nee zo zal je het wel niet bedoelen maar zo las ik het wel...

Ik neem aan dat je alle gangbare opvoetmethodes al hebt geprobeerd, want anders zat je nu vast niet zo met je handen in je haar.
Vraag eens advies aan een deskundige! Bij sommige kinderen helpen de normale opvoeddingen niet.

sterkte!
groet, pol

annemir
Nee zeggen

Hoi,
nou dat bang zijn om nee te zeggen is niet alleen als je een kind hebt hoor.
Ik heb er dus drie en ik trap dus ook regelmatig in die valkuil dat ik aardig wil zijn en niet te vaak nee wil zeggen.

wat dus resulteert in nog baldadiger gedrag.

idd moe, dat mis ik bij jou ook. misschien moet je duidelijkere en betere grenzen trekken? juist begrenzing zorgt ervoor dat kinderen beter weten waar ze aan toe zijn(hoe kan ik het zeggen, hier lukt het ook niet;-) maar het is wel zo

Moe...
Didi68 en annemir

Didi68
quote; 'misschien ben je bang dat je hem (psychisch) beschadigt en ongelukkig maakt als je 'nee' zegt. Dat je daarmee nee tegen hem als persoon zegt, in plaats van nee tegen zijn wens of voornemen. Dat is in ieder geval mijn valkuil. Misschien een valkuil van alle ouders met 'maar' één kind?'
Ik denk niet dat die angst exclusief leeft bij enig kinderen hoor. Hij is trouwens in mijn ogen niet breekbaar; verre van dat! Pittig mannetje!

Ik 'nee' regelmatig hoor, en dan blijft het ook nee.
Maar dat moet ik vaak herhalen, want zijn beltegoed is regelmatig op, pffffffff vermoeiend.
En ik geef hem best ruimte, maar die is wel afgekaderd, ik vind het belangrijk dat hij kan experimenteren en zich kan uiten, lekker een vrije geest, ik wil dat hij floreerd in zijn wezen.
Mijn probleem is ook dat ik me niet kan afschermen, als nee nee is en hij gaat door, blijf ik er niet op in gaan. Ik stop dan, maar ondertussen loop ik er op leeg omdat ik met niet kan afschermen, pffff

Verder sprak ik er met een vriendin over, die werkt met moeilijke kinderen(ze heeft veldervaring) en ze wil me helpen met het stickersysteem, wie weet is het wat, ik sta er open voor en wie weet brengt het nieuwe inzichten(je hebt er nooit genoeg!)

Moe...
Polly shearman

:-)))))
het was een ingewikkeld uitgangspunt, maar na wat ingewikkelde gymoefeningen(we zijn tenslotte de jongsten niet meer, pffff) hebben we onze pogingen gestaakt.
En zijn uit armoede overgegaan tot het uitblazen van het overschot aan kaarsjes(auw!) op mijn verjaardagstaart ;-)

++++++
Tja, wat zijn gangbare opvoedmethodes....ik heb geen idee.
Ik ken alleen de mijne ;)
begrensd, maar hierbinnen veel ruimte voor ontplooiing, er mogen zijn, geliefd worden, open staan voor argumenten, lol maken en.....kietelen....(niet te vaak/te lang)
ha ha ha

tonny
Als ik het goed begrijp

wonen je zoon en jij samen.

Het was vakantie, hij hoefde van jou niet naar de BSO maar jij ging wél op bezoek bij een buurvrouw. Dat vond hij waarschijnlijk niet gezellig, vandaar zijn ondernemende aandachttrekkende acties. Je bent beter af als je hem wél naar de BSO laat gaan (waarvoor je betaalt en waar hij gezelschap heeft).

Als je samen bent, bestaat het gevaar dat je véél te veel op elkaar let. Met drie kinderen hoeft het leven niet persé lastiger te zijn, want die houden elkaar bezig ;)

Dat hij de verjaarsvisite met vier personen verstoort is erg vervelend en ook begrijpelijk, want ineens ben jij samen met je visite en niet met hem - wat hij gewend is. Had je van tevoren met hem besproken wat hij zou gaan doen als die visite kwam? Bijvoorbeeld koffie inschenken, taart snijden en uitdelen, hapjes maken? Of juist samen met een vriend iets voor zichzelf?
Duidelijkheid is erg prettig.
En kinderen vinden volwassen visite vaak saai ;) en ze voelen zich er niet altijd plezierig bij.

Het is goed te lezen dat je veel van je zoon houdt. Dat is het belangrijkste van alles.

*bella*
Goede moeder

Maar ook een goed kind. Al lost hij problemen niet op zoals jij het graag had gezien (super inventief dat afwasmiddel) en is hij onhandiger dan je graag had gezien.(gehakt laten vallen, tsja, ik ben ook maar een mens, dus ik irriteer me ook weleens aan onhandig gedrag van mijn kinderen, maar dat is in feite onzin natuurlijk!
Ik zou niet alle gedrag van je zoon aan jouw moederschap koppelen, je zoon is een eigen individu. En misschien wat meer van hem genieten? (en wat minder ruimte geven, wellicht is hij er niet klaar voor om alleen thuis te zijn?!)

Moe...
Pelle

omdat de uitgang van de ketel exact op dat referentie punt zit, en omdat ik soms denk dat ik té scherp sta...
Je zal net zien....probeer ik eens een keer wat los te laten.....aaaaaaaaaaaargh

Moe...
*bella*

Dank je en je hebt helemaal een punt daar, dat moet ik ook meer doen; hem als een eigen individu zien(-niet veel op mezelf terugkoppelen-doe ik wellicht onbewust)

Moe...
Ik

vind het gewoon heel moeilijk, tuurlijk komt het regelmatig voor dat ik denk; 'voor mij hoeft het niet', maar ik leef niet alleen, ik vind het belangrijk om aan zijn behoeftes tegemoet te komen. En ja, ik denk dat ik hem iets te vaak dingen laat doen die over mijn persoonlijke ding gaan, maar anders heb ik het gevoel dat hij in een 'neewereld' leeft....
Ik vind het gewoon erg moeilijk, je hebt als mam immers geen vergelijkingsmateriaal; je leert terwijl je doet....

Onderwerp gesloten

Wat leert je kind in groep 1?

En dit is wat je kind al moet kunnen voor hij naar groep 1 gaat: lees het hier.